บทที่ 23 การกลายเป็นมังกรที่ควบคุมได้

บทที่ 23 การกลายเป็นมังกรที่ควบคุมได้

ไลล์หัวเราะร่าพลางกล่าวต่อว่า "ลองคิดดูสิครับ ถ้าไม่มีมังกรฝ่ายธรรมะคอยคุ้มกันน่านฟ้าให้เรา ป่านนี้การป้องกันของเราคงกระจัดกระจายไม่เป็นท่าไม่ใช่เหรอ? คงโดนสอยร่วงพรุนเป็นรังผึ้งไปแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงมังกรปราชญ์กับราชามังกรเพลิงที่พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าพวกเขาเสียสละและไม่เกรงกลัวสิ่งใด การที่ท่านพูดแบบนี้ไม่เท่ากับไปบั่นทอนกำลังใจพวกเขาหรือไง?"

รัฐมนตรีเอลโฟขมวดคิ้ว เถียงไม่ออก

ไลล์เดินวนรอบตัวเขา "แล้วเรื่องพันธมิตรกับประเทศอื่น สถานการณ์มันเลวร้ายขนาดนี้ ถ้าไม่จับมือกันตอนนี้ จะรอให้ฝ่ายอธรรมไล่บี้ทีละประเทศรึไง?

อีกอย่าง ด้วยทรัพยากรที่เรามีอยู่ตอนนี้ เราจะยื้อสงครามนี้ไปได้นานแค่ไหน? ไม่มีใครบอกได้หรอกว่าสงครามจะจบเมื่อไหร่

มีแต่ต้องรวมทวีปอิชการ์ให้เป็นปึกแผ่นเดียวกันเท่านั้น เราถึงจะมีความหวังในชัยชนะ ผมพูดถูกไหมครับท่านรัฐมนตรีเอลโฟ?"

รัฐมนตรีเอลโฟอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาได้ในที่สุด "เราก็แค่เสนอความคิดเห็น..."

"งั้นก็ดี!" ไลล์ยกนิ้วโป้งให้รัฐมนตรีเอลโฟ "ท่านรัฐมนตรีเอลโฟเข้าใจภาพรวมจริงๆ ด้วย!"

สิ่งที่รัฐมนตรีเอลโฟอยากจะพูดถูกไลล์ดักทางไว้หมด จนหน้าของเขาเปลี่ยนจากสีแดงกลายเป็นสีดำคล้ำ

แอนนาที่เงียบอยู่นานก้าวออกมาในจังหวะนี้ "เป็นเรื่องปกติที่เหล่ารัฐมนตรีจะกังวลค่ะ การแสดงข้อสงสัยและปรับความเข้าใจกันให้ชัดเจนจะช่วยให้พันธมิตรของเรามั่นคงขึ้น

โปรดวางใจเถอะค่ะ ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเราจะยืนหยัดเคียงข้างราชินีในสงครามครั้งนี้"

มังกรปราชญ์กล่าวเสริม "เผ่าพันธุ์มังกรแบ่งออกเป็นสามฝ่ายใหญ่ ฝ่ายธรรมะกับฝ่ายอธรรมไม่มีวันอยู่ร่วมกันได้จนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะสูญสิ้น"

"เอาล่ะ" ไอรีนลุกจากบัลลังก์ "พวกท่านทุกคนคือกำลังสำคัญของดรากูนอฟ สถานการณ์คับขันและประชาชนต้องการเรา ขอให้ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด คนอื่นออกไปได้ ส่วนไลล์ อยู่ก่อน"

"รับทราบ!" ทุกคนขานรับ

เหล่ารัฐมนตรีเดินออกไปอย่างไม่สบอารมณ์นัก ในขณะที่เหล่านายพลที่มีไลล์เป็นผู้นำต่างพากันดีใจ

ไม่นานนัก ในพระราชวังก็เหลือเพียงไลล์และไอรีน

"ตามมาสิ" ไอรีลกวักมือเรียกไลล์

ไลล์เดินตามหลังไอรีน ไม่แน่ใจว่าทำไมถึงถูกรั้งตัวไว้

เมื่อกี้พูดอะไรผิดไปรึเปล่านะ?

