บทที่ 25 อันดับ

บทที่ 25 อันดับ

“การประลองรอบแรก ภายในหนึ่งก้านธูป ให้วาดยันต์นี้ให้สำเร็จ เริ่ม!”

เรียบง่ายและตรงไปตรงมา สไตล์นี้ทำให้หลินเสี่ยวม่านนึกถึงผู้อาวุโสหยวน แต่ตอนนี้ นางไม่มีเวลาคิดเรื่องนั้น รีบเงยหน้ามองทันที

ยันต์ขนาดใหญ่ลอยอยู่กลางอากาศ มองเห็นได้ชัดเจน นางแทบจะเข้าใจในทันทีว่ามันคือยันต์อะไร เป็นยันต์ที่นางคุ้นเคยมาก

ยันต์เพิ่มความเร็ว!

หลินเสี่ยวม่านรีบนั่งลง ปรับลมหายใจภายใน คว้าพู่กันวาดยันต์จุ่มหมึกแล้วเริ่มวาดยันต์

ตอนนี้อัตราความสำเร็จในการวาดยันต์เพิ่มความเร็วของนางคงที่อยู่ที่หกส่วน บางครั้งก็สามารถทำได้ถึงเจ็ดส่วน แต่การแข่งขันในตอนนี้ไม่ได้วัดที่อัตราความสำเร็จของยันต์ แต่วัดที่ความเร็วในการวาดยันต์ ซึ่งแตกต่างกันเล็กน้อย

โดยปกติหลินเสี่ยวม่านใช้เวลาในการวาดยันต์เพิ่มความเร็วน้อยกว่าหนึ่งก้านธูป นางวาดยันต์หนึ่งใบใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อ

เมื่อครู่นางใช้เวลาดูยันต์ไปเล็กน้อย แต่ตอนที่นางวาดยันต์ใบแรกนั้นกลับไม่สำเร็จ

ฟู่! กระดาษยันต์ตรงหน้านางถูกเผาไหม้ เสียงกระดาษยันต์ถูกไฟไหม้ก็ดังขึ้นรอบข้างตามมา ทำให้บรรยากาศโดยรอบดูวุ่นวายเล็กน้อย

หลินเสี่ยวม่านไม่ได้วาดใบที่สองทันที แต่นางปรับลมหายใจ ปรับสภาพร่างกายให้ดีที่สุด สงบจิตใจลง ก่อนจะหยิบพู่กันวาดยันต์ขึ้นมาวาด

ยันต์เพิ่มความเร็วที่วาดมาแล้วหลายร้อยครั้ง ความรู้สึกในการจับพู่กันวาดยันต์ยังคงอยู่ พู่กันวาดยันต์เคลื่อนไหว วาดเพียงเส้นเดียวก็สำเร็จ แสงประกายวูบหนึ่ง มันสำเร็จแล้ว!

หลินเสี่ยวม่านดวงตาเป็นประกาย สำเร็จแล้ว!

นางรีบเงยหน้ามอง เวลาที่ธูปจะหมดดอกก็เหลือน้อยแล้ว โชคดีจริงๆ!

หลินเสี่ยวม่านโล่งใจ หวุดหวิดไปแล้ว นางคิดว่ามันคือยันต์เพิ่มความเร็ว โอกาสที่จะวาดสำเร็จมีสูงมาก น่าจะสำเร็จง่ายๆ แต่กลับไม่เป็นเช่นนั้น...

ครู่ต่อมา ธูปบนแท่นก็มอดลง ชายชรากล่าวขึ้น

“หมดเวลา วางพู่กัน!”

เสียงคร่ำครวญและเสียงโล่งอกดังขึ้นรอบข้าง หลินเสี่ยวม่านก็เป็นหนึ่งในนั้น ผู้ฝึกตนที่ไม่สามารถวาดยันต์เพิ่มความเร็วได้สำเร็จก็หายตัวไปในทันทีด้วยการสะบัดมือของชายชรา

หลินเสี่ยวม่านกะพริบตา มองดูชายชราผมขาวด้วยความอิจฉา ถ้านางมีพลังเช่นนี้ โอ้ พระเจ้า แค่คิดก็ฟินแล้ว

“ดีมาก ยังเหลือผู้ฝึกตนอีก 102 คน ต่อไปเป็นการประลองรอบที่สอง เช่นเคย ภายในหนึ่งก้านธูป ให้วาดยันต์นี้ให้สำเร็จ เริ่มได้”

หลินเสี่ยวม่านสูดหายใจลึกๆ รีบจ้องมองไป ทันใดนั้นสีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป

นี่คือยันต์ลูกศรวารี!

