บทที่ 5 - กองโจรต้านอัฟกันไร้พ่าย

บทที่ 5 - กองโจรต้านอัฟกันไร้พ่าย

กองโจรต้านหลายคน ในที่สุดก็คลานมาถึงจุดที่ใกล้กับรถถังมาก จากนั้น ก็จุดไฟที่ขวดในมือทันที แล้วก็ขว้างออกไป

สำหรับกองโจรต้าน การจะจัดการกับรถถัง อาวุธที่ทำเองได้ง่ายที่สุด ก็คือระเบิดขวด

ด้านนอกขวด พันด้วยเศษผ้า จุดไฟที่เศษผ้า ขว้างออกไป ขวดกระแทกกับรถถัง แตกออก น้ำมันเบนซินข้างใน ก็จะลุกไหม้อย่างรุนแรงตามไปด้วย

ในตอนที่พวกเขายื่นมือขว้างออกไป รถถังคันหนึ่งข้างหลังก็พบเห็นพวกเขา ทันใดนั้น กระสุนหนึ่งชุด ก็กวาดมาทางนี้

พวกเขาหมอบลงทันที เอามือกุมหัว แต่ก็ยังถูกยิงโดนกันถ้วนหน้า

การจะขว้างให้แม่นยำ ไม่ใช่เรื่องง่ายขนาดนั้น ขวดที่ขว้างออกไป ส่วนใหญ่ก็ตกลงบนพื้น มีขวดหนึ่ง กระแทกเข้ากับป้อมปืน จากนั้น ก็จุดไฟให้ลุกท่วมบนป้อมปืน

สำเร็จ

กองโจรต้านที่อยู่ข้างหลัง ตื่นเต้นมาก พวกเขาคาดหวังให้พลทหารรถถังข้างใน รีบเปิดฝาหนีออกมา

แต่รถถังคันนี้ ยังคงถอยหลังต่อไป ราวกับว่ากำลังจุดคบเพลิงเล่น

ครั้งนี้ พวกเขาต้องสูญเสียอย่างหนัก ตายไปเกือบยี่สิบคน แต่กลับไม่สามารถทำลายรถถังของโซเวียตได้แม้แต่คันเดียว

พลซุ่มยิงที่อยู่ห่างออกไปสองร้อยเมตร ผู้กองของกองโจรต้าน เฮอวาเจีย ออเดีย ลุกขึ้นยืนอย่างฉุนเฉียว มองรถถังสีคันนั้นที่ถอยกลับไปอย่างใจเย็น แถมยังใช้ปืนกลกราดยิงเป็นระยะ ๆ แทบอยากจะขว้างปืนไรเฟิล SVD ในมือทิ้ง

“ผู้กอง พวกโซเวียตจะหนีแล้ว” ลูกทีมคนหนึ่งพูด

พวกเขาทุกคนเห็นว่า รถถังโซเวียตสีคันนั้น กำลังจะถอยออกจากหุบเขาแล้ว หลังจากออกไปได้ รถถังก็จะกลับกลายเป็นเครื่องจักรสังหารที่อานุภาพร้ายแรงอีกครั้ง

“ข้างหน้ามีรถถังสองคัน เราไปจับเชลยกัน” ลูกทีมอีกคนพูด

ไม่ว่ายังไง ตอนนี้มีรถถังโซเวียตสองคัน ที่ไม่เคลื่อนไหวแล้ว นี่ก็นับเป็นผลงานที่ไม่เลว

น่าเสียดาย ถ้าจะพูดกันจริง ๆ รถถังสองคันนี้ ไม่ใช่พวกเขาที่ยิง ที่นั่นยังมีคนซุ่มซ่อนอยู่ จัดการรถถังคันที่นำหน้าจนระเบิดไป

คนที่นั่นเป็นใครกัน

รถถังสีคันข้างหลังนั่น พวกเขาจัดการไม่ไหวแล้ว แต่ว่า ในรถถังสองคันที่ถูกทิ้งไว้นั้น มีคันหนึ่งที่เครื่องยนต์ขัดข้อง พลทหารรถถังต้องยังอยู่ข้างในแน่นอน

ลากพลทหารรถถังในนั้นออกมา

กลับไปเซ่นไหว้พวกพ้องที่ตายไปของตัวเอง

ในแววตาของเฮอวาเจียฉายแววบ้าคลั่งออกมา

“ผู้กอง กองโจรต้านพวกนั้น วิ่งไปทาง 404 แล้ว” พลปืนข้าง ๆ รายงานเบลิคอฟ

ในรถถังคันนั้น มีพลทหารรถถังสีคน เมื่อกี้ เบลิคอฟเรียกกำลังสนับสนุนแล้ว แต่กำลังสนับสนุนคงไม่มาถึงทันที