ไม่สิ เจ้าโง่เอลโฟนั่นลามปามเกินไป ที่ฉันพูดไปก็ถูกแล้ว

ถ้าไม่ได้อยู่ต่อหน้าองค์ราชินี ฉันคงชกหน้ามันไปแล้ว

ไอรีนเงียบตลอดทางจนกระทั่งพาเขามาถึงพื้นที่โล่งแห่งหนึ่ง และไล่อัศวินกับสาวใช้ที่ติดตามมาออกไปจนหมด

ไลล์เกาหัว ข่าวลือเรื่องเขากับไอรีนแพร่สะพัดไปทั่ว ส่วนใหญ่มักเป็นเพราะไอรีนชอบเรียกเขาให้อยู่ต่อตามลำพัง ราชินีกับนายพลอยู่กันสองต่อสอง... มันคงจะแปลกถ้าไม่มีใครนินทา

ไอรีนคงรู้อยู่แล้ว แต่ดูเหมือนเธอจะไม่แคร์เลยว่าคนอื่นจะมองความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังไง

ไลล์เริ่มรู้สึกประหม่า นี่เขาแทบจะถูกลือว่าเป็นแมงดาที่ใช้หน้าตาไต่เต้าตำแหน่งอยู่แล้ว

"ฝ่าบาท พาผมมาที่นี่ทำไมหรือครับ?"

ราวกับไอรีนอ่านใจไลล์ได้ เธอเดาความคิดเขาออกแล้วกลอกตามองบนใส่

"เมื่อกี้เจ้าพูดได้ดีมาก มีหลายเรื่องที่ฉันพูดไม่ได้ในฐานะราชินี แต่ถ้าเป็นเจ้าพูดก็ไม่เป็นไร" ไอรีนยิ้มเมื่อพูดจบ

หนี้เยอะก็ไม่ต้องกลุ้ม ยังไงซะชื่อเสียงของไลล์ในหมู่รัฐมนตรีก็ย่ำแย่อยู่แล้ว

"งั้น..."

"ที่เรียกเจ้ามาเพราะเรื่องอัคนอลโลเกีย เขาทำ 'การกลายเป็นมังกร' สำเร็จแล้ว อันที่จริง เมื่อวานฉันเองก็ทำสำเร็จเหมือนกัน"

"สองเส้นทางสู่จุดหมายเดียวกัน ดูเหมือนว่าการกลายเป็นมังกรจะเป็นรูปแบบสูงสุดของเวทปราบมังกรสินะ"

ไอรีนถอนหายใจด้วยความรู้สึกหลากหลาย

ไลล์สะดุ้ง

ไอรีนเห็นสายตาของเขาก็รู้ว่าเขาเข้าใจผิด จึงรีบอธิบาย "ไม่ต้องห่วง ฉันควบคุมการกลายเป็นมังกรได้ สติสัมปชัญญะของฉันไม่ได้รับผลกระทบ"

"ฉันจะแสดงให้ดู เจ้าเป็นคนแรกเลยนะที่ได้เห็นร่างมังกรของฉัน"

หลังจากราชินีพูดจบ เธอก็ก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างเขินอาย ทันใดนั้น วงเวทสีแดงขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นใต้เท้า พลังเวทพุ่งทะยานขึ้นด้านบน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงกับเส้นผมสีแดงเลือดนก ใบหน้า แขนขา ลำตัว และแม้กระทั่งเสื้อผ้าของเธอ

ชั่วพริบตา เธอกลายร่างเป็นมังกรยักษ์

แม้มนุษย์และมังกรจะเป็นคนละเผ่าพันธุ์ แต่ร่างมังกรของไอรีนกลับดูอ่อนโยน บ่งบอกได้ทันทีว่าเป็นมังกรเพศเมีย

แผงคอสีแดงชาดบนหลัง เกล็ดสีแดง เขาคู่ที่โค้งไปด้านหลังราวกับใบมีด ดวงตาแนวตั้งสีทอง และร่างกายมหึมาราวกับภูเขา ล้วนแสดงถึงอำนาจแห่งมังกร

ไลล์เบิกตากว้าง มองซ้ายมองขวาด้วยความตื่นเต้นดีใจ

เขาคว้าหางของไอรีนจะลองลูบดู แต่ไอรีนสะบัดหลุด

แสงสีแดงวาบขึ้น ไอรีนกลับคืนร่างมนุษย์ เธอสามารถคงร่างมังกรได้นานหลายนาที แต่ที่รีบเปลี่ยนกลับเพราะทนสายตาหื่นกามอย่างเปิดเผยของไลล์ไม่ได้ต่างหาก

ดูจากพฤติกรรมที่ผ่านมา หรือว่าเจ้านี่จะชอบรูปลักษณ์แบบมังกรมากกว่ามนุษย์กันนะ?

