บทที่ 08 [จูอู๋ซื่อ: ข้าจะนำทัพเอง!]

บทที่ 08 [จูอู๋ซื่อ: ข้าจะนำทัพเอง!]

◉◉◉◉◉

คนที่มีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้ จะหาพวกใสซื่อบริสุทธิ์จริงๆ น่ะไม่มีหรอก

ทองคำหมื่นตำลึงไม่ใช่เงินน้อยๆ

ตระกูลหลินถึงจะรวย แต่ก็ไม่ได้รวยขนาดโปรยเงินเล่นได้!

แถมตัวหลินผิงจือเอง ก็ไม่ใช่คุณชายเสเพลล้างผลาญสมบัติ

จะให้เขาควักทองพันตำลึงออกมาในรวดเดียว ก็ต้องมีความลังเลบ้างเป็นธรรมดา

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก

ไม่กี่วันก็ผ่านพ้นไป

ในวันนี้

ร่างอันเหนื่อยล้าสามร่าง ที่เต็มไปด้วยฝุ่นเดินทาง ก็ก้าวเข้ามาในคุ้มพิทักษ์มังกร

พวกเขาคือคนที่จูอู๋ซื่อส่งไปยังเขาบู๊ตึ๊ง

'ต้วนเทียนหยา', 'กุยไห่อีเตา' และ 'ซ่างกวนไห่ถัง'

...

"พวกเจ้าเห็นกับตาจริงๆ รึ ว่าอวี๋ไต้เหยียนหายเป็นปกติ?"

จูอู๋ซื่อจ้องมองสมุนมือขวาทั้งสาม เอ่ยถามย้ำด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

"เรียนท่านพ่อบุญธรรม ข้าขอยืนยัน!"

ซ่างกวนไห่ถังประสานมือตอบ

จากนั้นก็หันไปมองกุยไห่อีเตา แล้วเสริมว่า "พวกเราไม่เพียงเห็นกับตา อีเตายังได้ประมือกับเขาไปหลายกระบวนท่า อวี๋ไต้เหยียนก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์แล้วจริงๆ!"

"ดี! ดี! ดีมาก!"

จูอู๋ซื่อปรบมือหัวเราะร่า เอ่ยชมเชย "พวกเจ้าทำได้ดีมาก ครั้งนี้มีความชอบใหญ่หลวง เดี๋ยวกลับไปพักผ่อน ข้าจะมีรางวัลให้อย่างงาม!"

พูดจบ ก็ไล่ทั้งสามคนไปพักผ่อน

พออยู่คนเดียวปุ๊บ เขาก็รีบเข้ากลุ่มสนทนาทันที

[จูอู๋ซื่อ]: "ท่านอาจารย์ฉู่ จูคนนี้เตรียมของแลกคะแนนไว้พร้อมแล้ว ขอท่านโปรดเมตตา ประทานยาวิเศษให้ด้วย!"

ส่งข้อความปุ๊บ ก็หยิบของที่จะแลกออกมาทันที

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกจูอู๋ซื่อ แลกเปลี่ยนของวิเศษระดับหนึ่งขั้นสูงสุด — บัวหิมะพันปี ได้รับ 10 คะแนน!]

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกจูอู๋ซื่อ ส่งซองแดงให้หัวหน้ากลุ่มฉู่เป่ยเสวียน โปรดตรวจสอบ]

จูอู๋ซื่อในฐานะท่านโหวผู้กุมอำนาจคุ้มพิทักษ์มังกร ของในมือที่แลกได้สิบคะแนนมีไม่น้อย

ที่ยอมควักบัวหิมะพันปีอันล้ำค่าออกมา ก็เพื่อเป็นการประจบเอาใจฉู่เป่ยเสวียนนั่นเอง

เพราะก่อนหน้านี้ เขาทำท่าทีเหมือนจะลองของฉู่เป่ยเสวียนไปหน่อย

คนเจ้าแผนการอย่างจูอู๋ซื่อ

เมื่อมั่นใจในความสามารถของฉู่เป่ยเสวียนแล้ว ย่อมต้องรีบสานสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้น

ตัวตนระดับเทียบเท่าเซียนเดินดิน ต่อให้ผูกมิตรไม่ได้ ก็ห้ามไปล่วงเกินเด็ดขาด!

...

