ตอนที่ 475 - 476 คุณถางคะ คุณไม่สบายหรือคะ?, ชนะฉันได้ พวกแกก็จากไปได้

ตอนที่ 475 คุณถางคะ คุณไม่สบายหรือคะ?

หลังจากกินยา ไม่นานผู้บาดเจ็บคนอื่นๆ ก็หายเป็นปกติ และพวกเขาทั้งหมดประหลาดใจกับประสิทธิภาพของยา อย่างไรก็ตามพวกเขายังคงตกใจจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ไม่นานศีรษะของกู้ม่านเลือดก็หยุดไหลและเธอก็ฟื้นคืนสติ

 “หนิงหนิง!” กู้ม่านกอดกู้หนิงแน่น ตอนที่เธอถูกตีที่ศีรษะ เธอคิดว่าเธอจะต้องตายแน่แล้วและจะไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวอีก

 “แม่คะ ไม่เป็นไรแล้วค่ะ แม่ไม่เป็นไรแล้วนะ” กู้หนิงเอ่ย

 เมื่อเห็นกู้ม่านปลอดภัย ถางหยุนฟ่านก็โล่งอก

 หลังจากนั้นกู้หนิงก็ถามกู้ชิง “ป้าคะ เกิดอะไรขึ้น?”

 “ป้าก็ไม่รู้ ตอนที่พวกเราเปิดร้าน คนกลุ่มหนึ่งก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาในร้านพร้อมกับแท่งเหล็กในมือและทุบทำลายข้าวของในร้านโดยไม่พูดอะไรสักคำ!” กู้ชิงเอ่ย น้ำเสียงของเธอยังคงสั่น

 “ช่วงนี้มีเรื่องขัดแย้งกับใครไหมคะ?” กู้หนิงถาม

 “ไม่มี” กู้ชิงและกู้ม่านตอบอย่างมั่นใจ

 “ฉันได้ยินว่าพวกมันมากจากแก๊งฉิงค่ะ!” ผู้จัดการร้านเป็นคนพูด

 “แก๊งฉิง?” ทุกคนตกใจ

 กู้หนิงรู้สึกไม่พอใจ จะต้องมีคนจ้างคนกลุ่มหนึ่งมาสร้างความเสียหายให้กับร้านของครอบครัวเธอ แต่เธอไม่รู้ว่าพวกเขาทำไปเพราะเธอหรือป้ากับแม่กันแน่

 หากเป้าหมายของพวกมันคือเธอ เธอคิดว่าอาจเป็นเพราะเรื่องที่เธอช่วยชีวิตซื่อตู้เย่ในคืนนั้น คนๆ นั้นวางแผนสังหารซื่อตู้เย่และเธอเป็นคนทำลายแผนการ ดังนั้นพวกมันจึงโกรธเธอ คนๆนั้นอาจเป็นคนในแก๊งฉิงก็ได้

 แต่หากเป้าหมายคือป้ากับแม่ อาจเป็นคู่แข่งทางธุรกิจเพราะร้านกาเม่ยบิวตี้ซาลอนได้รับความนิยมมากในย่านนี้ โดยเฉพาะหลังจากจัดงานประจำปี สมาชิกร้านก็เพิ่มขึ้นมหาศาล และพวกเธอต้องจ้างพนักงานเพิ่ม 5 คนภายในครึ่งเดือน

 “แก๊งฉิง? ผมคิดว่าพวกเขาต้องได้รับการว่าจ้างจากใครบางคนเพื่อสร้างความเสียหายให้กับร้านของคุณ” ถางหยุนฟ่านออกความคิดเห็น เขาไม่คิดว่าแก๊งฉิงจะสร้างปัญหาให้กับร้านเสริมสวย เว้นแต่จะได้รับการว่าจ้างจากใครสักคน

 กู้ม่านไม่ได้สังเกตเห็นถางหยุนฟ่านจนกระทั่งเธอได้ยินเสียงของเขา “เป็นคุณ!” เธอประหลาดใจ

 กู้หนิงชะงัก มองถางหยุนฟ่านเพื่อขอคำตอบ

 ถางหยุนฟ่านรีบอธิบายว่า “ลุงเห็นพวกนักเลงขโมยกระเป๋าถือของแม่เธอเมื่อวันก่อน ลุงก็เลยเข้าไปช่วย”

