ตอนที่ 577 - 578: แผนซ้อนแผน, มีคนนอนไม่หลับ

ตอนที่ 577 แผนซ้อนแผน

ตอนที่เขารู้ว่าซินจื่อทรยศตระกูลถาง เขาก็ตกใจมาก ตอนแรกเขาคิดว่าการที่ซินจื่อทำลงไปนั้นย่อมมีเหตุผลอะไรสักอย่าง และมันก็ยังไม่ได้สร้างความเสียหายใด ดังนั้นเขาจึงให้โอกาสซินจื่อกลับใจ น่าเสียดายที่ซินจื่อก็ยังคิดไม่ได้

ซินจื่อที่ได้ยินอย่างนั้นก็หน้าเปลี่ยนสี ตัวของเขาสั่นด้วยความกลัว ไม่คิดเลยว่าตงเกอจะทราบเรื่องทั้งหมดที่เขาทำ เขาไม่คิดว่าจะมีคนอื่นรู้ถึงสิ่งที่เขาทำเสียอีก แถมตงเกอยังช่วยเขาปกปิดอีกต่างหาก

“ตะ ตงเกอ ฉัน...” ซินจื่ออยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

“ซินจื่อ แกแบกรับผลที่ตามมาไม่ได้หรอกถ้าตระกูลถางเกิดโมโหขึ้นมา แกคิดเหรอว่าคนพวกนั้นจะช่วยแกหากเรื่องที่แกทำมันแดงขึ้นมา? ถ้าไม่อยากทำลายอนาคตตัวเองก็หยุดสิ่งที่แกทำอยู่ตอนนี้ซะ ในเมื่อสิ่งที่แกทำอยู่ยังไม่สร้างความเสียหายอะไร ก็ไปสารภาพกับนายท่านถาง นายท่านก็แค่ไล่แกออกแต่จะไม่ทำลายชีวิตแกแน่นอน ฉันไม่มีทางช่วยแกปกปิดความผิดแกไปตลอดหรอกนะ ไม่อย่างนั้นฉันก็จะซวยไปด้วย” เฉียวตงกล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง

“แต่...” ซินจื่อตัวแข็ง เขาไม่เห็นด้วยในทันที แต่ก็ลังเลที่จะพูดอะไรบางอย่างออกมาดังๆแทน

“ซินจื่อ หรือว่าแกไปเจอเรื่องอะไรมา?” เฉียวตงคิดว่าซินจื่อถูกบังคับให้ทำ

“ตงเกอ ฉันเองก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอก แต่พวกเขาจะทำร้ายลูกชายของฉัน ถ้าฉันปฏิเสธไม่ช่วยพวกเขา!”  ซินจื่อน้ำตาเริ่มปริ่ม ทันใดนั้นเขาก็ร้องไห้ออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ คนหลายคนเดินออกมาดูว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า

“ซินจื่อ เป็นอะไรไป?” พวกเขาถามด้วยความเป็นห่วง

“ไม่มีอะไร เขาเพิ่งได้รับสายจากภรรยา เขาคิดถึงครอบครัวของเขามากเลยควบคุมอารมณ์ไม่อยู่น่ะ” เฉียวตงอธิบาย เขาไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องนี้ด้วย

ซินจื่อรู้สึกขอบคุณมากที่เฉียวตงช่วยออกรับแทนเขา แต่เขาก็ยังลังเลที่จะสารภาพว่าเขาทรยศต่อตระกูลถาง

ทุกคนรู้สึกเห็นใจซินจื่อเพราะพวกเขาก็คิดถึงครอบครัวของตนเองเหมือนกัน อย่างไรก็ตามพวกเขาต้องออกจากบ้านมาเพื่อหาเงิน และได้รับค่าจ้างอย่างงาม และยังได้กลับบ้านอาทิตย์ละสองครั้ง

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเขาเอง ทุกคนกลับไปที่ห้องตัวเองเถอะ” เฉียวตงหันไปพูดกับพวกเขา จากนั้นทุกคนก็กลับเข้าห้องของตนเองไป

“ซินจื่อ ฉันเห็นใจแกจริงๆ แต่แกก็หนีเรื่องที่แกทำไม่ได้ ฉันจะให้เวลาแกหนึ่งคืนไปนอนคิดแล้วกัน ถ้าพรุ่งนี้แกไม่ไปสารภาพผิดกับนายท่านถาง ฉันจะเป็นคนไปบอกเอง แกก็รู้ว่านายท่านถางเป็นคนช่วยชีวิตฉันและให้ทุกอย่างแก่ฉัน ฉันรู้สึกผิดที่ปิดบังเรื่องนี้ต่อนายท่าน และฉันจะไม่มีวันทรยศต่อตระกูลถาง” เฉียวตงเอ่ย จากนั้นก็เดินกลับไปที่ห้องของเขา

เมื่อกู้หนิงกลับไปที่บ้านของเธอที่ฮัวฝูฮิลล์ก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว

เลิ่งเชาถิงยังคงนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นเมื่อกู้หนิงกลับมาถึงบ้าน เขาลุกขึ้นยืนทันทีเมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา เมื่อรู้ว่าเธอปลอดภัยดี เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ทำไมไม่โทรมาให้ผมไปรับ?” เลิ่งเชาถิงถามด้วยความห่วงใย

กู้หนิงยิ้มให้เขา “ฉันนั่งแท็กซี่มาได้ค่ะ เขายังอยู่ที่นี่ไหมคะ?”