หินก้อนเดียวสร้างคลื่นนับพันชั้น

กลุ่มสนทนาที่เงียบเหงามาหลายวัน จู่ๆ ก็คึกคักขึ้นมาทันตา

คนที่รีบเสนอหน้าต่อจากจูอู๋ซื่อ ไม่ใช่ใครอื่น คือบูรพาไม่แพ้ที่รอจังหวะอยู่นานแล้ว!

[บูรพาไม่แพ้]: "บูรพาคารวะท่านอาวุโสฉู่ ผู้น้อยติดพันการเก็บตัวฝึกวิชา จึงไม่ได้มาคารวะทันที หวังว่าท่านอาวุโสจะไม่ถือโทษ!"

[บูรพาไม่แพ้]: "จริงดังคำท่านอาวุโส วิชาที่ผู้น้อยฝึกมีข้อบกพร่อง ขอท่านอาวุโสโปรดประทานยาวิเศษด้วย!"

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกบูรพาไม่แพ้ แลกเปลี่ยนวรยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นสูง — คัมภีร์ทานตะวัน (ฉบับไม่สมบูรณ์) ได้รับ 10 คะแนน!]

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกบูรพาไม่แพ้ แลกเปลี่ยนทองคำสองพันตำลึง ได้รับ 2 คะแนน]

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกบูรพาไม่แพ้ ส่งซองแดงให้หัวหน้ากลุ่มฉู่เป่ยเสวียน โปรดตรวจสอบ]

ความคิดของบูรพาไม่แพ้ก็คล้ายๆ กับจูอู๋ซื่อ คือต้องการสานสัมพันธ์

ถึงขนาดยอมเอาคัมภีร์วิชาของตัวเองมาแลก

แต่ที่คาดไม่ถึงคือ คัมภีร์ทานตะวันดันเป็นแค่วิชา (กึ่ง) ไร้เทียมทาน

เลยต้องรีบคว้าทองคำมาโปะเพิ่มให้คะแนนมันดูดี

[เยาเยว่]: "รบกวนด้วย ขอโอสถหวนคืนหนึ่งเม็ด"

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกเยาเยว่ แลกเปลี่ยนวรยุทธ์ระดับหนึ่งขั้นสูงสุด — พลังหยกอำไพ ได้รับ 10 คะแนน!]

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกเยาเยว่ ส่งซองแดงให้หัวหน้ากลุ่มฉู่เป่ยเสวียน โปรดตรวจสอบ]

ในกลุ่มนี้ไม่มีใครโง่

การกระทำของจูอู๋ซื่อ บ่งบอกอะไรได้หลายอย่าง

โดยเฉพาะบูรพาไม่แพ้กับเยาเยว่ ที่พอจะรู้นิสัยของจูอู๋ซื่ออยู่บ้าง

ถ้าไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย คนอย่างจูอู๋ซื่อไม่มีทางทำการแลกเปลี่ยนเด็ดขาด!

ดังนั้น ทั้งสองจึงไม่รีรอ รีบส่งคำขอซื้อยาทันที

หลินผิงจือเองก็ช้ากว่าทั้งสองคนไม่เท่าไหร่

[หลินผิงจือ]: "ท่านอาวุโสฉู่ ผู้น้อยอ้อนวอนแทบตาย ในที่สุดก็กล่อมท่านพ่อสำเร็จ รวบรวมทองได้หมื่นตำลึง ขอความเมตตาท่านอาวุโสประทานยาด้วยครับ"

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกหลินผิงจือ แลกเปลี่ยนทองคำหนึ่งพันตำลึง ได้รับ 10 คะแนน!]

[แจ้งเตือน: สมาชิกหลินผิงจือ โควตาการแลกเปลี่ยนทองคำเป็นคะแนนหมดแล้ว การแลกเปลี่ยนครั้งต่อไปต้องรออีก 30 วัน]

[ระบบแจ้งเตือน: สมาชิกหลินผิงจือ ส่งซองแดงให้หัวหน้ากลุ่มฉู่เป่ยเสวียน โปรดตรวจสอบ]

คำแก้ตัวของหลินผิงจือก็ไม่ใช่เรื่องโกหกซะทีเดียว

กว่าจะรวบรวมทองคำมาได้ เขาต้องเปลืองน้ำลายไปเยอะมาก

แค่เปลี่ยนเป้าหมายจากพ่อ เป็นแม่เท่านั้นเอง

...

เรือนพำนักเป่ยเสวียน

ฉู่เป่ยเสวียนมองดูข้อความที่เด้งรัวๆ แล้วพยักหน้าพอใจ

ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

"ชิ ยัยผู้หญิงคนนี้..."

