ตอนที่ 605 - 606: เงื่อนไข, นอนกับผมหนึ่งคืน

ตอนที่ 605 เงื่อนไข

ถ้าหากเฟิงซิวฉินแต่งงานกับใครสักคน เธออาจต้องย้ายออก แต่เธอปฏิเสธที่จะทำแบบนั้น

ตอนแรกครอบครัวของเธอพยายามโน้มน้าวเธอให้ลืมถางหยุนฟ่านและแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นไปซะ แต่เธอไม่ฟังพวกเขาเลย

เฟิงปิงหวงและภรรยาของเขาก็ไม่ค่อยพอใจเฟิงซิวฉินอย่างมาก และพวกเขาก็โต้เถียงกันบ่อยครั้ง

เฟิงซิวฉินกลับมาที่บ้านในตอนค่ำ เธอเห็นเฟิงปิงฮุยและภรรยาแต่งตัวด้วยชุดทางการเดินสวนออกมาขณะที่เธอเดินเข้าไปข้างใน

“ไปไหนกันน่ะ?” เฟิงซิวฉินถามว่า “ไปร่วมงานเลี้ยงน่ะสิ” ภรรยาของเฟิงปิงหวง ‘ถงเหว่ย’ ตอบคำถามด้วยน้ำเสียงห้วน

“งานเลี้ยง? งานเลี้ยงอะไร?” เฟิงซิวฉินไม่สนใจท่าทางของน้องสะใภ้ แต่ถามลู่ฉิวถิงแทน

“อ๋อ งานเลี้ยงวันเกิดคุณเล่ยน่ะ” ลู่ฉิวถิงตอบ

“อะไรนะ?” เฟิงซิวฉินชักสีหน้าไม่พอใจ “ทำไมไม่มีใครบอกฉันเลยล่ะ?”

ตระกูลเล่ยมีความสัมพันธ์อันดีกับตระกูลถาง โดยเฉพาะผู้นำตระกูลเล่ย ‘เล่ยฮ่าวเหวิน’ เพื่อนของถางหยุนฟ่าน ดังนั้นถางหยุนฟ่านต้องถูกเชิญไปร่วมงานเลี้ยงด้วยแน่นอน โอกาสนี้ไม่ได้มีง่ายๆ

ตั้งแต่ที่สองแม่ลูกนั่นปรากฏตัว เฟิงซิวฉินก็ยิ่งรู้สึกไม่ดี ลู่ฉิวถิงช่วยตรวจสอบข้อมูลของสองแม่ลูกแล้ว แต่ก็ไม่ได้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

เฟิงซิวฉินสงสัยว่ากู้ม่านจะไปร่วมงานเลี้ยงกับถางหยุนฟ่านด้วยหรือไม่ น่าเสียดายที่เธอไม่รู้ว่าถางหยุนฟ่านจะไม่ปรากฏตัวที่งานเลี้ยง

“ฉันคิดว่าพี่ไม่ควรไปทำให้ครอบครัวของเราต้องอับอายที่งานเลี้ยงสำคัญหรอกนะคะ” ถงเหว่ยเป็นคนตอบคำถาม

“หุบปากเดี๋ยวนี้นะ!” เฟิงซิวฉินตวาดใส่เธอ

ถงเหว่ยไม่รู้สึกร้อนหนาวอะไร “ทำไม? ฉันไม่คิดว่าการปกป้องหน้าตาครอบครัวเป็นเรื่องผิดนะคะ ทำไมพี่ต้องไปงานด้วยล่ะ? ไม่รู้ตัวหรือคะว่าพี่สร้างความอับอายให้ครอบครัวเราแค่ไหน?”

“เธอ...” เฟิงซิวฉินโมโห ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไรต่อ ถงเหว่ยก็พูดขึ้นก่อนว่า “ฉันรู้ว่าพี่อยากไปเจอถางหยุนฟ่าน แต่พี่ไม่อายตัวเองบ้างเหรอ? ถางหยุนฟ่านไม่มีวันแต่งงานกับพี่หรอก พี่ยอมรับสักทีเถอะ ตระกูลถางมีเงินมีอำนาจมากกว่าครอบครัวเราตั้งเท่าไหร่ พี่อยากทำลายผลประโยชน์ของครอบครัวเรางั้นเหรอ?”

