ตอนที่ 457 - 458: สิ้นสุดสัญญา, นักแสดงหญิงคนแรก

 

ตอนที่ 457 สิ้นสุดสัญญา

 

แม้ว่าหลี่เจียเยว่จะยังไม่ใช่นักแสดงแถวหน้า เธอก็มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและเธอเชื่อว่าในไม่ช้าเธอจะชื่อแซ่เป็นของตัวเอง

 

ซูตงมั่วเพียงแค่ปรายตามองเธอแต่ไม่ได้พูดหรือทักทาย

 

“เธอนี่มันไร้มารยาทจริงๆเลยนะที่ไม่ทักทายคุณเจียเยว่ เธอคิดว่าเธอเป็นใคร? ดาราใหญ่งั้นเหรอ?” ผู้ช่วยของหลี่เจียเยว่ส่งเสียงตำหนิซูตงนั่ว

 

ซูตงนั่วมองอย่างใจเย็นไปที่ผู้ช่วยปากเสียและเอ่ยถามว่า “ไม่ทราบว่ามีกฎหมายบังคับให้พลเมืองต้องทักทายดาราตอนที่หล่อนปรากฏตัวด้วยหรือ?”

 

“เธอ...” ผู้ช่วยปากเสียหงุดหงิด “ซูตงนั่ว เธอคิดว่าเธอเป็นใคร!”

 

“สายตาเธอเป็นอะไรไป? ฉันก็เป็นคนไง! ไม่เห็นเหรอ?” ซูตงนั่วหัวเราะ

 

“เธอ!” ผู้ช่วยปากเสียโกรธจัดแต่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

 

เมื่อเห็นผู้ช่วยของตัวเองเสียเปรียบ หลี่เจียเยว่ก็ไม่พอใจ “ซูตงนั่ว แล้วเราจะได้เห็นดีกัน!”

 

หลังจากนั้นหลี่เจียเยว่ก็กระทืบเท้าเดินไปสองสามก้าวก่อนจะหยุดเดินกะทันหันแล้วตะโคกใส่หญิงสาวคนหนึ่งงที่มองมาที่เธอ “มองอะไรยะ! ห๊ะ! ไปชงกาแฟมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!”

 

หญิงสาวคนนั้นคือผู้ช่วยของซือตงนั่ว ‘หลินเสี่ยวเซี่ย’ ตั้งแต่ที่ซูตงนั่วถูกแบนจากวงการ หลินเสี่ยวเซี่ยก็กลายเป็นคนรับใช้ของทุกคน คนที่อยู่ในบริษัทต่างสามารถเรียกใช้เธอทำนู่นทำนี่

 

“ค่ะ” หลินเสี่ยวเซี่ยไม่อยากทำแต่เธอปฏิเสธไม่ได้

 

แม้ว่าซูตงนั่วอยากจะเข้าไปห้าม เธอก็ไม่สามารถปกป้องเพื่อนของเธอได้เนื่องจากสัญญาบริษัทยังผูกมัดไว้อยู่

 

เกือบเก้าโมงครึ่ง กู้หนิงและเลิ่งเชาถิงก็มาถึงเฟยเถิง กู้หนิงเดินเข้าไปคนเดียว ทิ้งให้เลิ่งเชาถิงนั่งรออยู่ในรถ

 

เมื่อกู้หนิงเดินไปถึงประตูทางเข้าและกำลังจะเรียกซูตงนั่ว เธอสังเกตเห็นรถขับมาจอดอยู่ตรงหน้าตึกและเซี่ยจื่อหงที่เป็นเจ้าของเฟยเถิงก็ก้าวขาลงจากรถ

 

“ประธานเซี่ย กรุณารอสักครู่ค่ะ” กู้หนิงร้องทักเขา

 

เซี่ยจื่อหงหันหน้ามามองคนที่เรียกเขา เมื่อเห็นกู้หนิง เขาก็ต้องตะลึงกับรูปร่างหน้าตาที่สะสวยของกู้หนิง เพราะเธอสวยกว่านักแสดงหญิงในบริษัทของเขาเสียอีก เขาทำสายตากระลิ้มกระเหลี่ยตอนที่กู้หนิงเดินเข้ามาหา กู้หนิงรู้สึกไม่ชอบใจกับสายตาที่เขามองมา แต่ไม่ได้พูดอะไร

