ตอนที่ 479 - 480: ขอเวลาหน่อย, ครอบครัวของเขาล่ะ?

ตอนที่ 479 ขอเวลาหน่อย

กู้ม่านเริ่มสั่นเล็กน้อย มีน้ำตาคลอในดวงตาของเธอ “ลูกแน่ใจหรือว่าเขายังมีชีวิตอยู่ แต่ลืมช่วงที่เราอยู่ด้วยกัน?”

“วันก่อนหนูเจอคุณปู่ท่านหนึ่งและเขาบอกว่าหนูคล้ายกับลูกชายของเขามาก เขายังบอกหนูด้วยว่าลูกชายของเขาหายตัวไปเมื่อ 18 ปีก่อน และเมื่อตอนที่ลูกชายของเขากลับมา ลูกชายของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แต่สูญเสียความทรงจำในปีที่เขาจากไป หนูคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ดังนั้นหนูก็เลยสืบดู” กู้หนิงกล่าว

“แล้วผลคือ?” กู้ม่านถามด้วยความตื่นเต้น

“แม้ว่าเราจะยังไม่ได้ทำการตรวจดีเอ็นเอ แต่หนูแน่ใจว่าเขาเป็นพ่อของหนู” กู้หนิงเอ่ย

ได้ยินแบบนั้น กู้ม่านก็เริ่มร้องไห้และหายใจลำบาก กู้หนิงช่วยเธอให้ใจเย็นลงด้วยการถ่ายทอดพลัง

“ตอนนี้เขามีครอบครัวแล้วหรือเปล่า?” กู้ม่านถาม เธอเชื่อว่าเขาต้องแต่งงานแล้วและมีลูกของเขาเอง

“ยังค่ะ ยังไม่ได้แต่ง”

“อะไรนะ?” กู้ม่านประหลาดใจ

“ถึงแม้เขาจะสูญเสียความจำ เขายังมีความรู้สึกแปลกๆ และปฏิเสธที่จะแต่งงาน” กู้หนิงเอ่ย

กู้ม่านยังคงเงียบ คิดย้อนกลับไปในอดีต เธอมีความรักที่ลึกซึ้งและมั่นคงต่อหนิง ซึ่งเป็นเหตุผลที่เธอไม่เคยแต่งงานอีกเลย อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้เจอกันมา 18 ปีแล้ว ดังนั้นเธอเลยไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้าเขาอีกครั้งอย่างไร

“ลูกมีความคิดว่ายังไง?” กู้ม่านถามกู้หนิง

ถ้ากู้หนิงต้องการครอบครัวที่มีความสุข กู้ม่านจะทำเพื่อเธอ แต่ถ้ากู้หนิงไม่ต้องการ กู้ม่านก็พร้อมที่จะเห็นด้วย ท้ายที่สุดแล้วกู้หนิงยังคงเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของกู้ม่านและกู้ม่านจะไม่ทำร้ายลูกสาวเพียงเพื่อผู้ชาย แม้ว่าเธอจะรักผู้ชายคนนั้นอย่างสุดซึ้งและแม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นพ่อของลูกสาวของเธอก็ตาม แต่เขาได้หายตัวไปเป็นเวลากว่า 18 ปีแล้ว ในช่วง 18 ปีที่ผ่านมา พวกเธอก็มีชีวิตที่ดีโดยไม่มีเขาอยู่

กู้หนิงเข้าใจว่าแม่อยากเจอพ่อ แต่แม่เป็นห่วงความรู้สึกของเธอ

“แม่คะ หลายปีมานี้แม่อยู่ตัวคนเดียว แต่แม่ไม่รู้สึกเหงาเพราะมีหนูอยุ่ด้วย แต่ว่าหนูกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว หนูไม่อยากให้แม่เหงาอยู่บ้านคนเดียว หนูก็เลยคิดว่าหากมีผู้ชายที่ดีที่สามารถพึ่งพาได้อยู่เป็นเพื่อนแม่ หนูจะสบายใจมาก หนูคิดเรื่องนี้ก่อนที่จะรู้ว่าพ่อยังมีชีวิตอยู่ แม่คะ อันที่จริงหนูเคยเจอพ่อแล้ว พ่อเป็นผู้ชายที่ดีค่ะ” กู้หนิงกุมมือกู้ม่าน เมื่อรู้เช่นนั้น กู้ม่านก็รู้สึกปลาบปลื้มในใจลึกๆ

“แต่ว่าเขาลืมแม่ไปหมดแล้ว เขาจะยอมรับแม่หรือ?” กู้ม่านถาม

“ยอมรับสิคะ พ่อต่างหากที่กลัวว่าแม่จะไม่ยอมรับพ่อเพราะเรื่องที่พ่อลืมแม่ไปแล้ว”

