ตอนที่ 571 - 572: ไปรับกู้ม่าน, กู้ม่านหมดสติ

ตอนที่ 571 ไปรับกู้ม่าน

เมื่อรู้ว่าเจอตัวกู้ม่านแล้ว ถางหยุนฟ่านก็โล่งใจเหมือนยกภูเขาที่หนักอึ้งออกจากอก

หลังจากนั้นถางหยุนฟ่านก็ทิ้งรถของเขาไว้ที่เกิดเหตุและขึ้นรถของเลิ่งเชาถิง จากนั้นโทรหาฉวนหมิงข่าย

ฉวนหมิงข่ายตกใจเมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือถางหยุนฟ่าน  ถางหยุนฟ่านบอกให้เขามาขับรถกลับแล้ววางสายก่อนที่ฉวนหมิงข่ายจะทันได้พูดอะไร

ผ่านไปครู่หนึ่ง ถางหยุนฟ่านก็เพิ่งรู้ตัวว่ามีคนอื่นอยู่ในรถด้วย

“หนิงหนิง คนนี้คือ?” ถางหยุนฟ่านถาม

“อ๋อ เพื่อนหนูเองค่ะ เลิ่งเชาถิง” กู้หนิงตอบ เธอไม่ได้บอกว่าเลิ่งเชาถิงเป็นแฟน

“สวัสดีครับคุณถาง” เลิ่งเชาถิงเอ่ย ถางหยุนฟ่านเป็นพ่อภรรยาในอนาคต เขาจึงต้องทำตัวสุภาพให้มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

“เช่นกันครับ คุณเลิ่ง” ถางไห่เฟิงเอ่ย เขาไม่ได้คิดอะไรไปไกลถึงความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่

หลังจากตกอยู่ในความเงียบสักพัก ถางหยุนฟ่านก็เอ่ยทำลายความเงียบขึ้นว่า “หนิงหนิง ลุง...พ่อ จำได้ทุกอย่างแล้ว”

กู้หนิงเงียบไปชั่วครู่ ในที่สุดถางหยุนฟ่านก็จำเรื่องราวของกู้ม่านได้แล้ว เธอรู้สึกอยากร้องไห้ด้วยความสุข “ดีค่ะ ดีมากเลย” น้ำเสียงของเธอสั่นเล็กน้อย

“หนิงหนิง พ่อขอโทษจริงๆ” ถางหยุนฟ่านเอ่ยขอโทษ แม้ว่าเขาจะเคยพูดขอโทษเธอมาก่อน แต่นั่นเขาพูดในฐานะของถางหยุนฟ่าน ไม่ใช่พ่อของเธอ

พวกเขาอยู่ในย่านชานเมือง ในขณะที่เอิร์ทไนท์คลับตั้งอยู่ในตัวเมือง และมีสัญญาณไฟจราจรมากมาย พวกเขาจึงใช้เวลามากกว่าครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเอิร์ทไนท์คลับ

“แก๊งคิริน?” ถางหยุนฟ่านขมวดคิ้วเมื่อพวกเขามาถึง

“ค่ะ คนของแก๊งคิรินเป็นคนลักพาตัวแม่ไป แต่พวกมันไม่ใช่คนสำคัญของแก๊ง ก็แค่รับจ้างทำเรื่องสกปรกเพื่อเงิน หัวหน้าแก๊งคิรินกับหนูพอรู้จักกันอยู่บ้าง เขายินดีช่วย ไม่ต้องห่วงนะคะ แม่ปลอดภัยแล้วค่ะ” กู้หนิงเอ่ย

“อะไรนะ? ฉีเทียนหลินยินดีช่วยงั้นหรือ?” ถางหยุนฟ่านประหลาดใจ

ฉีเทียนหลินขึ้นชื่อเรื่องความเย่อหยิ่ง ความโหดร้าย และความเย็นชา และมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถผูกมิตรกับเขาได้ ถางหยุนฟ่านไม่กลัวเขา แต่ก็ไม่อยากข้องเกี่ยวด้วยหากเป็นไปได้