แม้ว่าถงเหว่ยจะหยาบคายไปบ้าง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่เธอพูดมานั้นเป็นความจริงล้วนๆ

นอกจากเฟิงซิวฉินแล้ว ไม่มีสมาชิกคนใดในครอบครัวเฟิงคิดว่าถงเหว่ยคิดผิด ดังนั้นจึงไม่มีใครตำหนิเธอ ตระกูลเฟิงไม่สามารถเทียบได้กับตระกูลถาง และพวกเขาพูดกับเฟิงซิวฉินจนปากเปียกปากแฉะ แต่เธอก็ไม่ฟัง

“ไม่ใช่เรื่องของเธอ สอดไม่เข้าเรื่อง! ตั้งแต่ที่เธอแต่งเข้าครอบครัวฉันมาสองปีแล้ว เด็กสักคนก็ยังคลอดออกมาไม่ได้ ถ้าท้องไม่ได้ ก็ออกไปซะ” เฟิงซิวฉินสู้กลับ

“เฮอะ” ถงเหว่ยไม่โมโห เธอพูดจาเยาะเย้ยกลับว่า “นั่นเป็นเพราะว่าปิงหวงกับฉันยังไม่อยากมีลูกตอนนี้น่ะสิ พวกเราแข็งแรงดีกันทั้งคู่ แต่พี่ไม่ใช่ พี่อายุสามสิบหกแล้วนี่นา ฉันกลัวจังเลยว่าพี่จะเลยวัยที่มีลูกได้แล้ว”

ลู่ฉิวถิงมีลูกสองคน ดังนั้นตระกูลเฟิงจึงไม่ได้เร่งถงเหว่ยให้มีลูก

“เธอ!” เฟิงซิวฉินโกรธจัด

“เอาล่ะ ไปกันเถอะ” เฟิงปิงฮุยทนไม่ไหว จากนั้นก็เดินไปขึ้นรถก่อนใคร

“ฉันไปด้วย!” เฟิงซิวฉินเอ่ย เธอยังอยากจะไปด้วยแม้ว่าถงเหว่ยบอกว่าเธอทำให้ครอบครัวอับอายขายหน้า

“เธอจะไปทำไมอีก? ยังขายหน้าไม่พออีกใช่ไหม?” เฟิงปิงฮุยด่าน้องสาว เขาเป็นผู้นำครอบครัว ดังนั้นเขาจึงเป็นคนตัดสินใจ เฟิงซิวฉินเกรงกลัวพี่ชายคนนี้อยู่บ้าง แม้แต่ลู่ฉิวถิงยังไม่กล้าเข้ามาช่วยยามที่เฟิงปิงฮุยโมโห

เฟิงซิวฉินจึงถูกทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียว เฟิงปิงฮุยและภรรยากับเฟิงปิงหวงและภรรยาก็ไปขึ้นรถของพวกเขาและจากไปทันที

ก่อนที่พวกเขาจะขึ้นรถจากไป ถงเหว่ยก็เชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจซึ่งขวางหูขวางตาเฟิงซิวฉินที่สุด

พวกเขาไปร่วมงานเลี้ยงตระกูลเล่ยด้วยบัตรเชิญ ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถไปได้หากไม่มีบัตรเชิญเข้างาน

เฟิงซิวฉินไม่ยอมแพ้แค่นี้ ในเมื่อครอบครัวของเธอไม่ช่วย เธอก็หาคนอื่นช่วยก็ได้

เฟิงซิวฉินหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออกทันที “จินอี้ ครอบครัวเธอได้รับจดหมายเชิญไปงานเลี้ยงตระกูลเว่ยไหม?”

“ได้ ฉันกับสามีกำลังจะออกไปงานเลี้ยงพอดีเลย”

“ฉันไปกับเธอด้วยได้ไหม?”

“ฉันขอโทษนะซิวฉิน พวกเราได้รับเชิญแค่พวกเราน่ะ พาคนอื่นไปด้วยไม่ได้หรอก..” อู๋จินอี้ขอโทษเธอ “เอ่อ..หลิวซินฉีอาจไปคนเดียว บางทีเธออาจขอไปกับเขาก็ได้นะ”

ได้ยินชื่อนั้น เฟิงซิวฉินก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที หลิวซินฉีตามจีบเธอก่อนหน้านี้ แต่เธอรักแค่ถางหยุนฟ่านคนเดียว ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจเขา หลังจากนั้นหลิวซินฉีก็แต่งงาน จากนั้นก็หย่า และพวกเขาก็กลายมาเป็นเพื่อนกันและเจอกันบ่อยขึ้น ทว่าหลินซินฉีข่มขื่นเธอหลังจากที่เธอเมา

แม้ว่าเธอจะครองตัวเป็นโสด แต่ก็ไม่ได้หมายความเธอไม่ได้นอนกับใคร แต่คู่นอนของเธอมีแต่หนุ่มหน้าตาดีไม่ใช่หลิวซินฉีที่หน้าตาน่าเกลียด นึกถึงคืนอัปยศนั่นทีไร เธอก็รู้สึกคลื่นไส้ทุกที