 ได้ฟังคำอธิบาย กู้หนิงก็รู้แล้วว่าแม่ของเธอรู้จักถางหยุนฟ่านได้ยังไง

 “แม่คะ ป้าคะ นี่คือคุณถางหยุนฟ่านค่ะ” กู้หนิงแนะนำถางหยุนฟ่านกับแม่และป้าของเธอ

 “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณถาง” กู้ชิงและกู้ม่านเอ่ย “ขอบคุณมากที่ช่วยฉันเมื่อวันก่อนค่ะ” กู้ม่านพูดต่อ

 “ด้วยความยินดีครับ”

 เมื่อเผชิญหน้ากับกู้ม่าน ถางหยุนฟ่านไม่ได้ดูเย็นชาหรือห่างเหินเลย แต่กลับอ่อนโยน อันที่จริงเขาค่อนข้างประหม่าเพราะเขาต้องการสร้างความประทับใจที่ดีให้กับกู้ม่าน ในขณะนั้น รถพยาบาลก็มาถึง แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะสบายดี แต่กู้หนิงยังคงบอกให้พวกเขาไปตรวจที่โรงพยาบาล

 “ลุงถางคะ รบกวนช่วยพาแม่และป้าของหนูไปโรงพยาบาลและพาพวกท่านกลับบ้านทีค่ะ หนูต้องจัดการเรื่องยุ่งๆ พวกนี้ก่อน” กู้หนิงเอ่ย

 “ได้” ถางหยุนฟ่านรับปาก แต่เขากังวลที่กู้หนิงต้องจัดการคนเดียว เพราะเรื่องนี้มีแก๊งฉิงมาเกี่ยวข้องด้วย “อยากให้ลุงช่วยอะไรไหม?”

 “ไม่เป็นไรค่ะ หนูจัดการเองได้”

 “ถ้าต้องการความช่วยเหลืออะไร โทรหาลุงนะ” ถางหยุนฟ่านพูดด้วยความห่วง อันที่จริงเขาควรช่วยภรรยาและลูกสาวจัดการปัญหานี้ แต่มันยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสมที่เขาจะออกโรง เพราะตัวตนของเขายังไม่ถูกเปิดเผย

 “ขอบคุณค่ะ” กู้หนิงตอบ

 “ขอบคุณมากนะคะคุณถาง” กู้ม่านเอ่ย

 หลังจากนั้นทุกคนก็ไปโรงพยาบาล ยกเว้นกู้หนิง

 แม้ว่าตำรวจจะรับปากว่าจะจับคนร้ายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ แต่กู้หนิงคิดว่ามันคงเร็วกว่าหากเธอลงมือด้วยตัวเอง

 เมื่อทุกคนจากไปแล้ว กู้หนิงก็ตรวจสอบกล้องวงจรปิดทันที และทำการสำเนาไฟล์ใส่แฟลชไดร์ฟ จากนั้นโทรหาฉู่ซวนเฟิง

 “เฮ้ ว่าไง” ฉู่ซวนเฟิงรับสาย

 “สวัสดีค่ะ พวกเราพบกันหน่อยได้ไหมคะ? ฉันอยากให้พี่ช่วยหน่อยค่ะ” กู้หนิงเอ่ย

 “ได้สิ เธออยู่ไหนตอนนี้?” ฉู่ซวนเฟิงตอบตกลงโดยไม่ลังเล กู้หนิงต้องการความช่วยเหลือ เจ้านายของเขาชอบเธอ และเธอเคยช่วยชีวิตเจ้านายของเขา ดังนั้นเขาจะต้องช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่

 กู้หนิงบอกเขาให้มาพบเธอที่ซาลอน

 “คุณถาง คุณไม่สบายรึเปล่าคะ?” เมื่อเห็นถางหยุนฟ่านสวมหน้ากากอนามัยตลอดเวลา กู้ม่านก็ถามเขาด้วยความห่วงใย

 “ครับ ผมเป็นภูมิแพ้ ก็เลยต้องสมหน้ากากตลอด” ถางหยุนฟ่านโกหก

 ยี่สิบนาทีต่อมา ฉู่ซวนเฟิงก็มาถึง เมี่อเห็นภายในร้านพังเละเทะ เขาก็ตกใจ “ใครเป็นคนทำ?”