 

“มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ คุณหนู?” เซี่ยจื่อหยวนเอ่ยถาม เขาคิดว่าเธอคงอยากเป็นดาราเหมือนผู้หญิงสวยคนอื่นๆ ถ้าเป็นแบบนั้น เขาก็จะมีโอกาสหาเศษหาเลยกับเธอได้

 

เซี่ยจื่อหงเป็นผู้ชายอายุ 40 ทั้งอ้วนและน่าเกลียด ที่แย่ไปกว่านั้น เขาเป็นคนลามกที่ชอบลวนลามผู้หญิง

 

กู้หนิงฝืนยิ้ม “ฉันอยากทำข้อตกลงบางอย่างกับประธานเซี่ยค่ะ ไม่ทราบว่าท่านประธานมีเวลาว่างไหมคะตอนนี้?”

 

“ได้สิ ไปคุยในห้องทำงานผมกันเถอะ”

 

ผู้คนเริ่มซุบซิบกันเมื่อประธานเดินเข้ามาพร้อมกับสาวสวย บางคนคิดว่ากู้หนิงเป็นญาติของประธาน ขณะที่บางคนเดาว่าเธอต้องเป็นนักแสดงหน้าใหม่

 

กู้หนิงเดินตามเซี่ยจื่อหงไปยังห้องทำงานของเขา เซี่ยจื่อหงบอกเลขาฯให้ออกจากห้องไป ดังนั้นจึงมีเพียงกู้หนิงและเซี่ยจื่อหงอยู่กันสองคนในห้อง

 

เซี่ยจื่อหงเกือบทนไม่ไหวที่จะผลักกู้หนิงลงโซฟา แต่เขายังยับยั้งชั่งใจไว้ได้ “ผมขอทราบชื่อคุณหน่อยได้ไหม? ข้อตกลงอะไรที่คุณอยากจะคุยกับผม?”

 

“ฉันคิดว่าไม่จำเป็นที่ประธานเซี่ยต้องรู้จักชื่อของฉันหรอกค่ะ” กู้หนิงแค่นเสียงหัวเราะ “ที่ฉันมาวันนี้ก็เพราะเรื่องสัญญาของซูตงนั่งและผู้ช่วยของเธอ หลินเสี่ยวเซี่ย”

 

เซี่ยจื่อหงประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าเธอจะมาเพราะซูตงนั่ว ทันใดนั้นเขาก็เปลี่ยนท่าทีและหัวเราะเยาะ “เธอต้องการช่วยซูตงนั่ว? เป็นไปไม่ได้หรอก” พูดอีกอย่างก็คือเขาปฏิเสธนั่นเอง

 

“แล้วถ้าฉันอยากให้เป็นไปได้ล่ะคะ?” กู้หนิงยิ้ม “ตราบใดที่พวกเธอจ่ายค่าผิดสัญญาได้ บริษัทก็ไม่สามารถบังคับให้พวกเธออยู่ต่อได้ ไม่อย่างนั้นมันผิดกฎหมาย และฉันคิดว่าประธานเซี่ยน่าจะรู้เรื่องนี้ดี”

 

แน่นอนว่าเซี่ยจื่อหงรู้ดี  “สาวน้อย อย่าไร้เดียงสาหน่อยเลยน่า  ซูตงนั่วทำให้คนที่มีอิทธิพลไม่พอใจ ไม่มีทนายความคนไหนกล้าที่จะรับฟ้องคดีนี้หรอกนะ”

 

กู้หนิงไม่สนใจความคิดของเขา แต่ถามว่า “คุณแน่ใจ?”

