ตอนที่ 579 - 580: ขับไล่ออกจากตระกูลถาง, เธอสวยไหม?

ตอนที่ 579 ขับไล่ออกจากตระกูลถาง

กู้ม่านคิดว่ามันน่าเหลือเชื่อและรู้สึกกลัวหลังจากฟังคำอธิบายของลูกสาว อย่างไรก็ตามเธอก็พยักหน้าเห็นด้วยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

ที่บ้านตระกูลถาง

ซินจื่อนอนไม่หลับทั้งคืน เขาตัดสินใจแล้วว่าจะสารภาพทุกอย่างที่เขาทำ เขาตามเฉียวตงไปหาถางไห่เฟิงหลังมื้อเช้า

ถางหยุนฮางและภรรยาออกไปทำงาน ส่วนถางหยุนฟ่านแกล้งทำเป็นหมดสติอยู่ในห้องนอน ตอนนี้ที่บ้านจึงเหลือแค่ถางไห่เฟิง

เฉียวตงบอกซินจื่อให้รออยู่ด้านนอก เขาจะเป็นคนเข้าไปก่อน “นายท่านครับ ซินจื่อมีเรื่องจะบอกนายท่านครับ”

“บอกเขาให้เขามา” ถางไห่เฟิงเอ่ย

หลังจากนั้นเฉียวตงก็พาซินจื่อเข้ามาข้างใน

ซินจื่อเดินเข้ามาหาถางไห่เฟิงด้วยร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความกลัวและรู้สึกผิด จากนั้นคุกเข่าลงกับพื้นด้วยเสียงอันดังซึ่งทำเอาถางไห่เฟิงถึงกับแปลกใจ

“นายท่านถาง ผมต้องของโทษด้วยครับ เป็นผมเองที่เป็นคนปล่อยข่าวเรื่องท่านประธานหมดสติและความสัมพันธ์ของท่านประธานกับคุณหนูกู้” ซินจื่อเอ่ยขอโทษ “ผมถูกบังคับให้ทำอย่างนั้น ถ้าผมไม่ฟังพวกเขา พวกเขาจะฆ่าลูกชายของผม” เสียงของซินจื่อสั่นเครือ คล้ายๆจะร้องไห้

ได้ยินเช่นนั้น ถางไห่เฟิงก็ตะลึง จากนั้นความโกรธก็พุ่งขึ้นมาก่อนที่จะสงบลงหลังจากได้ยินประโยคสุดท้ายของซินจื่อ ในฐานะคนเป็นพ่อเหมือนกัน ถางไห่เฟิงเข้าใจได้ว่าทำไมซินจื่อถึงทำอย่างนั้น อย่างไรก็ตามสิ่งที่ซินจื่อทำนั้นร้ายแรงมากและถือว่าเป็นการทรยศตระกูลถาง

เฉียวตงเองไม่ทราบว่าซินจื่อเป็นคนปล่อยข่าวเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างท่านประธานกับคุณหนูกู้หนิงจนกระทั่งเดี๋ยวนี้เอง แสดงว่าการที่คุณกู้ม่านถูกลักพาตัวล้วนเป็นเพราะตระกูลถางน่ะสิ

แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างท่านประธานกับคุณหนูกู้หนิงยังเป็นความลับ บรรดาคนรับใช้ในบ้านล้วนทราบว่าคุณหนูกู้หนิงไม่ใช่เด็กสาวธรรมดาๆ

ถ้าหากคุณกู้ม่านและคุณหนูกู้หนิงเป็นภรรยาและลูกสาวของท่านประธานจริง การลักพาตัวคุณกู้ม่านครั้งนี้ล้วนมีสาเหตุมาจากตระกูลถาง

“บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ ใครเป็นคนข่มขู่แกให้ทำแบบนั้น?” ถางไห่เฟิงถามซินจื่อ แม้ว่าในใจจะคิดว่าต้องเป็นถางตี้หมิง แต่เขาก็ยังอยากได้ยินจากปากของซินจื่อ

ซินจื่อรู้สึกผิดและสารภาพว่า “ผม ผมไม่รู้จริงๆครับ ผมรู้แค่เบอร์ของคนๆนั้น ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเพราะเขาใช้เครื่องเปลี่ยนเสียง”

ถางไห่เฟิงและเฉียวตงถึงกับขมวดคิ้วเครียด ดูเหมือนว่าซินจื่อไม่ได้โกหก

“คนนั้นส่งรูปลูกชายผมที่โรงเรียนและข่มขู่ผมให้ช่วยเหลือเขา ไม่อย่างนั้นลูกชายผมจะถูกฆ่า”