แม้ว่านางจะเคยลองวาดมาแล้ว แต่อัตราความสำเร็จของยันต์มีเพียงสามส่วนเท่านั้น

นิ่งไว้ นิ่งไว้!

อย่าตื่นตระหนก อย่าตื่นตระหนก หลินเสี่ยวม่าน เจ้าตื่นตระหนก คนอื่นก็ตื่นตระหนกเช่นกัน

หลินเสี่ยวม่านรักษาสภาพจิตใจให้มั่นคง คิดถึงขั้นตอนการวาดยันต์ลูกศรวารี จากนั้นก็หยิบพู่กันวาดยันต์ขึ้นมาวาดยันต์

ใบแรก ฟู่!

ใบที่สอง ฟู่!

ใบที่สาม... ล้มเหลวต่อเนื่อง หลินเสี่ยวม่านไม่หยุดพักเพื่อปรับลมหายใจและฟื้นฟูพลังวิญญาณ แต่นางวาดต่อไป ตอนนี้นางมีอัตราความสำเร็จสามส่วน เพียงแค่ภายในเวลาธูปหมดดอก วาดสี่ใบ ก็น่าจะสำเร็จหนึ่งใบใช่หรือไม่?!

แต่ใบที่สี่ ก็ยังคงล้มเหลว!

หลินเสี่ยวม่านหายใจเบาๆ นางไม่มีเวลาไปดูเวลาแล้ว และรู้ว่าเวลาต้องรีบแล้ว พลังวิญญาณที่เหลืออยู่ก็ไม่มากนัก ตอนนี้การฝึกบำเพ็ญของนางสามารถวาดยันต์ได้มากที่สุดเพียง 5 ใบ ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ นี่คือโอกาสสุดท้ายแล้ว

จะลังเลไม่ได้อีกต่อไป หลินเสี่ยวม่านไม่คิดเรื่องอื่นใดอีก เริ่มลงมือวาดใบที่ห้า เมื่อวาดไปได้ครึ่งทาง นางก็รู้สึกว่าพลังวิญญาณเริ่มไม่เพียงพอ ใจก็ร้อนรน แต่ในตอนนี้ห้ามวอกแวกและยอมแพ้เด็ดขาด

ระหว่างการแข่งขัน สามารถใช้หินวิญญาณหรือโอสถเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณได้ ดังนั้นวิธีเดียวที่หลินเสี่ยวม่านคิดได้ในตอนนี้ก็คือการใช้หินวิญญาณเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ

จะว่าช้าก็ช้า จะว่าเร็วก็เร็ว ความจริงแล้วมันเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเดียว การใช้หนึ่งใจสองจิตของนางก็ถูกนำมาใช้ทันที นางหยิบหินวิญญาณออกมาจากถุงเก็บของเพื่อดูดซับฟื้นฟูพลังวิญญาณ พู่กันวาดยันต์ในมือก็ไม่หยุดนิ่ง ในที่สุดเมื่อถึงช่วงเวลาหนึ่ง แสงสว่างก็วาบขึ้น ยันต์ก็สำเร็จ!

หลินเสี่ยวม่านค่อยๆ ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา ขาของนางอ่อนยวบ โชคดีที่มีเก้าอี้นั่งอยู่ ไม่อย่างนั้นนางคงล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว

หินวิญญาณในมือถูกใช้ไปเกือบหมด นางก้มลงมอง โชคดีที่ได้หินวิญญาณก้อนนี้ช่วยไว้

หวุดหวิดจริงๆ!

“หมดเวลา วางพู่กัน!”

ในครั้งนี้ เสียงคร่ำครวญดังขึ้นโดยรอบเป็นส่วนใหญ่ ผู้ฝึกตนส่วนใหญ่ไม่สามารถวาดยันต์ลูกศรวารีได้สำเร็จ

ยังคงมีคนหายไปอีกชุด สุดท้ายเหลือเพียง 28 คนเท่านั้น

หลินเสี่ยวม่านยังคงใช้หินวิญญาณเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่อง นางต้องเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่เพื่อรับมือกับการประลองรอบที่สาม

หากผ่านการประลองรอบที่สามไปได้ นางก็จะได้รับรางวัล ไม่ว่าจะเป็นอะไร ก็นับว่าเป็นของดี

ยิ่งไปกว่านั้น การผ่านการประลองรอบที่สาม หมายถึงการมีโอกาสเข้ารอบชิงชนะเลิศ เพื่อชิงตำแหน่งสิบอันดับแรกของการประลองรวม