เลิ่งเชาถิงรู้สึกเหมือนมีอะไรข่วนใจตอนที่กู้หนิงบอกว่าฉีเทียนหลินยินดีช่วย แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกไป เขาไม่อยากให้เธอคิดว่าเขาทำตัวงี่เง่า

“เชาถิง รอฉันอยู่ที่นี่นะคะ” กู้หนิงไม่อยากให้เลิ่งเชาถิงเจอกับฉีเทียนหลิน เพราะมีความแค้นกันมานานระหว่างพวกเขา ทั้งหมดที่เธอต้องการทำตอนนี้คือไปรับกู้ม่านและกลับบ้านโดยเร็วที่สุด

“ได้” เลิ่งเชาถิงเข้าใจว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ดีที่เขาจะเผชิญหน้ากับฉีเทียนหลิน

หลังจากนั้นกู้หนิงและถางหยุนฟ่านก็ขึ้นไปยังชั้นบนของเอิร์ทไนต์คลับด้วยกัน พวกเขาไปยังห้องส่วนตัวที่กู้หนิงเคยเลิ่นพนันกับฉีเทียนหลินครั้งก่อน

ห้านาทีก่อนหน้านี้ กู้ม่านถูกส่งไปที่ห้องส่วนตัวนี้ เธอไม่ได้รับบาดเจ็บทางร่างกาย แต่การลักพาตัวครั้งนี้ทิ้งรอยแผลเป็นลึกในใจเธอ เธอรู้สึกสิ้นหวังหมดหนทางตอนที่ถูกจับตัวและคิดว่าเธอกำลังจะตาย ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว  ผู้ชายหยาบคายหลายคนที่พาเธอมาที่นี่ ขอโทษเธออย่างสุภาพในทันใดและถึงกับขอร้องให้เธอยกโทษให้พวกเขา

ตอนแรกกู้ม่านค่อนข้างสับสนและมึนงง ต่อให้พวกเขาคุกเข่าเอาหัวโขกพื้น เธอก็ยังรู้สึกกลัวอยู่ดี

ไม่นานหลังจากนั้น ชายคนหนึ่งที่พูดจาไม่ดี บอกเธอว่าเขาเป็นเพื่อนของกู้หนิง และกู้หนิงเป็นคนโทรหาเขาให้มาหาเธอ

กู้ม่านโล่งอก แต่ก็แอบกังวลว่าพวกเขาทำไปเพื่อมีจุดประสงค์ล่อกู้หนิงมาติดกับ อย่างไรก็ตามเธอไม่กล้าขอเขาโทรหากู้หนิง

ฉีเทียนหลินสัมผัสถึงความไม่สบายใจของกู้ม่านได้ เขาคิดว่าเขาจบเรื่องแล้วตอนที่เขาพบกู้ม่านและพาเธอมายังที่ปลอดภัย

เมื่อกู้ม่านและถางหยุนฟ่านปรากฎตัวพร้อมกัน กู้ม่านก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ถางหยุนฟ่านมองกู้ม่านด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก ความห่วงใย และความรู้สึกผิด เขารู้ว่ากู้ม่านต้องทนทุกข์ทรมานมากเพราะเขา

ฉีเทียนหลินก็ทำหน้าไม่เชื่อที่เห็นถางหยุนฟ่าน บุคคลมีชื่อเสียงของเมือง B เขาไม่รู้ตัวว่าถางหยุนฟ่านหน้าตาคล้ายกู้หนิงจนกระทั่งพวกเขาปรากฏตัวพร้อมกัน ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็นอย่างไรกันแน่?

