ตอนที่ 20 การทำอาหารกลางแจ้ง

ตอนที่ 20 การทำอาหารกลางแจ้ง

กวนชูชิงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยและยังไม่ยอมแพ้

“งั้นคุณช่วยออกมาเจอฉันข้างนอกได้ไหม ฉันอยากขอบคุณ”

กวนชูชิงหยิบมือถือของเธอแล้วส่งข้อความ

ผู้ชายคนนี้แตกต่างจากคนอื่นจริงๆ เขาไม่สนใจผู้หญิง หรือบางทีเขาอาจเป็นเกย์?

นั่นเป็นคำอธิบายเดียวที่กวนชูชิงเข้าใจได้

"หืม.?" หวังเสียนกำลังเตรียมต้มน้ำและนำฟืนใส่เข้าเตาเตรียมจุดไฟ เขาได้ยินเสียงโทรศัพท์ของเขา เขาเห็นข้อความของกวนชูชิงก่อนที่จะดูปูขนและกุ้งมังกรขนาดใหญ่ในหม้อ

"เฮ้อ...ในเมื่อเป็นแบบนี้งั้นทำไมฉันไม่ชวนเธอมากินอาหารด้วยกันไปซะเลยหล่ะ"

หวังเสียนไม่ได้คิดอะไรมากในเรื่องนี้และเขาส่งข้อความกลับไป "ผมกำลังทำอาหารอยู่ที่เนินเขาริมศาลาริมทะเลสาปทางตะวันออกถ้าคุณยังไม่ได้กินอะไรทำไมคุณไม่มากินที่นี่พร้อมกันเลยล่ะ?"

หลังจากส่งข้อความออกไปแล้วหวังเสียนก็เริ่มทำความสะอาดพื้นที่และอุปกรณ์อีกครั้ง เขาล้างชามและตะเกียบแล้วจุดไฟ

เมื่อกวนชูชิงได้รับข้อความในขณะที่เธออยู่ในห้องหอพักเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

"ทำอาหารนอกบ้านฉันควรจะไปดีไหมมันมืดไปหน่อยเขาจะคิดไม่ดีหรือเปล่า…. "

"เขาไม่เหมือนดนไม่ดี และเขาคงกำลังทำอาหารของเขาอยู่แล้ว ดูเหมือนเขาไม่ได้วางแผนอะไรไว้ นอกจากนี้มันยังเป็นวันหยุดฤดูร้อนคนอื่นๆในลานที่ทำอาหารกลางแจ้งน่าจะพอมีอยู่บ้าง "

กวนชูชิงตัดสินใจที่จะไป เธอยืนขึ้นแล้วแต่งหน้าบางๆก่อนมุ่งหน้าไปยัง ศาลาริมทะเลสาป

เมื่อเธอไปถึงเธอเห็นชายหนุ่มยืนอยู่ข้างกองไฟ

"มีแค่เขาคนเดียว"

กวนชูชิงมองไปทั่วบริเวณขณะที่เธอเดินเข้าไป "หวังเสียน"

"หืม..โอ้นั้นมันสาวงามดาวคณะเรานี่นา" หวังเสียนเงยหน้าขึ้นมองพร้อมเอ่ยทักอย่างเป็นกันเอง

"ฉันกำลังคิดว่าคุณอยู่ในอารมณ์แบบไหนถึงนึกมาทำอาหารนอกบ้านตอนมืด"

กวนชูชิงเดินไปและเห็นหวังเสียนเตรียมปรุงน้ำจิ้มซีฟู๊ดแบบไทยสไตล์ เธอตกใจและถามว่า "หวังเสียนคุณกำลังทำอาหารไทยที่อร่อยที่สุดในจักวาลเหรอ"

"อาหารทะเลนี่ ผมจับพวกมันมาจากทะเลในวันนี้เองถ้ากินกับน้ำจิ้มซีฟู๊ดไทยนะอร่อยร้องหาแม่เลยเชียว

แม้แต่แม่การะเกต ออเจ้าย้อนเวลาไปยังมิวายทำน้ำจิ้มซีฟู๊ดกิน..แซ่บหลายๆ"