เขาที่ว่านั้นคือถางหยุนฟ่าน

“อยู่”

“คุณนั่งอยู่นี่ก่อนนะคะ ฉันจะขึ้นไปข้างบน

“ได้สิ” เลิ่งเชาถิงเอ่ย จากนั้นกู้หนิงก็เดินขึ้นบันไดไปข้างบน

ห้องนอนของกู้ม่านไม่ได้ล็อกและประตูก็เปิดแง้มอยู่นิดหนึ่ง เธอกำลังหลับอยู่บนเตียงและถางหยุนฟ่านก็นั่งอยู่ข้างเตียงโดยที่กุมมือของเธอไว้

“ลุงถาง คุยกันหน่อยได้ไหมคะ?” กู้หนิงผลักประตูเข้าไปและเอ่ยถามเขา เธอไม่อยากรบกวนถางหยุนฟ่านแต่มันเรื่องด่วนจริงๆ พวกเขาต้องรีบแก้ไขให้เร็วที่สุด

“ได้สิ” ถางหยุนฟ่านเข้าใจว่าต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับกู้ม่าน ดังนั้นเขาจึงตามกู้หนิงไปยังห้องทำงาน

หลังจากที่กู้หนิงเล่าสิ่งที่จางหยงเจี้ยนทำ ถางหยุนฟ่านก็โกรธจัด “ระยำ! พวกมันกล้าทำเรื่องบัดซบอย่างนี้ได้ยังไง!”

แม้แต่กู้หนิงก็ยังรู้สึกกลัวนิดหน่อยที่เห็นถางหยุนฟ่านโมโหมากขนาดนี้

“แม้ว่าพวกเราตระกูลถางจะมีศัตรูมากมาย แต่ลุงคิดว่ามีความเป็นไปได้มากที่ถางตี้หมิงเป็นคนวางแผนโจมตีเรา” ถางหยุนฟ่านกล่าว “แต่ลุงไม่คิดว่าเขาจะทำคนเดียวได้ ต้องมีคนอื่นอยู่ข้างหลังเขา คนๆ นี้ฉลาดแกมโกงมาก และลุงก็ไม่รู้ว่าคนๆนั้นเป็นใคร อุบัติเหตุทางรถยนต์ครั้งนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งของแผนของพวกเขาด้วย”

จัดฉาก! เธอคิดว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุอย่างเดียวเสียอีก!

ถางหยุนฟ่านเอ่ยต่อว่า “ลุงเป็นเพียงคนเดียวในตระกูลถางที่สามารถบริหารธุรกิจ พ่อของลุงก็อายุมากเกินไป ในขณะที่เจียหยางก็เด็กเกินไป คนพวกนั้นเลยต้องเริ่มลงมือตอนที่ลุงยังไม่ได้สติ

“ถ้าเป็นแบบนั้น เราก็สามารถคว้าโอกาสนี้และสืบหาว่าใครกันแน่คือคนที่อยู่เบื้องหลังตัวจริง” กู้หนิงกล่าว

ถางหยุนฟ่านก็พลันเข้าใจว่ากู้หนิงหมายถึงอะไร “หมายความว่าให้ลุงแกล้งหมดสติต่อไปและใช้แผนซ้อนแผน?”

“ค่ะ” กู้หนิงตอบ ถางหยุนฟ่านพยักหน้าเห็นด้วย “ตอนนี้ดึกมากแล้ว หนูคิดว่าคุณลุงกลับไปที่บ้านตระกูลถางก่อนและแกล้งทำเป็นนอนอยู่บนเตียง พรุ่งนี้หนูจะพาแม่ไปหาค่ะ” กู้หนิงเอ่ย

แม้ว่าถางหยุนฟ่านจะไม่เต็มใจจากไป เขาก็ต้องไปเพราะพรุ่งนี้พวกเขาจะล่อหนูออกมาติดกับ

เมื่อกู้หนิงและถางหยุนฟ่านเดินไปที่ห้องนั่งเล่น ถางหยุนฟ่านก็นึกประหลาดใจที่เลิ่งเชาถิงยังอยู่

