บทที่ 154 การเตรียมตัวก่อนเล่นไพ่

ฤดูร้อนที่ไม่มีเครื่องทำความเย็น การอุดอู้อยู่ในบ้านเป็นความรู้สึกที่ไม่ดีเลย

วันนี้เป็นอีกวันที่อากาศดี ต้นเดือนแห่งสายฟ้าก็สามารถสัมผัสถึงความร้อนของกลางฤดูร้อนได้แล้ว แม้ว่านอกบ้านจะโล่งกว้าง แต่แม้จะเปิดหน้าต่างก็ไม่สามารถทำให้ลมพัดผ่านไปมาได้ และยังต้องกังวลเรื่องหมอกในเมืองที่จะส่งผลต่อสุขภาพอีกด้วย หนุ่มต่างถิ่นไม่คุ้นเคยกับชีวิตแบบนี้ ใจร้อนรนจนประสิทธิภาพในการอ่านหนังสือลดลง

แต่โชคดีที่ได้เชี่ยวชาญเวทมนตร์ใหม่ เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อย ๆ ใกล้เที่ยง แช็ดก็ตัดสินใจลองลดอุณหภูมิในห้องด้วยตัวเอง

มองเห็นมีอานอนแผ่อยู่บนโต๊ะหนังสือในห้องทำงานไม่อยากขยับ เขาก็ลุกขึ้นไปหยิบอ่างน้ำและถังน้ำในบ้านมา วางหนังสือพิมพ์รองไว้ใต้ภาชนะเหล่านี้ แล้วปิดประตูห้องทำงาน ปิดหน้าต่างและดึงม่านให้สนิท

เมื่อพลังวิญญาณกระตุ้นองค์ประกอบ องค์ประกอบส่งผลต่อความเป็นจริง หิมะก็โปรยปรายลงมาจากเพดาน แล้วตกลงไปในอ่างน้ำและถังน้ำ ส่วนน้อยที่ล้นออกมา ก็เพราะมีหนังสือพิมพ์รองอยู่จึงไม่ทิ้งร่องรอยไว้บนพื้นห้องทำงาน

แม้ว่าตอนนี้เพิ่งจะเริ่มมีหิมะตก แต่เมื่อเห็นภาพนี้ ก็รู้สึกเย็นลงมากแล้ว

“เหมียว~”

เจ้าแมวหรี่ตามองห้องทำงานที่หิมะตก ฉวยโอกาสที่แช็ดไม่ทันสังเกต แมวทั้งตัวก็กระโจนออกจากโต๊ะหนังสือ แล้วตกลงไปในถังน้ำ มันคงแค่อยากจะไปเล่นหิมะ

มีอาร้อง “โหยหวน” ออกมา มันชนไปทั่วในถังน้ำ รอจนแช็ดช่วยแมวออกมาจากถังน้ำ มันก็ไม่สนใจของขาว ๆ พวกนั้นอีกแล้ว อย่างน้อยก็ในอีกหลายสิบนาทีข้างหน้า

เพราะสภาพจิตใจไม่ดีนัก ทั้งวันจึงได้แต่อ่านหนังสือเป็นพัก ๆ หรือไม่ก็ดูรายงานนักสืบที่นักสืบสแปร์โรว์ทิ้งไว้ อ่านรายงานการสืบสวนในอดีตเหล่านั้น ราวกับอ่านนิยายนักสืบ

ตอนเที่ยงออกไปทานข้าว พอกลับบ้านมาก็งีบหลับอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน พอตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกว่าหัวสมองปลอดโปร่งขึ้นมาก อาการปวดหัวตอนตื่นเช้าก็แทบจะหายไปหมดแล้ว

กลับมาที่ห้องทำงานอีกครั้ง พลางทำหิมะตกพลางพลิกดูหนังสือ เพื่อเตรียมตัวสอบปลายเดือนกรกฎาคม และเมื่อถึงบ่ายสามโมง ในที่สุดก็มีเสียงกระดิ่งดังมาจากชั้นล่าง

แช็ดมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนั่งเล่น เห็นรถม้าจอดอยู่หน้าบ้าน ก็รู้ว่านี่คือคนรับใช้ที่มิสคารินาจัดมาสอนเขา

คนรับใช้ส่วนตัวของมิสคารินาอย่างทิฟฟาย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมาทำเรื่องนี้โดยเฉพาะ ดังนั้น ผู้ที่นั่งรถม้ามายังบ้านเลขที่หก จัตุรัสนักบุญเดอเรน จึงเป็นช่างตัดเสื้อชราและลูกศิษย์หญิงที่ถือกล่องเครื่องมือโลหะ ครูสอนมารยาทที่สวมวิกผมสีขาวและชุดราชสำนักแบบเก่า พร้อมกับผู้ติดตามหนุ่มของเขา