แต่เธอต้องโทรหาหลิวซินฉีเพื่อขอไปงานเลี้ยงด้วย

“อ้อ ซิวฉิน ไม่ได้คุยกันตั้งนานแหน่ะ” เมื่อปลายสายกดรับ น้ำเสียงร่าเริงก็ดังผ่านโทรศัพท์ทันที

“ฉันได้ยินมาว่านายได้บัตรเชิญไปงานเลี้ยงตระกูลเล่ย ฉันไปกับนายด้วยได้ไหม?” ได้ยินเสียงของหลิวซินฉีแล้ว เธอก็อยากอ้วก แต่ต้องฝืนเอาไว้

“ได้สิ” เฟิงซิวฉินยังไม่ทันได้ดีใจ เขาก็พูดต่อว่า “แต่มีเงื่อนไขนะ”

เฟิงซิวฉินขมวดคิ้ว เธอรู้อยู่แล้วว่ามันไม่ง่าย

“เงื่อนไขอะไร?” เฟิงซิวฉินถาม

ตอนที่ 606 นอนกับผมหนึ่งคืน

หลิวซินฉียิ้ม “นอนกับผมสักคืนสิ”

“นี่..” เฟิงซิวฉินพูดไม่ออก ให้เธอตายดีกว่าต้องนอนกับเขา เขาไม่ใช่แค่น่าเกลียดแต่ยังอ้วนอีกด้วย แล้วก็วิตถาร ภรรยาของเขาทนไม่ไหวจนต้องขอหย่า

ความจริงหลิวซินฉีไม่ได้หน้าตาน่าเกลียด เพียงแต่เขาดูจืดเมื่อเทียบกับถางหยุนฟ่านที่ทั้งหล่อและสุภาพ

“พวกเราเคยนอนด้วยกันมาแล้วน่า ตอนนี้คุณเกิดกลัวอะไร? ผมไม่บอกใครหรอก” หลิวซินฉีเอ่ย ถ้าเขาคิดจะบอก คงไม่ปิดบังมานานหลายปีแบบนี้

หลิวซินฉีก็มีหน้ามีตาต้องรักษาเหมือนกัน เขาดูเป็นคนอัธยาศัยดี ได้รับการศึกษาดีจากสายตาของคนอื่น ดังนั้นเขาจึงไม่อยากให้ความลับสกปรกของเขาถูกเปิดเผยออกมา อีกอย่าง เขาชอบทำข้อตกลงกับผู้หญิงมากกว่าใช้ความรุนแรง

“หุบปากนะ! อย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีก” เฟิงซิวฉินตวาดใส่เขาเสียงดัง

“ก็ได้ งั้นผมก็ไม่พาคุณไปงานด้วย” หลิวซินฉีผิดหวัง เฟิงซิวฉินค่อนข้างเก่งเรื่องบนเตียงแม้ว่าครั้งก่อนเธอจะเมามากก็ตาม แต่เธอสุดยอดมากจนเขาประทับใจ ที่ผ่านมาเขาโทรหาเธอหลายครั้ง แต่เธอก็หลบเลี่ยงมาโดยตลอด

“ผมรู้ว่าคุณอยากเจอถางหยุนฟ่านที่งานเลี้ยง แต่ผมว่าคุณควรถอดใจได้แล้ว ทำไมคุณไม่แต่งงานกับผมล่ะ? ถึงผมจะรวยสู้ถางหยุนฟ่านไม่ได้ แต่ผมก็รวยกว่าครอบครัวคุณนะ”

เขาพูดถูก แม้ว่าตระกูลหลิวและตระกูลเฟิงจะเป็นตระกูลเศรษฐีในเมือง B แต่หลิวซินฉีรวยกว่าตระกูลเฟิง

เหตุผลที่หลิวซินฉีไม่ยอมแพ้เลิกตื้อเฟิงซิวฉินไม่ใช่เพราะเขารักเธอ แต่เป็นเพราะเขาไม่อยากยอมแพ้ต่างหาก ยิ่งเห็นเธอไม่ยอมแพ้เรื่องถางหยุนฟ่าน เขาก็ยิ่งอยากได้เธอ

“ฝันไปเถอะ” เฟิงซิวฉินสบถใส่เขาและวางสายด้วยความโมโห

หลังจากนั้นเธอก็โทรหาเพื่อนคนอื่นๆ แต่พวกเขาก็ไปงานเลี้ยงพร้อมกับครอบครัว

เฟิงซิวฉินเริ่มวิตก เธอไม่อยากยอมแพ้แบบนี้

หลังจากคิดใคร่ครวญอยู่สักพัก เธอก็คิดว่านอนกับหลิวซินฉีอีกครั้งก็ไม่ตายหรอก ไหนๆก็เคยนอนด้วยกันมาแล้ว แม้ว่าเขาจะวิตถารหน่อยๆ แต่เธอก็ยอมรับว่ามันน่าตื่นเต้นดีเหมือนกัน

