บทที่ 28 ความมั่นใจอันเปี่ยมล้น

ฉู่เสินซิ่วกวาดสายตามองไปรอบๆ ทันใดนั้นเหล่าองครักษ์เสื้อแพรที่สบสายตากับเขาต่างรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา ราวกับมีขุนเขาไท่ซานกดทับลงบนร่าง เพียงชั่วลมหายใจหลายคนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก หายใจไม่ออก ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง

ผ่านไปครู่ใหญ่ ฉู่เสินซิ่วจึงค่อยๆ คลายแรงกดดันลง จุดประสงค์ของเขาในครั้งนี้มีเพียงหนึ่งเดียว คือต้องการให้เหล่าองครักษ์ตระหนักว่าเจ้านายสูงสุดของพวกเขามีความแข็งแกร่งเพียงใด ขอเพียงเขาต้องการ เขาสามารถกวาดล้างพวกเขาทั้งหมดได้ในพริบตาเดียวโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ จากสีหน้าของเหล่าองครักษ์ เห็นได้ชัดว่าวิธีการนี้ได้ผลเป็นอย่างดี

“ลุกขึ้นเถิด” ฉู่เสินซิ่วเอ่ยเสียงเรียบ

เหล่าองครักษ์จึงค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล

“ทำได้ดีมาก องครักษ์รุ่นนี้ถือว่ามีฝีมือพอใช้ได้ แต่ในการปฏิบัติภารกิจจำเป็นต้องยกระดับฝีมือให้สูงขึ้นไปอีก เฉินจ้าน...เรื่องค่าตอบแทนพวกเขาทราบกันหมดแล้วใช่ไหม”

ฉู่เสินซิ่วถาม เฉินจ้านรับคำ

ฉู่เสินซิ่วพยักหน้า “เรามีเคล็ดวิชาอยู่ชุดหนึ่งชื่อว่า เคล็ดวิชาเงาทมิฬระดับเสวียน ท่านจงนำไปถ่ายทอดให้ทุกคน ต่อไปให้ถือเป็นวิชาพื้นฐานของหน่วยองครักษ์เสื้อแพร ในหน่วยองครักษ์เสื้อแพรการปูนบำเหน็จจะขึ้นอยู่กับผลงานเป็นหลัก ยิ่งสร้างผลงานมาก นอกจากรายได้พื้นฐานแล้วยังจะมีรางวัลพิเศษเพิ่มเติมให้อีก ที่นี่ยึดถือหลักการเดียว...ผู้แข็งแกร่งอยู่รอด ผู้พ่ายแพ้คัดออก”

เดิมทีค่าตอบแทนของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรก็สูงลิบลิ่วอยู่แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เหล่าองครักษ์คาดไม่ถึงคือ เคล็ดวิชาระดับเสวียนจะกลายเป็นรางวัลพื้นฐานที่ทุกคนสามารถฝึกฝนได้ เพียงเท่านี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนบ้าคลั่งได้แล้ว!

ต้องรู้ก่อนว่าในแคว้นโบราณหวาซวีเคล็ดวิชาระดับเสวียนนั้นล้ำค่าและหายากเพียงใด แต่ฉู่เสินซิ่วกลับนำมาแจกจ่ายเป็นรางวัลพื้นฐานให้ทุกคนที่เข้าหน่วยสามารถฝึกฝนได้ เพียงข้อนี้ข้อเดียวก็ดึงดูดใจผู้คนได้อย่างมหาศาล

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคน ฉู่เสินซิ่วก็ตีเหล็กเมื่อยังร้อน เขานำกระบี่ล้ำค่าเล่มหนึ่งออกมาทันที

เคร้ง!

กระบี่เล่มนั้นส่องประกายแสงเย็นเยียบ ในความมืดมิดแสงของมันดูเจิดจ้ายิ่งนัก แสงจากกองไฟถูกรัศมีของกระบี่กลบจนหมองลงในชั่วพริบตา เพียงเท่านี้ก็น่าตื่นตะลึงจนแทบไม่น่าเชื่อสายตา

“กระบี่เล่มนี้มีนามว่า 'อวี่เถิง' เป็นสมบัติวิเศษระดับต้น! เพื่อเป็นรางวัลตอบแทนที่ท่านช่วยก่อตั้งหน่วยองครักษ์เสื้อแพร วันนี้เราขอมอบให้ท่าน...เฉินจ้าน อย่าทำให้เราผิดหวังล่ะ” ฉู่เสินซิ่วกล่าวต่อ

เฉินจ้านถึงกับตะลึงงัน เป็นที่รู้กันดีว่าเคล็ดวิชามีระดับขั้น อาวุธยุทโธปกรณ์ก็เช่นกัน สมบัติวิเศษ...นั่นหมายความว่าอาวุธชิ้นนี้เหนือกว่าอาวุธทั่วไปมากนัก อานุภาพของมันร้ายกาจยิ่ง เหนือกว่าสมบัติวิเศษยังมีศาสตราวุธวิญญาณและศาสตราวุธเทพ! แต่ต่อให้เป็นเพียงสมบัติวิเศษระดับต่ำสุด ในแคว้นโบราณหวาซวีอันกว้างใหญ่ก็แทบจะหาไม่ได้

แต่ฉู่เสินซิ่วกลับมอบให้เขาเป็นรางวัลอย่างง่ายดายเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งใจจนบอกไม่ถูก และรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณอย่างยิ่ง