ฉีเทียนหลินไม่ชอบซุบซิบนินทา แต่เขาอยากรู้เรื่องนี้เพราะเขาได้ทำการตรวจสอบภูมิหลังของกู้หนิงแล้ว และรู้ว่าเธอเกิดในครอบครัวแม่เลี้ยงเดี่ยว

หรือถางหยุนฟ่านจะเป็นพ่อแท้ๆของกู้หนิง? ถางหยุนฟ่านมาที่นี่เพราะกู้ม่านงั้นหรือ? ฉีเทียนหลินพบว่าเรื่องนี้น่าสนใจมาก

“ประธานถาง สวัสดีครับ” ฉีเทียนหลินทักทายถางหยุนฟ่าน

“เช่นกันครับ” ถางหยุนฟ่านเอ่ย

“พวกมันเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว ผู้ชายชื่อจางหยงจุนเป็นคนจ้างวานให้ลักพาตัวแม่และเธอ แต่เธอไม่อยู่ที่เมือง B พวกมันเลยจับแม่ของเธอไป” ฉีเทียนหลินพูดกับกู้หนิง

จางหยงจุน?

ทั้งถางหยุนฟ่านและกู้หนิงไม่เคยได้ยินชื่อนี้ และในไม่ช้าพวกเขาก็ตระหนักว่าผู้ชายคนนั้นต้องเป็นคนกลางที่ได้รับว่าจ้างมาอีกทีเพื่อลักพาตัวกู้ม่าน

“ไอ้โง่สี่ตัวที่เป็นคนลักพาตัวแม่ของเธอ เธอคงจัดการไปแล้วสินะ ส่วนพวกมันที่อยู่ตรงนี้เป็นของเธอแล้ว จะต้มยำทำแกงอะไรก็เชิญตามสบาย” ฉีเทียนหลินเอ่ย เขาอยากรักษามิตรภาพกับกู้หนิง ดังนั้นจึงไม่ปกป้องคนของตัวเอง

คนที่เหลือที่เป็นคนสมรู้ร่วมคิดก็รีบเอ่ยขอร้องอ้อนวอนทันที “ได้โปรดอย่าทำอะไรพวกเราเลยครับ พวกเราจะไม่ทำอีกแล้ว”

ฉีเทียนหลินไม่สนใจพวกเขา

“พาแม่ออกไปก่อนค่ะ หนูจะตามไปสมทบทีหลังหลังจากเสร็จเรื่องแล้ว” กู้หนิงพูดกับถางหยุนฟ่าน เธอไม่อยากให้กู้ม่านเห็นภาพความรุนแรง

ตอนที่ 572 กู้ม่านหมดสติ

“ได้” ถางหยุนฟ่านเข้าใจว่ากู้หนิงไม่อยากให้กู้ม่านเห็นภาพความรุนแรง

กู้หนิงเดินไปหากู้ม่านแต่กู้ม่านยังคงตกใจอยู่  ไม่ใช่เพราะถางหยุนฟ่านฟื้นแล้ว แต่เพราะเธอเห็นความคุ้นเคยในสายตาของเขาเมื่อสิบแปดปีก่อน ความทรงจำของเขากลับมาแล้วงั้นหรือ? กู้ม่านดีใจมาก แต่ทันใดนั้นก็เป็นลมล้มพับไป

“แม่!” กู้หนิงรับร่างของกู้ม่านได้ทันท่วงที และแอบถ่ายทอดพลังเข้าไปในตัวของกู้ม่าน

“ม่าน!” ถางหยุนฟ่านวิ่งเข้าไปช่วยประคองกู้ม่านไว้ในอ้อมแขน เขาทั้งเป็นห่วงและวิตกกังวลพร้อมๆกัน

“หลัวเกา มาดูหน่อยสิ” ฉีเทียนหลินหันไปพูดกับผู้ชายอายุประมาณห้าสิบปี จากนั้นก็หันมาพูดกับกู้หนิง “หลัวเกาเป็นหมอ ให้เขาช่วยดูอาการแม่เธอหน่อยเถอะ”