เธอตัดสินใจโทรหาหลิวซินฉีอีกครั้ง

“ว่าไง? คุณเปลี่ยนใจแล้วเหรอ?” หลินซินฉีหัวเราะ เขารู้อยู่แล้วว่าเธอจะต้องโทรกลับมา

“ตอนนี้ฉันอยู่บ้าน ขอเปลี่ยนชุดก่อน คุณค่อยมารับฉันแล้วกัน”

เฟิงซิวฉินเปลี่ยนเสื้อผ้าและทำผมแต่งหน้าใหม่ขณะที่รอหลิวซินฉีมารับ

“ซิวฉิน ลูกจะไปไหน?” พ่อแม่ของเธอถามเมื่อเห็นเธอแต่งตัวและแต่งหน้า

“หนูจะไปงานเลี้ยงกับหลิวซินฉีน่ะค่ะ”

ได้ยินแบบนั้น ดวงตาของพ่อกับแม่ก็สว่างไสว แม่ของเธอถึงกับพูดโน้มน้าวให้เธอแต่งงานกับเขา “ซิวฉิน แม่ว่าหลิวซินฉีเป็นคนดีนะ ทำไมลูกไม่ลองพิจารณาแต่งงานกับเขาดูล่ะ?”

หลิวซินฉีมีชื่อเสียงที่ดี เพราะเขารู้จักสร้างภาพลักษณ์ของตัวเอง

สิ่งสำคัญที่สุดคือเฟิงซิวฉินอายุ 36 ปีแล้วและมีชื่อเสียงค่อนข้างแย่ ดังนั้นพ่อแม่ของเธอจึงคิดว่าการแต่งงานกับหลิวซิวฉีจะเป็นการดีสำหรับเธอ

“ค่า ค่า หนูต้องไปแล้ว” เฟิงซิวฉินทำหน้าเหม็นเบื่อ จากนั้นก็เดินจากไป

“คุณคิดว่าซิวฉินจะแต่งงานไหมคะชาตินี้?” แม่ของเธอถามคนเป็นสามีด้วยความเป็นกังวล

“ถ้าปีนี้เธอยังอิดออดไม่ยอมแต่ง ผมจะส่งเธอไปอยู่เมืองนอกซะ”

เมื่อเฟิงซิวฉินเดินออกมาแล้ว เธอก็เห็นรถของหลิวซินฉีและขึ้นรถไปอย่างไม่ลังเล

“ซิวฉิน สวยเหมือนเคยเลยนะ” หลิวซินฉีกล่าวชมเธอ

เฟิงซิวฉินหน้าตึงและไม่พอใจที่เห็นหน้าเขา แต่ว่าหลิวซิวฉีไม่สนใจปฏิกิริยาของเธอ ยังไงซะคืนนี้เขาก็จะได้สนุกแล้ว

โจวเจิ้งหง ซูตงนั่วพร้อมกับเสี่ยวเซี่ยก็กลับไปที่ห้องพักของตัวเองหลังจากทานข้าวเสร็จ กู้หนิงขับรถไปส่งอวี้จื่อที่บ้าน

อวี้จื่อไม่ได้เกิดที่เมือง B เธอมาจากเมืองเล็กๆ ตอนนี้เธออาศัยอยู่คนเดียวในอพาร์ทเม้นท์เก่าๆ เพื่อที่จะประหยัดงเงิน เธออาศัยอยู่นอกเมืองซึ่งไม่ค่อยปลอดภัย

“ฉันว่าคุณพักที่นี่ไม่ค่อยปลอดภัยนะคะ พรุ่งนี้ถ้ามีเวลาก็ไปซื้ออพาร์ทเม้นท์ใหม่เถอะค่ะ บริษัทจะช่วยจ่ายให้บางส่วน แล้วค่อยไปหักจากเงินปันผลของคุณทีหลัง” กู้หนิงเอ่ย

อวี้จื่อมีหุ้นของร้านชาร์ม 20% ถ้าชาร์มได้รับความนิยมในอนาคต เธอก็จะได้เงินเยอะตามไปด้วย ดังนั้นเธอจึงเห็นด้วย เพราะเธอเองก็อยากมีอพาร์ตเมนต์ของตัวเองเหมือนกัน

หลังจากส่งอวี้จื่อแล้ว กู้หนิงก็ขับรถกลับไปที่บ้านตระกูลถาง