บทที่ 63 การลองใช้อาคม

นอกจากการแลกเปลี่ยนและบ่นเรื่องการเรียนของแต่ละคนแล้ว ทั้งสามคนยังได้แลกเปลี่ยนแผนการล่าสุดของตนเองด้วย แช็ดไม่ได้พูดถึงเรื่องชุดปฐมกำเนิด พระจันทร์สีเงิน ตั้งใจจะรอให้การประเมินครั้งสุดท้ายในสัปดาห์หน้าเสร็จสิ้นก่อนค่อยพูด

ส่วนคุณหมอก็ได้รับรางวัลนำจับจากวิทยาลัยในการตามหาเศษซากระดับผู้พิทักษ์ความลับ ‘ศิลาปราชญ์เทียม’ แล้ว

แม้จะรู้ว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเศษซากระดับปราชญ์ ‘กล่องของขวัญแห่งเทพเจ้า’ และแผนการอันบ้าคลั่งขององค์กรโลหิตปรอท แต่คุณหมอก็ยังคงตั้งใจที่จะเข้าร่วม เขาตั้งใจจะชวนมิสลูอิซ่าเข้าร่วมแผนการของเขา แต่ก็กำชับแช็ดว่าห้ามเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เด็ดขาด เพราะสุดท้ายแล้วจะต้องเกิดการต่อสู้ของนักเวทวงแหวนอย่างแน่นอน

และเมื่อเทียบกับนักเวทวงแหวนระดับสี่และห้าวงแหวนแล้ว แช็ดแทบจะเป็นเพียงคนธรรมดา

แผนการในสัปดาห์หน้าของมิสลูอิซ่าง่ายกว่ามาก นอกจากจะช่วยเหลือคุณหมอแล้ว เธอก็ตั้งใจแน่วแน่ว่าจะเรียนอยู่ที่บ้าน ไม่ออกไปไหนเด็ดขาด ในช่วงสอบปลายเดือนกรกฎาคม อย่างน้อยต้องสอบผ่านห้าวิชา ถึงจะมีหวังจะได้เลื่อนชั้นเป็นปีห้าในปลายปีนี้

หญิงสาวผมบลอนด์ได้รวบรวมอักขระวิญญาณสี่ชนิดที่แตกต่างกันของระดับสี่วงแหวนครบแล้ว ตอนนี้เพียงแค่รอทำพิธีเชื่อมต่อวจีสู่ความสูงส่งของนักเวทระดับต่ำ เพื่อเลื่อนขึ้นเป็นห้าวงแหวนในคราวเดียว

เรื่องเหล่านี้ได้รายงานให้วิทยาลัยเซนต์ไบรอนส์ทราบแล้ว วิทยาลัยจะส่งอาจารย์มายังโทเบสก์ในฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ เพื่อช่วยในการเลื่อนระดับที่สำคัญครั้งนี้

ดังนั้น การสอบวิชาวัฒนธรรมและทฤษฎี จึงเป็นอุปสรรคใหญ่ที่สุดที่ขวางกั้นเธอไม่ให้เข้าสู่ปีห้า

มิสรูเวีย แอนนาตนักพยากรณ์ยังคงไม่กลับมายังเมืองโทเบสก์ ส่วนบาทหลวงออกัสก็จนถึงเย็นวันนี้ก็ยังไม่ปรากฏตัว ดังนั้นแช็ดจึงไม่มีโอกาสได้ถามว่า ‘ประกายแสงแห่งทวยเทพ’ ที่เทพเจ้ายุคเก่าองค์นั้นพูดถึงคืออะไรกันแน่

เขาลองเอ่ยถึงเรื่องนี้ต่อหน้าคุณหมอชไนเดอร์และมิสลูอิซ่าดูครั้งหนึ่ง แต่ทั้งสองคนไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย เพียงแต่ถือว่าเป็นคำเปรียบเปรยทางศาสนาอย่างหนึ่งเท่านั้น

“จริงอย่างที่คิด ถ้าเรื่องแบบนี้จะสืบหาได้ง่ายๆ ก็ไม่สอดคล้องกับระดับความยากของเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องเลย ก็เหมือนกับภารกิจง่ายๆ ที่ไม่มีทางได้รับค่าตอบแทนสูงๆ...ยกเว้นมีอา”