ช่างตัดเสื้อชราและลูกศิษย์มาเพื่อวัดตัวให้แช็ด แล้วตัดเย็บชุดที่เป็นทางการที่ทำเสร็จแล้วอย่างง่าย ๆ ส่วนครูสอนมารยาทก็มาเพื่อสอนเทคนิคการพูดคุยบางอย่าง ป้องกันไม่ให้เขาทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ

เรื่องเสื้อผ้าก็ยังพอว่า แต่มารยาทและการพูดคุยระหว่างขุนนางนั้น ช่างยุ่งยากเสียจริง สมัยที่แช็ดอยู่บ้านเกิด เขาก็รู้ว่าเรื่องพวกนี้น่าเบื่อและยุ่งยากเพียงใด แต่บ่ายวันนี้เขาก็ได้รู้ว่า เขายังประเมินความน่ารำคาญของมารยาทขุนนางต่ำไปมาก

รอจนตะวันตกดิน แช็ดจึงหนีรอดจากการเรียนมารยาทอันยุ่งยากนั้นมาได้ และสวมชุดที่เป็นทางการสีดำที่ช่างตัดเสื้อและลูกศิษย์ร่วมกันทำขึ้น

รถม้าอีกคันจอดอยู่ที่หน้าบ้านเลขที่หก จัตุรัสนักบุญเดอเรน คราวนี้เป็นคนรับใช้ส่วนตัวของมิสคารินา มิสทิฟฟา เซอร์เว็ต

“มิสเซอร์เว็ต”

แช็ดเดินออกจากประตูมายืนบนบันไดทักทายคนรับใช้หญิง พลางพูดพลางจัดปกเสื้อที่รัดคออยู่ เขาไม่ค่อยได้ใส่เสื้อผ้าที่ไม่หลวมแบบนี้ที่บ้านเกิด เมื่อครู่เขาบ่นกับช่างตัดเสื้อชราเล็กน้อย ช่างตัดเสื้อชราก็ “ขู่” ว่า ผู้ชายสมัยนี้นิยมใส่ถุงน่องกัน เขาจึงเงียบไป

คนรับใช้หญิงผมดำดูประหลาดใจเล็กน้อย

“คุณรู้นามสกุลของฉันด้วย ดูเหมือนว่านักสืบอย่างคุณก็มีฝีมืออยู่บ้างนะ”

จริง ๆ แล้วแช็ดได้ยินมาจากมิสลูอิซ่า

“คุณผู้หญิงให้ฉันมารับคุณ คุณขึ้นรถม้าคันหลังนะ”

คนรับใช้ส่วนตัวของดัชเชสโสด ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะนั่งรถม้าคันเดียวกับชายแปลกหน้า มิสทิฟฟา เซอร์เว็ตชี้ตำแหน่งของรถม้าให้แช็ด เธอก็เห็นแมวส้มที่ชะโงกหน้ามองอยู่ด้านหลังแช็ด

โดยปกติแล้ว มีอาจะไม่เดินออกจากบ้านเอง และไม่เคยวิ่งออกไปตอนที่แช็ดเปิดประตู มันสังเกตเห็นว่าผู้หญิงในรถม้ากำลังมองมันอยู่ จึงร้องเหมียว~ คำรามหนึ่งครั้ง แล้วรีบหลบไปอยู่หลังขาของแช็ดอย่างรวดเร็ว

สิ่งนี้ทำให้คนรับใช้หญิงผมดำยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วก็ถามนักสืบที่กำลังควักกุญแจเตรียมจะล็อกประตู

“ขอยืนยันหน่อยว่า พกไพ่ใบนั้นมาด้วยหรือเปล่า”

“ครับ”

แช็ดตบที่หน้าอกของตัวเอง โบกมือให้แมวในบ้านเป็นการอำลา แล้วปิดประตู

“ดีมาก ออกเดินทางได้เลย หลังจากการเล่นไพ่โรดส์แล้ว จะมีซาลอน [1] ที่ดยุกจัดขึ้น คุณไม่ต้องกังวลเรื่องหิวหรอกนะ นักสืบแฮมิลตัน ขึ้นรถเถอะ หวังว่าคุณจะช่วยให้คุณผู้หญิงชนะการเดิมพันในคืนนี้ได้”

