บทที่ 22 - แกนเอเธอร์แลนด์

บทที่ 22 - แกนเอเธอร์แลนด์

นั่นสิ ทำไมฉันถึงคิดไม่ได้นะ? ศาสตราจารย์ยอร์ซรู้สึกหงุดหงิดตัวเอง ก่อนที่ความหวาดกลัวอย่างสุดขีดจะถาโถมเข้ามาในจิตใจ

ต้องโทษเซคาลิส ตอนที่สร้างฉัน ดันไม่ได้ใส่ "สัญชาตญาณ" กับ "ความคิดสร้างสรรค์" มาให้ด้วย

ในฐานะไอเทมเวทมนตร์ที่มีจิตสำนึก ศาสตราจารย์ยอร์ซมีอารมณ์และนิสัยเหมือนสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาส่วนใหญ่

แต่สิ่งที่ต่างจากมนุษย์จริงๆ คือ เขาขาดความสามารถในการคัดกรอง สรุป และอนุมานข้อมูลในระดับลึก

ยกตัวอย่างเช่น มนุษย์ดูหนังนักสืบ จากเบาะแสและคำลวงที่หนังให้มา จะเกิดการคาดเดาและอนุมานต่างๆ นานา ใช้สัญชาตญาณตัดสินว่าใครคือฆาตกร

ต่อให้ทายตัวฆาตกรและวิธีการฆ่าไม่ถูก แต่กระบวนการคิดนี้ก็เกิดขึ้น จะมากจะน้อยก็แล้วแต่คน

แต่ศาสตราจารย์ยอร์ซไม่เป็นแบบนั้น ในสถานการณ์ที่ซับซ้อน เขาแยกแยะไม่ออกว่าข้อมูลไหนมีประโยชน์ ข้อมูลไหนไร้ประโยชน์ หรือข้อมูลไหนเป็นตัวหลอก

ต้องมีจอมเวทมาบอกเขาว่าปัญหาอยู่ตรงไหน เขาถึงจะค้นหาวิธีแก้ปัญหาจากโจทย์นั้นๆ ได้

เห็นฟางอวี้เก็บข้าวของเสร็จสรรพ เข็นรถจักรยานสองล้อหน้าตาประหลาดเตรียมจะจากไป ศาสตราจารย์ยอร์ซก็ไม่อาจระงับความกลัวได้อีกต่อไป ทั่วทั้งตัวกลายเป็นสีม่วงเข้ม

"เดี๋ยว! พาฉันไปด้วย! ฉันยอมให้นายเจ้านายคนใหม่ของฉัน! ขอแค่นายยังมีชีวิตอยู่ ฉันจะต้องเชื่อฟังคำสั่งนาย แบบนี้ได้ไหม?"

ศาสตราจารย์ยอร์ซกระโดดจากพื้น ขึ้นไปเกาะบนกระเป๋ากีฬาของฟางอวี้

"หือ?" ฟางอวี้หยุดเดิน หัวเราะในลำคอ "ฉันมีแค่สิทธิ์ระดับ 22 ของหอคอยลอร์เรน ซึ่งเป็นสิทธิ์ข้ารับใช้ ศาสตราจารย์ยอร์ซผู้ยิ่งใหญ่จะไม่รู้สึกต่ำต้อยแย่เหรอ?"

ศาสตราจารย์ยอร์ซส่งเสียงหัวเราะประจบสอพลอ "พูดอะไรอย่างนั้น? ถึงตอนนี้นายจะมีสิทธิ์แค่ระดับ 22 แต่การที่วาร์ปจากมหาพิกัดมายังกึ่งมิติหอคอยลอร์เรนได้โดยไม่ผ่านช่องทางมิติ นี่เป็นสิ่งที่แม้แต่จอมเวทระดับตำนานยังทำไม่ได้เลย การได้รับใช้จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่อย่างนาย ถือเป็นเกียรติของศาสตราจารย์ยอร์ซ ตอนนี้ฉันจะมอบ 'แกนเอเธอร์แลนด์' (Etherland Core) ชิ้นสุดท้ายให้นาย เจ้านายผู้ยิ่งใหญ่ นายเห็นว่าไง?"