 

“มันเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเธออยากเป็นดารา ฉันช่วยเธอเรื่องนั้นได้” เซี่ยจื่อหงมองกู้หนิงอย่างหื่นกามอีกครั้ง

 

“ทำไมคุณไม่อ่านเอกสารนี้ก่อนแล้วค่อยตัดสินใจล่ะคะ?” กู้หนิงหยิบเอกสารออกมาจากกระเป๋า จากนั้นยื่นไปตรงหน้าเซี่ยจื่อหง

 

เซี่ยจื่อหงหยิบขึ้นมาดูด้วยความสงสัย แต่กลับต้องตื่นตระหนกเมื่อได้อ่านเอกสาร

 

“นี่มัน...” เซี่ยจื่อหงไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เอกสารนี้เป็นหลักฐานกระทำความผิดของเขา มีทั้งข่มขืนและติดสินบน  ถ้าผู้หญิงที่ถูกเขาข่มขืนไม่ฟ้อง คดีก็จะไม่คืบหน้า แต่ความผิดเรื่องติดสินบนเพียงอย่างเดียวอาจส่งเขาเข้าคุกเป็นเวลาหลายปี เซี่ยจื่อหงตัวสั่นด้วยความกลัวหลังจากอ่านเอกสาร

 

กู้หนิงยิ้มเสแสร้งและถามเขาอีกครั้งว่า “ทีนี้คุณคิดว่าเป็นไปได้รึยังเรื่องสัญญา?”

 

“ดะ ได้ ได้สิ แต่เอกสารนี้.....” เซี่ยจื่อหงประนีประนอมโดยไม่ลังเล เพราะสิ่งสุดท้ายที่เขาต้องการคือการใช้ชีวิตที่เหลือในคุก

 

“ตราบใดที่คุณยินยอมที่จะปล่อยพวกเธอไป ฉันสามารถแสร้งทำเป็นว่าเอกสารนี้ไม่เคยมีอยู่จริง แต่หากคุณก่ออาชญากรรมเหล่านี้อีกครั้ง ฉันก็ไม่อาจสัญญาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” กู้หนิงกล่าว

 

แม้ว่าเซี่ยจื่อหงจะมีความผิด แต่กู้หนิงจะทำเป็นเพิกเฉยในครั้งนี้เพื่อซูตงนั่ว

 

“ดี ดี” เซี่ยจื่อหงเห็นด้วยแทบทันที เขากดอินเตอร์คอมเรียกเลขาและสั่งให้ยกเลิกสัญญาของซูตงนั่วและหลินเสี่ยวเซี่ย

 

แม้ว่าเลขาจะสงสัยในคำสั่ง แต่ก็รู้ว่าไม่ควรถาม

 

ตอนที่ 458 นักแสดงหญิงคนแรก

 

กู้หนิงส่งข้อความถึงซูตงนั่วและบอกให้เธอรอฟังข่าว ซูตงนั่วเชื่อมั่นในความสามารถของกู้หนิง แต่เธอยังคงประหม่าในขณะที่รอฟังข่าว หลังจากที่เลขาของเซี่ยจื่อหงบอกให้พวกเธอไปที่ห้องทำงานของเซี่ยจื่อหง ในที่สุดซูตงนั่วก็หายใจโล่ง

 

“ตงนั่ว ทำไมท่านประธานอยากให้เราไปพบเขาที่ห้องทำงาน?” หลินเสี่ยวเซี่ยไม่รู้เรื่องที่ว่าซูตงนั่วกำลังจะออกจากบริษัท ดังนั้นเธอเลยกังวล “เขาบังคับเธอให้ทำเรื่องน่าขยะแขยงนั่นอีกแล้วใช่ไหม?” พอคิดถึงเรื่องนี้ หลินเสี่ยวเซี่ยก็กำหมัดแน่น

ซูตงนั่วยิ้มเบาๆ “เสี่ยวเซี่ย เธอยังจำที่ฉันบอกเธอได้ไหมว่าฉันจะออกจากบริษัท เธอจะไปกับฉันไหม?”