สถานที่เล่นไพ่ในครั้งนี้ไม่ใช่สโมสรขุนนางของโทเบสก์หรือคฤหาสน์นอกเมืองของดยุกลูคัส การเล่นไพ่ถูกจัดขึ้นในคฤหาสน์ใหญ่ของดยุกลูคัสในเขตใต้ของโทเบสก์

ขุนนางและคนร่ำรวยของโทเบสก์ ส่วนใหญ่มักจะอาศัยอยู่ทางตอนใต้และตะวันออกของเมือง และขุนนางจะนิยมทางตอนใต้มากกว่า ดังนั้นเมืองใต้และใจกลางเมืองจึงถือว่าเป็นพื้นที่ที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดของไข่มุกแห่งแดนเหนือ ส่วนเขตมหาวิทยาลัยของโทเบสก์ จะเป็นรูปวงแหวนโค้งคั่นอยู่ระหว่างเมืองใต้และใจกลางเมือง

หลังจากผ่านทางขึ้นเนินมาได้ระยะหนึ่ง ความเร็วของรถม้าก็ชะลอลง และในที่สุดก็จอดลงที่หน้าประตูบ้านพักในเมืองของดยุกลูคัส คฤหาสน์ใหญ่ล้อมรอบด้วยสวน พ่อบ้านวัยกลางคนในชุดพ่อบ้าน ได้นำคนรับใช้มายืนรออยู่ในความมืดสลัวของยามค่ำคืนแล้ว

คนรับใช้หญิงลงจากรถก่อน แล้วทักทายกับพ่อบ้าน ตอนที่แช็ดสวมหมวกทรงกลมสีดำลงจากรถ คนรับใช้ทิฟฟา เซอร์เว็ตก็แนะนำตัวเอกของคืนนี้ให้พ่อบ้านฟังพอดี พ่อบ้านที่มีสำเนียงโทเบสก์เข้มข้นคนนั้น ได้แสดงความเคารพต่อแช็ด

เขาเดินตามหลังพ่อบ้านชราและคนรับใช้หญิง โดยมีคนรับใช้กลุ่มหนึ่งตามหลัง ผ่านสวนที่ไม่ใหญ่นักไปยังคฤหาสน์ใหญ่

ตอนแรกคิดว่าจะได้ไปพบมิสคารินาก่อน แต่ไม่คิดว่าหลังจากผ่านโถงทางเข้าที่ค่อนข้างเงียบเหงาของคฤหาสน์ใหญ่แล้ว จะตรงไปยังชั้นสองทันที และได้พบกับกลุ่มคนจากสมาคมนักพยากรณ์

“แขกมาถึงแล้ว ตอนนี้รออยู่ที่ห้องจัดเลี้ยงชั้นสาม โอ้ ท่านบุรุษรุ่งอรุณ ที่นี่ไม่ได้คึกคักแบบนี้มานานแล้ว”

พ่อบ้านชราถอนหายใจ พลางเปิดประตูให้แช็ด คนในห้องหันมามองที่นอกประตู กลุ่มคนจากสมาคมนักพยากรณ์ส่วนใหญ่แช็ดไม่เคยเห็น แต่เขาก็เห็นรองประธานซินเดีย มาร์คในทันที

มอสเตอร์มาร์คยิ้มพลางจับมือกับแช็ด แล้วรับสำรับไพ่ของแช็ดไปตรวจสอบ เพื่อให้แน่ใจว่าไพ่ที่ใช้ในการเล่นคืนนี้ทั้งหมดเป็นของจริง

“โอ้ ‘ไพ่ชุดนิทานโบราณ เด็กหญิงขายไม้ขีดไฟ’ และ ‘ไพ่ชุดเมืองแห่งแดนเหนือ เมืองท่าโคลด์วอเตอร์’ เหรอ? เพียงไม่กี่วัน มิสเตอร์แฮมิลตัน คุณได้ไพ่ใหม่มาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”

มิสเตอร์มาร์คกล่าวอย่างดีใจ เมื่อได้เห็นไพ่โรดส์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ผู้ที่ชื่นชอบก็จะตื่นเต้นแบบนี้

...

[1] ซาลอน ในภาษาฝรั่งเศส หมายถึงห้องรับแขกหรือห้องโถงขนาดใหญ่ภายในบ้าน คำนี้ถูกนำมาใช้เรียกงานปาร์ตี้หรืองานรวมตัวของปัญญาชน ศิลปิน และชนชั้นสูง เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและพูดคุยกัน