บทที่ 3 ประมุขตระกูลหนุ่ม (สาม)

บทที่ 3 ประมุขตระกูลหนุ่ม (สาม)

"เริ่มกันเลย"

ตี้เซิ่งหลงประสานอินด้วยมือทั้งสอง หว่างคิ้วของเขาพลันปริออกเป็นรอยแยกสีทองเล็กๆ ลำแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งออกจากรอยแยก เชื่อมต่อเข้าไปยัง 'อาณาจักรตี้' ฉับพลันนั้น ร่างของตี้เซิ่งหลงก็ระเบิดแสงเจิดจ้าออกมา ย้อมทั้งห้องลับจนกลายเป็นสีทองปนแดง

"ตูม—"

กระแสพลังงานอันไพศาลดุจมหาสมุทรทะลักออกมาจากอาณาจักรตี้ ไหลบ่าตามลำแสงสีทองเข้าสู่หว่างคิ้วของตี้เซิ่งหลง ร่างของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง บนผิวหนังปรากฏรอยแตกละเอียดนับไม่ถ้วน ราวกับเครื่องกระเบื้องที่กำลังจะแหลกสลาย

"อ๊า!"

ตี้เซิ่งหลงคำรามเสียงต่ำอย่างอดกลั้น 'ทวารทั้งเจ็ด' เริ่มมีโลหิตไหลซึม พลังฝีมือระดับตำหนักเทวะขั้นเก้า เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังนี้กลับเป็นเหมือนของเด็กเล่น! เส้นชีพจรของเขาถูกพลังอันบ้าคลั่งขยายจนฉีกขาดทีละนิ้ว ตันเถียนแทบจะถูกฉีกกระชากจนแหลกสลาย

ในยามวิกฤต บทสวดเคล็ดวิชาพลันปรากฏขึ้นในสมองของตี้เซิ่งหลง กลายเป็นอักขระสีทองนับไม่ถ้วนหลอมรวมเข้าสู่ทั่วร่าง อักขระเหล่านี้ราวกับช่างฝีมือผู้ชำนาญการ เร่งซ่อมแซมเส้นชีพจรที่เสียหายอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นก็นำทางพลังอันบ้าคลั่งให้ไหลเวียนอย่างเป็นระบบ

'คัมภีร์นรกานต์นิรันดร์' เริ่มโคจร! นี่คือคัมภีร์ลับสูงสุดสำหรับฝึก 'กายาเทพมารนิรันดร์'

ตี้เซิ่งหลงอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างสุดกำลัง ชี้นำพลังงานที่หลั่งไหลเข้ามาให้เข้าสู่ 'ตันเถียนปราณ' ทีละน้อยตามเคล็ดวิชาลับ พลังฝีมือของเขาเริ่มไต่ระดับขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว

แก่นแท้เสวียนแตกสลาย, ทะลวงสู่ขอบเขตตำหนักม่วง!

ตำหนักม่วงขั้นหนึ่ง! ตำหนักม่วงขั้นสอง! ··· ตำหนักม่วงขั้นห้า! ตำหนักม่วงขั้นหก! ··· สื่อสารกับพลังฟ้าดิน, ทะลวงสู่ขอบเขตทงเทียน!

ทงเทียนขั้นหนึ่ง! ทงเทียนขั้นสาม! ··· ทงเทียนขั้นเก้า!

เมื่อพลังฝีมือทะลวงมาถึงทงเทียนขั้นเก้า เหตุพลิกผันก็บังเกิด!

กระแสพลังที่รุนแรงกว่าเดิมสิบเท่าทะลักออกมา ตี้เซิ่งหลงครางเสียงอู้อี้ ร่างถูกกระแทกจนลอยสูงขึ้นจากพื้นสามฉื่อ ลอยค้างอยู่กลางอากาศ ผิวหนังของเขาเริ่มแตกร้าวเป็นวงกว้าง โลหิตทะลักออกมาจนชุ่มอาภรณ์ในบัดดล

"เร็วเกินไป...ร่างกายเนื้อทนไม่ไหว..." สติของตี้เซิ่งหลงเริ่มเลือนราง ในใจร้องเตือนภัยลั่น

ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นตายนั้นเอง ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากส่วนลึกของอาณาจักรตี้ ในลำแสงนั้น ปรากฏเงาของหน้ากระดาษสีทองลอยขึ้นลงอยู่จางๆ นั่นคือ 'เงาฉาย' ของคัมภีร์กายา!

แสงสีทองสาดผ่านไปถึงที่ใด ร่างกายเนื้อที่แตกสลาย ก็ฟื้นฟูในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าคือ เลือดเนื้อที่งอกขึ้นมาใหม่กลับมีประกายสีทองปนแดงจางๆ กระดูกกลายเป็น 'หยกผลึกแก้ว' เส้นชีพจรขยายกว้างขึ้นหลายเท่าตัว

"กายาเทพมารนิรันดร์...เริ่มตื่นขึ้นแล้ว!"