“เอาเบอร์คนนั้นมาให้ฉัน” ถางไห่เฟิงสั่ง

“ได้ครับ” ซินจื่อรีบควักเอาโทรศัพท์ของเขาออกมา ถางไห่เฟิงสั่งเฉียวตงให้ไปหาข้อมูลไอดีเบอร์นี้มา

“ถึงแม้แกจะทำลงไปเพราะถูกข่มขู่ แต่สิ่งที่แกทำนั้นถือว่าเป็นการทรยศต่อตระกูลถาง” ถางไห่เฟิงกล่าว

ซินจื่อไม่ได้ร้องขอความเมตตาเพราะเขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นไม่ควรได้รับการให้อภัย

ตอนแรกถางไห่เฟิงคิดจะลงโทษซินจื่อ แต่ก็ล้มเลิกความคิดเพราะซินจื่อทำไปก็เพราะลูกชาย “แกเก็บข้าวของออกไปจากตระกูลถางซะ ถ้าไม่อยากให้ลูกชายมีอันตรายก็พากันหนีออกจากเมือง B ไปซะ”

ที่อพาร์ทเม้นท์ของเฉียวกวนเซียง

เฉียวกวนเซียงกำลังนอนหลับบนโซฟาอย่างกับหนูในท่อ เขาดูเหนื่อยและผมเผ้ายุ่งเหยิง รอบๆปากมีคราบเลอะติดอยู่ และทั้งตัวก็มีแต่กลิ่นเหล้าหึ่ง มีขวดเบียร์หลายขวดวางล้มระเนระนาดบนโต๊ะข้างหน้าโซฟา

สามวันแล้วที่เขาหาเซี่ยอี้ฉู่ไม่พบ เบอร์เก่าของเซี่ยอี้ฉู่ก็ถูกยกเลิก ตอนนี้เขาสิ้นหวังแล้วและจมอยู่กับกองขวดเบียร์

ในตอนนั้นเอง เป่ยเหอน่าก็กลับมา เธออารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วหลังจากที่เซี่ยอี้ฉู่หายตัวไป เมื่อเธอเห็นเฉียวกวนเซียงเมาอีกแล้ว เธอก็หงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม “เฉียวกวนเซียง ไม่รู้หรือว่าเรากำลังจะจบเห่แล้ว? ทำไมยังเอาแต่ดื่มอยู่ได้?”

“ถ้าไม่ดื่มแล้วจะให้ผมทำอะไร? ผมหาเซี่ยอี้ฉู่ไม่เจอ ติดต่อก็ไม่ได้!!” เฉียวกวนเซียงตะโกนด้วยความโมโห

“เซี่ยอี้ฉู่ อีสารเลว! อย่าให้ฉันจับตัวแกได้นะ!” เป่ยเหอน่าก็ตะโกนด้วยความโมโหเช่นกัน

ไม่นานโทรศัพท์ของเฉียวกวนเซียงก็ดังขึ้น เขาหยิบมันขึ้นมาดู

คนที่โทรเข้ามาเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจและถามว่าเป่ยเหอน่ามีเวลาว่างไหม พวกเขาอยากเชิญเธอมาร้องเพลงสดในงานอีเว้นท์

ตอนนี้เซี่ยอี้ฉู่ไม่อยู่แล้ว เฉียวกวนเซียงจึงไม่กล้ารับงานเพราะกลัวว่าเซี่ยอี้ฉู่อาจเปิดเผยความลับสกปรกของพวกเขาเมื่อใดก็ได้ เฉียวกวนเซียงจึงโกหกว่าเป่ยเหอน่าเจ็บเท้า เธอต้องใช้เวลาพักอย่างน้อยหนึ่งเดือน

คำตอบของเฉียวกวนเซียงทำให้เป่ยเหอน่าเสียใจ แต่เธอรู้ตัวเองว่าเธอไม่มีความสามารถร้องเพลงสดบนเวทีต่อหน้ากล้อง ที่แย่ที่สุดคือพวกเขาไม่มีทางโกหกได้ตลอดไป

ที่เมืองหลวง เซี่ยอี้ฉู่หาอพาร์ทเม้นท์ดีๆได้แล้วหลังจากเซ็นสัญญา จากนั้นเธอก็ไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจเช็คแผลเป็น หลังจากนั้นเซี่ยอี้ฉู่ก็เริ่มใช้ยาที่กู้หนิงให้มา เมื่อตัวยาสัมผัสกับรอยแผลเป็น เธอก็รู้สึกเย็นสบายและรอยแผลเป็นก็เริ่มเลือนหายทีละนิด

“ว้าว!” เซี่ยอี้ตงเห็นแผลเป็นเลือนหายไปกับตาและไม่อยากเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง

“หายแล้ว! หายแล้ว!” เซี่ยอี้ฉู่ร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ ในที่สุดเธอก็กำจัดแผลเป็นบนใบหน้าได้แล้ว และหน้าของเธอก็ค่อยๆฟื้นฟูกลับมาเนียนสวยดังเดิม

“นี่มันสุดยอดมาก!” เซี่ยอี้ตงตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่าพี่สาว เพราะเธอคือครอบครัวคนเดียวของเขา

เซี่ยอี้ฉู่ทายาที่แผลเป็นอีกครั้งในวันต่อๆมา และแผลเป็นทั้งหมดก็หายไปหลังจากผ่านไปสามวัน

ตอนที่ 580 เธอสวยไหม?