 “พวกมันบอกว่ามาจากแก๊งฉิง” กู้หนิงตอบ

 “อะไรนะ?” ฉู่ซวนเฟิงประหลาดใจ จากนั้นก็โกรธจัด ใครกันที่กล้าทำร้ายกู้หนิง? พวกมันกำลังขุดหลุมฝังศพตัวเองแล้ว!

 ฉู่ซวนเฟิงไม่สงสัยในคำพูดของกู้หนิง “ไม่ต้องห่วง ฉันจะหาให้พบว่าใครเป็นคนทำเรื่องนี้”

 “ฉันไม่แน่ใจว่าพวกมันเป็นสมาชิกของแก๊งฉิงจริงๆ รึเปล่า เรื่องนี้ต้องตรวจสอบอย่างละเอียด นี่คือวิดีโอที่ได้จากกล้องบันทึกค่ะ” กู้หนิงหยิบแฟลชไดร์ฟออกมาแล้วมอบให้ฉู่ซวนเฟิง “ถ้ารู้ว่าใครเป้นคนทำแล้ว รบกวนบอกให้ฉันรู้ที ฉันต้องการที่จะจัดการกับพวกมันด้วยตัวเอง”

 “ได้ วันนี้เธอรอคำตอบได้เลย” ฉู่ซวนเฟิงรับแฟลชไดร์ฟมา เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับกู้หนิงโดยตรง เขาจะต้องทำให้ดีที่สุด

ตอนที่ 476 ชนะฉันได้ พวกแกก็จากไปได้

กู้หนิงปิดประตูและออกไป เธอโทรหกู้ม่าน และถามแม่ว่ายังอยู่ในโรงพยาบาลหรือที่บ้าน

 กู้ม่านบอกกู้หนิงว่าเธอกำลังอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน ดังนั้นกู้หนิงจึงตรงกลับบ้านเลย

 เมื่อมาถึงที่จอดรถ กู้ม่านชวนถางหยุนฟ่านมาทานข้าวด้วยกันที่บ้านของเธอ ถางหยุนฟ่านอยากไป แต่ก็ต้องปฏิเสธ เพราะเขาไม่เต็มใจที่จะเปิดเผยตัวตนของเขาในตอนนี้ ถางหยุนฟ่านบอกว่าเขากำลังยุ่ง ดังนั้นกู้ม่านจึงไม่เซ้าซี้ 

เมื่อถางหยุนฟ่านกลับออกมาแล้ว เขาโทรหากู้หนิงและบอกว่ากู้ม่านและกู้ชิงถึงบ้านอย่างปลอดภัย

 กู้หนิงถามถางหยุนฟ่านอีกครั้งว่า “คุณวางแผนจะบอกแม่เมื่อไหร่คะ หรือจะรอจนกว่าจะจำอะไรได้?”

 ถางหยุนฟ่านเงียบไปครู่หนึ่ง เขารู้ว่าไม่ใช่เรื่องดีที่ปล่อยให้กู้ม่านรอ แต่เขายังลังเลว่าควรบอกความจริงเธอตอนนี้ดีหรือไม่ “ฉันกลัวว่าแม่ของเธอจะไม่ยอมรับฉันหลังจากผ่านมาหลายปี”

 กู้หนิงเห็นด้วย “งั้นหนูจะถามความเห็นของแม่ก่อน และช่วยแม่เตรียมจิตใจให้พร้อม”

 “เอางั้นก็ได้”

 เมื่อกู้หนิงกลับถึงบ้าน เธอตัดสินใจว่าจะคุยกับแม่หลังทานอาหารเที่ยง

 ขณะที่กำลังลงมือทานข้าว ฉู่ซวนเฟิงก็โทรมา กู้หนิงขอตัวไปรับโทรศัพท์ที่ห้อง

 ฉู่ซวนเฟิงรู้แล้วว่าใครเป็นคนทำ เขาตรวจสอบอย่างรวดเร็ว เพราะมันเกี่ยวกับกู้หนิงโดยตรง