จิตใจของตี้เซิ่งหลงกระปรี้กระเปร่าขึ้นมา เขากัดฟันนำพลังงานต่อไป เมื่อพลังของคัมภีร์กายาเข้ามาแทรกแซง กระบวนการหลอมรวมก็เริ่มคงที่ พลังฝีมือของเขา คงที่อยู่ที่ทงเทียนขั้นเก้าจุดสูงสุดในที่สุด

"ได้เพียงเท่านี้" ตี้เซิ่งหลงตัดการเชื่อมต่อพลังงานอย่างเด็ดขาด "ขั้นต่อไปคือขอบเขตฝ่าเจ๋อ ร่างกายเนื้อในตอนนี้ยังมิอาจรองรับได้ ต้องฝึกกายาเทพมารนิรันดร์ก่อน แล้วค่อยหลอมรวมต่อ"

ตี้เซิ่งหลงร่วงหล่นกลับสู่พื้น ร่างทั้งร่างราวกับเกิดใหม่ เขาค่อยๆ ลืมตา ตาซ้ายกลายเป็นสีทองบริสุทธิ์ ดุจดวงตะวันเจิดจ้า ส่วนตาขวากลับกลายเป็นสีแดงโลหิต ลึกล้ำดุจห้วงอเวจีไร้ก้นบึ้ง

ด้านหลัง ปีกมายาหนึ่งคู่ค่อยๆ กางออก ปีกซ้ายขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะ แผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ ปีกขวาดำสนิทดุจหมึก มีไออสูรเย็นเยียบพันธนาการอยู่

"นี่คือ... กายาเทพมารนิรันดร์?"

ตี้เซิ่งหลงก้มมองมือทั้งสองข้าง สัมผัสได้ถึงพลังสองสายที่ตรงข้ามกัน แต่กลับหลอมรวมอย่างสมบูรณ์ ไหลเวียนอยู่ในร่าง พลังเทพเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวา เต็มไปด้วยพลังแห่งการสร้างสรรค์ พลังมาร บ้าคลั่งเกรี้ยวกราด แฝงไว้ด้วยอำนาจแห่งการทำลายล้าง

เพียงจิตขยับ ปีกมายาด้านหลังก็หุบเก็บ ดวงตาทั้งสองข้างก็กลับเป็นปกติ เพียงแต่หากสังเกตให้ดี ในส่วนลึกของนัยน์ตา ยังคงมีจุดแสงสีทองและแดงสองจุดริบหรี่อยู่

"พลังฝีมือทงเทียนขั้นเก้า บวกกับกายาเทพมารนิรันดร์ ในราชวงศ์ต้าฉีนี้ ข้าทำอะไรก็ได้ตามใจชอบได้สบาย แม้แต่จะโค่นล้มราชวงศ์ต้าฉีก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป"

เมื่อสัมผัสถึงพลังงานภายในร่าง ตี้เซิ่งหลงก็อดทอดถอนใจไม่ได้ นี่คือพลังของยอดฝีมือสินะ?

"ท่านพ่อ ท่านแม่ บรรพบุรุษตระกูลตี้ทุกท่าน ข้าจะนำพาตระกูลไปสู่ความรุ่งโรจน์ให้จงได้!"

เมื่อเดินออกจากห้อง ก็พบว่าตะวันขึ้นสูงสามลำไม้ไผ่แล้ว ผู้อาวุโสใหญ่ตี้เฉิงเยวียนกำลังเดินไปมาอยู่ด้านนอก

"ประมุขตระกูล ท่าน..." เสียงของตี้เฉิงเยวียนสั่นเครือ เขาถึงกับไม่กล้ามองตรงไปยังตี้เซิ่งหลง ราวกับกำลังแหงนมองเทพเจ้าองค์หนึ่ง

ตี้เซิ่งหลงเพิ่งตระหนักได้ว่า แม้ตนจะเก็บกลิ่นอายแล้ว แต่แรงกดดันของกายาเทพมารนิรันดร์ที่เพิ่งตื่นขึ้นยังคงแผ่ออกมาโดยธรรมชาติ สำหรับคนในตระกูลที่พลังฝีมือต่ำกว่า แรงกดดันนี้หนักอึ้งดุจภูเขา

เขายิ่งเก็บกลิ่นอายให้มิดชิดขึ้น "ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ท่าน..."

"ประมุขตระกูล เมื่อครู่...เมื่อครู่เหนือแดนบรรพชน เกิดปรากฏการณ์ประหลาดสะเทือนไปทั้งเมือง"

ตี้เซิ่งหลงเงยหน้ามองขึ้นไป ก็เห็นเพียงเมฆบนท้องฟ้าที่มืดมิด และที่กลายเป็นสีทองปนแดง ราวกับถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นกวนจนเกิดเป็นกระแสลมวนยักษ์ที่ใจกลางกระแสลมวนนั้น ปรากฏเงาปีกมายาที่บดบังฟ้าดินอยู่จางๆ

"ปรากฏการณ์ฟ้าดินที่เกิดจากการตื่นของกายาเทพมารนิรันดร์..." ตี้เซิ่งหลงเข้าใจในใจ ไม่นาน ปรากฏการณ์ประหลาดก็สลายไป

