บทที่ 20 ผู้ชนะ

บทที่ 20 ผู้ชนะ

เมื่อไลล์ก้าวเข้าสู่สนามประลอง ผู้ชมด้านล่างต่างกลั้นหายใจแทนเขา

ภาพที่เขาเดินถือดาบใหญ่สวมชุดเกราะเต็มยศลงสู่สนาม เขาคิดจริงๆ หรือว่าจะเอาชนะได้?

มังกรเพลิงโลกันตร์เองก็ก้มลงมองมนุษย์ผู้นี้

"ข้าคิดว่าหลังจากเห็นการต่อสู้ของข้ากับมังกรปราชญ์แล้ว เขาคงจะยอมแพ้ไปตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ไม่นึกเลยว่าจะยังดื้อด้านอยู่"

"ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นผู้มีส่วนสำคัญที่สุดในการสังหารมังกรอธรรม ทีแรกข้าคิดว่าเขาแค่รอซ้ำเติมพวกที่บาดเจ็บ แต่ดูท่าแล้ว ความกล้าหาญของเขาถือว่ายอดเยี่ยมทีเดียว"

"เห็นแก่ที่เขาเป็นนายพลแห่งอาณาจักรดรากูนอฟ เดี๋ยวข้าจะออมมือให้หน่อยก็แล้วกัน"

มังกรเพลิงโลกันตร์เริ่มครุ่นคิดถึงการเคลื่อนไหวต่อไปของตน

"ทั้งสองฝ่ายพร้อมหรือยัง?" แอนนามองไปที่ไลล์ สลับกับมองมังกรเพลิงโลกันตร์ เธอจินตนาการถึงจุดจบอันน่าเศร้าได้ลางๆ และได้แต่หวังว่ามังกรเพลิงโลกันตร์จะรู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา ไม่เผลอไปทำร้ายคนโปรดของเอรีนเข้า

ดูจากความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างเอรีนและไลล์ มีแนวโน้มสูงที่ราชินีอาจจะอภิเษกกับไลล์ในอนาคต

หากมังกรเพลิงโลกันตร์ทำให้ไลล์บาดเจ็บ อาจก่อให้เกิดความบาดหมาง ซึ่งจะขัดต่อจุดประสงค์ของแอนนาที่มาในนามตัวแทนฝ่ายราชามังกรไฟเพื่อขอเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรดรากูนอฟ

"พร้อม" ไลล์ชูมหาดาบขึ้น ปลายดาบชี้เฉียงขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม

มังกรเพลิงโลกันตร์พยักหน้าให้แอนนาเช่นกัน

แอนนาจึงประกาศเริ่มการต่อสู้รอบที่สอง และถอยออกมาจากสนาม

ทว่าครั้งนี้เธอยืนอยู่ใกล้กว่ารอบที่แล้วมาก เพื่อที่จะได้เข้าไปแทรกแซงทันท่วงทีหากเกิดเหตุร้ายขึ้น

ไลล์เพิ่งกวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่มีใครสักคนเชื่อว่าเขาจะชนะ

ข้ามันน่าสมเพชขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่มีใครคิดจะทุ่มสุดตัววางเดิมพันข้างข้าแบบไม่ลืมหูลืมตาบ้างเลยหรือไง?

เสียงลมกรรโชกดังวูบ มังกรเพลิงโลกันตร์กางปีกบินขึ้น ลมร้อนระอุพัดผ่านจนผิวหนังของไลล์แห้งผากและแสบร้อน

"ไลล์" มังกรเพลิงโลกันตร์เอ่ยจากเบื้องบน "ข้าขอแนะนำให้เจ้ายอมแพ้เถอะ ข้าคิดมานานแล้วแต่ก็นึกไม่ออกว่าจะทำให้เจ้าแพ้อย่างงดงามได้อย่างไร ท่าโจมตีของข้ารุนแรงเกินไป ขนาดมังกรปราชญ์ยังกันไม่ได้ ข้ารับประกันไม่ได้หรอกนะว่าเจ้าจะไม่บาดเจ็บ"

นี่คือความรู้สึกจากใจจริงของมัน

มันมีความฉลาดทางอารมณ์อยู่บ้าง แต่น้อยเต็มที

แอนนาเม้มริมฝีปากเมื่อได้ยินดังนั้น

"พูดแบบนี้ในเวลาแบบนี้ เท่ากับบีบให้ท่านนายพลไลล์ตกที่นั่งลำบากชัดๆ เพื่อแสดงความกล้าหาญของทหารดรากูนอฟ เขาจะยอมแพ้แล้วเดินจากไปดื้อๆ ได้ยังไง"