**(เอ็งก็ดูด้วยกระนั้นรึ อ้ายหวังเกลอข้า แม้นเจ้าผ่านมากรุงศรีคราใดข้าจักพาเจ้าไปร่ำสุราให้หน่ำใจเลยเกลอเอ้ย..)**

หวังเสียนยิ้มแล้วเงยหน้าขึ้นมองเธอ

กวนชูชิงยังคงสวยงามเหมือนเดิม

กวนชูชิงเป็นเทพธิดาที่รู้จักกันดีของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง

และมันเป็นเรื่องที่ดีมากที่ได้ทานอาหารกับผู้หญิงที่สวยๆเช่นนี้

แน่นอนว่าต้องอยู่ในเงื่อนไขที่พวกเขาเข้ากันได้ดี

"ว้าวอาหารทะเลน่ากินมากๆเลย

ดูเหมือนว่าวันนี้ฉันจะต้องน้ำหนักเพิ่มแน่ๆเลย" กวนซู่ชิงนั่งลงเธอมองไปที่หม้อที่ตั้งไฟไว้อยู่

ก่อนที่จะหันมามองที่หวังเสียน

ภายใต้แสงสว่างของเปลวไฟเขาดูมีออร่าเปล่งประกายที่ไม่เหมือนใคร

หวังเสียนถือว่าเป็นคนที่หล่อเหลามากคนหนึ่ง

กวนชูชิงพบม้านั่งหินและนั่งลงบนมัน "จริงๆแล้วควรเป็นฉันมากกว่าที่ต้องเลี้ยงอาหารคุณ และวันนี้ฉันยังมาแย่งอาหารคุณกินอีก เอางี้นะในคืนพรุ่งนี้ฉันจะพาคุณไปเลี้ยงข้าวเองคุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้"

"แน่นอน!" หวังเสียนยิ้มให้เธอและพูดต่อ "มันจะเป็นเกียรติของฉันที่ได้รับการดูแลจากนางฟ้าแห่ง เจียงเฉิง!"

"และอีกอย่างเรียกผม หวังเสียนธรรมดาก็ได้ เราเป็นเพื่อนกัน"

"โอเค...แต่ว่าฉันสงสัยอยู่เรื่องหนึ่งทำไมนายถึงปฏิเสธฉันตลอดเลยล่ะมันทำให้รู้สึกว่าฉันรบกวนนายหน่ะ" กวนชูชิงมองดูเขาอย่างโกรธๆ

"ฮึฮึ" หวังเสียนยิ้มและหัวเราะเบาๆ “นั่นเป็นเพราะผมรู้สึกว่าผมไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลยจริงๆ มันเป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆเท่านั้น”

"สิ่งที่นายทำไม่ได้เป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆนะ " กวนชูชิงตอบพลางจ้องมองเขาอย่างจริงจัง

"เอาล่ะๆ อาหารสุกแล้วเรามาเริ่มกันเร็วผมจะตักให้เธอเอง" หวังเสียนเปิดฝาหม้อและส่งถ้วยน้ำจิ้มที่เขาเตรียมไว้ก่อนหน้าให้กวนชูชิง

"ว้าวว!? กุ้งมังกรและปูขนตัวใหญ่มากๆ" กวนชูชิงตกใจเมื่อเธอเห็นกุ้งขนาดใหญ่สองตัวและปูขนแต่ละตัวมีน้ำหนักสองถึงสามจินในหม้อ

"ฮ่าฮ่า" หวังเสียนยิ้ม "ใช่พวกมันทั้งหมดนั้นถูกจับขึ้นจากทะเลสดๆเลยเชียวล่ะ"

ขณะที่หวังเสียนพูดเขาก็ตักกุ้งมังกรตัวใหญ่ออกมาจากหม้อ หลังจากนั้นเขาใช้กรรไกรผ่ากลางหัวถึงหางวางไว้ในจานส่งต่อไปยังกวนชูชิง

"จัดเลย..เต็มที่เลยนะ เราแต่ละคนแบ่งกุ้งมังกรตัวใหญ่คนล่ะตัวและยังมีปูขนตัวใหญ่อีกหลายตัวเลยล่ะ"

"ขอบคุณนะ" กวนชูชิงรับมาอย่างมีความสุข

"ระวังมันร้อนนะ"

"อืม"

กวนชูชิงมองกุ้งมังกรขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือของเธอและค่อยๆแกะเปลือกออกเบา ๆ