ไอ้ลูกแก้วนี่พลิกลิ้นเร็วจริงๆ อย่างว่าแหละ พวกขี้โม้มักจะขี้ขลาด กับไอเทมเวทมนตร์ก็ไม่ต่างกัน

"แกนเอเธอร์แลนด์คืออะไร?" ฟางอวี้ไม่ปิดบังความไม่รู้ของตัวเองเลยสักนิด

ลูกแก้วเปล่งแสงสีเงินจางๆ "ตอนที่เซคาลิสสร้างฉัน เขาได้สร้างแกนเอเธอร์แลนด์ขึ้นมาสามชิ้น ใครที่ครอบครองแกนเอเธอร์แลนด์ คนนั้นก็จะเป็นเจ้านายของฉัน"

"แกนเอเธอร์แลนด์สามชิ้นนี้ ชิ้นหนึ่งถูกเซคาลิสนำไปที่ 'ดารามิติ' (Astral Plane) อีกชิ้นหนึ่งหลังจากสืบทอดมาหลายรุ่น ตอนนี้ก็หายสาบสูญไปพร้อมกับการหายตัวไปของนาสรี ชิ้นที่อยู่ในตัวฉันนี้ เป็นชิ้นสุดท้าย"

"ศาสตราจารย์ยอร์ซไม่อาจขัดขืนคำสั่งของแกนเอเธอร์แลนด์ได้ นี่คือกฎหลักข้อหนึ่งที่ประกอบเป็นจิตวิญญาณของฉัน ถ้าฉันฝ่าฝืนกฎข้อนี้ จิตวิญญาณของฉันจะพังทลายเพราะกฎเกณฑ์ล่มสลาย และผลึกดาราที่ประกอบเป็นร่างกายของฉันก็จะกลายเป็นหินปูนธรรมดาๆ"

ได้ยินดังนั้น ฟางอวี้ตาลุกวาว แสร้งทำหน้าลำบากใจ "ก็ได้ นายต้องทำยังไงบ้าง?"

"รอสักครู่นะครับ" แสงบนตัวศาสตราจารย์ยอร์ซกะพริบเป็นจังหวะแปลกประหลาด ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเงินยวาง

พร้อมกับการกะพริบของแสงสีเงิน ผลึกใสทรงแปดหน้าขนาดเท่าเล็บก้อยลอยออกมาจากรูด้านบนของลูกแก้ว

"เจ้านายที่เคารพ นี่คือแกนเอเธอร์แลนด์ชิ้นสุดท้าย ท่านเพียงแค่ประทับตราประทับจิตวิญญาณลงไปในนั้น ก็จะสามารถครอบครองแกนนี้ได้อย่างสมบูรณ์" ภายใต้แสงสีเงิน มองเห็นจุดสีเทาอมฟ้าที่แสดงถึงความหดหู่ใจจางๆ

ฟางอวี้ยื่นสองนิ้วคีบแกนเอเธอร์แลนด์ที่ลอยอยู่กลางอากาศมา

ตัวแกนเปล่งประกายสีเงินประหลาด ราวกับจับและสะท้อนแสงสลัวจากรอบข้าง

ผลึกทรงแปดหน้าสีเงินแต่ละด้านถูกเจียระไนจนเรียบกริบ ขอบคมกริบราวกับใบมีด

มุมแต่ละมุมของผลึกบรรจบกันที่จุดยอดอย่างสมมาตรและแม่นยำ

ภายใต้แสงส่องกระทบ ภายในเหมือนซ่อนความลึกล้ำเป็นชั้นๆ แสงสีเงินเต้นระบำและหักเหอยู่ภายใน

ฟางอวี้ไม่ได้ใช้วิธีที่ศาสตราจารย์ยอร์ซบอกในการประทับตราจิตวิญญาณลงไปทันที แต่ลองส่งพลังเวทเข้าไปตรวจสอบผลึกสีเงินนี้อย่างละเอียด

แม้โอกาสจะโดนหลอกจะต่ำ แต่ฟางอวี้ก็ไม่ได้ไว้ใจศาสตราจารย์ยอร์ซเต็มร้อย

เขากะว่ากลับไปแล้วค่อยศึกษาเจ้านี่ให้ละเอียดอีกที

ทันทีที่พลังเวทของฟางอวี้สัมผัสกับแกนเอเธอร์แลนด์ ผลึกนั้นก็กลายเป็นลำแสง พุ่งหายเข้าไปในหว่างคิ้วของฟางอวี้อย่างรวดเร็ว

เชี่ย!

เกิดอะไรขึ้น!?

ฟางอวี้รีบจับหน้าผากดู หน้าผากเรียบเนียนเหมือนกระจก ไม่มีแม้แต่สิวสักเม็ด

ฟางอวี้ตั้งสติ เข้าสู่ทะเลแห่งสติ

และแล้ว แกนเอเธอร์แลนด์สีเงินก็โคจรอยู่รอบๆ ลูกบาศก์ตรงกลางทะเลแห่งสติราวกับดาวเทียม

ถ้าลูกบาศก์พูดได้ ฟางอวี้คงอยากถามสักคำว่า: ทำไมอะไรที่มาถึงมือฉัน แกต้องแย่งไปหมดเลยฮะ?

