ตอบฉันมา!

“ตอบฉันมา...พวกแกจะทำอะไรกับครอบครัวของฉัน!” ราฟเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนจะทะยานร่างเข้ามาซัดหมัดตรงในหวังเจี้ยนอีกครั้ง และในครั้งนี้ถึงแม้ว่าเขาจะกันได้แต่กระบี่ที่เขานำมาต้านรับหมัดนั้นก็ได้หลักลงไปและแล้วชายกลางคนก็ถูกมือของราฟพุ่งเข้ามากุมคอไว้พร้อมกับดูดกลืนปราณในร่างของหวังเจี้ยนจนเขาไม่มีแรงที่จะสู้กลับ

ถึงเขาจะไม่เคยเจอหน้าคนในครอบครัวของเขา แต่จากความทรงจำที่หลอมรวมกันมันก็ทำให้เขามีความผูกพันธ์กับพวกเธอเหมือนกับที่ราฟคนก่อนมีให้ แม้ว่าพวกเธอจะเกลียดเขาก็ตาม

“ปล่อยท่านอาจารย์ข้านะ!” ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าโม่น้อยซัดมีดเข้าที่ขมับของราฟเหมือนครั้งก่อน แค่คราวนี้เขาไปผสานปราณปฐพีเสริมความแข็งแกร่งไว้ ทำให้มันมีพลังทำลายเพิ่มขึ้นมาหลายสิบเท่า

เคร้ง!

ราฟหันไปใช้มืออีกข้างที่ยังว่างอยู่กางมือรับมีดสั้นนับสิบที่ถูกปาเข้าใส่เขาจนมันร่วงลงกับพื้น

“ร่างของหมอนี่ทำมาจากเหล็กหรือไง...ปฐพี…”

“ถ้าแกยังคิดจะปาของเล่นใส่ฉันไม่เลิกฉันจะหักคออาจารย์ของแกเดี๋ยวนี้เลย!”

“...”

ราฟหันหน้ามาพูดกับชายหนุ่มด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนจะหันมากล่าวหวังเจี้ยนต่อว่า

“ตอบฉันมาลุงหวังเจี๊ยว!”

“...” หวังเจี้ยนที่ถูกมือแกร่งของราฟบีบคอพร้อมกับดูดพลังปราณของเขาไปยังคงตกตะลึงกับพลังของชายหนุ่มจนกระทั่งได้ยินสิ่งที่ถามถามเมื่อครู่เขาเลยกล่าวออกมาด้วยเสียงสั่นๆว่า

“แค่ก...ทะ ท่านผู้นำตระกูลเทียนมีคำสั่งให้พวกข้าแบ่งคนไปจับตัวเจ้ารวมทั้งครอบครัวของเจ้ามา ข้าก็ไม่รู้เหตุผลเหมือนกันว่าทำไม ข้าเพียงทำตามคำสั่ง” หวังเจี้ยนตอบตามสิ่งที่รู้มา เพราะเขาแค่รับคำสั่งมาเท่านั้น

“...” ราฟใช้ประสาทสัมผัสในระดับเหนือมนุษย์ตรวจสอบจนรู้ว่าหวังเจี้ยนพูดความจริง ก่อนที่คิ้วของเขาจะขมวดขึ้นมา

“แล้วลุงรู้สถานที่ส่งตัวครอบครัวของผมรึเปล่า?”

“รู้” หวังเจี้ยนพยักหน้า

“เดี๋ยวสิราฟ เธอจะเชื่อที่เขาพูดงั้นเหรอ พวกนี้เป็นถึงทหารระดับสูงของตระกูลเทียนเลยนะ” เฮเมร่าที่ฟังทุกอย่างมาตั้งแต่เริ่มท้วงขึ้นมา

“เหอะ คนของตระกูลงั้นเหรอ?” ชายที่ถูกเรียกว่าโม่น้อยแค่นเสียง ก่อนจะกล่าวต่อว่า

“เจ้าคิดว่าผู้คนตระกูลเทียนมีความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันงั้นเหรอ ตระกูลบ้านี่ปกครองผู้คนด้วยอำนาจและความกลัว ข้าที่เป็นเด็กกำพร้าที่ถูกอาจารย์เก็บมาเลี้ยงน่ะไม่เท่าไหร่หรอก แต่อาจารย์ของข้าถูกพวกมันขู่ไว้ว่าถ้าไม่ทำตามคำสั่งของมัน ครอบครัวของเขาจะถูกสังหารล้างตระกูล และบังคับให้เขารับใช้ตระกูลบัดซบนี่! เจ้าคิดว่าพวกข้าจะซื่อสัตย์กับพวกมันหรือไง?”

“แต่แกซัดมีดใส่หัวของเขา!” เฮเมร่าถามด้วยใบหน้าหงุดหงิด

“นั่นมันเป็นมีดยาสลบ! ถ้ามันโดนหัวของเขามันจะสลายกลายเป็นละอองที่มีฤทธิ์กล่อมประสาททำให้สลบ! เจ้าไม่ได้ยินที่อาจารย์ข้าพูดงั้นเหรอว่าเขาต้องการตัวเจ้ากลับไปแบบเป็นๆน่ะ ข้าแค่ไม่อยากไปจับผู้หญิงเลยแยกตัวแอบตามท่านอาจารย์มาจับเด็กนี่เท่านั้น แต่ใครจะคิดว่าเขาจะมีพลังราวกับเฮอร์คิวลิสกลับชาติมาเกิดแบบนั้นล่ะ เล่นเอาข้าเกือบตายฟรีเลยไหมล่ะ” ชายหนุ่มบ่นออกมา ก่อนจะกล่าวต่อว่า

“ถ้าเข้าใจก็ปล่อยอาจารย์ของข้าได้แล้ว! เจ้าแข็งแกร่งขนาดนั้นคิดว่าพวกข้าจะหนีไปได้หรือไง”

“ก็ได้ๆ” ราฟที่เริ่มใจเย็นลงตอบเบาๆ ก่อนจะสกัดจุดคนทั้งสองไม่ให้สามารถเคลื่อนไหวได้ แล้วยื่นมือผ่านมิติไปหยิบเก้าอี้ในห้องพักของเขามาตั้งบนพื้นก่อนจะนั่งลงไปแล้วยื่นอีกตัวให้เฮเมร่า แถมยังหยิบเตียงออกมาก่อนจะใช้พลังสายลมยกร่างหลินอิงอิงที่สลบอยู่ขึ้นมานอนบนเตียง จากนั้นก็มองศิษย์อาจารย์ทั้งสองแล้วกล่าวออกมาว่า

“เอาล่ะ ที่นี้ก็บอกเรื่องที่พวกนายรู้มาให้หมดซะ!”

.

.

.

“อย่างนี้นี่เอง ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ อ้อ พวกนายรู้จักคำสาปแห่งผู้ทรยศใช่มั้ย?” หลังจากที่ฟังพวกหวังเจี้ยนอธิบายจนหมด เขาก็ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ

“รู้จักสิ เจ้าสารเลวเทียนเฉินก็ใช้ครอบครัวข้าบังคับให้ทำสัญญาบ้าๆนี่เพื่อรับใช้มันเหมือนกัน เจ้าคงจะให้พวกข้ารับใช้เจ้าอีกคนสินะ?” หวังเจี้ยนถอนหายใจออกทา ชายหนุ่มคนนี้มีพลังที่คล้ายกับจอมปีศาจกลืนฟ้าในตำนาน มันทำให้เขาไม่กล้าต่อต้านราฟอีก

“เง่ะ ไม่ใช่ซะหน่อย ผมไม่อยากมีผู้ติดตามเพิ่มหรอกนะ ที่ผมถามเนี่ยก็เพื่อจะให้พวกลุงทำสัญญาเข้าเป็นสมาชิกกิลด์กับคุณเฮเมร่าซะ เพราะหลังจากนี้พวกลุงสองคนว่างงานแน่ แต่ถ้าปฏิเสธล่ะก็คงรู้ใช่มั้ยว่าจะโดนอะไร? อ๊ะ ผมขอฝากครูหลินด้วยนะครับคุณเฮเมร่า เอาไว้ไปเจอกันใหม่ในเมืองอวาลอนนะครับ” ราฟพูดยิ้มๆ ก่อนจะหายตัวไปจากสายตาของคนทั้งสาม

“...” หวังเจี้ยนที่ได้ยินในสิ่งที่ราฟพูดอ้าปากค้าง ก่อนจะหันมาพูดกับเฮเมร่าด้วยน้ำเสียงปลงตกว่า

“ท่านหัวหน้ากิลด์แสงดารา ข้าขอเข้าร่วมกับเจ้าด้วย”

“เดี๋ยวสิท่านอาจารย์ ทำไมท่านยอมง่ายจังล่ะ! เราจับผู้หญิงคนนี่กับคนที่สลบอยู่มาเป็นตัวประกันก็ได้นี่?” โม่น้อยรีบร้องเตือน

“เจ้าบ้าหวังโม่! เจ้าไม่เห็นถึงความแข็งแกร่งของเด็กนั่นงั้นเรอะ เพียงแค่มือเดียวเขาก็ทำให้ข้าต้องสยบได้แล้ว พลังของเขามีความคล้ายคลึงกับจักรพรรดิปีศาจกลืนฟ้าที่สามารถดูดกลืนพลังของผู้อื่นผ่านการแตะตัวได้ มันคือพลังที่สามารถทำให้ผู้ครอบครองท้าทายอำนาจสวรรค์ได้! ข้าเกรงว่าคงต้องรวบรวมผู้ใช้พลังระดับ SSS ทั้งหมดในแดนมนุษย์ถึงจะหยุดเด็กหนุ่มคนนี้ได้! รู้อย่างนี้แล้วเจ้าจะยังคงคิดหาเรื่องต่อต้านเขาอีกไหม? บอกตามตรง ตอนนี้ต่อให้เขาเรียกข้าว่าผู้เฒ่าเจี๊ยวตลอดชีวิตที่เหลือของชายแก่คนนี้ ข้าก็คงไม่คิดโต้แย่งอะไรแล้วล่ะ” หวังเจี้ยนกล่าวจบก็ถอนหายใจออกมา

“อึก...รออะไรอยู่แม่นางเฮเมร่า รีบเอาใบสมัครมาให้ข้าเซ็นเดี๋ยวนี้เลย!” หวังโม่กลืนน้ำลายด้วยคอที่แห้งผากก่อนจะรีบหันหน้ามาเร่งหญิงสาวด้วยสีหน้าร้อนรน

“...” เฮเมร่าพูดอะไรไม่ออกไปครู่หนึ่ง

“พลังของเขาคือการดูดพลังจริงๆด้วย เห้อ ดูท่าว่าตระกูลเทียนหาเรื่องผิดคนแล้วสินะ” เฮเมร่ายิ้มแห้งๆก่อนจะหยิบมือถือส่งลิงค์ใบสมัครให้อาจารย์และศิษย์ทั้งสองลงทะเบียน ถึงเธอจะดีใจที่กิลด์ของเธอมีผู้ใช้พลังระดับ SSS กับ SS เพิ่มขึ้นมา แต่ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าเรื่องระหว่างชายหนุ่มผมเทากับตระกูลเทียนจะจบลงอย่างไร