แช็ดปลอบใจตัวเองในใจ และตั้งใจว่าเมื่อมีเวลาจะไปเยี่ยมบาทหลวงออกัสที่โบสถ์รุ่งอรุณด้วยตนเอง

แน่นอนว่า การที่นักบวชไม่มา ไม่ใช่เพราะโชคร้ายเจออุบัติเหตุ เขาส่งคนมาส่งจดหมายที่คลินิกจิตเวชในเวลาต่อมา แจ้งว่าโบสถ์ได้จัดประชุมด่วนในบ่ายวันนี้ เพื่อหารือเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมวันอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์ของโบสถ์รุ่งอรุณที่จะจัดขึ้นในเดือนกรกฎาคม

โบสถ์รุ่งอรุณจะจัดพิธีเฉลิมฉลองทางศาสนาอย่างยิ่งใหญ่ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมของทุกปี ซึ่งก็คือวันที่กลางวันยาวนานที่สุด ผู้ศรัทธาเรียกว่า ‘วันอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์’ ส่วนคนต่างศาสนาเรียกว่า ‘เทศกาลอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์’ ดังนั้นในเดือนถัดไปบาทหลวงออกัสคงจะยุ่งมาก นักบวชชราอย่างเขาที่เคยเข้าร่วมวันอธิษฐานศักดิ์สิทธิ์มานับครั้งไม่ถ้วน ย่อมเป็นผู้จัดงานคนสำคัญ

และการเรียนรู้ในวันนี้ ที่เดิมทีควรจะมีห้าคน แต่กลับมีเพียงสามคน ก็เป็นเรื่องที่พบเห็นได้บ่อยครั้ง ทุกคนต่างก็มีชีวิตและแผนการของตนเอง และชีวิตก็มักจะเต็มไปด้วยอุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันเสมอ นี่คือคำพูดของนักเขียนสาวมิสลูอิซ่า

“หึ คำพูดนี้ไม่ใช่คำคมนะ เป็นคำพูดของฉันเอง เขียนไว้ในนิยายขนาดสั้นเรื่องความปรารถนาในคืนกลางฤดูร้อนของฉัน”

นักเขียนสาวผมบลอนด์กล่าวอย่างภาคภูมิใจเล็กน้อย

เย็นวันนั้นหลังจากกลับถึงบ้านที่จัตุรัสนักบุญเดอเรน แช็ดก็เรียนรู้อาคมกบทะยานทันที เมื่อรวมกับอาคมพื้นฐานสามอย่างแล้ว จำนวนอาคมที่แช็ดเชี่ยวชาญก็เพิ่มขึ้นเป็นหกอย่าง

วัสดุในการเรียนรู้อาคมคือของเหลวใสจากเครื่องในกบที่บดละเอียด และหนังกบที่สมบูรณ์สี่ชิ้น ทั้งหมดนี้มิสลูอิซ่าให้มาฟรี เธอยังให้ขากบตากแห้งอีกสิบกว่าขา เพื่อให้แช็ดใช้เป็นวัสดุร่ายคาถาด้วย

ของเหล่านี้ในอนาคตแช็ดต้องเตรียมเอง ดังนั้นคุณหมอจึงกำชับแช็ดว่า สามารถจัดห้องเฉพาะในบ้านของตนเอง เพื่อใช้ในการเล่นแร่แปรธาตุ ปรุงยาเวทมนตร์ และปลูกสมุนไพรได้

แช็ดตั้งใจว่าอีกสักพักจะรื้อแผ่นไม้ชั้นหนึ่งออก แล้วลงไปดูในห้องใต้ดินว่ามีพื้นที่หรือไม่ และในคืนนั้น เขากับเจ้าแมวส้มมีอาตัวน้อยต่างก็นอนไม่หลับเกือบทั้งคืนเพราะกลิ่นของวัสดุกบ

แต่อย่างน้อยเขาก็เรียนรู้อาคมได้สำเร็จ โดยทาของเหลวใสจากเครื่องในบดละเอียดสามในสี่ส่วนลงบนขาทั้งสองข้าง ใช้หนังกบสี่ชิ้นห่อหุ้มข้อเท้าและหัวเข่าตามลำดับ ใช้เข็มเหล็กแทงที่หัวเข่าและข้อเท้าที่ถูกห่อหุ้มไว้จนเลือดออก ในสภาพที่บาดเจ็บเช่นนี้ ก็ให้ท่องคาถาที่มิสลูอิซ่าให้มา

แช็ดได้แสดงความสามารถ ‘ฟังออกอ่านได้ แต่พูดไม่ออกเขียนไม่ได้’ อีกครั้ง หลังจากท่องจำเสียงประหลาดเหล่านั้นแล้ว ก็เข้าใจว่านี่คือวิธีการบูชายัญด้วยไสยศาสตร์ เพื่อขอความช่วยเหลือจากกบที่ถูกฆ่า

“ฆ่าพวกมันแล้วยังจะขอความช่วยเหลือจากพวกมันอีกเหรอ?”