ฟางอวี้แค่ใช้พลังจิตสัมผัสแกนเอเธอร์แลนด์ที่หมุนรอบลูกบาศก์เบาๆ ข้อมูลชุดหนึ่งก็ไหลเข้ามาในสมองทันที

ชั่วพริบตา ฟางอวี้ก็เข้าใจวิธีควบคุมและใช้งานเจ้าส้มโอปากมากตัวนี้

ในฐานะไอเทมเวทมนตร์ที่มีจิตสำนึก ศาสตราจารย์ยอร์ซต้องใช้ผลึกเวท 1 หน่วยต่อวัน เพื่อชดเชยพลังงานที่ใช้ในการทำกิจกรรม

ถ้าไม่มีผลึกเวท ศาสตราจารย์ยอร์ซจะเข้าสู่สภาวะจำศีล

ศาสตราจารย์ยอร์ซสามารถตอบคำถามเกี่ยวกับอาร์เคนระดับ 20 และต่ำกว่าได้แทบทุกเรื่อง แต่ก็จำกัดอยู่แค่การตอบคำถาม

ถ้าไม่ถาม ศาสตราจารย์ยอร์ซไม่มีความสามารถในการสอนความรู้เชิงรุก

เช่น ถ้าฟางอวี้สั่งให้ศาสตราจารย์ยอร์ซสอนความรู้อาร์เคนอย่างเป็นระบบ คำขอนี้ศาสตราจารย์ยอร์ซจะไม่สามารถตอบสนองได้

เพราะความรู้ทั้งหมดของศาสตราจารย์ยอร์ซซิงค์มาจากข่ายเวทผ่านทางเวทมนตร์ ไม่ใช่สิ่งที่เขามีอยู่เดิม

ในจุดนี้ ศาสตราจารย์ยอร์ซก็คือ Search Engine จริงๆ นั่นแหละ

แน่นอน ตัวศาสตราจารย์ยอร์ซเองก็มีความสามารถในการบันทึกความรู้ ความรู้ที่เขาเคยสัมผัส จะถูกแบ็กอัปไว้ในตัวชุดหนึ่ง

ตอนสร้างศาสตราจารย์ยอร์ซ เซคาลิสได้ลงคาถาติดตัว (Passive Spell) ไว้หลายบท

คาถาบางบทเพื่อความปลอดภัยของศาสตราจารย์ยอร์ซ บางบทเพื่อเสริมฟังก์ชันการทำงาน

ในขณะเดียวกัน ศาสตราจารย์ยอร์ซก็สามารถร่ายคาถาสายซัพพอร์ตเสริมพลังใส่ตัวเองได้ เช่น เวทตรวจสอบ (Identify) หรือ เวทเข้าใจภาษา (Comprehend Languages)

และถ้าศาสตราจารย์ยอร์ซไม่เชื่อฟัง ผู้ถือครองแกนเอเธอร์แลนด์สามารถเปิดใช้งานมาตรการลงโทษภายในลูกแก้วเพื่อสั่งสอนศาสตราจารย์ยอร์ซได้

"เหลือเวลาอีกสิบห้าวินาที เตรียมตัว เราจะไปกันแล้ว" ฟางอวี้อุ้มศาสตราจารย์ยอร์ซด้วยมือเดียว

ศาสตราจารย์ยอร์ซเปล่งแสงสีส้มคล้ำที่แสดงถึงความกังวล ไม่กล้าขยับตัวแม้แต่นิดเดียวในอ้อมแขนของฟางอวี้

ห้า, สี่, สาม, สอง, หนึ่ง

นับถอยหลังสิ้นสุดลง ภาพรอบตัวเปลี่ยนไปเป็นห้องนั่งเล่นของห้อง 601 ตึก 3 ทางขึ้น 1 หมู่บ้านเหวินฮุ่ยการ์เดน อย่างเงียบเชียบไร้ความรู้สึก

ไฟเพดานห้องนั่งเล่นยังคงสว่างจ้า ฟางอวี้มองนาฬิกาดิจิทัลที่แขวนอยู่บนผนัง

ยังคงเป็นเวลาที่เขาเลือกทำการสลับมิติครั้งที่สอง

21:15

"เงื่อนไขการเปิดจุดยึดเหนี่ยวครบถ้วน ยืนยันการตั้งค่าหอคอยลอร์เรนเป็นจุดยึดเหนี่ยวที่สองหรือไม่? หลังเปิดใช้งาน การสลับมิติแต่ละครั้งต้องใช้ 100 หน่วยผลึกเวท"

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นในสมองของฟางอวี้

——

(จบแล้ว)