“ขอบคุณ” กู้หนิงเอ่ย กู้ม่านยังคงไม่ตื่นหลังจากที่เธอแอบถ่ายทอดพลังให้ ปล่อยให้หลัวเกาที่เป็นหมอดูอาการก็ไม่ใช่ความคิดที่เลวร้ายอะไร

หลัวเกาย่างเท้าตรงมาหาพวกเขา และตรวจดูตาและอัตราการเต้นหัวใจของกู้ม่าน

“แม่ของเธอแค่ตกใจกลัวมากไปหน่อย  นอนหลับสักหน่อยเดี๋ยวก็ตื่นขึ้นมาเอง” หลัวเกากล่าว

เป็นเพราะพลังของกู้หนิงที่ทำให้ชีพจรของกู้ม่านกลับมามั่นคงได้อย่างรวดเร็ว

ได้ยินคำพูดของคนเป็นหมอ ทั้งกู้หนิงและถางหยุนฟ่านก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หลังจากนั้นถางหยุนฟ่านก็อุ้มกู้ม่านเดินออกไปข้างนอก กู้หนิงจ้องไปที่พวกนักเลงที่ลักพาตัวกู้ม่าน พวกมันรีบขอร้องอ้อนวอนทันที “คุณกู้ ได้โปรด ได้โปรดปล่อยพวกเราไปเถอะครับ พวกเราสัญญาว่าจะไม่ทำอีกแล้ว”

“บอกมาว่าพวกแกรู้จักจางหยงจุนมากน้อยแค่ไหน?” กู้หนิงเอ่ยเสียงเย็น

คนที่เป็นหัวหน้าตอบว่า “ผมรู้แค่ว่าเขาชื่อจางหยงจิน อายุสี่สิบต้นๆ พวกเราเคยเจอกันหลายครั้งก็จริงแต่ผมไม่ค่อยรู้เรื่องของเขามากนัก”

แก๊งคิรินแตกต่างจากแก๊งฉิง และสมาชิกของแก๊งคิรินก็สามารถทำตามอำเภอใจได้ แต่หากพวกเขาสร้างปัญหาใด ๆ พวกเขาก็ต้องรับผลด้วยตนเอง

“แผนการต่อไปหลังจากการลักพาตัวคืออะไร?” กู้หนิงถาม

“เขาบอกว่าพวกเราลักพาตัวพวกคุณก่อนแล้วค่อยโทรหาเขา เขาจะเป็นคนจัดการต่อเองอีกที”

กู้หนิงใช้ความคิด เธอสงสัยว่าคนที่อยู่เบื้องหลังมีแผนจะทำอะไรต่อไป

“ดี แกทำตามที่มันสั่งซะ โทรหาไอ้เวรนี่เดี๋ยวนี้” กู้หนิงพูดกับหัวหน้านักเลง “ส่วนคนที่เหลือ ถ้าพวกแกสามารถล้มฉันได้ พวกแกก็สามารถออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย”

กู้หนิงมักทำในสิ่งที่เธออยากจะทำ ถ้าพวกมันสามารถเอาชนะเธอในการต่อสู้ได้ เธอจะปล่อยพวกมันไป

“พวกเรา พวกเราทำไม่ได้หรอก...” นักเลงพวกที่เหลือแทบอยากร้องไห้ออกมา ไม่ต้องพูดถึงว่ากู้หนิงเป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง เธอยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับฉีเทียนหลินอีกด้วย พวกเขาไม่กล้าแตะเธอแม้แต่ปลายเล็บด้วยซ้ำ

“ทำตามที่คุณหนูท่านนี้บอกเถอะ” ฉีเทียนหลินนั่งเอนหลังพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ราวกับกำลังชมโชว์ชั้นเยี่ยม

ในเมื่อฉีเทียนหลินอนุญาต พวกเขาก็ต้องสู้กับกู้หนิง แต่ก่อนที่เขาจะแตะถูกตัวเธอ พวกเขาก็ถูกจับทุ่มกับพื้นภายในไม่กี่นาที

ยกเว้นฉีเทียนหลินที่ยังคงดูอย่างใจเย็น ส่วนคนอื่นๆนั้นพากันอ้าปากค้าง

กู้หนิงไม่อยากเสียเวลากับพวกเขา เธอจึงลงโทษพวกเขาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

“ฉีเทียนหลิน ฉันยังมีเรื่องต้องไปจัดการต่อ ฉันต้องไปแล้วและจะพาไอ้หมอนี่ไปด้วย” กู้หนิงหันไปพูดกับฉีเทียนหลิน

“บาย หวังว่าครั้งหน้าเราจะได้แข่งเดิมพันกันอีกนะ” ฉีเทียนหลินส่งยิ้มให้กู้หนิง

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? ถ้านายมีเงินมากพอนะ”

“ที่ฉันมีก็คือเงิน” พูดออกไปแล้วเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

“ดี ไว้ฉันจะมาเอาเงินนายใหม่รอบหน้าแล้วกันนะ” กู้หนิงยิ้มหวานให้เขา

ฉีเทียนหลินปากกระตุกๆนิดๆ

หัวหน้านักเลงเดินตามหลังกู้หนิงออกไป และหวังว่าเธอจะปล่อยเขาไปหลังจากที่เขาให้ความร่วมมือ

เมื่อกู้หนิงจากไปแล้ว หลัวเกาก็เอ่ยปากถามฉีเทียนหลิน “เด็กคนนั้นเป็นคนขายยาให้คุณเหรอครับ?” แม้เขาจะถามออกไป แต่ในใจรู้คำตอบดีอยู่แล้ว ความจริงหลัวเกาชื่นชมกู้หนิงไม่น้อยเพราะยาของเธอได้ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมมาก เขาอยากจะศึกษาส่วนประกอบของตัวยามากเหลือเกิน

“ใช่” ฉีเทียนหลินเอ่ย

ได้ยินแบบนั้น หลัวเกาก็คิดว่ากู้หนิงไม่มีทางเป็นแค่เด็กสาวธรรมดาๆแน่นอน เธอมียาวิเศษและยังเชี่ยวชาญการต่อสู้ อีกอย่างยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตระกูลถาง แม้ว่าเธอจะแซ่กู้และถางหยุนฟ่านแซ่ถาง พวกเขาต้องมีความเชื่อมโยงกันบางอย่างหากดูจากหน้าที่คล้ายกันแล้ว

เมื่อเลิ่งเชาถิงเห็นกู้ม่านหมดสติและอยู่ในอ้อมแขนของถางหยุนฟ่าน เขาก็หงุดหงิดขึ้นมาเพราะเขาคิดว่าแก๊งคิรินเป็นคนทำร้ายเธอ เขาลงจากรถเดินไปเปิดประตูให้ถางหยุนฟ่าน

“คุณถาง เกิดอะไรขึ้นครับ?” เลิ่งเชาถิงถามด้วยความเป็นห่วง

“กู้ม่านไม่เป็นไรหรอก เธอแค่กลัวมากจนสลบไป นอนพักสักหน่อยเธอก็ไม่เป็นไรแล้ว” ถางหยุนฟ่านเอ่ย

ไม่นานกู้หนิงก็ตามมาสมทบ

“เชาถิง รบกวนคุณไปส่งพวกท่านที่บ้านของฉัน ฉันมีเรื่องต้องจัดการ” กู้หนิงเอ่ย

เมื่อเห็นนักเลงอยู่ด้านหลังกู้หนิง พวกเขาก็รู้ได้ทันทีว่าเกี่ยวกับกู้ม่าน

“มันอันตรายนะ” ถางหยุนฟ่านขมวดคิ้ว แม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่ากู้หนิงไม่ใช่เด็กสาวอ่อนแอ แต่เธอก็ตัวคนเดียวอยู่ดี