"ประมุขตระกูล ดวงตาของท่าน..." ตี้เฉิงเยวียนอุทานออกมาอย่างกะทันหัน

ตี้เซิ่งหลงเดินไปที่สระน้ำข้างๆ ก็พบว่าตาซ้ายของตนกลายเป็นสีทองโดยสมบูรณ์ ส่วนตาขวาเป็นสีแดงโลหิต ปีกเทพมารด้านหลังก็กางออกโดย 'ควบคุมไม่ได้' เห็นได้ชัดว่ากายาที่เพิ่งตื่นขึ้นยัง 'ไม่เสถียร'

"ไม่เป็นไร" เขาหลับตา 'ปรับลมหายใจ' ครู่หนึ่ง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาก็กลับเป็นปกติ

แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ตี้เฉิงเยวียนสัมผัสได้ถึง 'แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัว' จากร่างของประมุขตระกูล

...

ณ ตระกูลหม่า

หม่าเทียนสิง ยืนกอดอก ตาซ้ายสีเลือดของเขาจ้องเขม็งไปยังกระแสลมวนสีทองปนแดงเหนือทิศทางของตระกูลตี้ ข้างกายเขา 'ประมุขตระกูลหม่า' 'หม่าเฉิง' และผู้อาวุโสตระกูลหม่าอีกสิบกว่าคนยืนเงียบกริบดุจจักจั่นในฤดูหนาว ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงรบกวน

"นั่นมันอะไรกันแน่?" เสียงของหม่าเทียนสิงแหบพร่า แฝงความหวาดกลัวที่ยากจะสังเกตเห็น "หึ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ตี้เซิ่งหลง ตระกูลตี้ต้องตายแน่"

ผู้อาวุโสในชุดคลุมสีดำก้าวออกมา: "ท่านประมุข, ประมุขน้อย พวกเราตกลงกับคนของพันธมิตรอสูรทมิฬแล้ว ในงานเลี้ยง... คือเวลาล่มสลายของตระกูลตี้"

"อืม" หม่าเทียนสิงหันขวับ ในดวงตาสีเลือดฉายแววอำมหิต "สั่งการไป เหมืองแร่จิตวิญญาณเป่ยลู่ ให้โจมตีตามกำหนดเวลาเดิม ส่วนตี้เซิ่งหลง..." เขายิ้มเหี้ยม "ในงานเลี้ยง ข้าจะเอาชีวิตมันด้วยตัวเอง!"

"แล้วตระกูลหลัว, ตระกูลหยาง, ตระกูลหวัง..." ผู้อาวุโสชุดดำลังเล "วันนี้ 'หลัวชิงเยว่' แห่งตระกูลหลัวจู่ๆ ก็มาเยือน บอกว่าจะมาร่วมงานเลี้ยงด้วยตนเอง"

หม่าเทียนสิงขมวดคิ้ว: "นังเด็กตระกูลหลัวนั่นน่ะรึ? มันมีสัมพันธ์อะไรกับตี้เซิ่งหลง?"

หม่าเทียนสิงได้รับข่าววงในมาว่า หลัวชิงเยว่ถูกเจ้าสำนักลั่วเทียนถูกตาต้องใจเข้า และต้องการรับนางเป็นศิษย์ สำนักลั่วเทียนนั้นคือขุมกำลังชั้นหนึ่งภายในราชวงศ์ต้าฉี เจ้าสำนักของพวกเขายิ่งมีพลังฝีมือถึงขอบเขตทงเทียน

หากหลัวชิงเยว่ออกหน้าให้ตี้เซิ่งหลง ด้วยกำลังของตระกูลหม่าในตอนนี้ เกรงว่าคงเป็นดัง 'เอาไข่ไปกระทบหิน'

"ว่ากันว่านาง ถูกตาต้องใจตี้เซิ่งหลง อยากจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์"

"แต่งงาน?" สีหน้าของหม่าเทียนสิงบิดเบี้ยว "ถึงตอนนั้น ข้าจะเชิญนายน้อยประมุขพันธมิตรอสูรทมิฬมา"

เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า: "ตระกูลตี้ต้องล่มสลาย ตำแหน่ง 'ผู้นำห้าตระกูลใหญ่' ควรจะถึงตาตระกูลหม่าของข้าเสียที... รวมถึงตระกูลหยางและตระกูลหวังด้วย..."

ภาคผนวก: การแบ่งระดับ เคล็ดวิชา, ทักษะยุทธ์, ศาสตราเทพ, โอสถ, ค่ายกล, วัตถุดิบล้ำค่า, สายแร่จิตวิญญาณ ฯลฯ : ระดับธรรมดา, ระดับเสวียน, ระดับเทียน, ระดับเซิ่ง, ระดับเสิน, ระดับจุ่นตี้, ระดับตี้ (ทุกระดับแบ่งย่อยเป็น: ต่ำ, กลาง, สูง, สูงสุด )