ตอนที่ 578 มีคนนอนไม่หลับ

ถางหยุนฟ่านรู้สึกว่ามันไม่เหมาะไม่ควรเท่าไหร่ที่เลิ่งเชาถิงยังอยู่ทั้งๆที่ดึกขนาดนี้แล้ว ทว่าเขาก็ไม่ได้คิดอะไรไปไกล ถึงอย่างไรเลิ่งเชาถิงก็เป็นคนช่วยพวกเขาตามหากู้ม่าน

“เชาถิง รบกวนคุณไปส่งลุงถางที่บ้านตระกูลถางได้ไหมคะ?” กู้หนิงเอ่ย

“ได้สิ” เลิ่งเชาถิงตอบพลางลุกขึ้นยืนจากโซฟา

“ขอบคุณ” ถางหยุนฟ่านเอ่ย

“ด้วยความยินดีครับ”

หลังจากนั้นเลิ่งเชาถิงก็ขับรถไปส่งถางหยุนฟ่านที่บ้าน

ระหว่างทางพวกเขาไม่ค่อยได้พูดคุยกัน เพราะถางหยุนฟ่านเอาแต่คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ เขาไม่รู้ว่าเลิ่งเชาถิงเป็นแฟนของกู้หนิง ถ้าเขารู้ เขาคงคุยกับเลิ่งเชาถิงเพื่อทำความรู้จักมากขึ้น หลังจากนั้นไม่นานถางหยุนฟ่านก็ได้รับโทรศัพท์จากถางไห่เฟิง ถางหยุนฟ่านบอกพ่อว่าเขากำลังจะกลับบ้าน  ดังนั้นถางไห่เฟิงจึงตัดสินใจรอเขา

เลิ่งเชาถิงกลับไปทันทีที่มาส่งถางหยุนฟ่านที่บ้านตระกูลถาง

ถางไห่เฟิงได้เตือนทุกคนว่าไม่ให้บอกใครว่าถางตอนนี้ถางหยุนฟ่านตื่นแล้ว และใครที่ปากโป้งจะต้องถูกลงโทษ ตอนนี้ตระกูลถางตกอยู่ในอันตราย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องระมัดระวังและตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

เฉียวตงรู้เพียงว่าซินจื่อเป็นคนปล่อยข่าวเรื่องถางหยุนฟ่านหมดสติ แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมกู้ม่านถึงถูกลักพาตัวในครั้งนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าซินจื่อมีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวหรือไม่

ภายในห้องนั่งเล่น ถางไห่เฟิง ถางหยุนฮางและภรรยา เการุ่ยฮวาและภรรยา พร้อมด้วยเกาเหวินจุนและเกาเหวินซิน ทั้งหมดกำลังรอถางหยุนฟ่าน “เป็นไงบ้าง?” ถางไห่เฟิงถามด้วยความร้อนใจเมื่อถางหยุนฟ่านกลับมาถึงบ้าน

“ไปคุยกันที่ห้องทำงานกันเถอะครับ” ถางหยุนฟ่านเอ่ย จากนั้นก็ขึ้นบันไดไปชั้นบน

ที่ห้องนั่งเล่นเหลือเพียงเกาเหวินจุนและเกาเหวินซิน ส่วนคนอื่นที่เหลือเดินตามถางหยุนฟ่านไปยังห้องทำงานชั้นบน

ถางหยุนฟ่านเล่าทุกอย่างให้ทุกคนฟัง ทุกคนได้ฟังแล้วก็ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใดที่เรื่องทั้งหมดเป็นแผนของถางตี้หมิง เพราะพวกเขารู้ว่าถางตี้หมิงเป็นคนอย่างไร แต่ถึงอย่างนั้นความโกรธก็ยังไม่ได้หายไปไหน

ปกติแล้วสมาชิกตระกูลถางล้วนเป็นคนสุภาพและจิตใจดี แต่ก็ไม่ลังเลที่จะเอาคืนศัตรูหากมีใครกล้าทำร้ายพวกเขา

แผนของถางหยุนฟ่านคือเขาจะแกล้งทำเป็นหมดสติต่อไปเพื่อจับคนที่อยู่เบื้องหลัง ทุกคนต่างเห็นด้วยกับแผนนี้

“ฉันสงสัยว่าใครเป็นคนปล่อยข่าว หลายวันแล้วก็ยังไม่รู้ตัวคนทำ” ถางหยุนหรงเอ่ย

“ตระกูลถางอ่อนแอตั้งแต่เมื่อไหร่!? ทำไมเราถึงจับคนที่หักหลังเราไม่ได้อีก?” ถางหยุนฟ่านขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด

เมื่อเลิ่งเชิงออกจากบ้านตระกูลถาง เขาก็ขับรถกลับไปที่ฮัวฝูฮิล

กู้หนิงบอกเลิ่งเชาถิงให้นอนที่บ้านของเธอคืนนี้ แต่พวกเขาไม่ได้นอนห้องเดียวกัน เลิ่งเชาถิงเข้าใจว่ากู้หนิงอารมณ์ไม่ดีหลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ ดังนั้นเขาจึงไปนอนที่ห้องรับแขก

คืนนี้มีคนนอนไม่หลับหลายคน

กู้หนิงนอนไม่หลับเพราะกู้ม่านถูกลักพาตัว แม้ว่าแม่จะกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว แต่มันย่อมทิ้งรอยแผลเป็นไว้ในใจของเธอ กู้หนิงต้องหาให้ได้ว่าใครที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังถางตี้หมิง  และจะทรมานพวกเขาให้ได้รับความทุกข์ทรมานที่สุด

เลิ่งเชาถิงก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้เพราะเขาเป็นห่วงกู้หนิง

สมาชิกตระกูลถางก็นอนไม่หลับเพราะครอบครัวและธุรกิจของพวกเขาตกอยู่ในอันตราย

ซินจื่อก็ไม่นอนเพราะเขาไม่รู้ว่าเขาควรสารภาพความผิดต่อตระกูลถางดีหรือไม่ เพราะเขากลัวว่าลูกชายของเขาจะถูกฆ่า

ถางตี้หมิงและถางเว่ยหยงเองก็นอนไม่หลับ เพราะพวกเขาติดต่อจางหยงเจี้ยนและซินจื่อไม่ได้และไม่รู้ว่าจะดำเนินแผนต่อไปอย่างไร

วันต่อมากู้ม่านตื่นราวๆเจ็ดโมงเช้า เลิ่งเชาถิงและกู้หนิงก็ได้เตรียมอาหารเช้าไว้แล้ว

กู้ม่านนอนอยู่บนเตียงเกือบครึ่งชั่วโมงก่อนที่เธอจะลุกขึ้น หลังจากสิ่งที่เธอผ่านมาเมื่อวานนี้ กู้ม่านยังคงรู้สึกกลัวเล็กน้อย แต่เธอก็รู้สึกยินดีที่ถางหยุนฟ่านตื่นแล้ว เนื่องจากถางหยุนฟ่านตื่นแล้ว เธอควรไปบ้านตระกูลถางอีกครั้งหรือไม่? กู้ม่านยังสงสัยว่าถางหยุนฟ่านจำเธอได้หรือยัง กู้ม่านไม่รู้ว่าตอนนี้เธอควรทำอย่างไร เมื่อเธอเดินลงไปข้างล่าง เธอก็ทำหน้าประหลาดใจที่เห็นเลิ่งเชาถิง

“อรุณสวัสดิ์ครับ” เลิ่งเชาถิงทักทายเธอ

“เชาถิง ทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่ล่ะ?” กู้ม่านถาม

“อ๋อ เมื่อคืนดึกมากแล้ว หนูก็เลยให้เขานอนที่นี่ค่ะ” กู้หนิงอธิบายก่อนที่เลิ่งเชาถิงจะอ้าปากตอบ

ได้ยินคำตอบของลูกสาว กู้ม่านก็กล่าวขอบคุณเลิ่งเชาถิง “เชาถิง น้าขอบใจเธอมากนะจ๊ะที่คอยช่วยเหลือพวกเราตลอด”

“ยินดีครับ อันที่จริงคนรู้จักของหนิงหนิงต่างหากที่เป็นคนพบคุณน้า” เลิ่งเชาถิงเอ่ย

“แต่เธอก็ช่วยเหลือพวกเรามากเลยจ๊ะ”

“เอาล่ะค่ะ กินข้าวกันเถอะ! พวกเรายังต้องไปที่บ้านตระกูลถางอีก” กู้หนิงตัดบท

“พวกเรายังต้องไปอีกหรือ?” ไม่ใช่ว่ากู้ม่านไม่อยากไป แต่เธอไม่เข้าใจว่าทำไมยังต้องไปอีกในเมื่อตอนนี้ถางหยุนฟ่านตื่นขึ้นมาแล้ว

“คือว่ามันซับซ้อนนิดหน่อยค่ะ การลักพาตัวแม่ครั้งนี้เป็นการจัดฉากของศัตรูตระกูลถางที่อยากกำจัดพวกเราให้พ้นตำแหน่งประธานของกลุ่มธุรกิจตระกูลถาง แม้ว่าตอนนี้ลุงถางจะฟื้นขึ้นมาแล้ว พวกเรายังต้องกลับแกล้งทำเหมือนว่าลุงถางยังไม่ฟื้นเพื่อล่อให้คนที่อยู่เบื้องหลังเปิดเผยตัว” กู้หนิงเอ่ย แต่เธอไม่ได้พูดถึงเรื่องความทรงจำของถางหยุนฟ่านกลับมาแล้ว