ได้ยินแบบนั้น กู้ม่านก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ “เขารู้ว่ามีเรา?” ในขณะเดียวกันเธอก็ไม่พอใจเล็กน้อย ถ้าผู้ชายคนนั้นรู้ถึงการมีตัวตนของพวกเธอ ทำไมเขาถึงไม่มาเจอ? กู้ม่านไม่แน่ใจว่าเธอควรพบเขาดีหรือไม่ แต่เธออยากรู้ว่าเขาคิดอย่างไร

“ที่จริงแล้วพ่อก็คือลุงถางหยุนฟ่าน พ่อเองก็เพิ่งรู้เมื่อสองสามวันก่อนและพ่อกังวลว่าแม่จะไม่ยอมรับ ดังนั้นพ่อจึงสวมหน้ากากแอบมองแม่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้” กู้หนิงกล่าว

"อะไรนะ?" กู้ม่านตกใจมาก หนิงคือถางหยุนฟ่าน? เธอถูกปล้นเมื่อวันก่อน และทันใดนั้นเขาก็ปรากฏตัวขึ้นเพื่อช่วยเธอ เธอมีความรู้สึกว่าพวกเขาต้องเคยพบกันมาก่อน ไม่คิดว่าเขาหนิง! กู้ม่านตกใจมาก เธอไม่รู้ว่าจะตอบสนองต่อข่าวที่น่าตกใจในตอนนี้อย่างไร

“แม่ แม่ต้องการเวลาหน่อย” กู้ม่านเอ่ยแล้วเดินไปห้องนอนของเธอ

กู้หนิงไม่ได้บังคับแม่เช่นกันและปล่อยให้แม่พักผ่อนในขณะที่เธอออกไปจัดการกับฉินหลี่หลิน

กู้หนิงไม่ได้ไปที่ร้านเหม่ยหยวนซาลอน แต่ไปที่สถานีตำรวจแทน

เมื่อกู้หนิงมาถึงสถานีตำรวจ เธอบังเอิญพบกับหยวนจื่อซ่งที่เพิ่งเดินออกมา

“สวัสดี หนูกู้ เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงได้มาที่นี่?” หยวนจื่อซ่งแปลกใจที่เห็นกู้หนิง

“สวัสดีค่ะ คุณหยวน” กู้หนิงทักทายเขา “เอ่อ มีคนจ้างพวกนักเลงไปพังร้านของแม่เมื่อวานค่ะ หนูก็เลยเอาหลักฐานมาให้ตำรวจ”

“อะไรนะ? กล้าดียังไง! มาเถอะ ลุงจะพาไปพบผู้กำกับ” หยวนจื่อซ่งเอ่ย

“ขอบคุณมากค่ะ คุณหยวน” ในเมื่อหยวนจื่อซ่งเต็มใจช่วยเธอ ก็ปล่อยให้เขาช่วยเถอะ

“หนูเรียกลุงว่าลุงหยวนเถอะ” หยวนจื่อซ่งเอ่ย กู้หนิงเป็นคนช่วยชีวิตเขาและชีวิตของซูอันย่า ดังนั้นเขาจึงรู้สึกขอบคุณเธอมากและอยากสนิทสนมกับเธอ

“ได้เลยค่ะ ลุงหยวน” กู้หนิงเอ่ย เป็นเรื่องดีสำหรับเธอที่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา

“โอ้ สวัสดีครับ คุณหยวน มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?” เหลียงโหยวโบคนที่เป็นผู้กำกับที่นี่ทำหน้างุนงงเล็กน้อยเมื่อหยวนจื่อซ่งเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง และเมื่อเขาสังเกตเห็นกู้หนิงที่เดินอยู่ด้านหลังหยวนจื่อซ่ง เขาก็ทำหน้าประหลาดใจ “คุณกู้!”

ตอนที่กู้หนิงถูกจับครั้งล่าสุดเพราะเธอทุบตีนักเรียนหญิงหลายคนในโรงเรียน เหลียงโหยวโบได้รับโทรศัพท์จากหัวหน้าโดยตรงและสั่งให้ปล่อยตัวเธอ ดังนั้นกู้หนิงจึงได้ทิ้งความประทับใจไว้กับเขา เหลียงโหยวโบยังจำใบหน้าของกู้หนิงได้

แม้ว่ากู้หนิงจะมาจากครอบครัวธรรมดา แต่เธอก็ได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอำนาจ นอกจากนี้ นับตั้งแต่เหลียงโหยวโบได้พบกับกู้หนิงที่งานเลี้ยงวันเกิดของซูอันย่า เขารู้ว่าเธอไม่ธรรมดาและเธอก็มีเครือข่ายที่ทรงพลัง เหลียงโหยวโบจึงปฏิบัติต่อ กู้หนิงด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

ตอนที่ 480 ครอบครัวของเขาล่ะ?

