บทที่ 11 คมดาบสะท้านฟ้า

บทที่ 11 คมดาบสะท้านฟ้า

ไลล์นำกองกำลังล่ามังกรที่เหลือรอดกลับมาสมทบกับทัพหลวงของราชินีไอลีน

การสังหารมังกรยักษ์ได้ถึงสองตัวนับเป็นผลงานที่น่าทึ่งสำหรับกองกำลังล่ามังกรที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่

ไลล์คิดว่าหลังจากศึกนี้ คงมีโอกาสอีกมากที่จะได้ปะทะกับมังกรฝ่ายอธรรม เขาจะให้กองกำลังล่ามังกรมาละลายที่นี่ไม่ได้ ทหารที่รอดชีวิตคือกระดูกสันหลังสำคัญในการขยายกองกำลังในอนาคต

ทว่าเขาก็ไม่ได้คิดจะหดหัวดูอยู่เฉยๆ

ไลล์เข้าพบราชินีไอลีนและเสนอตัวที่จะลอบเข้าไปในแนวรบเพียงลำพัง เพื่อหาจังหวะลอบโจมตีมังกรอธรรม

"เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ?" ไอลีนดุเขาเสียงดัง "คิดจะมาโชว์เดี่ยวอะไรตอนนี้? แค่ยังไม่ทันถึงตัว พวกมันก็พ่นลมหายใจมังกรเผาเจ้าเป็นตอตะโกแล้ว!"

ไลล์ยังคงยิ้มยียวนตามสไตล์ "ข้าเห็นว่าสถานการณ์การรบกำลังชะงักงัน มังกรฝ่ายธรรมะตัวต่อตัวสู้มังกรฝ่ายอธรรมไม่ได้ ส่วนการสนับสนุนของเราก็มีจำกัด ทางเดียวที่จะพลิกเกมได้คือต้องหาโอกาสฆ่ามังกรอธรรมสักตัวเพื่อทำลายขวัญกำลังใจพวกมัน"

"เจ้าคิดว่าเจ้าคนเดียวจะทำเรื่องแบบนั้นได้?" ไอลีนแทบจะหัวเราะออกมาด้วยความสิ้นหวัง

"นั่นเป็นเหตุผลที่ข้ามาหาฝ่าบาท" ไลล์หุบยิ้ม เปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจัง เขาคุกเข่าลงกับพื้น "โปรดร่ายเวทมนตร์ให้ข้า มอบความสามารถในการบินให้ข้า ข้ารู้ว่าท่านทำได้ ข้าจะไปตัดหัวมังกรอธรรมมาให้ได้ โปรดเชื่อใจข้าเถอะ"

ไอลีนชะงัก จ้องมองไลล์นิ่ง

เธอทำได้จริงๆ เวทมนตร์สนับสนุนนั้นมีความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด และการมอบความสามารถในการบินก็เป็นเพียงหนึ่งในนั้น

แต่เธออยากให้ไลล์บุกเข้าไปในดงศัตรูคนเดียวจริงๆ หรือ?

มันอันตรายเกินไป

ไอลีนมองไปยังสนามรบ

มังกรฝ่ายธรรมะร่วงลงอีกตัว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป สถานการณ์จะพลิกกลับไปเข้าทางฝ่ายมังกรอธรรมจนหมด

หากไร้กองทัพมังกรธรรมะเป็นโล่กำบัง กองทัพดรากูนอฟจะเอาอะไรไปต้านทานการโจมตีของมังกรอธรรม?

โศกนาฏกรรมแบบไหนที่จะตามมา?

ความพินาศที่เลี่ยงไม่ได้ หรือการเดิมพันครั้งสุดท้าย?

ไอลีนตัดสินใจ "ไลล์ ข้าจะใช้พลังเวทที่เหลืออยู่ทั้งหมดร่ายให้เจ้า เจ้าจะบินได้ พลังเวทจะเพิ่มขึ้น และดาบใหญ่ของเจ้าจะทรงพลังพอที่จะตัดคอมังกรได้ แต่ด้วยความดุร้ายและเจ้าเล่ห์ของพวกมังกรอธรรม เจ้าจะมีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น..."

ไลล์ยิ้ม "ราชินี ไว้ใจข้าได้เลย"

ไอลีนรู้สึกมึนงงเล็กน้อย ไลล์พูดคำนี้กับเธอมานับครั้งไม่ถ้วน และทุกครั้งเขาก็ทำได้ตามที่พูด สิ่งนี้ช่วยเติมเต็มความกล้าให้เธอ

พลังเวททั้งหมดถูกถ่ายโอนไปยังไลล์... นี่คือการเดิมพันด้วยทุกสิ่งที่มี!