เมื่อเซี่ยอี้ฉู่มาที่บริษัทอีกครั้งหลังจากผ่านไปสองสามวัน ทุกคนที่เห็นเธอต่างตกตะลึงกับรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของเธอ

“เธอคือเซี่ยอี้ฉู่?” มีคนถามขึ้น อันที่จริงแผลเป็นของเซี่ยอี้ฉู่ไม่ได้เป็นทั่วหน้า ดังนั้นคนอื่นๆจึงยังจำเธอได้เพียงแค่มองแวบแรก แต่แผลเป็นของเธอหายไปภายในระยะเวลาอันสั้นซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้

“เธอเป็นน้องสาวฝาแฝดของเซี่ยอี้ฉู่หรือเปล่า?” อีกคนถามบ้าง

เซี่ยอี้ฉู่หัวเราะ “ฉันคือเซี่ยอี้ฉู่ค่ะ”

ได้ยินแบบนั้น ทุกคนก็ประหลาดใจอีกครั้ง

“เธอไปทำศัลยกรรมมาเหรอ?”

แต่ศัลยกรรมก็ไม่น่าใช่ เพราะต้องใช้เวลาฟื้นฟูอย่างน้อยสองสามเดือน แต่เซี่ยอี้ฉู่กลับมาสวยหลังจากผ่านไปไม่กี่วัน

“เปล่าค่ะ” เซี่ยอี้ฉู่ปฏิเสธ

เซี่ยอี้ฉู่รู้ว่าทุกคนสงสัย แต่เธอไม่สามารถบอกเหตุผลที่แท้จริงแก่พวกเขาได้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากกู้หนิง เธอจึงเอ่ยขอตัวไปพบลู่เซียวที่ห้องทำงานของเขา

เมื่อลู่เซียวเห็นเซี่ยอี้ฉู่ เขาถึงกับตะลึงงัน ด้วยใบหน้างดงามและเสียงอันโดดเด่น เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะไม่ดัง

“คุณไปทำศัลยกรรมมาเหรอ?” ลู่เซียวถามคำถามแบบเดียวกัน

“เปล่าค่ะ ฉันใช้ยาที่บอสให้มาค่ะ” ไม่จำเป็นต้องปิดบังเรื่องนี้จากลู่เซียว

“จริงหรือ?” ตอนนี้ลู่เซียวยิ่งสงสัยในตัวกู้หนิง เขายังไม่ได้พบเธอ แต่เชื่อไปแล้วว่าเธอไม่ใช่หญิงสาวธรรมดาๆ ก็เธอเป็นแฟนของเลิ่งเชาถิงเชียวนะ! ธรรมดาได้หรือ?

ทันใดนั้นลู่เซียวก็ถามอย่างสงสัยว่า “คุณรู้จักบอสของเรามากน้อยแค่ไหน?”

“ไม่มากค่ะ ฉันเคยพบเธอแค่ครั้งเดียว และการออกจากเมือง B มาที่เมืองหลวงแล้วก็ได้ทำงานกับเฟิ่งหัวเอนเตอร์เทนเม้นท์ถือว่าเป็นการเสี่ยงโชคครั้งใหญ่ของฉันเลยค่ะ” เซี่ยอี้ฉู่ตอบ เธอรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้เจอกับกู้หนิง มันเป็นการเปลี่ยนอนาคตเธอครั้งใหญ่

ลู่เซียวรู้ดีว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง เพราะเขาได้รับหน้าที่ให้จัดการเฉียวกวนเซียง

“เธอสวยมากไหม?” ลู่เซียวถามอีกครั้ง เขาคิดว่าเลิ่งเชาถิงเป็นคนหล่อมาก เพราะฉะนั้นกู้หนิงก็ต้องสวยมาก

เซี่ยอี้ฉู่ประหลาดใจที่ลู่เซียวยังไม่เคยเจอกู้หนิงมาก่อน

เมื่อเห็นว่าเซี่ยอี้ฉู่ทำหน้าประหลาดใจ ลู่เซียวก็อธิบายว่า “ผมยังไม่เคยเจอบอสของเรา เพราะว่าแฟนของบอสเป็นคนมอบหมายหน้าที่ให้ผมบริหารบริษัทนี้ตั้งแต่แรก ไว้ผมฝึกคนที่จะมาเป็นผู้จัดการต่อได้เมื่อไหร่ หน้าที่ของผมก็ถือว่าสิ้นสุด” หลังจากนั้นเขาก็พูดต่อว่า “อย่าบอกคนอื่นนะครับ เรื่องนี้ต้องเหยียบไว้ให้มิด!”