"มันหอมมากๆเลย!" กวนชูชิง ยิ้มอย่างมีความสุข

"รสชาติดีมากเลยนะ" หวังเสียนจุ่มลงในน้ำจิ้มที่เขาเตรียมไว้ รสชาติเป็นที่น่าพอใจอย่างยิ่ง กุ้งมังกรขนาดใหญ่ร่วมกับน้ำจิ้มสุดแซ่บแสนอร่อย

"ฉันไม่ได้คาดหวังว่าฉันจะโชคดีที่ได้ทานอาหารมื้อค่ำที่หรูหราอย่างนี้เลยนะเนี่ย" กวนชูชิงมองที่หวังเสียนและพูดพร้อมรอยยิ้ม

"อืม..ฉันเอาเบียร์ติดมาด้วยสองขวดเธอจะดื่มด้วยไหม?" หวังเสียนถาม เขาเอาเบียร์ของหวังตงไห่ ที่แช่ตู้เย็นไว้ติดออกมาด้วย

"กุ้งมังกรน้ำจิ้มแซ่บๆพร้อมด้วยเบียร์เย็นๆ! ส่งมาเลยดีกว่าอย่าถามให้เสียเวลา" กวนชูชิงยื่นมือของเธอแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม

*อืม..(แปลไปน้ำลายยายไหลย้อยเยย)*

"รอสักครู่ เดี๋ยวผมเปิดขวดให้"

หวังเสียนช่วยเธอเปิดขวดก่อนส่งให้เธอ

"ว้าว?! นี่มันฟินมากเลย" กวนชูชิงจิบเบียร์เย็นๆ

ก่อนที่จะเพลิดเพลินกับเนื้อกุ้งมังกรของเธอ

"มีปูขนด้วยนะ ผมจับพวกมันมาจากทะเลและพวกมันก็สดใหม่จริงๆ"

หวังเสียนยกปูออกจากหม้อและแกะกระดองปูก่อนจะส่งต่อให้เธอ

“ หวังเสียนนายน่ารักมากๆเลย

และฉันชอบน้ำจิ้มที่นายทำมากอร่อยมากเลยหล่ะ ฉันแน่ใจว่าแฟนนายต้องรักนายมากๆแน่เลยใช่มั้ย” กวนชูชิงมองที่เขาและถามอย่างละเอียด

ร่างกายของหวังเสียนแข็งทื่อขึ้นทันที เขาจำได้ว่าหญิงสาวพูดกับเขาว่าอย่างไรและเธอเลือกที่จะไปกับผู้ชายคนอื่น

แม้ว่าเธอจะไม่ได้สวยมากแต่รูปลักษณ์ที่เรียบร้อยและน่ารักของเธอคือสิ่งที่เขาชอบ

"ฟู่ววว...!" เขาถอนหายใจและเป่าลมยาวออกมาเพื่อระบายความอึดอัด

เด็กผู้หญิงที่ใสซื่อและบริสุทธิ์ที่มาจากย่านชานเมืองเดียวกันกับเขาคนนั้น ยังคงอยู่ในความทรงจำของเขาต่อไป

แต่..ไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้นคนที่ทิ้งเขาและรังเกียจเขาเหมือนขยะเหม็นๆกองหนึ่ง

เธอคนนั้นไม่สมควรเอ่ยถึง และไม่ควรจะอยู่ในความคิดเขาอีกต่อไป

เธอไม่คู่ควรกับความรักของเขา

"เกิดอะไรขึ้น?" กวนชูชิงเห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันและถามอย่างสงสัย

“ ผมสบายดี ปมไม่มีแฟนหรอก

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ความรักของผมมันจบลงไปแล้ว และจบลงก่อนที่จะเริ่มด้วยซ้ำ” หวังเสียนจ้องมองเปลวพลางหัวเราะเบาๆกับตัวเองก่อนที่จะยกขวดเบียร์ขึ้นดื่ม

กวนชูชิงตกตะลึงเล็กน้อย “นายเป็นคนดีนะและยอดเยี่ยมมากด้วยฉันแน่ใจว่านายจะสามารถหาแฟนที่สวยๆได้สบายเลย” กวนชูชิงกล่าวปลอบใจ

"บางทีนะ" หวังเสียนยิ้มและพยักหน้า

“ อย่างไรก็ตามตอนนี้ผมกำลัง

ตั้งเป้าหมายไปที่การพัฒนาตัวเองและหาเงินให้ได้มากขึ้น

เพราะในตอนนี้น้องสาวของผมกำลังจะเข้ามหาลัยที่นี่ในปีนี้

และผมตั้งใจให้เธอใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างดีที่สุดให้เหมือนเจ้าหญิงน้อยเลยล่ะ”

กวนชูชิงมองเห็นท่าทางที่ทรนงและเด็ดเดี่ยวของเขา จนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉานิดหน่อย "ฉันอิจฉาน้องสาวของนายจังที่มีพี่ชายที่ดีอย่างนี้

ความสัมพันธ์ของนายกับน้องสาวจะต้องสนิทกันและรักกันมากแน่ๆเลย!"

“ เรามีกันแค่นี้ สองคนพี่น้องและผมสามารถทำทุกๆอย่างได้เพื่อเธอ

แต่ทั้งหมดนี้ก็รวมถึงที่น้องสาวของผมฉลาดและน่ารักด้วย” หวังเสียนหัวเราะ

"มีกันเท่านี้งั้นเหรอ!?" เมื่อกวนชูชิงได้ยินคำเหล่านี้เธอจำสิ่งที่เธอได้ยินจากเพื่อนสนิทของเธอเคยบอกกับเธอได้ทันที

"เป็นไปได้ไหมว่าเขามีแค่น้องสาวเท่านั้น? พ่อแม่ของเขาไม่อยู่อีกแล้วงั้นเหรอ! "

กวนชูชิงคิดถึงพ่อแม่ของเธอทันที แม้ว่า บริษัท พ่อของเธอจะประสบกับวิกฤติครั้งใหญ่ในปีนี้และประกาศล้มละลาย แต่เธอก็ยังมีพ่อแม่ของเธออยู่ด้วย

“ทุกอย่างจะดีขึ้นแน่นอนผู้ชายอย่างนายจะได้รับพรจากสวรรค์อย่างแน่นอนในอนาคต” กวนชูชิงมองดูหวังเสียนและกล่าว "ไม่มีเรื่องเศร้าและเรื่องเลวร้ายอะไรที่จะไม่ผ่านไป บริษัทของพ่อฉันถูกประกาศล้มละลายในปีนี้และนี่มีผลกระทบอย่างมากต่อการดำเนินชีวิตของฉันอย่างไรก็ตามฉันยังรู้สึกว่าตราบใดที่ฉันทำงานหนักทุกอย่างจะดีขึ้นกว่าเดิมแน่นอน"

หวังเสียนมองไปที่กวนชูชิงซึ่งอยู่ข้าง ๆ เขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ใครจะคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะยังคงสามารถมีวิธีคิดมองโลกในแง่บวกเช่นนี้ได้?

"นี่..นายมองอะไรอยู่" กวนชูชิงสังเกตว่าหวังเสียนมองเธอ เธอยกศีรษะขึ้นเล็กน้อยและยกขวดเบียร์ขึ้นดื่มเพื่อปิดบังใบหน้าที่ขึ้นสีแดงเล็กน้อยแล้ว

"ใช่..มันจะดีขึ้นกวนชูชิง" หวังเสียนยกเบียร์ขึ้นดื่มแล้วยิ้ม "ถ้าเธอมีปัญหาในอนาคตและหมดหนทางขอให้มาหาผมผมจะช่วยเธอแก้ปัญหาให้ไม่ว่าจะหนักหนายังไงผมจะช่วยเธอเต็มความสามารถ"

"ทำไมนายจะจีบฉันใช่ไหมล่ะถึงพูดแบบนี้หน่ะ..คิกคิก ตั้งใจจะจีบใช่ไหมล่ะ!"

กวนชูชิง ยิ้มอย่างเจ้าเลห์ และพูดจาหยอกล้อกับหวังเสียน

"เราเป็นเพื่อนกันไง!"

"ตอนนี้นายบอกกับฉันว่าเป็นเพื่อน

และรู้ไหมก่อนหน้านี้นายยังทำกับฉันเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้าอยู่เลย"

…….

จบบท