เดิมทีนางยังคิดที่จะพยายามชิงตำแหน่งที่หนึ่งในบรรดาผู้ฝึกยันต์ แต่ตอนนี้ นางไม่มีความมั่นใจเลย แค่ได้อันดับก็ถือว่าดีมากแล้ว

ชายชราผมขาวมองดูผู้ฝึกตนที่เหลือ 28 คน แล้วพยักหน้า “นี่คือการประลองรอบที่สาม ภายในหนึ่งก้านธูป ผู้ที่วาดยันต์นี้ได้สำเร็จสิบคนแรกเท่านั้นที่จะผ่านเข้ารอบ”

หลินเสี่ยวม่านเงยหน้ามอง สีหน้าของนางดูไม่ดีนัก เพราะนี่คือยันต์ที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่ในตำรายันต์ก็ไม่เคยปรากฏ

นางไม่เคยลองวาด และไม่เคยเห็นมาก่อน จะให้วาดให้สำเร็จภายในเวลาหนึ่งก้านธูปได้อย่างไรกัน?

ไม่ได้! ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ต้องพยายามให้สุดความสามารถ แล้วปล่อยให้เป็นไปตามลิขิตฟ้าเถอะ!

หลินเสี่ยวม่านคิดดังนั้น จึงจ้องมองยันต์นั้นอย่างตั้งใจ แม้จะแปลกตา แต่นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางเห็นยันต์แปลกๆ ในขณะวาดยันต์

นางเริ่มแยกส่วนประกอบของยันต์ตามสัญชาตญาณ ทันใดนั้นนางก็พบว่ายันต์นี้เรียบง่ายมาก จนกระทั่งมีโครงสร้างน้อยกว่ายันต์เพิ่มความเร็วเสียอีก

ยันต์เพิ่มความเร็วมีโครงสร้างทั้งหมดสามส่วน แต่ยันต์นี้มีเพียงสองส่วนเท่านั้น

หลินเสี่ยวม่านรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาทันที นั่งตัวตรง แล้วเริ่มฝึกวาดยันต์ตามความเคยชินของตนเอง

แม้จะวาดเพียงสองโครงสร้าง แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับหลินเสี่ยวม่าน พู่กันวาดยันต์ในมือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว วาดเป็นเส้นๆ ในไม่ช้ายันต์ก็ถูกวาดเสร็จ แต่กระดาษยันต์กลับถูกไฟเผาไป

วาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในไม่ช้ายันต์ห้าใบก็ถูกทำลาย พลังวิญญาณในร่างกายของหลินเสี่ยวม่านยังเหลืออยู่บ้าง นางรีบหยิบหินวิญญาณออกมาดูดซับ พลางคิดอย่างรวดเร็ว

นางรู้สึกว่ายันต์นี้น่าจะเรียบง่ายกว่ายันต์เพิ่มความเร็ว และพลังวิญญาณที่ใช้ในการวาดก็ไม่สูงนัก ไม่อย่างนั้นนางคงไม่มีพลังวิญญาณเหลืออยู่หลังจากวาดห้าใบ

เหลียวมองธูปบนแท่น มันถูกเผาไปกว่าครึ่งแล้ว เหลือเพียงเล็กน้อย หลินเสี่ยวม่านสูดหายใจลึกๆ วาดยันต์ตามภาพที่วาดไว้ในใจหลายต่อหลายครั้ง

แล้วจับพู่กันวาดยันต์วาดอย่างรวดเร็ว เมื่อวาดเสร็จ หลินเสี่ยวม่านก็ตกตะลึงอยู่กับที่ สำเร็จแล้วหรือ?

สำเร็จง่ายดายขนาดนี้เลยหรือ?

นางวาดสำเร็จแล้วจริงๆ!

การวาดยันต์ใหม่สำเร็จอย่างรวดเร็วขนาดนี้ หลินเสี่ยวม่านเองก็ไม่คาดคิด และทันทีที่นางวาดเสร็จ ยันต์ที่อยู่ตรงหน้าก็ลอยขึ้นไปในอากาศ

หลินเสี่ยวม่านเงยหน้าขึ้นมอง สบเข้ากับดวงตาของชายชราผมขาว

“อืม ลำดับที่เก้า”

หลินเสี่ยวม่านถอนหายใจโล่งอก สำเร็จแล้ว สำเร็จแล้ว อย่างน้อยก็ได้อันดับแล้ว

นางหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะก้มลงดูยันต์ที่ตนเองวาด ยันต์นี้คือยันต์อะไรกันนะ มีผลอย่างไรบ้าง?