บทที่ 37 การตรวจเยี่ยม

บทที่ 37 การตรวจเยี่ยม

ทันใดนั้น หญิงสาวรูปร่างเพรียวระหงก็ก้าวลงจากรถอย่างคล่องแคล่ว เธอคือ "ซูฉิง" ผู้ช่วยของหลี่เหยียนนั่นเอง

วันนี้ซูฉิงสวมชุดสูททำงานกระโปรงสีเทาที่ตัดเย็บอย่างประณีต เสื้อสูทเข้ารูปขับเน้นส่วนเว้าส่วนโค้งของหน้าอกที่อวบอิ่ม ถัดจากเอวคอดกิ่ว กระโปรงสอบโอบกระชับสะโพกกลมกลึง เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่องที่ยาวและตรงได้สัดส่วนอย่างน่าทึ่ง

เธอไม่เพียงมีรูปร่างที่ชวนมอง หน้าตายังสะสวยโดดเด่น แต่งหน้าบางๆ ดูเป็นสาวเก่งที่มีความอ่อนหวานของผู้หญิง

หลังจากลงรถ เธอรีบเดินอ้อมไปเปิดประตูให้หลี่เหยียนที่เบาะหลังอย่างรวดเร็ว

ท่าทางเป็นมืออาชีพและลื่นไหล

หลี่เหยียนก้าวลงจากรถ รูปร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตและกางเกงสแล็คเรียบง่าย แต่กลับแผ่รังสีความสุขุมน่าเกรงขามออกมา

เขากวาดตามองโรงงานที่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึกและรถบรรทุกที่วิ่งเข้าออก แล้วพยักหน้าให้ซูฉิง

ซูฉิงรู้ใจทันที รีบหยิบเอกสารไม่กี่แผ่นออกมาจากแฟ้มที่พกติดตัว รายงานด้วยน้ำเสียงชัดเจนและมั่นคง

"บอสคะ นี่คือรายงานการผลิตประจำวันที่หัวหน้าหลี่ส่งมาเมื่อเช้าค่ะ จนถึงเที่ยงคืนเมื่อวาน กำลังการผลิตต่อวันทรงตัวอยู่ที่ประมาณ 6,800 เครื่องค่ะ"

"นี่คือรายงานด่วนจากผอ.จาง ฝ่ายจัดซื้อ เรื่องอะไหล่บางตัวที่ขาดตลาด ต้องการอนุมัติจากบอสเป็นกรณีพิเศษค่ะ"

"นอกจากนี้ ทางสำนักงานใหญ่ เจ๊หลี่ฝากเตือนว่า บ่ายสามโมงมีประชุมเบื้องต้นกับซัพพลายเออร์ชิปจากเซินเจิ้น เอกสารที่เกี่ยวข้องฉันวางไว้บนโต๊ะทำงานบอสแล้วค่ะ"

การรายงานของเธอเป็นระบบระเบียบ จับประเด็นสำคัญได้แม่นยำ เห็นได้ชัดว่าเตรียมการบ้านมาอย่างดี

หลี่เหยียนฟังไปพลางเดินก้าวยาวๆ เข้าไปในโรงงาน ซูฉิงสวมส้นสูงแต่ยังก้าวตามเขาได้อย่างกระฉับกระเฉง รักษาระยะห่างครึ่งก้าวทางด้านข้าง เพื่อแสดงความเคารพและพร้อมตอบคำถามทุกเมื่อ

คนงานและหัวหน้างานรอบๆ พอเห็นหลี่เหยียนเดินเข้ามา ต่างยืดตัวตรงขึ้นโดยอัตโนมัติ มือไม้ทำงานเร็วขึ้นกว่าเดิม

แม้บอสหนุ่มคนนี้จะไม่ค่อยดุด่าโวยวาย แต่พลังอำนาจที่แฝงอยู่ภายใต้ความสงบนิ่ง ทำให้ไม่มีใครกล้าละเลย