“ผู้กำกับเหลียง ยินดีที่ได้พบค่ะ เรื่องเป็นอย่างนี้ค่ะ คนร้ายกลุ่มหนึ่งพังร้านร้านเสริมสวยของแม่ฉันเมื่อวานนี้และยังทำร้ายพนักงานในร้าน นี่คือหลักฐานค่ะ” กู้หนิงกล่าวและหยิบแฟลตไดรฟ์ออกมาแล้วส่งให้เหลียงโหยวโบ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหลียงโหยวโบก็รับแฟลตไดรฟ์มาทันทีและดูหลักฐานก่อน มีบันทึกวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในแฟลตไดรฟ์

หลังจากดูวีดิโอ ทั้งเหลียงโหยวโบและหยวนจื่อซ่งก็รู้สึกโกรธเพราะฉินหลี่หลินได้ว่าจ้างพวกนักเลงไปพังร้านของแม่กู้หนิงเพราะเรื่องธุรกิจ

“หนูกู้ ตอนนี้แม่ของหนูเป็นยังไงบ้าง?” หยวนจื่อซ่งถามด้วยความห่วงใย

“ก็เจ็บหนักอยู่ค่ะ แต่โชคดีที่หนูมียาพิเศษและแม่ก็ดีขึ้นหลังจากทานยา ถ้าหนูไม่ได้พกยาติดตัว แม่อาจเป็นอันตรายมากกว่านี้” กู้หนิงพูดเสียงขรึม

พวกเขาทั้งคู่รู้ว่ากู้หนิงมียาพิเศษ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สงสัยในคำพูดของเธอ และพวกเขายังสังเกตเห็นว่าศีรษะของกู้ม่านมีเลือดออกในกล้องวงจรปิด ศีรษะเป็นส่วนที่เปราะบางที่สุดในร่างกายมนุษย์ และมีแนวโน้มที่จะทำให้เสียชีวิตได้หลังจากถูกตีอย่างหนัก

“คุณกู้ ผมสัญญาว่าจะจัดการคดีนี้ด้วยตัวเอง” เหลียงโหยวโบพูดกับกู้หนิง

“ขอบคุณมากค่ะผู้กำกับเหลียง”

หลังจากนั้นกู้หนิงก็กลับบ้าน

เมื่อกู้หนิงกลับไปแล้ว เหลียงโหยวโบก็ออกคำสั่งจับฉินหลี่หลิน

ฉินหลี่หลินคิดว่าแผนของตนเองสำเร็จแล้ว แต่ทันใดนั้นก็มีตำรวจมาหาเธอที่ร้านและเข้าจับกุมเธอโดยไม่ถามอะไร

“ทำอะไรน่ะ? ฉันเป็นน้องสาวของผู้อำนวยการสำนักงานท่องเที่ยวนะ! จับฉันไม่ได้นะ!” ฉินหลี่หลินตะโกน

“ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยว? แม้แต่นายกเทศมนตรีก็ไม่สามารถช่วยคุณได้ในตอนนี้ เพราะเลขาหยวนได้ออกคำสั่งลงโทษคุณตามกฎหมายแล้ว!” ตำรวจเยาะเย้ย

"อะไรนะ?" เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉินหลี่หลิรก็ตกใจ เธอคาดไม่ถึงว่าเลขาหยวนจะมีส่วนร่วมด้วย เพราะจากการสืบสวนของเธอ กู้ชิงและกู้ม่านเป็นแค่คนธรรมดา

ไม่นานนักข่าวที่ว่าฉินหลี่หลินได้จ้างนักเลงมาสร้างความเสียหายให้กาเม่ยบิวตี้ซาลอนก็แพร่กระจายไปทั่ว และเจ้าของร้านต่างๆ ในห้างสรรพสินค้าต่างก็ตกตะลึง ในตอนแรกพวกเขาทั้งหมดเชื่อว่ากาเม่ยบิวตี้ได้ไปก่อเรื่องสร้างความรำคาญให้แก๊งนักเลง แต่กลับกลายเป็นว่าเรื่องแข่งขันทางธุรกิจ

เมื่อเผชิญหน้ากับหลักฐานแน่นหนา หลินหลี่หลินก็ปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไป ดังนั้นเธอจะถูกนำตัวขึ้นศาลในวันพรุ่งนี้

เมื่อกู้หนิงกลับมาถึงบ้าน กู้ม่านก็ตื่นแล้ว เธอนั่งอยู่บนโซฟากำลังครุ่งคิดถึงถางหยุนฟ่าน

