ตอนที่ 19 แพทย์อัจฉริยะ

ตอนที่ 19 แพทย์อัจฉริยะ

ฉันไม่คิดเลยว่า "พลังออร่ามังกร" จะมีผลเช่นนี้ด้วย

แต่ถ้าฉันมี"พลังงานมังกร"เพียงพอ

ฉันสามารถส่งมันเข้าไปรักษาอาการบาดเจ็บที่ขาของเธอได้

และมันคงสามารถทำให้ฟื้นตัวและหายได้ในทันที

[หมายเหตุ: ต่อไปเรียก"ออร่ามังกร"

ล่ะกันเหมือนพลังลมปราณใช้แล้วสามารถฟื้นคืนมาได้ถ้าได้พัก ไม่เหมือน"พลังงานมังกร"ที่เป็นระบบคะแนนใช้แล้วหมดต้องหามาเติมและเพราะหวังเสียนไม่มีพลังงานมังกรเหลือเลยใช้อัพเวล 2 หมด

ตอนนี้สภาพคือ "ระดับ:2 :1/10,000"]

หวังเสียนคิดกับตัวเองขณะที่เขามองหญิงสาวที่อยู่ในอาการหมดสติ

หลังจากที่เขาช่วยรักษาเบื้องต้นและบรรเทาความเจ็บปวดให้กับเธอ

ต่อจากนั้นเขาก็เดินมาที่หญิงสาวสวยและตรวจสอบสภาพของเธอด้วยพลังงานมังกร

บริเวณทรวงอกด้านในของเธอมีอาการเลือดออกตกในและจับตัวเป็นลิ่มเนื่องจากการถูกกระแทกอย่างรุนแรง

หวังเสียนมองดูอาการบาดเจ็บของเธอและดำเนินการรักษาด้วยออร่ามังกรของเขา ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็ไปตรวจสอบคนที่เหลืออีกสี่คนในรถสปอร์ตอีกสองคัน

นอกจากเด็กหนุ่มที่กระดูกซี่โครงหักซึ่ง หวังเสียน ได้ช่วยเหลือและจัดกระดูกให้เข้าที่แล้ว เด็กหนุ่มที่เหลือก็มีเพียงการบาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น

เด็กสาวสองคนและเด็กหนุ่มที่มีกระดูกซี่โครงหักพวกเขาเป็นกรณีที่ร้ายแรงที่สุด

ทันใดนั้นตำรวจจราจรและรถพยาบาลก็มาถึงหวังเสียนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"รถสปอร์ตหรูสามคันประสอุบัติเหตุ!"

เจ้าหน้าที่ตำรวจที่รีบมาถึงเร่งฝีเท้าขึ้นเมื่อพวกเขาเห็นเหตุการ์ณ

"คุณเป็นคนที่เรียกตำรวจเหรอ?"

เจ้าหน้าที่ตำรวจจราจรวัยกลางคนถามทันทีเมื่อเขาเห็นหวังเสียน

หวังเสียนพยักหน้า "ใช่มันเป็นผมเอง

และผมตรวจสอบอาการคนเหล่านี้แล้ว ไม่ควรเป็นอันตรายถึงขั้นเสียชีวิต"

"หัวหน้ามาดูที่รถสปอร์ตเหล่านี้สิ

แผ่นป้ายทะเบียนรถของมาเซราติ

ดูเหมือนว่ารถคันนี้จะเป็นหลานสาวของ ผู้อาวุโส เซี่ย"

ชายหนุ่มผู้ตามหลังนายตำรวจวัยกลางคนพูดเบา ๆ กับเขา

"ห๊า.?" เจ้าหน้าที่ตำรวจวัยกลางคนดูทะเบียนรถ 2333 และขมวดคิ้วทันที “ใช่แล้วมันเป็นหลานสาวของ อาวุโสเซี่ย และเยาวชนที่เหลือจะต้องไม่ใช่เด็กธรรมดาแน่นอนเลย ลองดูพวกเขาสิ”

เจ้าหน้าที่วัยกลางคนวิ่งไปตรงที่

หวังเสียนยืนอยู่แล้วมองดูเด็กสาวทั้งสองคน

“เธอเป็นหลานสาวของ อาวุโสเซี่ยจริงๆ”

เหงื่อเย็นๆไหลบนหน้าผากของเขา

“ได้โปรด อย่าให้เธอเป็นอะไรเลยถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอคง….”

เขาเห็นรถพยาบาลเปิดเสียงไซเรนดังอยู่ใกล้กับเขา เขาตะโกนเรียกออกไปทันที  "หมอ! หมอ! มาที่นี่เร็ว เร็วๆเข้า!"