หลังได้รับพรจากราชินี ไลล์ชักดาบใหญ่ออกมาและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาปรับสมดุลการบินได้อย่างรวดเร็ว และในชั่วพริบตา เขาก็อ้อมไปทางปีกของสนามรบ

ไอลีนที่ทุ่มเทพลังเวททั้งหมดให้ไลล์รู้สึกอ่อนล้า แต่เธอก็ฝืนใจสั่งการให้กองทัพเร่งการโจมตี แล้วหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาติดตามดูการกระทำของไลล์

ไม่นานมานี้ มังกรปราชญ์ได้เข้าปะทะกับมังกรอธรรมเพื่อซื้อเวลาให้กองกำลังล่ามังกรถอยทัพ

มังกรปราชญ์เป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่หลังจากถูกคลื่นเสียงคำรามของมังกรอธรรมกระแทกใส่ ปีกซ้ายของมันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้การบินมีปัญหา ส่งผลให้มังกรอธรรมกลับมากำเริบเสิบสานได้อีกครั้ง

การต่อสู้ของสองผู้นำเผ่ามังกรดุเดือดราวกับเสียงฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวอย่างต่อเนื่อง

ทว่าเมื่อสังเกตดีๆ จะเห็นว่ามังกรปราชญ์มีบาดแผลเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนใกล้จะล้มลงเต็มที

มังกรอธรรมพ่นลมร้อนออกจากจมูก เผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม

มันไม่เปิดโอกาสให้มังกรปราชญ์ได้พักหายใจ รวบรวมพลังเวทเฮือกสุดท้ายเพื่อปล่อยเสียงคำรามมังกรอธรรมอีกครั้งจากช่องท้อง อัดใส่คู่ต่อสู้

ทันใดนั้น จุดสีดำเล็กๆ ก็วูบผ่านสายตาของมังกรอธรรม ดึงความสนใจมันไปชั่วขณะ

ก่อนที่มันจะมองเห็นชัดว่าเป็นอะไร มันก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากอำนาจมังกรที่ปรากฏขึ้นประชิดตัว!

เป็นไปได้อย่างไร?!

มังกรยักษ์เข้ามาใกล้ขนาดนี้ แล้วข้าไม่รู้ตัวเลยรึ?

มังกรอธรรมชะงักเสียงคำรามด้วยความตกใจ หันขวับไปมอง แต่กลับไม่พบมังกรยักษ์อย่างที่คาดไว้

เกิดอะไรขึ้น?

มันอยู่ที่ไหน?

เวทมนตร์ล่องหนรึ?

ไม่ เป็นไปไม่ได้ ต่อให้ล่องหน ข้าก็ควรสัมผัสตัวตนของมันได้

จู่ๆ มันจะหายไปได้ยังไง?

ในสายตาของมังกรอธรรม มันมองเห็นแต่คู่ต่อสู้ที่ตัวใหญ่พอๆ กันอย่างมังกรปราชญ์ จนมองข้ามเด็กหนุ่มผมเงินตัวจ้อยที่บินอยู่ใต้จมูกมันไปชั่วขณะ

กว่าจะสังเกตเห็นดาบใหญ่ที่โดดเด่นสะดุดตา มังกรอธรรมถึงเพิ่งรู้ตัวว่ามีมนุษย์อยู่ตรงหน้า!

มนุษย์อีกแล้ว!

ตามหลอกหลอนไม่เลิกรา!

มังกรอธรรมขยับตัวกลางอากาศ เตรียมจะจัดการเจ้ามนุษย์ผู้นี้ ทันใดนั้นมันก็สัมผัสได้ถึงอำนาจมังกรอีกระลอกพุ่งตรงเข้ามา!

มังกรปราชญ์พุ่งเข้าใส่

ด้วยความไม่ทันระวัง หางของมังกรอธรรมถูกมังกรปราชญ์กัดเข้าอย่างจังและกระชากลงสู่เบื้องล่างอย่างรุนแรง!