กู้หนิงยังคงนิ่ง เธอไม่บังคับแม่ให้ตัดสินใจตอนนี้

“แม่คะ หนูรู้แล้วว่าใครเป็นคนจ้างนักเลงไปพังร้านของเรา” กู้หนิงพูดกับกู้ม่าน

“ใครหรือ?” กู้ม่านหันหน้ามาหากู้หนิง

“เจ้าของร้านเหม่ยหยวน เธออิจฉาพวกเรา เพราะงั้นก็เลยจ้างนักเลงมาพังร้านของเรา โชคดีที่วันนี้เธอถูกจับตัวไว้แล้วและจะถูกนำตัวขึ้นศาลวันพรุ่งนี้

กู้ม่านถอนหายใจ ดูเหมือนว่าการที่ร้านได้รับความนิยมมากก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่

หลังจากเงียบไปสักพัก กู้ม่านก็อ้าปากอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา “แม่อยากจะพูดอะไรหรอคะ? บอกหนูได้นะ”

“ช่างเถอะ” กู้ม่านยอมแพ้

ในเมื่อกู้ม่านไม่ต้องการพูด กู้หนิงก็ไม่ฝืนเธอ

กู้ชิงมาเยี่ยมพวกเธอในตอนบ่าย กู้ม่านเล่าเรื่องฉินหลี่หลินให้กู้ชิงฟัง เมื่อรู้ว่าฉินหลี่หลินถูกตำรวจจับแล้ว กู้ชิงก็โล่งอก

ในช่วงอาหารค่ำ กู้ม่านกินน้อยกว่าปกติเพราะเธอไม่อยากอาหารมากนัก ในตอนกลางคืนกู้ม่านถามกู้หนิงว่า “หนิงหนิง เขาอาศัยอยู่ที่ไหน?” แน่นอนว่าเขาคือถางหยุนฟ่าน

“เขาอาศัยอยู่ที่เมือง B ค่ะ” กู้หนิงเอ่ย  “อันที่จริง คุณปู่ถางรับหนูเป็นหลานสาวของเขา แต่ท่านไม่รู้ว่าลูกชายของท่านคือพ่อของหนู หนูคิดว่าอาจเป็นโชคชะตาที่พาเรามาพบกัน!”

หลังจากที่ถางไห่เฟิงรับกู้หนิงเป็นหลานสาวของเขาอย่างเป็นทางการแล้ว กู้ม่านคงจะได้พบกับตระกูลถางไม่ช้าก็เร็ว

แม้ว่ากู้หนิงจะเคารพความคิดเห็นและการตัดสินใจของแม่ เธอก็ยังอยากช่วยแม่เผชิญหน้ากับเรื่องนี้

“อะไรนะ? นายท่านถางรับลูกเป็นหลานสาวของท่านแล้ว?” กู้ม่านประหลาดใจ

“ค่ะ หนูไปที่บ้านตระกูลถางและเขาเจอหนูที่นั่น” กู้หนิงเอ่ย แน่นอนว่าเขาในที่นี้คือถางหยุนฟ่าน

“งั้น...” กู้ม่านไม่รู้จะพูดอะไร ไม่ช้าก็เร็วเธอต้องได้พบกับตระกูลถางอยู่ดี

“ครอบครัวเขาเป็นยังไง?” กู้ม่านถาม กู้ม่านรู้ว่ามันยากเสมอที่สะใภ้จะเข้ากับครอบครัวของสามีได้

“ภรรยาของคุณปู่เสียไปแล้วหลายปี และท่านมีลูกสาวหนึ่งคนและลูกชายสองคน ลูกชายคนโตทำงานการเมืองในขณะที่ลูกชายคนเล็กทำธุรกิจ พวกเขาใจดีและก็ดีต่อหนูมากค่ะ”

กู้ม่านเงียบอีกครั้ง

บ่ายวันรุ่งขึ้น กู้หนิงได้รับโทรศัพท์จากมู่เค่อ “บอส ทำไมเธอไม่บอกฉันว่าเกิดอะไรขึ้นกับร้านของเธอ! ตอนนี้แม่เธอเป็นยังไงบ้าง” มู่เค่อบ่นเมื่อกู้หนิงรับสาย

“แม่ฉันไม่เป็นไรแล้ว นายรู้ได้ยังไง?” กู้หนิงถามด้วยความสงสัย

ฮ่าฮ่า!“มู่เค่อหัวเราะแล้วพูดด้วยความรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด”ฉินเจิ้งเป็นบอกนะ เขามาหาฉันหลังจากที่ป้าของเขาถูกตำรวจจับ เขาต้องการให้ฉันช่วยอ้อนวอนเธอ เขาบ้าหรือป่าว เป็นไปได้ยังไงที่ฉันจะช่วยเขา”