บทที่ 21 [ชอบฟังเรื่องชาวบ้าน?]

บทที่ 21 [ชอบฟังเรื่องชาวบ้าน?]

◉◉◉◉◉

สำนักหัวซาน

"จางชุ่ยซานกลับมาแล้วรึ?"

เย่ว์ปู้ฉวินลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินวนไปวนมาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

"ระดมคนออกไป ต้องหาเบาะแสของจางชุ่ยซานให้เจอให้ได้!"

นี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง

หากจัดการดีๆ สำนักบู๊ตึ๊งจะต้องติดหนี้บุญคุณเขาอย่างแน่นอน!

ส่วนเรื่องดาบฆ่ามังกรน่ะหรือ?

เย่ว์ปู้ฉวินเป็นคนสุขุมและรู้สถานการณ์ดี

เขาไม่ค่อยฝันกลางวันเท่าไหร่หรอก

ใช้หัวแม่เท้าคิดยังรู้เลยว่า คนที่จ้องตระครุบของสิ่งนั้นมีอยู่ไม่น้อย

ลำพังสำนักหัวซานมีน้ำยาแค่ไหนเชียว?

ทั้งสำนัก มีแค่เขาและหนิงจงเจ๋อที่พอจะเอาตัวรอดได้

จะเอาทุนรอนที่ไหนไปแย่งชิงในการต่อสู้ระดับนั้น

ขืนพลาดพลั้งขึ้นมา

อนาคตของสำนักรุ่นต่อไปที่อุตส่าห์ฟูมฟักมาอย่างยากลำบาก มีหวังพังพินาศหมด!

...

สำนักซงซาน

"หาให้เจอ! ต้องชิงตัดหน้าสำนักบู๊ตึ๊ง พาตัวคนกลับมาให้ข้าให้ได้!"

จั่วเหลิ่งฉานโบกมือใหญ่ สั่งการด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ

ทำเอาศิษย์สำนักซงซานมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่มีใครกล้ารับคำ

จั่วเหลิ่งฉานเห็นดังนั้นจึงแสยะยิ้มเย็น "กลัวอะไรกัน ไม่ได้ให้ไปจับตัวมาเรียกค่าไถ่เสียหน่อย ข้าแค่ต้องการเชิญจอมยุทธ์ห้าแซ่จาง มานั่งเล่นที่สำนักซงซานของเราเท่านั้นเอง"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าศิษย์จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วรีบแยกย้ายกันไปทำตามคำสั่ง

"หึ พวกไร้น้ำยา บู๊ตึ๊งแล้วยังไง? นอกจากท่านเซียนเดินดินผู้นั้นแล้ว ยังมีใครเป็นคู่มือของเจ้าสำนักอย่างข้าได้อีก?"

...

สำนักง้อไบ๊

"หืม? เจ้าคนถ่อยที่สมคบคิดกับมารร้าย ในที่สุดก็ยอมโผล่หัวออกมาแล้วสินะ?"

แม่ชีมรณะค่อยๆ ลืมตาขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน

ติงหมิ่นจวินก้าวออกมาข้างหน้า โค้งคำนับแล้วกล่าวว่า "ท่านอาจารย์ สำนักคงท่ง, คุนหลุน, เส้าหลิน และสำนักอื่นๆ ส่งคนมาสอบถามว่าเราจะร่วมมือกันหรือไม่เจ้าคะ?"

"เหอะ พวกวิญญูชนจอมปลอม!"

สีหน้าของแม่ชีมรณะเย็นชายิ่งขึ้น แววตาฉายชัดถึงความดูแคลน

แต่เพียงครู่เดียว นางก็ถอนหายใจ กล่าวอย่างจำยอมว่า "เทียบกับความเน่าเฟะของพวกคนหน้าไหว้หลังหลอกพวกนั้นแล้ว การกำจัดเซี่ยซวิ่นสำคัญกว่า!"

"ตอบตกลงไป เรื่องหลังจากนี้เจ้าจัดการตามความเหมาะสมได้เลย ข้าไม่อยากจะมองหน้าพวกมันแม้แต่หางตา!"

"ศิษย์รับคำสั่งเจ้าค่ะ!"

แม่ชีมรณะนับเป็นหนึ่งในไม่กี่คน ที่ต้องการกำจัดเซี่ยซวิ่นด้วยใจจริง

ส่วนคนที่เหลือ... แทบทั้งหมดล้วนพุ่งเป้าไปที่ดาบฆ่ามังกรทั้งสิ้น!

...

เนื่องจากข่าวการบรรลุระดับพลังของซ่งหยวนเฉียวและคนอื่นๆ ยังไม่ถูกเปิดเผย

ทำให้การตามล่าหาตัวจางชุ่ยซานของแต่ละสำนัก ไม่มีการปิดบังอำพรางใดๆ

ถึงขั้นจ้างคนมาเฝ้าจับตาดูกันอย่างโจ่งแจ้ง

ไม่เห็นหัวสำนักบู๊ตึ๊งเลยแม้แต่น้อย!

หลินผิงจือด้วยความเป็นวัยรุ่นเลือดร้อน ถือคติช่วยพวกพ้องไม่สนเหตุผล

ปากก็ด่ากราดพวกคนเหล่านั้นว่าต่ำช้า หน้าด้าน ดีแต่เปลือก และเลวทรามยิ่งกว่าหมูหมา เพื่อระบายความแค้นแทนบู๊ตึ๊ง

แต่อีกใจหนึ่ง เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ดาบฆ่ามังกรมันมีดีอะไรนักหนา

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "ในดาบฆ่ามังกร มีความลับซ่อนอยู่จริง สำหรับจอมยุทธ์ส่วนใหญ่ มันมากพอที่จะเปลี่ยนชีวิตคนคนหนึ่งได้เลย"

【หลินผิงจือ】: "อ๊ะ! ผู้อาวุโสฉู่ ในที่สุดท่านก็ออกจากฌานแล้ว ท่านไม่รู้อะไร ช่วงนี้ยุทธภพคึกคักจะตายไป!"

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "ดาบฆ่ามังกรถูกเซี่ยซวิ่นพาหายสาบสูญไปหลายปี ตอนนี้มีข่าวคราว จะคึกคักหน่อยก็ไม่แปลก"

【บูรพาไม่แพ้】: "ยุทธภพเทิดทูน, ดาบฆ่ามังกร, สั่งการใต้หล้า, ใครกล้าไม่จำยอม, อิงฟ้าไม่ออก, ใครเล่าจะต่อกร?"

【บูรพาไม่แพ้】: "คำขวัญนี้ ข้าได้ยินมาตั้งแต่เด็ก และเคยเห็นกระบี่อิงฟ้ามาแล้ว แต่ก็ยังมองไม่ออกว่ามันมีความลับอะไรซ่อนอยู่ ไม่ทราบว่าท่านอาจารย์รู้หรือไม่?"

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "รู้บ้างนิดหน่อย"

【หลินผิงจือ】: "เห็นไหม? ข้าบอกแล้วว่าผู้อาวุโสฉู่ต้องรู้ พวกท่านก็ไม่เชื่อ!"

【จูอู๋ซื่อ】: "ไม่มีใครไม่เชื่อสักหน่อย? ถ้าเจ้ายังพูดจาแบบนี้ แนะนำว่าวันหลังอย่าเดินในที่เปลี่ยวตอนกลางคืนนะ"

【หลินผิงจือ】: "แหะๆ ขอโทษทีครับ ปากมันพาไป"

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "พวกเจ้าไม่ได้ถามท่านจางซานเฟิงหรือ? ท่านต้องรู้เรื่องนี้แน่ เพราะเป็นคนเก่าคนแก่"

【จางซานเฟิง】: "สหายพรตฉู่นี่รอบรู้เรื่องราวในใต้หล้าจริงๆ เปิ่นเต้ากับคนผู้นั้น เคยพบกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้น นับว่าเป็นสหายเก่าไม่ได้หรอก"

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "แล้วแม่นางกัวเซียงล่ะ?"

【จางซานเฟิง】: "......เรื่องเก่าเก็บ อย่ารื้อฟื้นเลยดีกว่า"

นอกจากหลินผิงจือที่ยังอ่อนหัด คนอื่นๆ ในกลุ่มต่างได้กลิ่นของเรื่องซุบซิบ

น่าเสียดายที่จางซานเฟิงมีสถานะสูงส่ง

ต่อให้คันปากอยากรู้แค่ไหน ก็ไม่มีใครกล้าสอดรู้สอดเห็นมั่วซั่ว

【บูรพาไม่แพ้】: "ขอท่านอาจารย์โปรดชี้แนะ ในดาบฆ่ามังกรและกระบี่อิงฟ้า แท้จริงแล้วมีความลับอะไรซ่อนอยู่?"

คิดจะฟังฟรี?

ล้อกันเล่นหรือเปล่า

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "20 คะแนน"

บูรพาไม่แพ้ลังเลเล็กน้อย

20 คะแนน แลกยาเม็ดระดับหนึ่งได้ตั้งสองเม็ด เพื่อแลกกับความลับเรื่องเดียว

แถมยังไม่ค่อยเกี่ยวกับตัวเองเท่าไหร่

ดูเหมือน... จะไม่ค่อยคุ้มเท่าไหร่แฮะ?

【ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกกลุ่ม เยาเยว่ ส่งซองแดงให้หัวหน้ากลุ่ม ฉู่เป่ยเสวียน, โปรดกดรับด้วยตนเอง】

ในขณะที่บูรพาไม่แพ้กำลังลังเล ประมุขวังใหญ่ก็ชิงตัดหน้าลงมือเงียบๆ

"ผู้หญิงคนนี้... ที่แท้ก็ชอบฟังเรื่องชาวบ้านเหมือนกันรึ?"

ฉู่เป่ยเสวียนแปลกใจเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้ไม่ยักรู้ว่าเยาเยว่มีงานอดิเรกแบบนี้

"ก็ดี แบบนี้ค่อยดูมีความเป็นมนุษย์ขึ้นมาหน่อย"

ฉู่เป่ยเสวียนรับซองแดง แล้วเริ่มเล่าความลับในดาบและกระบี่ทันที

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "ในดาบฆ่ามังกรซ่อน 'ตำราพิชัยสงครามวู่มู่' เอาไว้ เป็นสุดยอดตำราการทหาร ท่านโหวลองหาทางเอามาดูสิ"

【หลินผิงจือ】: "ตำราพิชัยสงครามเหรอ? สำหรับพวกเราชาวยุทธ์คงไม่มีประโยชน์มั้ง? ต้องมาฆ่าแกงกันแย่งชิงของแค่นี้ ไม่คุ้มเลยแฮะ"

【บูรพาไม่แพ้】: "ดูจากสไตล์ของท่านอาจารย์ ถ้ามีแค่ตำราพิชัยสงคราม คงไม่เรียกราคาถึง 20 คะแนนแน่ ข้ารอฟังความลับของกระบี่อิงฟ้าอยู่"

【จูอู๋ซื่อ】: "ไม่ปิดบังท่านอาจารย์ จูตัดสินใจแล้วว่าจะถอยห่างจากราชสำนัก อีกไม่นานจะออกเดินทาง ของสิ่งนี้สำหรับจูแล้ว คงไม่มีประโยชน์อันใด"

ท่านอยากจะไป เกรงว่าจะมีคนไม่อยากให้ไปน่ะสิ!!

ฉู่เป่ยเสวียนส่ายหน้าเงียบๆ แล้วพิมพ์ตอบกลับไป

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "ในกระบี่อิงฟ้าซ่อนเคล็ดวิชาฉบับหนึ่ง ชื่อว่า 'คัมภีร์เก้าอิม' สามารถฝึกฝนจนบรรลุขั้นเซียนเดินดินได้"

【หลินผิงจือ】: "ว้าว สุดยอดไปเลย! ขั้นเซียนเดินดินเชียวนะ ข้ายังอยากไปแย่งมาเลย!"

【จางซานเฟิง】: "คัมภีร์เก้าอิมไม่ธรรมดาจริงๆ มีชื่อเสียงเคียงคู่กับพลังเก้าเอี้ยง ล้วนเป็นสุดยอดวิชาสู่หนทางแห่งเซียนเดินดิน"

【จูอู๋ซื่อ】: "น่าขำสิ้นดี ของล้ำค่าที่สุดดันอยู่ในกระบี่อิงฟ้า ซึ่งก็อยู่ที่สำนักง้อไบ๊มาตลอด แต่คนในโลกหล้ากลับแห่ไปแย่งชิงดาบฆ่ามังกร ช่างโง่เขลานัก!"

【จางซานเฟิง】: "อะแฮ่ม!"

ด้วยเหตุผลบางประการ สำนักง้อไบ๊... ถือว่าอยู่ในความดูแลของเขา

ถ้าไม่ใช่เพราะเหตุนี้

ด้วยนิสัยมุทะลุดุดันของแม่ชีมรณะ ป่านนี้ง้อไบ๊คงโดนถล่มราบคาบไปนานแล้ว!

น่าขำที่แม่ชีมรณะกลับไม่รู้ตัว

ยังหลงคิดว่า คนอื่นเกรงกลัวกระบี่อิงฟ้าในมือของนาง

【บูรพาไม่แพ้】: "ท่านอาจารย์ ไม่ทราบว่าตงฟางสามารถเปลี่ยนไปฝึกคัมภีร์เก้าอิมได้หรือไม่?"

คัมภีร์ทานตะวันในมือนาง เป็นเพียงฉบับไม่สมบูรณ์

แค่ขั้นปรมาจารย์ต้นๆ ก็ถือว่าสุดทางแล้ว

หากนางต้องการทะลวงสู่ขั้นเซียนเดินดิน มีเพียงต้องเปลี่ยนวิชาฝึกเท่านั้นถึงจะพอมีหวัง

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "ได้ แต่... ไม่แนะนำ"

【บูรพาไม่แพ้】: "ทำไมหรือ? หรือวิชานี้มีข้อบกพร่อง?"

【ฉู่เป่ยเสวียน】: "เปล่า แต่เป็นเพราะคนคิดค้นวิชานี้... ยังมีชีวิตอยู่!"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]