ซูฉิงมองแผ่นหลังของหลี่เหยียน แววตาแฝงความชื่นชมและความยินดีลึกๆ

ตอนมาสัมภาษณ์เธอแค่ลองดูขำๆ ไม่คิดว่าจะได้งาน และยิ่งไม่คิดว่าเจ้านายจะหนุ่มแน่น หล่อเหลา และมีความสามารถขนาดนี้ แถมเงินเดือนที่ให้ก็สูงกว่าที่คาดไว้มาก

หลี่เหยียนมาตรฐานสูง จังหวะการทำงานเร็ว งานจุกจิกเยอะ ตั้งแต่จัดตารางงาน จัดการเอกสาร เตรียมการประชุม ไปจนถึงเรื่องส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ อย่างเตือนให้กินข้าว หรือเตรียมชาต้อนรับลูกค้า ทั้งหมดต้องผ่านมือเธอ

เธอทุ่มเทให้กับงานนี้สุดตัว ไม่ใช่แค่เพราะเงินเดือนสูง แต่เพราะความพึงพอใจที่บอกไม่ถูกและความตื่นเต้นที่ได้อยู่ใกล้ชิดศูนย์กลางอำนาจ

เธอใช้ข้อได้เปรียบของตัวเอง — ความสวย รูปร่าง ความละเอียดรอบคอบ และประสิทธิภาพ — อย่างเต็มที่ เพื่อเป็นมือขวาที่ขาดไม่ได้ของหลี่เหยียน

และประสบการณ์เมื่อคืน ยิ่งตอกย้ำความตั้งใจนี้ในใจซูฉิงให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น

หลี่เหยียนเดินตรงไปหาอาสามที่เหงื่อท่วมตัวและหัวหน้าหวังที่หน้าตาเคร่งเครียด

"สถานการณ์เป็นไงบ้าง?" หลี่เหยียนต้องตะเบ็งเสียงแข่งกับเครื่องจักร

"เถ้าแก่ เห็นอยู่แล้วนี่ ออเดอร์เร่งยิกๆ 8 ไลน์ 3 กะ นี่สุดเพดานแล้ว"

อาสามชี้ไปที่โรงงานที่แออัด เสียงแหบแห้ง "คนน่ะรับเพิ่มได้ แต่ที่มันมีแค่นี้! วัตถุดิบกองเกลื่อนจนจะไม่มีทางเดินแล้ว! กำลังผลิต... เดือนนี้กัดฟันทำ น่าจะดันไปถึง 22-23 หมื่นเครื่องได้ แตยอดสั่งซื้อมันพุ่งนำไปไกลแล้ว!"

หัวหน้าหวังเสริม "เครื่องจักรล้ามากครับ อัตราเสียเริ่มสูงขึ้น ต้องจัดตารางซ่อมบำรุง แต่ตอนนี้หยุดไลน์ไหนก็เสียหายหนัก"

หลี่เหยียนฟังเงียบๆ สายตากวาดมองไลน์ผลิตที่วุ่นวาย ใบหน้าที่จดจ่อแต่เหนื่อยล้าของคนงาน และกองอะไหล่ที่รอประกอบ

ความสงบนิ่งของเขาตัดกับความบ้าคลั่งในโรงงานอย่างชัดเจน

"คนรับเพิ่มต่อ เทรนงานให้ทัน ค่าโอทีสามกะกับค่ามื้อดึก ฝ่ายธุรการต้องจ่ายให้ครบและตรงเวลา อย่าให้คนงานเสียเหงื่อแล้วยังต้องเสียความรู้สึก"

เสียงของหลี่เหยียนไม่ดัง แต่ชัดเจนมาก "แต่ อาสาม หัวหน้าหวัง ผมย้ำอีกครั้ง คุณภาพคือเส้นตาย ไม่ว่าเมื่อไหร่ ยอมเสียยอดผลิตได้ แต่ห้ามปล่อยของเสียหลุดออกไปแม้แต่เครื่องเดียว แบรนด์เราเพิ่งตั้งไข่ อย่าทุบหม้อข้าวตัวเอง"