"องค์ราชินี ผมอยากเรียนวิชานี้!" ไลล์พูดด้วยความตื่นเต้น

"รู้แล้วน่า ฉันจะเรียบเรียงวิธีแปลงร่างแล้วถ่ายทอดให้พวกเจ้า" ไอรีนพูดอย่างระอา "ก่อนอื่น ตามฉันมาเรียนสักรอบ พอเจ้าชำนาญแล้ว ถ้าลูกน้องคนไหนของเจ้าเข้าถึงการกลายเป็นมังกรได้ เจ้าจะได้ช่วยสอนพวกเขาต่อ"

การต่อสู้ในร่างมังกรน่าจะเป็นการประยุกต์ใช้เวทปราบมังกรขั้นสูงสุด แม้ไอรีนจะรวบรวมวิธีฝึกได้ แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเรียนรู้มันได้

ดังนั้น เมื่อเทียบกับวิธีของไอรีน วิธีของอัคนอลโลเกียที่ยอมรับความปรารถนาอันชั่วร้ายของตัวเองโดยตรงนั้นค่อนข้างง่ายกว่า

แต่อย่างไรก็ตาม วิธีของอัคนอลโลเกียทำให้จิตใจไม่มั่นคง เปลี่ยนความกระหายการทำลายล้างให้กลายเป็นสัญชาตญาณพื้นฐานเหมือนการกิน ดื่ม และนอน หากไม่ได้รับการตอบสนอง เขาจะรู้สึก "หิวโหย" ซึ่งเป็นผลข้างเคียงที่ชัดเจนมาก

"ตกลงครับ สอนผมเลย" ไลล์ตอบตกลงทันที

หลายวันต่อมา ไลล์เริ่มเข้าออกพระราชวังอย่างเปิดเผยอีกครั้ง

ในช่วงเวลานี้ คณะของแอนนาเดินทางกลับ มังกรลาดตระเวนของมังกรปราชญ์และมังกรส่งสารของมังกรเพลิงโลกันตร์ก็ทยอยจากไปเพื่อปฏิบัติภารกิจของตน

ภายในสองสัปดาห์ระหว่างรอทัพหนุนจากฝ่ายราชามังกรเพลิง รายงานสงครามก็ปลิวว่อนทั่วเมืองหลวงเหมือนเกล็ดหิมะ

"กลุ่มแปดราชันมังกร" เริ่มสังหารคนท้องถิ่นและยึดครองพื้นที่

ฐานที่มั่นของกลุ่มแปดราชันมังกรบนชายฝั่งตะวันตกของทวีปอิชการ์ ตั้งอยู่ในหุบเขารูปชาม ซึ่งการเข้าออกสะดวกที่สุดคือทางอากาศ เนื่องจากล้อมรอบด้วยหน้าผาสูงชัน

ในขณะนี้ ผู้นำกองทัพหน้าคือกองกำลังมังกรกว่าสี่สิบตัวจากกลุ่มแปดราชันมังกร นำโดยสองในแปดผู้นำ: "มังกรสายฟ้า" และ "มังกรพิษ"

มังกรสายฟ้ามีเกล็ดสีทองและลายสายฟ้าพาดผ่านทั่วตัว ขนาดตัวของมันใหญ่กว่ามังกรทั่วไป

ส่วนมังกรพิษตัวเล็กกว่ามังกรสายฟ้า รูปลักษณ์ของมันเหมือนงูหางกระดิ่งมากกว่ามังกร หางของมันมีอวัยวะที่เลียนแบบเสียงกระดิ่งได้ และลำตัวเรียวยาวเหมือนงู มีเพียงปีกคู่บนหลังเท่านั้นที่ทำให้มันดูแปลกตาออกไป