แต่ถ้าไม่ยอมแพ้ นายพลไลล์คงได้กลายเป็นหมูหันย่างไฟแน่ๆ

ทุกคนจับจ้องไปที่ปฏิกิริยาของไลล์อีกครั้ง

หึ เขาไม่รอฟังจนจบด้วยซ้ำ แต่พุ่งเข้าใส่มังกรเพลิงโลกันตร์พร้อมดาบใหญ่ในมือ

มังกรเพลิงโลกันตร์คำรามลั่น อำนาจมังกรที่มีอยู่ในตัวมังกรยักษ์ทุกตัวปะทุออกมา แต่กลับถูกต้านทานไว้ด้วยอำนาจมังกรในตัวไลล์

"เจ้าก็มีอำนาจมังกรด้วยรึ?" มังกรเพลิงโลกันตร์ประหลาดใจเล็กน้อย "เวทปราบมังกรของเจ้าเรียนรู้มาดีนี่!"

มันเข้าใจผิดว่าอำนาจมังกรของไลล์มาจากเวทปราบมังกรที่เอรีนสร้างขึ้น

มีเพียงเอรีนและมังกรปราชญ์ที่รู้ความจริงว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลย เขามีอำนาจมังกรอยู่ก่อนที่เวทปราบมังกรจะถูกสร้างขึ้นเสียอีก

ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปเอาความสามารถนี้มาจากไหน

แต่สิ่งที่ไลล์ใช้ต่อจากนี้ คือเวทปราบมังกรของจริง

จู่ๆ เขาก็กระโจนขึ้นสู่อากาศด้วยพลังกระโดดที่เหนือขีดจำกัดมนุษย์ พุ่งเข้าหามังกรเพลิงโลกันตร์ราวกับสายฟ้าแลบ

มันคือการโจมตีแบบไม่ให้ทันตั้งตัว!

มังกรเพลิงโลกันตร์คาดไม่ถึงจริงๆ

แต่สิ่งที่ทำให้มันแปลกใจยิ่งกว่า คือการที่ไลล์เลือกรูปแบบการต่อสู้ที่แม้แต่มังกรปราชญ์ยังไม่กล้าทำ นั่นคือการเข้าประชิดตัวมัน

ต้องรู้ก่อนว่าเปลวไฟบนตัวมันไม่ใช่ไฟธรรมดา ชุดเกราะจะหลอมละลายในเวลาอันสั้น ต่อให้มีเวทปราบมังกรคุ้มกัน ก็คงต้านได้ไม่นานนัก

ทว่าเมื่อเข้าใจสถานการณ์ มังกรเพลิงโลกันตร์กลับระเบิดเสียงหัวเราะ "ดีมาก ดีมาก ไลล์ เจ้าถูกใจข้าจริงๆ!"

บุกเข้าไป!

การบุกเท่านั้นคือความโรแมนติก!

มังกรเพลิงโลกันตร์ตวัดหางมังกรที่ลุกโชนไปด้วยไฟฟาดออกไปราวกับแส้ หวังจะฟาดไลล์ให้ร่วงจากกลางอากาศ

แต่ไลล์กลับคล่องแคล่วว่องไวอย่างเหลือเชื่อ เขาเหยียบลงบนหางมังกรและใช้แรงส่งเพื่อเปลี่ยนทิศทาง

ตอนนั้นเองที่มังกรเพลิงโลกันตร์รู้สึกถึงความผิดปกติ

เพราะเปลวไฟบนร่างของมันไม่ได้ลุกไหม้ขาของไลล์ แต่กลับมอดดับลงทันที!

มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!

ก่อนที่มันจะทันคิดออก ไลล์ก็ง้างดาบใหญ่ฟาดฟันลงมา

การฟันที่อัดแน่นด้วยเวทปราบมังกร ผสานกับพรแห่งนิพพาน และเสริมสมรรถภาพร่างกายด้วยพรแห่งกายามังกรและเวทปราบมังกร

ฟึ่บ—

เพียงดาบเดียว เขาผ่าทะลุคลื่นไฟโลกันตร์และฟันลงบนเกล็ดของมังกรเพลิงโลกันตร์!

เคร้ง!

พลังอันมหาศาลเกินจินตนาการทำให้มังกรเพลิงโลกันตร์เสียหลักหงายหลัง

มันตกตะลึงอย่างยิ่ง และแม้จะเจ็บปวด แต่ก็รีบกระพือปีกเพื่อทรงตัว

มังกรเพลิงโลกันตร์เพิ่งจะประคองตัวได้ ก็เห็นไลล์พุ่งลงมาจากอากาศและเตรียมฟาดดาบที่สองใส่!