แม้จะไม่เข้าใจพฤติกรรมเช่นนี้ แต่หลังจากทนความคลื่นไส้อาเจียน ดื่มของเหลวใสที่เหลืออีกหนึ่งในสี่ส่วน และกระโดดไปเรื่อยๆ ทั้งที่บาดเจ็บและรู้สึกอยากจะอาเจียน ในที่สุดเขาก็เรียนรู้อาคมที่หกนี้ได้สำเร็จ

“ในเมื่อคุณคือผม คุณจะช่วยผมเรียนรู้อะไรที่น่ากลัวแบบนี้แทนได้ไหม”

เขายังมีอารมณ์ถามในใจ แต่เสียงกระซิบของผู้หญิงที่คุ้นเคยข้างหู ครั้งนี้กลับไม่ปรากฏ

เมื่อเรียนรู้แล้วก็ต้องลองดู แช็ดย้ายเฟอร์นิเจอร์ในห้องนั่งเล่นออกไปจนมีพื้นที่ว่างพอสมควร พลางท่องคาถาไปพลางใช้นิ้วบดขยี้ขากบตากแห้ง เมื่อรู้สึกว่าขามีพละกำลังมากขึ้นเรื่อยๆ เขาก็เหมือนจะเห็นแสงสีเขียวปรากฏขึ้นที่ขา

เขาโยนขากบทิ้งไปตามใจชอบ พร้อมกับการร่ายอาคมเสร็จสิ้น ก็กระโดดขึ้นไปอย่างแรง ทั้งร่างลอยขึ้นไปในอากาศ หมุนตัวสามร้อยหกสิบองศา แล้วก็ ‘ตุ้บ!’ เสียงดังขึ้น สองเท้าลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

“โอ้! นี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ!”

แช็ดยิ้มพลางคิดในใจ พลังยังคงไม่ลดลง แสดงว่าพลังของอาคมยังคงอยู่ได้อีกนาน พอจะลองอีกครั้ง ก็เห็นเจ้าแมวส้มที่นอนอยู่บนโซฟาจ้องมองเขาตาแป๋ว

จากนั้น มีอาก็ลุกขึ้นยืนบนโซฟา ลองกระโดดเบาๆ สองสามครั้ง แล้วก็กระโดดขึ้นไปอย่างแรง เจ้าแมวส้มทั้งตัวเลียนแบบท่าทางของแช็ดเมื่อครู่ หมุนตัวอย่างสวยงามในอากาศ แล้วก็ร่วงลงบนโซฟา

โซฟานุ่มนิ่ม และมีอาก็กระโดดไม่สูงนัก ดังนั้นมันจึงดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งก็ลุกขึ้นยืนได้ เงยหน้าขึ้นเห็นแช็ดกำลังมองมันอยู่ จึงหันหลังให้แช็ดกลับไปนอนที่เดิม ทั้งตัวขดเป็นก้อนกลมสีส้มอยู่ที่มุมโซฟายาว ดูเหมือนจะตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่สนใจแช็ดอีกต่อไป

“อืม”

จริงๆ แล้ว การเลี้ยงแมวไว้ในบ้าน ความสุขที่ได้รับก็เพียงพอที่จะชดเชยค่าอาหารแมวและค่าดูแลประจำวันแล้ว อย่างน้อยการมองดูกองเงินค่าอาหารแมวราคาแพงวางอยู่บนโต๊ะกาแฟ แช็ดแม้จะดีใจ แต่ก็ไม่มีความสุขจากใจจริงแบบนี้

แน่นอนว่า คืนนี้ก็มีเรื่องที่ไม่น่าพอใจอยู่บ้าง กลิ่นหนังและของเหลวใสจากกบก็ยังไม่จางหายไปจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

ส่วนรสชาติในปาก แช็ดสงสัยว่าตนเองคงจะจดจำไปตลอดชีวิต...