บทที่ 10 ระดมยิง

บทที่ 10 ระดมยิง

ไม่นานนัก มังกรกว่ายี่สิบตัวจากกองทัพมังกรฝ่ายธรรมะ และมังกรกว่าสิบตัวจากกองทัพมังกรฝ่ายอธรรม ก็มาถึงสมรภูมิหลักแทบจะพร้อมกัน

มังกรทั้งสองฝ่ายประจันหน้ากันโดยมีลำธารคั่นกลาง

กองพันปราบมังกรของไลล์ซุ่มรอจังหวะอยู่ในป่าทึบตรงปีกขวา ซึ่งเป็นรายละเอียดที่เขาได้ให้มังกรส่งข่าวไปบอกมังกรปราชญ์เรียบร้อยแล้ว

มังกรปราชญ์และมังกรอธรรมเคยเผชิญหน้ากันมาหลายครั้ง แต่นี่คือการปะทะกันอย่างเต็มรูปแบบของยักษ์ใหญ่ทั้งสองฝ่าย

มังกรอธรรมจ้องมองมังกรปราชญ์เขม็ง ก่อนจะกระแทกเท้าลงบนพื้นดินอย่างแรง

ใบหน้าที่มีเขาหักข้างหนึ่งแสดงความโกรธเกรี้ยวอย่างชัดเจน "มังกรปราชญ์ เจ้าทรยศต่อเผ่าพันธุ์มังกรครั้งแล้วครั้งเล่า! ข้าละอับอายแทนเจ้าจริงๆ!"

"อุดมการณ์ของเราต่างกัน" มังกรปราชญ์ตอบกลับอย่างใจเย็น "มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญา ไม่ใช่สัตว์ชั้นต่ำหรือขยะอย่างที่เจ้ากล่าวหา การสังหารพวกเขาจะนำพาเผ่าพันธุ์เราไปสู่ความบ้าคลั่ง การแก่งแย่งดินแดนและทรัพยากรนั้นไม่มีวันสิ้นสุด สุดท้ายเราก็จะทำลายกันเอง สงครามกับมนุษยชาติครั้งนี้ไร้ความหมาย"

"เจ้ากำลังจะบอกว่าเผ่าพันธุ์อ่อนแอพรรค์นั้นควรได้ครอบครองทรัพยากรส่วนใหญ่ของโลกงั้นรึ?" มังกรอธรรมเย้ยหยัน "พวกมันมีดีอะไรนอกจากขยายพันธุ์เร็ว? ทำไมเราถึงไม่ยึดทุกอย่างมาเป็นของตัวเอง? การยอมก้มหัวให้พวกมัน... เจ้าทิ้งศักดิ์ศรีมังกรไปหมดแล้วหรือไร?"

มังกรปราชญ์ส่ายหน้า "เราถกเถียงเรื่องนี้กันมาหลายครั้งแล้ว ไม่จำเป็นต้องแสดงอำนาจเหนือกว่า การอยู่ร่วมกันย่อมเป็นไปได้ เราไม่ควรเมินเฉยต่อคุณูปการที่พวกเขามีต่อการพัฒนาโลก เพียงเพราะความโลภและความเย่อหยิ่ง"

ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ไม่มีมังกรตนใดเอื้อนเอ่ย

เมื่อรู้ว่าไม่อาจโน้มน้าวอีกฝ่ายได้ สงครามน้ำลายจึงยุติลง

มังกรทีละตัวยืดกายขึ้น เตรียมพร้อมในท่าต่อสู้!

มังกรอธรรมคำรามท้าทายไปยังฝั่งตรงข้ามของลำธาร

มังกรปราชญ์คำรามตอบโต้กลับไป

คลื่นอำนาจมังกรสองระลอกปะทะกัน ส่งผลให้กระแสน้ำในลำธารปั่นป่วนอย่างรุนแรง

ในป่าทึบ ไลล์โบกมือสั่งการลูกน้อง "ส่งคำสั่งลงไป เดี๋ยวอย่าแตกแถว จำเป้าหมายของเราไว้: ระดมยิงและฆ่ามังกรให้ได้มากที่สุด"

ไม่นานหลังจากคำสั่งถูกถ่ายทอด การต่อสู้ระหว่างมังกรสองฝ่ายก็ปะทุขึ้น

ลมหายใจมังกรถูกพ่นใส่กัน ปีกและหางกลายเป็นอาวุธฟาดฟัน ทำลายภูมิประเทศโดยรอบจนย่อยยับ

สนามรบทั้งหมดดูราวกับวันสิ้นโลก เลือดมังกรสาดกระเซ็นไปทั่ว

ไลล์สังเกตเห็นมังกรตัวหนึ่งจากฝ่ายอธรรมที่แยกตัวออกมา ดูเหมือนมันต้องการอ้อมไปโจมตีด้านหลังของกองทัพมังกรฝ่ายธรรมะ ทำให้มันหลุดออกจากกลุ่มหลัก

"เตรียมตัว!" ไลล์สั่งโจมตีอย่างเด็ดขาด โดยล็อกเป้าไปที่มังกรยักษ์ตัวนี้ "ระดมยิงด้วยเวทปราบมังกร!"

ก่อนที่มังกรจากฝ่ายอธรรมจะทันตั้งตัว มันก็ถูกถล่มด้วยเวทมนตร์จากคนห้าร้อยคนพร้อมกัน ซึ่งเป็นเวทปราบมังกรระยะเริ่มต้นที่สามารถสร้างความเสียหายให้กับมังกรได้

แผ่นหลังของมันถูกระเบิดจนเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่

เลือดเนื้อปลิวว่อน กระดูกสันหลังโผล่ออกมาท้าแสงแดด

มังกรยักษ์คำรามด้วยความเจ็บปวดและบิดตัวกลับ แต่ก็ถูกลำแสงเวทปราบมังกรอีกระลอกหนึ่งยิงใส่ โดยกองพันปราบมังกรอีกห้าร้อยคน ครั้งนี้เล็งเข้าที่ลำคอยาวระหงอย่างแม่นยำ

อานุภาพของลำแสงนั้นน่าทึ่ง แทบจะตัดคอมังกรขาดสะบั้น

เสียงดังสนั่น ดวงตาของมังกรยักษ์สิ้นแสง และล้มตึงลงราวกับภูเขาลูกย่อมๆ ถล่ม ทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

มันล้มแล้ว?

มันตายแล้วเหรอ?

ทหารกองพันปราบมังกรเฝ้าดูอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่ามันสิ้นฤทธิ์จริงๆ เสียงโห่ร้องก็ดังขึ้น "ทรงพระเจริญ องค์ราชินี! ทรงพระเจริญ องค์ราชินี!"

นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาสามารถล้มมังกรยักษ์ผู้หยิ่งยโสลงได้ แหล่งพลังของพวกเขามาจากพลังมังกรที่ราชินีประทานให้

กองพันปราบมังกรนี้มีกำลังพลรวมหนึ่งพันคน ห้าร้อยคนแรกระดมยิงใส่หลัง จากนั้นอีกห้าร้อยคนยิงซ้ำที่คอ นี่ไม่ใช่สิ่งที่ไลล์จะสั่งการได้แบบปุบปับหน้างาน

นี่คือผลจากการฝึกฝน เพื่อรับมือสถานการณ์ที่แตกต่างกัน กลยุทธ์การรุกแบบนี้กลายเป็นความเข้าใจและความเคยชินที่รู้ใจกันมานานแล้ว

ไลล์คำนวณว่ากองพันปราบมังกรน่าจะโจมตีแบบนี้ได้อีกสักสองครั้งก่อนที่พลังมังกรของราชินีจะหมดลง เขาจึงนำกองพันปราบมังกรถอยกลับเข้าป่าทึบอย่างระมัดระวัง

ในขณะนี้ สมรภูมิหลักกำลังดุเดือดเลือดพล่าน ยังไม่มีมังกรฝ่ายอธรรมตัวไหนสังเกตเห็นกองพันปราบมังกร เมื่อเห็นพวกพ้องล้มลง ก็ทึกทักเอาว่าเป็นฝีมือของมังกรฝ่ายธรรมะ ไม่เคยนึกเอะใจถึงมนุษย์ที่พวกมันมองว่าอ่อนแอ

กองพันปราบมังกรใช้ประโยชน์จากข้อได้เปรียบของมนุษย์อย่างเต็มที่ นั่นคือความตัวเล็ก ไม่สะดุดตา และมักถูกมองข้าม ขณะที่มังกรฝ่ายธรรมะดึงความสนใจของมังกรฝ่ายอธรรม พวกเขาก็อ้อมไปด้านหลังแนวรบศัตรู

มังกรยักษ์ตัวหนึ่งจากฝ่ายอธรรมกำลังพุ่งเข้าใส่มังกรฝ่ายธรรมะที่บาดเจ็บสาหัส

ดวงตาของมันเปลี่ยนเป็นเส้นตั้งเรียวรีด้วยความดุร้าย ปากมหึมาอ้ากว้าง เตรียมฝังคมเขี้ยวลงบนคอของมังกรฝ่ายธรรมะ

ทว่า มันไม่ทันสังเกตว่ามีกองพันมนุษย์อ้อมมาอยู่ตรงหน้ามันแล้ว

ส่งผลให้ลำแสงเวทปราบมังกรที่ยิงจากกองพันปราบมังกรพุ่งเข้าใส่หัวของมันเต็มๆ!

ครั้งนี้เป็นการโจมตีด้วยพลังรวมของคนหนึ่งพันคน!

มันรุนแรงยิ่งกว่าเสียงคำรามหรือลมหายใจของมังกรเสียอีก กะโหลกของมังกรฝ่ายอธรรมถูกเจาะทะลุและระเบิดออกในทันที!

ร่างมังกรไร้หัวร่วงหล่นลงสู่พื้น!

มังกรฝ่ายธรรมะรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด

สำเร็จอีกครั้ง!

ขวัญกำลังใจของกองพันปราบมังกรพุ่งสูงขึ้นทุกครั้งที่โจมตี

การลอบโจมตีสำเร็จสองครั้งสร้างความมั่นใจให้พวกเขาว่าสามารถเอาชนะกองทัพมังกรฝ่ายอธรรมได้

ทว่า ฝันร้ายก็มาเยือนในจังหวะนั้น

"กระจายกำลัง!" ไลล์เป็นคนแรกที่สังเกตเห็นมังกรยักษ์บนฟ้า เขาตะโกนเตือนทันที แต่ก็สายไปเสียแล้ว

มังกรอธรรมเห็นพวกเขาแล้ว!

ผู้นำกองทัพมังกรฝ่ายอธรรมมีสัญชาตญาณในสนามรบที่ยอดเยี่ยม และสังเกตเห็นฝูง "แมลงวัน" กลุ่มนี้ได้อย่างรวดเร็ว

มันโกรธจัดที่พวกพ้องถูกฆ่าตายด้วยน้ำมือของพวกสวะชั้นต่ำ!

พวกมันควรจะเป็นนักรบเผ่ามังกรผู้กล้าหาญที่จะร่วมพิชิตทวีปอิชการ์กับมัน จะมาตายด้วยน้ำมือมนุษย์ที่มันเกลียดชังที่สุดได้อย่างไร?

"เสียงคำรามแห่งมังกรอธรรม" เพียงครั้งเดียว พุ่งเข้าใส่กองพันปราบมังกรด้วยพลังทำลายล้างโลก

ตูม—

เปลวไฟพุ่งขึ้นฟ้า กลายเป็นทะเลเพลิง!

เพียงการปะทะครั้งเดียว เกือบครึ่งหนึ่งของกองพันปราบมังกรถูกกลืนหายไปในเสียงคำรามของมังกรยักษ์!

มังกรอธรรมบินผ่านไป กระพือปีก แล้ววกกลับมาเตรียมจะลงมือสังหารสมาชิกกองพันปราบมังกรที่เหลือให้สิ้นซาก

ทว่า มังกรปราชญ์จากระยะไกลได้คำรามโจมตีใส่มังกรอธรรมเพื่อสกัดไว้

มังกรอธรรมหลบการโจมตีและถูกบีบให้ต้องเข้าปะทะกับมังกรปราชญ์

ไลล์รีบรวบรวมกองพันปราบมังกรที่เหลือ อีกกว่าห้าร้อยคนที่รอดชีวิตต่างหวาดผวาจากเสียงคำรามนั้นจนเสียขวัญ ทำให้ยากที่จะรวมพลังโจมตีพร้อมกันอีกครั้ง

ในเวลานี้ กองทัพของไอรีนก็มาถึงสนามรบ

พวกเขาไม่มีเวทปราบมังกรเหมือนกองพันของไลล์ที่จะทำอันตรายมังกรยักษ์ได้โดยตรง แต่พวกเขาก็จัดทัพและรวมพลังเวทโจมตี

ลูกศรยักษ์นับสิบดอกที่เกิดจากการรวมพลังเวทของกองทัพไอรีนพุ่งออกไป!

พวกมันไม่อาจเจาะทะลุเกล็ดมังกรได้โดยตรง แต่ก็สร้างความเจ็บปวดและรบกวนจังหวะ ช่วยเปิดโอกาสให้มังกรฝ่ายธรรมะตอบโต้กลับ

ความสูญเสียเริ่มปรากฏขึ้นในสนามรบมังกร

นอกจากมังกรยักษ์สองตัวที่ถูกกองพันปราบมังกรสังหาร มังกรฝ่ายอธรรมร่วงไปอีกสองตัว ขณะที่มังกรฝ่ายธรรมะก็เสียไปสามตัว มังกรที่เหลือต่างได้รับบาดเจ็บมากน้อยต่างกันไป

มังกรปราชญ์และมังกรอธรรมก็ไม่มีข้อยกเว้น แผ่นหลังของมังกรปราชญ์มีแผลฉกรรจ์เหวอะหวะ ส่วนมังกรอธรรมก็ถูกระเบิดจนหางขาดไปส่วนหนึ่ง เลือดไหลโชกด้วยกันทั้งคู่