 พวกมันมาจากแก๊งฉิงจริงๆ แต่เป็นพวกโนเนม ฉู่ซวนเฟิงจับพวกมันได้หมดทุกคนและพวกมันบอกว่าเจ้าของร้านเหม่ยหยวนเป็นคนจ้างพวกมันให้ไปทำลายร้านกาเม่ย ลูกค้าวีไอพีของร้านเหม่ยหยวนแห่ไปเป็นลูกค้าวีไอพีของร้านกาเม่ย ดังนั้นเจ้าของร้านเหม่ยหยวนจึงจ้างวานคนให้ไปพังร้านกาเม่ยเพื่อแก้แค้น

 เหตุผลที่เจ้าของร้านเหม่ยหยวนกล้าทำเช่นนั้นเพราะพี่ชายของเธอเป็นผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวซึ่งก็คือพ่อของฉินเจิ้ง

 ดูเหมือนว่าครอบครัวของกู้หนิงจะเข้ากับครอบครัวของฉินเจิ้งไม่ได้ กู้หนิงได้รับบาดเจ็บเพราะฉินเจิ้งและกู้ม่านได้รับบาดเจ็บจากป้าของฉินเจิ้ง

 “ตอนนี้ฉันมีพวกมันอยู่ในมือแล้ว เธอสามารถทำอะไรกับพวกมันได้” ฉู่ซวนเฟิงกล่าว

 กลุ่มคนร้ายไม่เพียงแต่สร้างความเสียหายให้กับร้านของกู้ม่าน แต่ยังทำให้กู้ม่านและกู้ชิงได้รับบาดเจ็บอีกด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงต้องชดใช้ในสิ่งที่ได้ทำลงไป

 “ฉันไม่ฆ่าพวกมันหรอกค่ะ แต่จะทำให้พวกมันไม่สามารถโผล่หัวออกมาได้อีก!”

 “เธออยากทำอะไรพวกมันก็ตามใจเธอเลย” ฉู่ซวนเฟิงเอ่ย

 “ฉันจะไปพบพี่หลังกินข้าวเสร็จแล้ว”

 “ได้”

 ในขณะเดียวกันคดีของกู้เซียวเซียวก็ได้ขึ้นศาลในวันนี้ กู้ฉินหยางและภรรยาก็ปรากฏตัวขึ้นกับครอบครัวของกู้ฉินเซียง กู้ชิงและกู้ม่านไม่ได้มาเพราะกู้ฉินเซียงไม่ได้บอกพวกเธอ

 กู้ฉินหยางโทรหากู้ฉิง และบอกเธอว่าเขาอยู่ที่เมือง F กู้ชิงจึงชวนเขามาทานข้าวด้วยกัน

 กู้ชิงวางแผนที่จะทานอาหารนอกบ้าน แต่กู้หนิงคิดว่ากินข้าวที่บ้านดีกว่า เนื่องจากตอนนี้พวกเธอถือว่าครอบครัวของกู้ฉินหยางเป็นญาติกันแล้ว โดยปกติพวกเธอจะเชิญเพื่อนสนิทหรือญาติมารับประทานอาหารที่บ้านเท่านั้น

 ได้ยินเช่นนั้น กู้ฉินหยางก็ซาบซึ้งใจ เพราะว่าหลานสาวให้อภัยเขาแล้วจริงๆ

 เพื่อที่จะไม่ทำลายบรรยากาศ กู้หนิงจึงตัดสินใจไม่คุยกับแม่เรื่องถางหยุนฟ่านในตอนนี้

 กู้ชิงและกู้ม่านเหนื่อยเล็กน้อยจึงงีบหลับก่อนออกไปซื้อของ

 ส่วนกู้หนิงออกไปพบฉู่ซวนเฟิง

 เมื่อเธอกำลังจะออกจากบ้าน ถางหยุนฟ่านก็โทรมา เขาบอกว่าเขาบินกลับไปเมือง B แล้ว เพราะมีเรื่องสำคัญต้องจัดการในบริษัทและเขาจะกลับมาอีกทีให้เร็วที่สุด

 กู้หนิงเข้าใจและพูดว่า “คุณมาอยู่ที่เมือง F ตั้งหลายวัน ก็ควรกลับไปทำงานในฐานะประธานบริษัทก็ถูกต้องแล้วค่ะ”