เจ้าหน้าที่จากรถพยาบาลสองสามคนนำเปลหามออกมาแล้ววิ่งตรงมาที่พวกเขาทันที

ให้ฉันตรวจดูเธอก่อน "หมอพูดกับพยาบาลสองคนที่กำลังเดินอยู่ข้างๆ เธอก้มหัวลงและเริ่มตรวจสอบการบาดเจ็บของหญิงสาว

“ ขาของเธอได้รับบาดเจ็บมีกระดูกแตกร้าว ผมปฐมพยาบาลเบื้องต้นจัดกระดูกเข้าที่ให้แล้ว เพียงแต่ต้องรักษาตามอาการต่อไปและเธอแค่ต้องการเวลาพักฟื้นเต็มที่ก็จะหายเป็นปกติ

ส่วนสาวสวยข้างๆเธอมีเลือดลิ่มตกในบริเวณหน้าอกของเธอ ผมเช็คอาการให้แล้วถ้าได้รับการดูแลอย่างดี  ก็ไม่มีปัญหาร้ายแรงใด ๆ

นอกจากนี้เด็กหนุ่มคนขับรถเฟอร์รารี่เขาซี่โครงหักซึ่ง ผมดูแลเบื้องต้นไปพอสมควรแล้วกระดูกที่หักไม่ได้แทงโดนอวัยวะภายในใดๆ เพียงแต่ต้องเพิ่มความระมัดระวังเมื่อพวกคุณย้ายเขา "

แพทย์ที่ทำการตรวจสอบนั้นตกตะลึง เธอเงยหน้าของเธอขึ้นมองดูหวังเสียนด้วยความประหลาดใจ

หวังเสียนก็มองกลับไปที่คุณหมอสาว

แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงแต่รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ผู้หญิงคนนี้สวยมากๆ?

คุณหมอสาวคนนี้เธออายุประมาณยี่สิบปลาย ๆ เสื้อกราวด์สีขาวของเธอแม้จะตัวใหญ่และคลุมร่างกายเธอเอาไว้แต่ก็ไม่สามารถซ่อนร่างกายอันสวยงามที่มีสัดส่วนดั่งนางแบบสุดเซ็กซี่ของเธอไว้ได้

ใบหน้าของเธอหมดจดและประณีตดั่งเหมือนเทพธิดา เส้นผมของเธอดำเงางามยาวสลวยถูกผูกไว้ด้วยทรงหางม้าแบบเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยเสน่ห์และเย้ายวน

หมอเอื้อมมือไปแตะที่ขาของเด็กสาวเพื่อตรวจอาการ เธอมีสีหน้าค่อนข้างประหลาดใจ

"พาเธอไปขึ้นรถพยาบาลและระวังอย่าให้ขากระทบกระเทือนโดยเด็ดขาด"

"ทราบแล้วคุณหมอซัน" เจ้าหน้าและพยาบาลทั้งสองพยักหน้าทันที

"คุณเป็นนักเรียนแพทย์หรือเรียนการปฐมพยาบาลมาใช่หรือเปล่า?" หมอซันลุกขึ้นและถามอย่างสงสัย

"เอ๊ะ…ไม่ใช่หรอกครับ ผมแค่มีความรู้นิดๆหน่อยๆ” หวังเสียนหัวเราะเบา ๆ

จริงๆเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับการรักษา ทั้งหมดที่เขาทำคือรักษาผู้ป่วยด้วย พลังออร่ามังกร

หมอซันก็ไม่ได้ถามอะไรมากอีกต่อไปและเธอเริ่มตรวจสอบอาการบาดเจ็บของผู้ประสบเหตุที่เหลือ

เธอยกเสื้อที่บริเวณหน้าอกของหญิงสาวสวยและตรวจสอบอาการบาดเจ็บของหญิงสาว เธอตกใจอีกครั้งและพูด "เธอบาดเจ็บบริเวณหน้าอกหลีกเลี่ยงการสัมผัส"

จากนั้นเธอก็มาที่รถสปอร์ตคันอื่นและเริ่มตรวจสอบ

“มันเป็นกระดูกซี่โครงหักจริงๆชายหนุ่มคนนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ”

หมอซันตรวจทุกคนและตกตะลึงกับผลลัพธ์ที่ได้

ด้วยสถานการณ์เช่นนี้เธอคงใช้เวลานานในการตรวจสอบการบาดเจ็บหากไม่ได้ชายหนุ่มที่รายงานอาการคนไข้ให้เธอฟัง

"โอเค ตอนนี้ผมต้องไปแล้ว"

หวังเสียนพูดกับเจ้าหน้าที่ตำรวจและหมอ

เมื่อเห็นว่าจำนวนผู้บาดเจ็บทั้งหมดถูกย้ายไปที่รถพยาบาลแล้วหวังเสียนดูเวลาและตอนนี้เกือบ หนึ่งทุ่มแล้ว

"น้องชายขอหมายเลขโทรศัพท์ของคุณไว้หน่อยเพื่อให้เราสามารถติดต่อกับคุณได้เมื่อมีเรื่องจำเป็นต้องสอบถาม" เจ้าหน้าที่ตำรวจวัยกลางคนกล่าว

"ได้ซิครับ.." หวังเสียนพยักหน้าและทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้

หมอซันหันมามองที่เขาครู่หนึ่งก่อนที่เธอจะขึ้นรถพยาบาล

"การแข่งรถนี่ เกือบจะทำให้มีคนตาย" หวังเสียนส่ายหัวแล้วเดินไปที่ด้านข้าง เขาขี่มอเตอร์ไซค์ ฮาร์เลย์ และมุ่งหน้ากลับไปมหาลัย