 

“ไปสิ” หลินเสี่ยวเซี่ยตอบอย่างไม่ลังเล แต่เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมท่านประธานถึงอยากพบพวกเธอในห้องทำงานของเขา

 

“ไปกันเถอะ เดี๋ยวก็รู้เอง” ซูตงนั่วไม่ได้บอกเพื่อนตรงๆ ดึงเธอเดินไปยังห้องทำงานของท่านประธาน

 

เมื่อหลินเสี่ยวเซี่ยรู้ว่าพวกเธอสามารถออกจากบริษัทได้ เธอรู้สึกตื่นเต้นมาก แม้ว่าเธอจะสามารถลาออกได้ตลอดเวลา แต่ก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่เธอสามารถออกไปพร้อมกับซูตงนั่ว

 

เซี่ยจื่อหงไม่กล้าแม้แต่จะขอค่าเสียหายจากการยกเลิกสัญญา และเนื่องจากเขาไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ กู้หนิงจึงไม่ใส่ใจที่จะจ่ายเงินให้เขา

 

หลังจากนั้นซูตงนั่วและหลินเสี่ยวเซี่ยก็กลับไปเก็บของ ทุกคนต่างประหลาดใจ

 

“พวกเธอกำลังทำอะไร?” มีคนเอ่ยถาม

 

“ออกจากที่เฮงซวยนี้ยังไงล่ะ” ซูตงนั่วพูดอย่างมีความสุข

 

“อะไรนะ? ออกจากเฟยเถิงงั้นเหรอ? เธอยกเลิกสัญญาแล้วงั้นเหรอ?” ทุกคนตกใจ

 

ซูตงนั่วและหลินเสี่ยวเซี่ยเก็บของเสร็จแล้วก็พากันเดินลงไปชั้นล่าง กู้หนิงกำลังรอพวกเธออยู่ตรงประตูหน้า

 

ข่าวที่น่าตกใจของซูตงนั่วที่สามารถยกเลิกสัญญากับเฟยเถิงได้กระจายไปทั่วบริษัทอย่างรวดเร็ว เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าซูตงนั่วได้สร้างความไม่พอใจให้กับบุคคลที่มีอิทธิพลที่ซึ่งประธานของพวกเขายังไม่กล้าที่จะทำให้ระคายเคือง หากซูตงนั่วสามารถยุติสัญญาของเธอได้ คนที่เธอมีเรื่องด้วยจะยอมยกโทษให้เธอด้วยหรือไม่ หรือเธอได้รับการสนับสนุนจากบุคคลอื่นที่มีอิทธิพลมากกว่า

 

หลี่เจียเยว่ขว้างแก้วกาแฟลงพื้นทันทีที่ได้ยินข่าว เธอไม่อยากยอมรับความจริงที่ว่าซูตงนั่วจะกลับมาดังอีกครั้ง เธอจะต้องดังกว่าซูตงนั่วให้ได้!

 

แม้ว่าตอนนี้ซูตงนั่วยกเลิกสัญญากับเฟยเถิงไปแล้ว กู้หนิงยังมีเรื่องต้องคุยกับเธออีก ดังนั้นกู้หนิงจึงบอกเสี่ยวเซี่ยให้กลับไปก่อน ส่วนพวกเธอเดินไปยังร้านกาแฟใกล้ๆ

 

กู้หนิงหยิบเอาสัญญาออกมาและยื่นให้ซูตงนั่ว “นี่สัญญาค่ะ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เซ็นได้เลยค่ะ”

 

ซูตงนั่วอ่านสัญญาและรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่งเมื่อเธอสังเกตเห็นผลตอบแทนระหว่างบริษัทกับเธอคือ 6-4 ซึ่งหมายความว่าบริษัทจะรับ 60% ในขณะที่เธอได้ 40% ของกำไร โดยปกติอัตราส่วนจะเป็น 8-2 หากเป็นนักแสดง A-list อัตราส่วนจะเป็น 7-3 และไม่ค่อยเห็น 6-4 เว้นแต่นักแสดงจะมีชื่อของตัวเอง

 

“บอส คุณแน่ใจนะคะ?” ซูตงนั่วถาม

 

กู้หนิงยิ้ม “ค่ะ นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น ถ้าคุณกลายเป็นดารา A-list เมื่อไหร่ อัตราส่วนจะอยู่ที่ 5 – 5”

 

ซูตงนั่วตกใจอีกครั้ง ถ้าเธอกลายเป็นดารา A-list เธอจะได้ผลตอบแทน 50% บอสคนใหม่ของเธอคนนี้ใจกว้างจริงๆ จากนั้นซูตงนั่วก็ก้มหน้าลงอ่านสัญญาต่อ

 

บริษัทจะจัดหาอพาร์ตเมนต์แบบห้องนอนเดี่ยวสำหรับเธอและจ่ายค่าสาธารณูปโภคให้ ถ้าเธอมีบ้านเป็นของตัวเอง บริษัทจะให้เงินเธอเดือนละสามพันหยวนเพื่อเป็นค่าที่พัก และจ่ายค่าสาธารณูปโภคให้ แม้ว่าซูตงนั่วจะไม่ได้ปรากฏตัวในวงการบันเทิงมาหนึ่งปีแล้ว แต่เธอเคยมีชื่อเสียงมาก่อนและทำเงินได้มากมาย ดังนั้นเธอจึงมีบ้านเป็นของตัวเอง เธอจึงเลือกรับเงินสามพันหยวน เมื่ออ่านสัญญาจบ ซูตงนั่วก็เซ็นสัญญา

 

“ตึกของบริษัทยังอยู่ระหว่างการตกแต่งใหม่ ดังนั้นเราจึงเช่าสตูดิโออยู่ในขณะนี้ หลังจากผ่านเทศกาลโคมไฟไปแล้ว เราจะไปถ่ายทำละครโทรทัศน์กัน แม้ว่าคุณทำงานให้ฉัน แต่ฉันสัญญากับผู้กำกับว่าเขาสามารถเลือกนักแสดงได้ด้วยตัวเอง ดังนั้นฉันไม่รู้ว่าคุณสามารถเป็นนักแสดงนำได้ไหม แต่คุณจะได้ออดิชั่นแน่นอน ถ้าคุณออดิชั่นแล้วไม่ได้รับบทนำ ฉันสามารถให้คุณเล่นบทในรายการอย่างน้อยก็ได้ ไม่ต้องกังวลนะคะ คุณจะมีโอกาสมากมายในอนาคต”

 

“โอ้ บริษัทของเราเพิ่งเปิดใหม่ ดังนั้นยังไม่มีนักแสดงชื่อดังมาร่วมงานกับเรา และเราอาจใช้นักแสดงหน้าใหม่หลายคน ฉันหวังว่าคุณจะไม่รังเกียจหรือรู้สึกไม่สบายใจ” กู้หนิงกล่าว

 

“ไม่หรอกค่ะ ขอบคุณมากนะคะ” ซูตงนั่วไม่สนใจ  ตราบใดที่เธอสามารถปรากฏตัวอีกครั้งเธอก็มีความสุขแล้ว นอกจากนี้ เธอจะทำงานหนักเพื่ออนาคตของเธอด้วย

 

“เอาล่ะ ไว้ฉันจะแจ้งตารางงานให้อีกที กลับกันเถอะ”

 

หลังจากนั้นพวกเธอก็แยกย้ายกันกลับ

 

เกือบสิบเอ็ดโมงแล้ว กู้หนิงและเลิ่งเชาถิงจึงไปรับประทานอาหารกลางวันกันก่อน หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ กู้หนิงพักผ่อนสักครู่ก่อนจะไปที่โคเลนฟาร์มาซูติคอลประมาณบ่ายสองโมง

 

สายการผลิตพร้อมแล้ว และกู้หนิงหยิบขวดคริสตัลพลังออกมา ในขวดมีคริสตัล 100 เม็ด และแต่ละเม็ดมีขนาดเท่ากับไข่มุกและส่องประกายราวกับเพชร

 

หลังจากนั้นก็นำผลึกคริสตัลออกมาทดสอบ ผลปรากฏว่าไม่มีสารเคมีใดๆ เลย ซึ่งทำให้ทุกคนในโรงงานประหลาดใจ แม้แต่น้ำก็ยังมีไฮโดรเจนและออกซิเจน แต่ผลึกนี้เหมือนกับสิ่งที่ไม่มีอยู่จริงในโลกนี้ ในเมื่อมันไม่มีสารเคมีที่เป็นอันตราย จึงปลอดภัยที่จะใช้เป็นยาได้

 

จากนั้นคนงานในโรงงานก็เริ่มทำยาด้วยเครื่องจักร ยาชนิดแรกเป็นยาเย็น