“ค่ะ ฉันไม่พูดแน่นอนค่ะ”

“โอ้ ตัวแทนของคุณอยู่ที่นี่แล้ว แต่คุณยังต้องทำงานหนักหน่อยนะ เนื่องจากคุณไม่เคยอยู่บนเวทีมาก่อน คุณต้องเรียนรู้ทักษะเพิ่มเติม แต่ไม่ต้องกังวลไป พวกเราจะจัดคลาสให้คุณเรียนก่อนเดบิวต์ครั้งแรก” ลู่เซียวกล่าว

“ขอบคุณค่ะ ผู้จัดการลู่”

ถางตี้หมิงโทรหาจางหยงเจี้ยนอีกครั้งในตอนเช้า แต่ก็ยังติดต่อจางหยงเจี้ยนไม่ได้ และเขาก็เริ่มรู้ตัวว่าแผนของเขาอาจถูกจับได้แล้ว

จากนั้นเขาก็โทรหาซินจื่อ และซินจื่อก็รับสายของเขา

“พวกเขาพบคุณกู้ม่านเมื่อวานนี้แล้วครับ แต่คุณกู้ม่านไม่ได้กลับมาที่บ้านตระกูลถาง ผมเลยไม่รู้รายละเอียดครับ” ซินจื่อเอ่ย

ถางไห่เฟิงอนุญาตให้เขาพูดแบบนั้นได้ เพราะมันจะทำให้เกิดความสงสัยหากซินจื่อไม่รับสายและลูกชายของเขาอาจจะถูกทำร้ายได้

ได้ยินเช่นนั้น ถางตี้หมิงก็เชื่อคำพูดของซินจื่อ

เมื่อซินจื่อเก็บข้าวของออกจากบ้านตระกูลถาง เขาก็โทรหาภรรยาและบอกเธอว่าไม่ต้องให้ลูกชายไปโรงเรียนวันนี้ พวกเขาจะพากันกลับบ้านเกิด

เมื่อกู้หนิงเตรียมตัวจะไปที่บ้านตระกูลถาง เลิ่งเชาถิงก็บอกเธอว่าเขาจะกลับแล้ว

เมื่อเช้าเลิ่งเชาถิงได้รับโทรศัพท์เรื่องงาน แต่เขาไม่ได้กลับไปในทันทีจนกว่าจะทานข้าวเช้ากับกู้หนิงเสร็จก่อน

กู้หนิงเข้าใจว่าเขามีงานต้องไปทำ และเขาก็จำเป็นต้องไป เธอจึงไม่ได้รั้งเขาไว้

กู้หนิงและกู้ม่านเดินไปส่งเลิ่งเชาถิงที่ประตู เลิ่งเชาถิงทำหน้าเหมือนไม่อยากไป

ในตอนแรกกู้ม่านไม่ได้สงสัยความสัมพันธ์ของกู้หนิงกับเลิ่งเชาถิง แต่เมื่อเธอสังเกตเห็นว่าเลิ่งเชาถิงไม่ค่อยอยากกลับไปเท่าไหร่ เธอก็รู้สึกแปลกๆ ดังนั้นเมื่อเลิ่งเชาถิงกลับไปแล้ว เธอก็หันหน้ามาถามลูกสาวว่า “หนิงหนิง เชาถิงเป็นแค่เพื่อนของลูกหรือ?”

แม่ทุกคนย่อมใส่ใจในความสัมพันธ์ของลูกสาว เพราะเด็กสาวสามารถถูกผู้ชายหลอกได้ง่ายเมื่อพวกเธอมีความรัก แม้ว่าเลิ่งเชาถิงจะสร้างความประทับใจที่ดี และพวกเขาก็เข้ากันได้ดีในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา แต่กู้ม่านก็ยังรู้จักเขาน้อยมาก ที่สำคัญที่สุดกู้หนิงยังเด็กมาก กู้ม่านจึงเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ

กู้หนิงชะงักไปนิดหนึ่งก่อนเอ่ยว่า “แม่คะ ในเมื่อแม่สงสัย หนูก็ไม่อยากปิดบัง เชาถิงเป็นแฟนของหนูค่ะ และเราก็รักกันมากด้วย พวกเราไม่ได้คบกันเล่นๆ ในอนาคตพวกเราคิดจะแต่งงานกันค่ะ”