บทที่ 24 - คลาสเรียนภาคปฏิบัติของริริโกะ วิชาดาบเท็นเน็นริชินริว ขั้นต้น!

บทที่ 24 - คลาสเรียนภาคปฏิบัติของริริโกะ วิชาดาบเท็นเน็นริชินริว ขั้นต้น!

"เท็นเน็นริชินริว?"

ช่างตีเหล็กทวนคำ จ้องมองเจ้าตัวเล็กที่คลุมผ้าคลุมมิดชิดข้างกาย นิ่งเงียบไม่พูดไม่จา

อุเอสึกิ โทรุ พยักหน้า ในใจก็นึกสงสัยว่าฝึกวิชาดาบอะไรมันมีผลในโลกวิญญาณด้วยหรือไง?

"ตกลง"

หลังจากเงียบไปสิบกว่าวินาที ช่างตีเหล็กที่ดูเหมือนจะตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ก็เอ่ยขึ้น "อีกไม่กี่ชั่วโมง มาเอาอาวุธได้"

...

หลังจากส่งภารกิจที่ช่างตีเหล็กเสร็จ อุเอสึกิ โทรุ ก็ตรงไปสมทบกับริริโกะที่โรงฝึกเคนโด้

ตอนนี้เป็นเวลาเรียนช่วงบ่าย แน่นอนว่าในโรงฝึกขนาดใหญ่มีเพียงริริโกะคนเดียวที่กำลังฝึกฝนอย่างเงียบเชียบ

อภิสิทธิ์ชนในโรงเรียนนี่ทำอะไรก็ได้จริงๆ

เดินมาถึงหน้าประตู อุเอสึกิ โทรุ มองไปที่ใต้เท้าของเธอ พื้นไม้ตรงนั้นกลายเป็นสีน้ำตาลเข้มเพราะชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อของเด็กสาว

กวัดแกว่งดาบอย่างเงียบงัน ปีนป่ายข้ามกำแพงขีดจำกัดอย่างโดดเดี่ยว อุเอสึกิ โทรุ คิดว่านี่คงเป็นเคล็ดลับที่ทำให้ริริโกะโดดเด่นเหนือเด็กรุ่นเดียวกัน

แต่ยิ่งดูไป อุเอสึกิ โทรุ ก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ

เขาขยี้ตา ทำไมตัวริริโกะถึงเรืองแสงได้ล่ะ?

ตาฝาดงั้นเหรอ?

ฟู่

พร้อมกับเสียงดาบไม้ไผ่แหวกอากาศครั้งสุดท้าย ริริโกะผ่อนลมหายใจเบาๆ แล้วเดินตรงมาหาเขา

ฝ่าเท้ากระทบพื้นไม้ดังแปะๆ เหมือนเสียงเป็ดเดิน

เธอดื่มน้ำแร่พลางทักทาย "มาแล้วเหรอ? ไปเปลี่ยนชุดแล้วมาเริ่มกัน"

"เดี๋ยวก่อน" อุเอสึกิ โทรุ ดึงแขนเสื้อเธอไว้ เข้าไปดูใกล้ๆ แล้วถามด้วยความสงสัย "ริริโกะ ตัวเธอเรืองแสงอยู่จริงๆ นะ ไม่รู้ตัวเลยเหรอ?"

ริริโกะแอบดีใจลึกๆ แต่ภายนอกแสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจตอบกลับ "นี่เป็นสัญลักษณ์ของการเพิ่งบรรลุ 'จิตดาบกระจ่างแจ้ง' นายทำจิตใจให้สงบนิ่งได้แล้วก็ต้องมองเห็นอยู่แล้ว"

อุเอสึกิ โทรุ งง "จิตดาบกระจ่างแจ้งคืออะไร?"

ในที่สุดนายก็ถามออกมาสักที

ริริโกะตอบเสียงเรียบ "ขอบเขตวิชาดาบขั้นที่สองหลังจากจิตสงบนิ่งดุจสายน้ำ ไม่นับว่าเป็นความสำเร็จอะไรหรอก"

"อ้อ อย่างนี้นี่เอง"

อุเอสึกิ โทรุ ทำหน้าเหมือนจะเข้าใจ และเลือกที่จะเชื่อ

จากนั้น อุเอสึกิ โทรุ ก็ตกอยู่ในห้วงความคิดลึกซึ้ง

"วิชาผสานปราณคร่าวๆ ก็ประมาณนี้ ฉันจะสาธิตให้ดูอีกรอบ..."

"ไม่ต้องแล้ว"

อุเอสึกิ โทรุ ชะงัก

"ฉันเข้าใจหมดแล้ว" ริริโกะยกมุมปากใส่เขา เผยรอยยิ้มอวดดีที่อุเอสึกิ โทรุ ไม่เคยเห็นมาก่อน "คุณอุเอสึกิ เทคนิคการหายใจของนายนี่ล้ำลึกไม่เบาเลยนะ!"

พูดจบ เธอก็สูดลมหายใจลึก ยืดอก เบ่งพลังพร้อมตวาดก้องฟาดดาบออกไป "ย้าก!"

อุเอสึกิ โทรุ เห็นชัดเจน

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือวิชาผสานปราณขั้นเริ่มต้น ยังเทียบกับระดับชำนาญของเขาตอนนี้ไม่ได้

แต่ปัญหาคือเขาเพิ่งใช้เวลาไม่กี่นาทีสอนไปรอบเดียวเองนะ

เฮ้ย?

ยัยคนไม่ได้ใช้โปรโกงนี่ไหงดูเก่งกว่าเขาที่ใช้โปรโกงอีกล่ะ

ริริโกะทำได้ในรอบเดียว ต้องเกี่ยวกับไอ้ "จิตดาบกระจ่างแจ้ง" อะไรนั่นแน่ๆ นี่เธอเรียกว่าไม่นับเป็นความสำเร็จเหรอ?

นี่มันการขิงรูปแบบใหม่ชัดๆ

"นี่!"

หน้ากากอันใหม่ถูกโยนมาใส่อ้อมอก อุเอสึกิ โทรุ รับไว้ เห็นริริโกะพาดดาบไม้ไผ่ไว้บนไหล่ตัวเอง

"ในเมื่อฉันเรียนรู้เทคนิคการหายใจของคุณอุเอสึกิแล้ว งั้นต่อไป ก็ถึงตาแลกเปลี่ยนกันบ้าง"

ทั้งที่ริริโกะตัวเตี้ยกว่าเขาช่วงหนึ่ง แต่ตอนนี้ อุเอสึกิ โทรุ กลับรู้สึกเหมือนเด็กสาวตรงหน้ากำลังก้มมองเขาอยู่

"คุณอุเอสึกิ นายคืออัจฉริยะ" ริริโกะมองอุเอสึกิ โทรุ สวมเกราะป้องกัน มุมปากยกขึ้นอย่างเก็บอาการไม่อยู่ "ในเมื่อเป็นอัจฉริยะ ก็ไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ทีละขั้นตอนเหมือนคนธรรมดา"

อุเอสึกิ โทรุ สังหรณ์ใจไม่ดี

เขาพูดว่า "จริงสิ ฉันอยากเรียนรู้วิธีฟังเสียงระบุตำแหน่ง..."

"หยุด" ริริโกะเก็บดาบ "เรื่องพวกนั้น ในการต่อสู้จริงที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้ นายจะได้เรียนรู้มันทีละอย่างเอง"

การต่อสู้จริง?

อุเอสึกิ โทรุ รู้แล้วว่าทำไมริริโกะถึงให้ชุดเกราะเขา

แต่เขาเพิ่งฝึกดาบได้วันเดียวเองนะ!

"คุณอุเอสึกิ!"

ริริโกะใช้วิชาผสานปราณตะโกนเรียก ทำให้อุเอสึกิ โทรุ ได้สติกลับมาทันที

เธอถือดาบด้วยสองมือ แววตาร้อนแรงและเว้าวอน

"อย่าถูกฉันทิ้งไว้ข้างหลังล่ะ!"

กระชับดาบไม้ไผ่แน่น อุเอสึกิ โทรุ สบตาเธอ

ในเมื่อริริโกะพูดขนาดนี้แล้ว เขาคิดว่าคงไม่มีข้ออ้างอะไรจะปฏิเสธได้อีก

[คุณใช้ เถ้าธูปส่งวิญญาณ ×1]

ในโลกที่ทุกอย่างถูกขยายให้ชัดเจนถึงขีดสุด อุเอสึกิ โทรุ สูดลมหายใจลึก

"เข้ามา"

สิ้นเสียง ดาบไม้ไผ่ก็กลายเป็นภาพติดตา ฟาดลงมาราวกับสายฟ้าฟาด

ไม่ใช่คำเปรียบเปรย

อุเอสึกิ โทรุ แค่รับดาบผ่ากลางกบาลไปทีเดียว ก็รู้สึกชาไปครึ่งตัว

ไม่ใช่เพราะริริโกะแรงเยอะผิดมนุษย์มนา แต่แรงกระแทกมันส่งผ่านจุดที่ดาบไม้ไผ่สัมผัส กระจายไปทั่วร่างเขาในพริบตา

ภายใต้ผลของเถ้าธูปส่งวิญญาณ อุเอสึกิ โทรุ รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าริริโกะทำได้อย่างไร

แต่ทฤษฎีกับการปฏิบัติมันคนละเรื่องกัน

ยังไม่ทันที่อุเอสึกิ โทรุ จะตั้งหลัก ดาบอีกดอกก็ฟาดเข้ามา

คราวนี้โดนที่หลัง ความเจ็บปวดแสบร้อนแล่นพล่าน

อุเอสึกิ โทรุ เซถลา เสียงหัวเราะเบาๆ ของริริโกะดังมาจากด้านหลัง "เฮ้ๆ แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอ?"

ตั้งแต่เมื่อไหร่!?

อุเอสึกิ โทรุ ออกแรงทันที ฟาดดาบกลับหลังไป แต่กลับไม่โดนอะไรเลย

วินาทีถัดมา เขาก็รู้สึกเหมือนโดนของหนักทุบที่หัวอีกที

คำแนะนำของริริโกะตามมาทันควัน "อย่าทำตามปฏิกิริยาแรก ใช้สมองคิดสิ ไหนว่าอยากฝึกฟังเสียงระบุตำแหน่งไม่ใช่เหรอ?"

ตั้งสติครู่หนึ่ง เพ่งสมาธิไปที่การได้ยิน อุเอสึกิ โทรุ ถึงได้ยินเสียง "แปะ แปะ" ที่ชัดเจนแจ่มแจ้ง

เสียงเท้าเปล่าของริริโกะกระทบพื้น

เดี๋ยวเบา เดี๋ยวหนัก เดี๋ยวเบา เดี๋ยวหนัก... หยุดแล้ว!

วินาทีที่เสียงฝีเท้าหยุดลง อุเอสึกิ โทรุ ก็ฟาดดาบสะพายแล่งไปทางทิศนั้นทันที

แต่กลับไม่มีสัมผัสว่าฟันโดนของแข็ง

ผัวะ!

อุเอสึกิ โทรุ โดนหวดหนักๆ จนลงไปนอนกองกับพื้น

จังหวะที่หน้าสัมผัสพื้น เขาอดคิดไม่ได้ว่าเจ้าผีถ้วยแก้วโคกูริซังมันต้อนริริโกะจนมุมได้ยังไงกัน?

บางทีถ้าไม่มีเขา ริริโกะอาจจะโซโล่คิลโคกูริซังได้สบายๆ เลยมั้ง?

"อย่าคิดว่าศัตรูโง่ หัดเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง" ริริโกะก้มมองเขา ค่อยๆ วางเท้าเปล่าเหยียบลงบนหมวกเกราะของเขา "อีกอย่าง การต่อสู้ไม่ใช่การเจอแล้วค่อยขยับ แต่มันคือองค์รวมที่เชื่อมโยงกัน"

"เอาเท้าออกไป"

เสียงอู้อี้ดังลอดออกมาจากหมวกเกราะ

ได้ยินน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป ริริโกะก็ทำตามอย่างว่าง่าย แววตายิ่งฉายแววตื่นเต้น

การส่งผ่านแรง ฟังเสียงระบุตำแหน่ง การคาดเดาใจศัตรู การต่อสู้คือองค์รวม

แนวคิดนามธรรมพวกนี้ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นในประสาทสัมผัสของอุเอสึกิ โทรุ และสิ่งที่ตามมาพร้อมกับดาบของริริโกะที่ฟาดมาไม่ยั้ง ไม่ได้มีแค่ความเจ็บปวด

แต่ยังมีความเข้าใจที่แจ่มแจ้ง!

อุเอสึกิ โทรุ ที่โดนยำเละไม่เพียงไม่สนใจความเจ็บปวดทางกาย แต่กลับยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ

เขาถึงขั้นรู้สึกว่าดาบในมือริริโกะคือแท่งค่าประสบการณ์ ตีเขาหนึ่งที บนหัวก็เด้ง "EXP +1"

แต่ยังขาดอะไรไปอีกหน่อย

ต่อเวลาด้วยเถ้าธูปส่งวิญญาณอันที่สอง ร่างกายที่ค่อยๆ เข้าใกล้ขีดจำกัดของอุเอสึกิ โทรุ สงสัยในใจ

ทั้งที่เขาได้ยินเสียงฝีเท้าของริริโกะ ทั้งที่เขาก็เริ่มรับดาบเธอได้บ้างแล้ว...

แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง ดาบของริริโกะเร็วกว่าเขาหนึ่งจังหวะเสมอ

ไม่ได้เร็วมาก แต่เป็นหนึ่งจังหวะที่พอดิบพอดี ไม่ขาดไม่เกิน

อุเอสึกิ โทรุ กำลังคิด คิดถึงการเปลี่ยนตำแหน่งของริริโกะ คิดว่าดาบของริริโกะจะโผล่มาจากทางไหนในวินาทีถัดไป

และเมื่อร่างกายเหนื่อยล้าลงเรื่อยๆ ความคิดของอุเอสึกิ โทรุ ก็เริ่มเฉื่อยชาลง จนแทบจะคิดอะไรไม่ออก

เดี๋ยวนะ

คิดไม่ออก? ไร้ความคิดคำนึง?

การเคลื่อนไหวของอุเอสึกิ โทรุ ชะงักไป โดนฟาดหนักๆ อีกดอก จนเซถอยหลัง

เสียงตะโกนเกรี้ยวกราดของริริโกะดังลั่น "ได้แค่นี้เองเหรอ! อุเอสึกิ โทรุ นายมีน้ำยาแค่นี้เองเหรอ!"

ยัยบ้า หนวกหูเว้ย!

อุเอสึกิ โทรุ รู้สึกเหมือนจับจุดสำคัญได้ ในเมื่อคิดยากนัก งั้นก็เลิกคิดไปเลยสิวะ!

ไม่ใช่กลับไปพึ่งสัญชาตญาณแบบเดิม แต่เปลี่ยนเจ้าของความคิดซะ!

ร่างกายก็ได้ จิตใต้สำนึกก็ได้ อะไรก็ได้ ขอแค่มาทำหน้าที่แทนสมองที่ช้าไปหนึ่งจังหวะของเขาก็พอ

หลังจากโดนฟันอีกดาบ อุเอสึกิ โทรุ จงใจเลิกคิด ปิดกั้นข้อมูลทุกอย่างจากภายนอก

แต่ยิ่งดำดิ่งสู่สภาวะนี้ อุเอสึกิ โทรุ กลับยิ่งสัมผัสได้ถึงตัวตนของริริโกะและดาบในมือเธอได้ชัดเจนขึ้น ใกล้เข้ามา ใกล้เข้ามา ราวกับเอื้อมมือถึง...

อุเอสึกิ โทรุ จึงยื่นมือออกไป กำแน่น!

ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของริริโกะ ดาบที่อุเอสึกิ โทรุ ฟาดออกมาดูเหมือนจะกลายเป็นสายน้ำที่จับต้องไม่ได้ และดูเหมือนสายฟ้าที่ยากจะคาดเดา ทำลายการป้องกันของเธอในชั่วพริบตา

กระแทกดาบไม้ไผ่ในมือเธอจนกระเด็น!

ปลายดาบที่หุ้มหนังอย่างดีหยุดนิ่งจ่ออยู่ที่ลำคอของริริโกะอย่างมั่นคง

แสงดาบเย็นเยียบที่วาบผ่านส่องสว่างในดวงตาของเธอ ประทับรอยตราที่ไม่มีวันลบเลือนลงบนจิตดาบอันใสกระจ่างของโทกูงาวะ ริริโกะ

วินาทีถัดมา สติของอุเอสึกิ โทรุ ก็ดับวูบ ร่างทั้งร่างร่วงลงกระแทกพื้นอย่างหมดสภาพ

ริริโกะมองภาพนั้นนิ่งงัน

เธอตะลึงอยู่พักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เด็กสาวรีบนั่งลง ถอดหน้ากากให้อุเอสึกิ โทรุ พอเช็คดูแล้วว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ก็ให้เขาหนุนตักตัวเอง

ท่ามกลางแสงแดดอ่อนจางของปลายฤดูใบไม้ผลิ โทกูงาวะ ริริโกะ ก้มมองใบหน้าเหนื่อยล้าที่มีเหงื่อไหลซึม รอยยิ้มเปี่ยมสุขจากก้นบึ้งหัวใจก็ผุดขึ้นมา

"คุณอุเอสึกิ"

เธอหลับตาลงพริ้ม เอ่ยอย่างจริงจังและมีความสุขอย่างที่สุดว่า

"ไม่เคยมีวินาทีไหนที่ทำให้ฉันรู้สึกชัดเจนขนาดนี้มาก่อนเลยว่า... ดีจริงๆ ที่ได้เกิดมาในยุคสมัยเดียวกับนาย"

...

[ความชำนาญสกิล วิชาผสานปราณฉบับไม่สมบูรณ์ +75!]

[คุณบรรลุธรรมระหว่างการต่อสู้ ความชำนาญเท็นเน็นริชินริว +300!]

[สกิล วิชาดาบเท็นเน็นริชินริว ของคุณเลื่อนระดับเป็น ขั้นต้น!]

[จบแล้ว]