พอเห็นข้อความของเยาเยว่ ฉู่เป่ยเสวียนก็ขมวดคิ้วนิดหน่อย

นี่เห็นว่าคะแนนมีประโยชน์กับเขานะ

ไม่งั้น

ด้วยทัศนคติแบบนี้ของเยาเยว่ ชาตินี้อย่าหวังจะได้เห็นแม้แต่กากยาของเขาเลย!

เขาไม่ใช่นักธุรกิจจ๋า ที่จะยิ้มรับลูกค้าทุกคนไม่เลือกหน้า

"โอสถหวนคืนสินะ... ดูทรงแล้ว คงไม่ได้เอาไปใช้เอง แต่จะเอาไปให้... เหลียนซิง สินะ"

แขนและขาข้างหนึ่งของเหลียนซิงเคยบาดเจ็บสาหัส

และไม่เคยรักษาหายขาด

และคนที่ลงมือทำให้นางพิการ ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือพี่สาวแท้ๆ ของนาง — เยาเยว่!

"นิสัยผู้หญิงคนนี้ บิดเบี้ยวซะจริง"

ฉู่เป่ยเสวียนส่ายหน้าลับหลัง

สำหรับผู้หญิงนิสัยแปลกประหลาดแบบนี้ ต่อให้สวยล่มเมืองแค่ไหน เขาก็ขอบาย

เขาหยิบยาออกมา แล้วส่งเป็นซองแดงแจกจ่ายไปเหมือนตอนจางซานเฟิง

[ระบบแจ้งเตือน: หัวหน้ากลุ่มฉู่เป่ยเสวียน ส่งซองแดงให้สมาชิกจูอู๋ซื่อ โปรดตรวจสอบ]

[ระบบแจ้งเตือน: หัวหน้ากลุ่มฉู่เป่ยเสวียน ส่งซองแดงให้สมาชิกเยาเยว่ โปรดตรวจสอบ]

[ระบบแจ้งเตือน...]

ส่วนซองแดงของบูรพาไม่แพ้ ฉู่เป่ยเสวียนส่งให้เป็นคนสุดท้าย พร้อมแนบข้อความไปสองสามประโยค

[ฉู่เป่ยเสวียน]: "ยาปู้เทียน (ยาซ่อมสวรรค์) ระดับหนึ่ง สามารถซ่อมแซมความบกพร่องทั้งที่เกิดแต่กำเนิดและภายหลังได้"

[ฉู่เป่ยเสวียน]: "แก่นแท้ของคัมภีร์ทานตะวัน คือวิถีแห่งอมตะที่ผสานความขาดและความเกิน ฉบับที่เจ้าฝึกมันไม่สมบูรณ์ มีแต่ขาดไม่มีเกิน ขอแค่เติมเต็มส่วนที่ขาด ก็จะทะลวงด่านได้"

[ฉู่เป่ยเสวียน]: "ถ้าสนใจคัมภีร์ฉบับสมบูรณ์ ติดต่อข้าได้ทุกเมื่อ"

สำหรับลูกค้าเกรดพรีเมียมอย่างบูรพาไม่แพ้ ที่มีแนวโน้มจะเปย์หนักในอนาคต เขาไม่ถือสาที่จะพูดเยอะหน่อย

[บูรพาไม่แพ้]: "ขอบพระคุณท่านอาวุโสที่เมตตา บูรพาซาบซึ้งใจยิ่งนัก จะต้องมารบกวนอีกแน่นอน"

ผ่านไปพักใหญ่ บูรพาไม่แพ้ถึงตอบกลับมา

ช่วยไม่ได้

ภาพตอนยาโผล่ออกมาตรงหน้า มันกระแทกใจแรงไปหน่อย!

นางสตั๊นไปกว่าสิบวินาที ถึงค่อยเรียกสติกลับมาได้

ก็ไม่แปลก

ขนาดจางซานเฟิงที่เป็นเซียนเดินดิน ตอนเห็นครั้งแรกยังเหวอ

นับประสาอะไรกับนางที่เป็นแค่ยอดปรมาจารย์

เมื่อเทียบกันแล้ว

ปฏิกิริยาของเยาเยว่ดูจะน้อยกว่ามาก

หนึ่งคือฝีมือนางสูงส่ง เริ่มสัมผัสขอบเขตของการทำลายมิติได้แล้ว

สองคือนิสัยส่วนตัว

"หึ ลูกไม้ปาหี่..."

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]