เขาเว้นจังหวะ แล้วพูดต่อ "เรื่องขยายโรงงาน ผมให้น้าจางฝ่ายการเงินเป็นหัวหน้าทีมไปหาที่แล้ว เอาแถวๆ เซี่ยเปียนหรือนิคมใกล้ๆ นี่แหละ สเปกคือ 3,000 ตารางเมตรขึ้นไป การคมนาคมสะดวก สาธารณูปโภคครบ เป็นโรงงานสำเร็จรูป

ที่นี่ อีกเดี๋ยวก็ไม่พอใช้แล้ว เรื่องโรงอาหารก็ต้องแก้ โรงงานใหม่ต้องวางแผนเรื่องความเป็นอยู่พนักงานให้ดี"

ได้ยินว่าหลี่เหยียนไม่ได้แค่มองปัญหาตรงหน้าแต่วางแผนขยายงานขั้นต่อไปไว้แล้ว ความกังวลบนใบหน้าอาสามและหัวหน้าหวังก็คลายลง พวกเขาพยักหน้าอย่างจริงจัง

พวกเขารู้ว่าความวุ่นวายตรงหน้าคือความเจ็บปวดของการเติบโต และหลี่เหยียนกำลังปูทางสู่อนาคต

ตอนนั้นเอง มือถือหลี่เหยียนดังขึ้น เจ๊หลี่จากสำนักงานใหญ่โทรมา

เขารับสาย ฟังอยู่ครู่หนึ่ง

"อืม ผมรู้ว่าข้างล่างมีตัวแทนรออยู่เยอะ... กฎต้องเป็นกฎ ส่งของตามคิวออเดอร์เท่านั้น... ปลอบใจพวกเขาหน่อย เชิญไปนั่งห้องประชุม ให้ฝ่ายขายอธิบายดีๆ เสิร์ฟน้ำชา แล้วเปิดให้จองคิวล็อตหน้าได้เลย ใครวางมัดจำได้คิวผลิตก่อน... อืม จัดการตามนี้"

วางสาย หลี่เหยียนหันมาบอกซูฉิง "กลับออฟฟิศ เตรียมข้อมูลการประชุมบ่ายนี้ให้ละเอียดหน่อย โดยเฉพาะสเปกชิปตัวล่าสุดของ MTK และสถานการณ์ในตลาด"

"ได้ค่ะบอส ฉันรวบรวมสรุปข่าววงการล่าสุด รวมถึงความเคลื่อนไหวคู่แข่งไว้ในแฟ้มบอสแล้วค่ะ" ซูฉิงตอบรับทันที เดินนำทางให้อย่างคล่องแคล่ว

รถแล่นออกจากโรงงานที่จอแจ กลับสู่ตึกสำนักงานอันทันสมัย

หลี่เหยียนพิงเบาะหลัง หลับตาพักสายตา

ซูฉิงแอบมองเสี้ยวหน้าคมสันของเจ้านายผ่านกระจกมองหลัง แล้วก้มหน้าจัดการข้อความในมือถือ ประสานงานการประชุมช่วงบ่ายต่อ

ความตื่นตัวของช่องทางจำหน่ายและความคลั่งไคล้ของตัวแทน พิสูจน์แล้วว่ากลยุทธ์ S2 ประสบความสำเร็จ

ดีมานด์มหาศาลนี้คือกุญแจสำคัญที่เขาจะใช้งัดตลาด

ทว่า พลังนี้ก็เหมือนม้าป่าที่พยศ ทดสอบสติปัญญาและความนิ่งของผู้ขี่ทุกวินาที

แรงกดดันการผลิต ความนิ่งของซัพพลายเชน การคุมคุณภาพ ความสมดุลของช่องทางขาย การบริหารทีม ทุกจุดกำลังรับแรงกดดันถึงขีดสุด

ตัวแทนจำหน่ายที่รอยู่ใต้ตึก เครื่องจักรที่คำรามในโรงงาน กองออเดอร์บนโต๊ะ และผู้ช่วยสาวสวยเก่งข้างกาย...

ทั้งหมดนี้คือภาพสะท้อนของการขยายตัวอย่างระเบิดเถิดเทิงของซิงเฉินเทคโนโลยี