"หัวหน้า..ชายหนุ่มคนนั้นขี่มอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์เชียวนะ พื้นฐานครอบครัวของเขาต้องค่อนข้างดี" เจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มจ้องมองที่ด้านหลังของหวังเสียนเมื่อเขาจากไป

"อืม...เรายังไม่ต้องสนใจอะไร

ที่เหลือตอนนี้เราต้องตรวจสอบกับโรงพยาบาลเราหวังว่าหลานสาวของ

ผู้อาวุโสเซี่ยและเด็กวัยรุ่นที่เหลืออาการพวกเขาจะดีขึ้น" เจ้าหน้าที่วัยกลางคนกล่าว

"รถบรรทุกคันใหญ่จอดอยู่บนถนนในลักษณะที่ไม่ถูกต้องและรถสปอร์ตสามคันนั้นน่าขับเร็วเกินไปดังนั้นจึงเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์

เจ้าของรถบรรทุกคันนั้นตอนนี้ก็ยังอยู่ในอาการตกใจให้การไม่รู้เรื่อง"

ในเวลานี้หมอซันกำลังตรวจขาทั้งสองของหญิงสาวด้วยอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งในรถพยาบาล การแสดงออกของเธอค่อนข้างน่าตกใจ

…....

"ไม่น่าเป็นไปได้ สิ่งนี้เป็นไปได้อย่างไรขาของเธอทั้งสองแตกหักอย่างเห็นได้ชัด แต่พวกมันได้รับการปฐมพยาบาลและจัดกระดูกให้เข้าที่ได้อย่างความสามารถในการรักษาน่าทึ่งจริงๆชายหนุ่มคนนั้นอาจเป็นแพทย์อัจฉริยะอย่างงั้นเหรอ?"

…..

ถึงตอนนี้หวังเสียนก็กลับมาถึงทางเข้ามหาลัยของเขาแล้ว

เขาหันไปมองกุ้งมังกรและปูขนในกระเป๋าข้างรถก่อนที่เขาจะเข้าไปที่ร้านสะดวกซื้อ

หลังจากซื้อซอสและเครื่องเทศมาเขาก็กลับมาที่หอพักทันที

"ฉันจะเอาไข่มุกไปเก็บไว้ก่อนแล้วก็ไปทำอาหารข้างนอก"

หวังเสียนยิ้ม

บาร์บีคิวกลางแจ้งเป็นหนึ่งในไฮไลท์ของมหาวิทยาลัยเจียงเฉิง

ที่เนินเขาทางตะวันออกขอ

มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับบาร์บีคิวกลางแจ้ง

หลุมเตาสำหรับก่อไฟนั้นมีอยู่ทั่วไปในบริเวณนี้ เพียงแค่นำฟืนและอุปกรณ์อีกนิดหน่อยติดไปด้วยเท่านั้น

คนตะกละอย่าง หวังตงไห่ เพื่อนของเขามีเครื่องมือที่จำเป็นสำหรับการทำอาหารกลางแจ้งอยู่เพียบพร้อม หวังเสียนเอาหม้อใส่น้ำมา เขาหิ้วส่วนผสมและเครื่องปรุงทั้งหมดพร้อมมุ่งหน้าไปยังเนินเขาทางตะวันออก

เนินเขาตะวันออก เป็นเนินเขาที่ตั้งอยู่ด้านข้างของศาลาริมทะเลสาบ การก่อไฟนั้นปลอดภัยมากเพราะไม่มีต้นไม้หรือหญ้าแห้งบริเวณนี้

ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง หวังเสียนเดินมาถึง

บริเวณลานสำหรับทำบาร์บีคิว

ปี๊บบ!ปี๊บบ!

ทันใดนั้นโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เขาดูและพบว่าเป็น กวนชูชิง

"ฉันยังไม่ได้ขอบคุณสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อนเลย

ฉันอยากเชิญคุณไปทานอาหารเย็นเพื่อเลี้ยงขอบคุณ สำหรับการช่วยเหลือ"

หวังเสียนมองดูข้อความใน Wechat ที่กวนชูชิงส่งมา เขาลังเลเล็กน้อย

และเขาก็ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ"

"ฮะ?"

กวน ชูชิง ตกใจเล็กน้อยจากคำตอบของ หวังเสียน

ตั้งแต่ที่เธอเริ่มเรียนมัธยมมาจนถึงตอนนี้เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ไม่อยากทานอาหารค่ำกับเธอ

ในตอนแรกเธอคิดว่าเขาคงหมือนกับคนอื่น ๆ เธอคิดว่าหวังเสียนจะส่งข้อความแชทชวนเธอคุยหลังจากเพิ่มเธอใน Wechat แล้วแต่เขาไม่ได้ทำ

และตอนนี้เธอถูกปฏิเสธอีกครั้งหลังจากชวนเขาไปรับประทานอาหารค่ำด้วยกัน

เธออดสงสัยไม่ได้เลยว่าตัวเธอไม่มีเสน่ห์และความน่าสนใจสำหรับเขาเลยหรือยังไง

………..

จบบท