 ถางหยุนฟ่านทิ้งบริษัทไว้เบื้องหลังมาเมือง F เพื่อกู้ม่าน เขาไม่ได้กลับไปแม้แต่วันเทศกาลโคมไฟซึ่งนั่นก็เพียงพอแล้วว่าเขาเอาใจใส่กู้ม่านมาก

 ฉู่ซวนเฟิงบอกกู้หนิงให้ไปพบเขาที่ฐานของแก๊งฉิงในเมือง F เธอสามารถทำทุกอย่างที่เธอต้องการที่นั่น และฉู่ซวนเฟิงก็ต้องการให้สมาชิกคนอื่นๆ ในแก๊งฉิงจดจำใบหน้าของกู้หนิงเอาไว้เพื่อไม่ให้มีการทำร้ายเธอเกิดขึ้นอีกในอนาคต

 กู้หนิงนั่งแท็กซี่ไปที่บริษัทรักษาความปลอดภัยฉิงหัวซึ่งเป็นฐานของแก๊งฉิงในเมือง F สมาชิกของแก๊งฉิงจะทำงานที่นี่หากไม่มีงานต้องทำ เพราะแก๊งฉิงจะไม่ให้เงินเลี้ยงดูสมาชิกฟรีๆ

 เมื่อฉู่ซวนเฟิงไปที่ประตูและต้อนรับกู้หนิงด้วยตนเอง คนอื่นๆ ในบริษัทต่างก็ประหลาดใจ พวกเขาทั้งหมดอยากรู้เกี่ยวกับตัวตนของหญิงสาวผู้มาใหม่เพราะผู้นำของพวกเขาไม่เคยต้อนรับคนธรรมดาด้วยตัวเองมาก่อน

 ฉู่ซวนเฟิงพากู้หนิงเดินไปที่ลิฟต์ และลงไปชั้นใต้ดินที่ๆพวกนักเลงถูกขัง

 ผู้ชายหกคนถูกขังอยู่ในห้องเหล็ก

 เมื่อเห็นฉู่ซวนเฟิงเดินเข้ามาข้างใน พวกเขาก็เริ่มเอ่ยขอร้องอ้อนวอน “ได้โปรดให้อภัยพวกเราด้วยครับ พวกเราจะไม่ทำอีกแล้ว!”

 “ได้โปรดให้อภัยพวกเราด้วยเถอะครับ!”

 “ได้โปรด”

 ฉู่ซวนเฟิงไม่พูดอะไร  

เมื่อเห็นคนที่ทำร้ายแม่กับป้า กู้หนิงก็โกรธขึ้นมา เธอแค่นเสียงพูดอย่างเย็นชา “ต้องการให้พวกเรายกโทษให้งั้นเหรอ? ได้สิ ถ้าพวกแกเอาชนะฉันได้ ก็จากไปได้”

 พวกเขาไม่รู้ว่ากู้หนิงเก่งแค่ไหนในการต่อสู้ แต่ฉู่ซวนเฟิงรู้ แม้ว่าจะดูเหมือนกู้หนิงให้โอกาสพวกเขา แต่จริงๆ แล้วพวกเขาไม่มีความหวังเลยที่จะชนะ

 ผู้ชาบหกคนไม่รู้ว่ากู้หนิงคือใคร แต่ในเมื่อเธอกล้าสั่งพวกเขาต่อหน้าฉู่ซวนเฟิง เธอย่อมเป็นคนสำคัญ และคงเก่งกาจในการต่อสู้ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ท้าพวกเขา แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาอยากออกไปจากที่นี่ใจจะขาดจึงตอบตกลง

“เปิดประตูให้ฉันเข้าไปทีค่ะ” กู้หนิงพุดกับฉู่ซวนเฟิง

 ฉู่ซวนเฟิงเปิดประตูให้กู้หนิง และเธอก็เดินเข้าไปอย่างไม่ลังเล

 เมื่อเห็นกู้หนิงเดินเข้ามาข้างใน ผู้ชายทั้งหกคนก็พากันถอยไปข้างหลังโดยอัติโนมัติ

 “เริ่มกันเลย” กู้หนิงจ้องไปยังนักเลงทั้งหกคน