ตอนนี้ พลทหารรถถังกลุ่มนั้น ตกอยู่ในความเสี่ยงที่จะถูกกองโจรต้านเวรตะไลกลุ่มนี้จับเป็นเชลยได้ทุกเมื่อ

“กระสุนระเบิดแรงสูง เตรียมยิง” เบลิคอฟออกคำสั่ง

ตอนนี้ เมื่อถอยมาไกลพอแล้ว ปืนใหญ่รถถังของเขา ในที่สุดก็ไม่จำเป็นต้องเงยลำกล้องสูงขนาดนั้น สามารถยิงถึงตรงนั้นได้แล้ว และกองโจรต้านพวกนั้น ก็อยู่ในระยะยิงของปืนใหญ่รถถังของเขาพอดี

ให้กองโจรต้านพวกนี้ ได้ลิ้มรสอานุภาพที่แท้จริงของรถถังซะบ้าง

เมื่อเบลิคอฟสั่งการ พลบรรจุกระสุนข้าง ๆ ก็หยิบกระสุนระเบิดแรงสูงหางปีกแบบ ОФ-18 หนึ่งนัด ยัดเข้าไปในรังเพลิง ปิดท้ายรังเพลิง

ที-62 สามารถบรรทุกกระสุนได้สี่สิบนัด ตามปกติ จะพกกระสุนระเบิดแรงสูงแค่สิบเจ็ดนัด แต่ตอนนี้กำลังปฏิบัติภารกิจกวาดล้างกองโจรต้าน ดังนั้น กระสุนส่วนใหญ่ที่พกมาจึงเป็นกระสุนระเบิดแรงสูง

“เป้าหมาย 348 ทิศทาง 102 มุมเงย 15 กระสุนระเบิดแรงสูง หนึ่งนัด” เบลิคอฟตะโกน

ในตอนนั้นเอง เบลิคอฟก็พลันได้ยินเสียงประหลาดดังมาจากด้านนอกป้อมปืนรถถังของเขา เสียงนี้ ซ่อนอยู่ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องยนต์ แทบจะไม่ได้ยิน

แต่เขาก็ยังได้ยินชัดเจน ทันใดนั้น ฟันก็เริ่มสั่น ความคิดอันน่าสะพรึงกลัวอย่างหนึ่งก็ผุดขึ้นมาเต็มสมองของเขา

จรวดเวรตะไลอีกลูก

เขารู้ว่า เสียงนี้ คือเสียงที่จรวดพุ่งเข้าชนป้อมปืน ถ้าอย่างนั้น วินาทีต่อมา ก็คือลำความร้อนโลหะพุ่งทะลวงเข้ามาในป้อมปืน รถรบของเขาคันนี้ จะถูกจัดการ

เขารอคอยอย่างใจจดใจจ่ออยู่หนึ่งวินาที แต่กลับไม่รู้สึกถึงลำความร้อนอันทรงพลังนั้น

“ถอยหลังเต็มกำลัง กลับไปยังเขตปลอดภัย ไปยังพื้นที่หมายเลขสาม” เบลิคอฟที่เพิ่งรอดตายมาได้ ตอนนี้ไม่สนใจคนทั้งสี่ในรถรบ 404 แล้ว กองร้อยของเขาทั้งหมดมีเจ็ดคัน ขาดการติดต่อไปหนึ่งคัน ถูกทำลายไปสองคัน อัตราการสูญเสียนี้ มันน่าตกใจมากแล้ว การนำรถถังที่เหลืออยู่สองสามคันนี้กลับไปอย่างปลอดภัย ก็ถือเป็นผลงานชิ้นโบแดงแล้ว

รถถังสีคัน เร่งเครื่องยนต์ ถอยออกจากหุบเขา เลี้ยวกลับในที่โล่งแจ้ง จากนั้นก็หนีเตลิดไปทางด้านหลังอย่างน่าอดสู

ดูรานีได้แต่ยืนมองรถถังเหล่านั้นที่หนีไป แทบอยากจะตบหน้าตัวเองสองที เห็น ๆ อยู่ว่าจรวดยิงโดนแล้ว ทำไมถึงยิงรถถังคันนั้นไม่พัง

เขาไม่รู้ว่า ตัวเองไม่ได้หมุนชนวนของจรวดเข้าไป

การต่อสู้ที่นี่ ถือว่ายุติลงชั่วคราว มูฮัมหมัดเดินออกมาจากที่ซ่อน อีกฟากหนึ่งของหุบเขา ดูรานีทำไม่สำเร็จ ดูท่า ลูกน้องคนนี้ คงต้องฝึกฝนอีกมาก

ครั้งนี้ จัดการรถถังโซเวียตไปได้อีกสองคัน ก็ถือเป็นผลงานที่ไม่เลวเลยทีเดียว

ในตอนนี้ พวกกองโจรต้านเหล่านั้น ก็วิ่งกรูกันเข้ามาแล้ว รถถังสองคันที่ถูกจัดการที่นี่ ทำให้พวกเขาสนใจมาก

“พระเจ้าคุ้มครอง โซเวียตที่น่ารังเกียจ ถูกชาวอัฟกันผู้ยิ่งใหญ่ของเราจัดการไปสองคัน” ในตอนนั้นเอง เสียงที่สดใสเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “ข้าชื่อ เฮอวาเจีย ออเดีย เป็นผู้กองของกองโจรต้านกลุ่มนี้”

มองตามเสียงไป ก็เห็นในมือของคน ๆ นั้น ถือปืนยาวกระบอกหนึ่ง มีกล้องเล็งอยู่ด้านบน พานท้ายปืนด้านหลัง มีรูกลวงรูปสี่เหลี่ยมอยู่ มูฮัมหมัดแค่เหลือบมอง ก็รู้ได้ทันทีว่านั่นคือปืนไรเฟิลซุ่มยิง SVD

ดูท่า คน ๆ นี้ก็คือคนที่ใช้ปืนไรเฟิลซุ่มยิงเพียงกระบอกเดียว ก็จัดการพลทหารรถถังที่ควบคุมปืนกลต่อสู้อากาศยานไปหนึ่งคน ทำให้พลทหารรถถังเหล่านั้นต้องมุดกลับเข้าไปในป้อมปืน การต่อสู้ในวันนี้ คน ๆ นี้ก็มีส่วนสำคัญอย่างมาก

มิฉะนั้น แค่ปืนกลต่อสู้อากาศยานนั่น ก็สามารถยิงกองโจรต้านจนกลายเป็นเศษซากศพได้แล้ว

แถมถ้าไม่ใช่เพราะพวกโซเวียตหนีอย่างลนลาน ตัวเขาเองก็คงไม่สามารถทำสำเร็จได้ง่าย ๆ

วีรบุรุษย่อมเข้าใจวีรบุรุษ มูฮัมหมัดมองคน ๆ นี้เดินเข้ามา แล้วพูดว่า “ใช่ พระเจ้าคุ้มครอง กองโจรต้านอัฟกันผู้กล้าหาญของเราไร้พ่าย ข้าชื่อ มูฮัมหมัด คามาราน ยินดีที่ได้พบพวกท่าน เมื่อกี้พวกท่านต่อสู้ได้อย่างกล้าหาญมาก”

“เมื่อกี้ คือท่านคนเดียว ที่จัดการรถถังสองคันนี้เหรอ” เฮอวาเจียมองมูฮัมหมัด ข้าง ๆ ก็ไม่มีคนอื่นเลย อดไม่ได้ที่จะถาม

“ไม่ ยังมีอีกคนหนึ่ง อยู่อีกฝั่ง” มูฮัมหมัดพูด ในตอนนี้ ดูรานีคนนั้น กำลังแบกเครื่องยิงจรวด วิ่งมาทางนี้

ไม่นาน ดูรานีก็มาถึง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “รายงานครูฝึก เมื่อกี้จรวดที่ข้ายิงออกไป โดนรถถังของอีกฝ่ายแล้ว แต่ว่า ไม่ได้ทำลายรถถังของอีกฝ่าย”

ครูฝึก

เฮอวาเจียมองมูฮัมหมัด รู้สึกสงสัยอยู่บ้าง “ขอถาม ท่านเป็นครูฝึกมาจากที่ไหน”

“ปากีสถาน แต่นี่เป็นความลับ” สถานะของมูฮัมหมัดนั้นพิเศษ เดิมที เขาไม่สามารถเปิดเผยสถานะของตัวเองได้ แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นกองโจรต้านกลุ่มนี้ มูฮัมหมัดก็เกิดความคิดที่จะรวบรวมพวกเขา ไม่เช่นนั้น เหลือแค่ตัวเองกับดูรานีสองคน การจะรวบรวมทีมขึ้นมาใหม่นั้นยากมาก สู้ดึงกองโจรต้านที่มีอยู่แล้วกลุ่มนี้มาเลยดีกว่า

ดังนั้น เขาจึงเปิดเผยสถานะของตัวเองออกมา

“มิน่าล่ะ อาวุธพวกนี้ของพวกท่าน ก็ขนมาจากทางนั้นใช่ไหม” เฮอวาเจียถาม “แต่ว่า พวกท่านทำไมถึงมีกันแค่สองคน คนอื่น ๆ ล่ะ”

“เมื่อวานนี้ เรายังมีกันสี่สิบกว่าคน” ดูรานีพูด “แต่ว่า วันนี้ตอนกลางวัน เราถูกโซเวียตล้อมโจมตี ฐานถูกทำลาย เหลือแค่ข้ากับครูฝึกสองคน”

ถูกโซเวียตล้อมโจมตีเหรอ

ล้อมโจมตีแล้วยังไง ถ้าตามยุทธวิธีของมูฮัมหมัดคนนี้ เกรงว่าคนที่ตายน่าจะเป็นโซเวียตมากกว่า

ต้องเป็นเพราะโซเวียตมากันเยอะมากแน่ ๆ พวกเขาเลยสู้ไม่ได้

เฮอวาเจียโน้มน้าวตัวเองได้อย่างรวดเร็ว

มูฮัมหมัดพยักหน้า กำลังจะพูดอะไรอีกสองสามคำ ก็พลันพูดขึ้นว่า “ไม่ได้การ เราต้องรีบไปแล้ว ไม่งั้น จะไม่ทันแล้ว”

“ทำไมเหรอ” เฮอวาเจียถาม

มูฮัมหมัดไม่ได้พูดอะไร ชี้ไปที่ท้องฟ้าเหนือศีรษะ

สูญเสียรถถังไปมากขนาดนี้ กองกำลังที่ประจำการในจาลาลาบัดต้องตกตะลึงมากแน่นอน ใช้เวลาอีกไม่นาน เจ้ากวางตัวเมียที่ติดอาวุธเต็มอัตรานั่น ต้องบินมาแน่ ๆ

ตอนนี้ไม่หนี อีกเดี๋ยว ก็คงถูกเจ้ากวางตัวเมียจัดการแล้ว

ตอนนี้ ยังเป็นช่วงต้นของสงครามในอัฟกานิสถาน สำหรับสภาพแวดล้อมที่เป็นภูเขาแบบนี้ รถถังไม่เหมาะสมเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ครั้งนี้โซเวียตทำผิดพลาดร้ายแรงมาก รถถังของพวกเขา ไม่มีทหารราบคุ้มกัน มิฉะนั้น ผลลัพธ์คงไม่เป็นแบบนี้แน่นอน

แต่ว่า โซเวียตคงไม่ทำผิดพลาดตลอดไป สำหรับกองโจรต้าน ถ้าหากถูกเจ้ากวางตัวเมียจับได้คาหนังคาเขา รับรองว่าจะต้องสูญเสียหนักแน่นอน

แม้ว่าจะไม่มีเจ้ากวางตัวเมีย รถถังสีคันที่หนีไปนั่น ก็จะพากองกำลังทหารราบโซเวียตกลุ่มใหญ่กลับมา ถึงตอนนั้น ฝ่ายตนก็จะตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ

“ดี เราถอยกันเดี๋ยวนี้เลย” เฮอวาเจียพูด

พูดจบ เขาก็มองไปไกล ๆ คนของเขา คุมตัวเชลยสองคนจากในรถถัง คนหนึ่งยังแบกปืนกลที่เพิ่งถอดมาจากบนป้อมปืนมาด้วย ท่าทางดีใจมาก

ไอ้พวกโง่นี่ มัวแต่ทำเรื่องไร้ประโยชน์ เก็บงา แต่ทิ้งช้าง มูฮัมหมัดคิดในใจ

“สองท่าน ยินดีจะถอยไปพร้อมพวกเราไหม” เฮอวาเจียถาม

เห็นได้ชัดว่า เฮอวาเจียก็มีความคิดเดียวกับมูฮัมหมัด สองคนตรงหน้านี้ ลงมือจัดการรถถังโซเวียตไปสี่คันด้วยตัวเอง คนแบบนี้ ก็เป็นคนที่เขาต้องการเช่นกัน

“ก่อนที่จะไป เรายังมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่ต้องทำ” มูฮัมหมัดพูด

[จบแล้ว]