ด้วยความตกใจ มันลืมไปชั่วขณะว่านี่เป็นเพียงการประลอง สัญชาตญาณสั่งให้มันพ่นลมหายใจมังกรใส่ไลล์ทันที "เสียงคำรามแห่งมังกรเพลิงโลกันตร์!"

แอนนาเห็นท่าไม่ดีรีบตะโกน "หยุดนะ!"

มังกรปราชญ์ตอบสนองไวกว่าเธอ มันกางปีกบินพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้ว

เอรีนรู้ว่าเธอคงไปไม่ทัน แต่ก็ร่ายเวท "บิน" ใส่ตัวเอง แล้วไล่ตามมังกรปราชญ์ไป

ทันทีที่เสียงคำรามหลุดจากปาก มังกรเพลิงโลกันตร์ก็นึกเสียใจ

ไลล์กำลังจะกลายเป็นตอตะโก

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่น เปลวไฟพวยพุ่ง!

เสียงคำรามถูกผ่าครึ่งราวกับตัดเต้าหู้!

ไลล์หัวเราะลั่นราวกับสุนัขไซบีเรียนฮัสกี้ ยืนผงาดอยู่บนหัวของมังกรเพลิงโลกันตร์

ปลายดาบของเขาจ่ออยู่ที่ดวงตาของมัน พร้อมตะโกนก้อง "จะยอมหรือไม่ยอม?"

บริเวณที่ไลล์ยืนอยู่ เปลวไฟโลกันตร์มอดดับไปจนหมด เผยให้เห็นเกล็ดเปล่าๆ ของมังกรเพลิงโลกันตร์!

ฉากนี้เหมือนกับตอนที่เขาลอบสังหารมังกรอธรรมไม่มีผิด!

เขามีความสามารถที่จะฆ่ามังกรเพลิงโลกันตร์ได้จริงๆ เหมือนที่เคยฆ่ามังกรอธรรม แต่เขายังจำจุดประสงค์ของการประลองครั้งนี้ได้ดี

มังกรเพลิงโลกันตร์ตะลึงงัน

การต่อสู้ครั้งนี้มีแต่เรื่องให้ประหลาดใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตั้งแต่อำนาจมังกรของไลล์ ความเร็วและพละกำลัง ความสามารถในการดับเปลวไฟอันน่าภาคภูมิใจของมัน และสุดท้าย คือการผ่าเปลวไฟแล้วมายืนอยู่บนหัวของมัน

ไลล์ไม่ใช่มังกรยักษ์ และไม่รู้นิสัยของพวกมังกร

มังกรยักษ์จะไม่ยอมให้มนุษย์หรือเผ่าพันธุ์อื่นมายืนบนตัวของพวกมันง่ายๆ และการขี่พวกมันบินถือเป็นการหยามเกียรติอย่างที่สุด

แอนนาได้รับการยอมรับจากมังกร เธอจึงนั่งบนตัวมังกรได้

ไลล์ได้รับการยอมรับจากมังกรปราชญ์ มังกรปราชญ์จึงยอมให้เขาขี่เพื่อไล่ล่ามังกรฝ่ายอธรรม

แต่ตอนนี้ไลล์มายืนอยู่บนหัวของมังกรเพลิงโลกันตร์ มันควรจะสะบัดเขาตกลงไปทันที

มันขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็รีบยั้งไว้

ปลายดาบจ่ออยู่ที่หัว และด้วยพลังที่ไลล์เพิ่งแสดงออกมา การแทงทะลุกะโหลกย่อมไม่ใช่ปัญหา

ถ้าการต่อสู้นี้เป็นการเดิมพันด้วยชีวิต มันก็แพ้แล้ว

มังกรเพลิงโลกันตร์เข้าใจจุดนี้ดี จึงระเบิดเสียงหัวเราะออกมา "ฮ่าฮ่าฮ่า ไลล์ ข้ายอมรับว่าประเมินเจ้าต่ำไป ความแข็งแกร่งของเจ้าเหนือกว่าข้า ทรงพลังมาก ศึกนี้ข้าแพ้แล้ว!"

ไลล์ยิ้มออกมาเช่นกันพร้อมกับลดดาบลง "ข้าชอบคนที่รักษาสัจจะ เอาล่ะ ตกลงตามนั้น"

มังกรปราชญ์และเอรีนต่างชะงักอยู่กลางอากาศ มองหน้ากันอย่างไม่เชื่อสายตา ไม่คิดว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้

ส่วนแอนนา อยากให้การต่อสู้จบลงใจจะขาด รีบประกาศเสียงดังทันที "ท่านมังกรเพลิงโลกันตร์ขอยอมแพ้ ท่านนายพลไลล์เป็นผู้ชนะ!"