มังกรอธรรมใช้พลังเวทไปเกือบหมดในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ จึงไม่สามารถปล่อยเสียงคำรามได้อีก

มังกรปราชญ์ก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน

มังกรยักษ์สองตัวพัวพันต่อสู้ระยะประชิดกลางอากาศอย่างดุเดือด

ไลล์ฉวยโอกาสที่มังกรปราชญ์สร้างขึ้น บินเข้าสู่จุดบอดของมังกรอธรรม แล้วไปยืนตระหง่านอยู่บนหัวของมัน

มังกรอธรรมรู้สึกถึงตัวเขาจึงสะบัดหัวอย่างบ้าคลั่ง

ท่ามกลางแรงเหวี่ยงรุนแรง ไลล์รักษาสมดุลได้อย่างเยือกเย็น ไม่ยอมให้ถูกเหวี่ยงตกลงมา

เขาชูดาบใหญ่ขึ้น สองพรวิเศษ "อำนาจมังกร" และ "กายามังกร" ผสานกับพลังเวทที่ไอลีนมอบให้ หลอมรวมเป็นพลังฟาดฟันลงไป!

ตายซะ!

ดาบใหญ่แทงทะลุเกล็ดมังกรอธรรม ปักลึกเข้าไปในกะโหลกศีรษะ!

เลือดพุ่งกระฉูด!

ร่างของมังกรอธรรมหยุดนิ่งราวกับเวลาถูกแช่แข็ง

มังกรปราชญ์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ กัดเข้าที่คอมังกรอธรรม ฝังเขี้ยวลึก แล้วกระชากอย่างแรงจนหัวมังกรอธรรมขาดกระเด็น!

มันคายหัวมังกรอธรรมออกมา แล้วใช้หางฟาดร่างไร้หัวนั้นลงสู่พื้นดิน

เสียงดังสนั่นสองครั้ง หัวและตัวของมังกรอธรรมร่วงลงกระแทกพื้นแทบจะพร้อมกัน

แววตาของมันยังคงฉายแววไม่อยากจะเชื่อ ดูเหมือนจะไม่เข้าใจว่าตนถูกมนุษย์แทงทะลุกะโหลกได้อย่างไร ในขณะที่พลังชีวิตได้มอดดับไปโดยสมบูรณ์

เหล่ามังกรอธรรมที่คอยสังเกตการณ์การต่อสู้ของหัวหน้าเป็นระยะต่างพากันตกตะลึง

เมื่อกี้ยังได้เปรียบอยู่แท้ๆ ไหงแป๊บเดียวโดนมังกรปราชญ์กัดหัวขาดได้?

สถานการณ์พลิกผันเร็วจนตั้งตัวไม่ติด!

ไลล์ร่วงลงจากท้องฟ้า พลังเวทที่ไอลีนมอบให้หมดไปกับการโจมตีครั้งสุดท้าย ตอนนี้เขาบินไม่ได้อีกแล้ว

เอาจริงดิ? ไม่ตายเพราะมังกรอธรรม แต่จะมาตายเพราะตกจากที่สูงตอนจบเนี่ยนะ?

แบบนั้นคงน่าขายหน้าพิลึก

ไลล์รู้สึกเจ็บใจเล็กน้อย

ในจังหวะที่ร่างเขากำลังจะแหลกเหลว มังกรปราชญ์ก็บินมารับเขาไว้ได้ทันเวลา

"ฮ่าฮ่าฮ่า—" มังกรปราชญ์หัวเราะลั่น ปล่อยให้ไลล์ยืนบนหัว เกาะเขาของมันไว้ แล้วตะโกนก้อง "สวนกลับ!"

กองทัพมังกรฝ่ายธรรมะรู้ทันทีว่ามังกรอธรรมตายแล้ว นี่คือโอกาสทองในการรุกฆาต!

พวกมันคำรามกึกก้อง ไล่ล่าศัตรูเคียงข้างมังกรปราชญ์

เมื่อไร้ผู้นำ ขวัญกำลังใจและพลังต่อสู้ของฝ่ายตรงข้ามก็ดิ่งลงเหว!

กองทัพมังกรฝ่ายธรรมะกลับมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ มังกรอธรรมหลายตัวถูกสังหารล้มตายลงไปทีละตัว!

หัวหน้าตาย ศึกพ่ายแพ้ มังกรอธรรมที่เหลือหยุดสู้ แตกกระเจิงหนีเอาตัวรอด เปิดโอกาสให้กองทัพมังกรฝ่ายธรรมะไล่ต้อนฝ่ายเดียว

ไอลีนตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น แต่ก็พยายามตั้งสติ เธอไม่ได้สั่งให้กองทัพติดตามกองทัพมังกรฝ่ายธรรมะไปไล่ล่า แต่ให้ปักหลักอยู่ที่เดิม เพื่อช่วยรักษาบาดแผลให้มังกรฝ่ายธรรมะที่บาดเจ็บ และสังหารมังกรอธรรมที่ยังร่อแร่ให้สิ้นซาก

ศึกครั้งนี้... พวกเขาชนะแล้ว!