“ขอบพระทัยฝ่าบาท 'โถวหลาง' หรือหมาป่าจ่าฝูง ขอสาบานว่าจะถวายชีวิตรับใช้ฝ่าบาท จะบุกน้ำลุยไฟก็ไม่หวั่น!” เฉินจ้านสวมบทบาททันที เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

คนอื่นๆ ต่างมองเฉินจ้านด้วยความอิจฉา สมบัติวิเศษเชียวนะ! ช่างน่าปรารถนายิ่งนัก ของสิ่งนี้ช่วยยกระดับความแข็งแกร่งได้อย่างมหาศาล หากได้ครอบครองการต่อสู้ข้ามรุ่นก็ไม่ใช่เรื่องยาก สำหรับผู้ฝึกตน พลังฝีมือเปรียบเสมือนรากฐาน บนรากฐานนี้เคล็ดวิชา กระบวนท่า ทรัพยากร และปัจจัยอื่นๆ เปรียบเสมือนดอกผลที่งอกงาม ช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ดียิ่งขึ้น

“พวกเจ้าไม่ต้องอิจฉาไป ขอเพียงพวกเจ้าสร้างผลงาน แม้คนภายนอกจะไม่รับรู้ แต่เราจะปูนบำเหน็จรางวัลให้อย่างงาม! นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น”

ฉู่เสินซิ่วกล่าวต่อ เหล่าองครักษ์ที่กำลังอิจฉาตาร้อนต่างเข้าใจในทันที ในเมื่อรางวัลเริ่มต้นของฉู่เสินซิ่วยังสูงส่งถึงเพียงนี้ รางวัลในภายภาคหน้าย่อมไม่ด้อยไปกว่านี้แน่ เมื่อคิดได้ดังนั้นทุกคนต่างก็มีกำลังใจฮึกเหิมเต็มเปี่ยม! แรงจูงใจถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อมาถึงจุดนี้ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะลงตัวไปหมด ฉู่เสินซิ่วเชื่อมั่นในวิธีการนี้ และนี่คือวิถีแห่งราชันของเขา

“หน่วยองครักษ์เสื้อแพรฟังคำสั่ง เราจะมอบภารกิจแรกให้พวกเจ้าหลังจากก่อตั้งหน่วย” ฉู่เสินซิ่วเปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึม เมื่อได้รับผลประโยชน์แล้วก็ต้องทำงาน เขาลงทุนลงแรงไปขนาดนี้ย่อมไม่เลี้ยงคนว่างงานแน่

“เชิญฝ่าบาทบัญชา” เฉินจ้าน หรือรหัสลับ 'โถวหลาง' ขานรับเสียงดัง

“ข้อแรก ตรวจสอบขุนนางทั้งปวง ข้อสอง จับตาดูความเคลื่อนไหวของจ้าวฝูถู รวบรวมหลักฐานการคิดคดทรยศของเขา ข้อสาม เราต้องการคนเก่ง หากมีข่าวคราวเรื่องนี้ให้รีบรายงานทันที ข้อสี่ การเฟ้นหาคนเก่งไม่จำกัดเฉพาะในแคว้นหวาซวี ขอเพียงเป็นคนเก่งพวกเจ้าสามารถทาบทามได้ทันที” ฉู่เสินซิ่วสั่งการเสียงดังฟังชัด

“รับด้วยเกล้าพะยะค่ะ!” โถวหลางรับคำทันที

ฉู่เสินซิ่วพยักหน้าพอใจ จากนั้นก็มอบทรัพยากรจำนวนหนึ่งให้ด้วยตัวเอง แน่นอนว่าทรัพยากรเหล่านี้เบิกมาจากท้องพระคลัง ทรัพยากรส่วนตัวของเขานั้นล้ำค่าเกินไป ย้ำอีกครั้ง...ตอนนี้เพิ่งเริ่มต้น ไม่ควรตั้งมาตรฐานไว้สูงเกินไป ทุกอย่างต้องค่อยเป็นค่อยไปเพื่อไม่ให้เหล่าองครักษ์เกิดความโลภจนคิดคดทรยศ จะได้รับใช้เขาไปนานๆ

หินวิญญาณจำนวนมหาศาลที่ฉู่เสินซิ่วมอบให้ก่อนหน้านี้มีมูลค่ามหาศาล เขาจึงสั่งให้นำไปแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับแคว้น ท้องพระคลังที่เคยว่างเปล่าบัดนี้เต็มไปด้วยสมบัติกองพะเนิน ต่อให้เขาใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายก็ยังอยู่ได้อีกหลายปี

ต่อให้ใช้จนหมด ฉู่เสินซิ่วก็ยังสามารถนำเคล็ดวิชา สมบัติวิเศษ และทรัพยากรอื่นๆ มาแลกเปลี่ยนได้อีก เรื่องนี้ไม่ต้องกังวลเลยเพราะเขามีระบบที่ลงชื่อเข้าใช้มานับหมื่นล้านปีคอยสนับสนุน เขาจึงกล้าปฏิรูปอย่างบ้าบิ่นโดยไม่ต้องกังวลถึงผลกระทบ หรือกลัวว่าจะส่งผลเสียต่อตนเอง

มีเงินย่อมจ้างผีโม่แป้งได้ คำกล่าวนี้ใช้ได้จริงในทุกยุคทุกสมัยและทุกสถานการณ์ ขอเพียงเงินถึงทุกอย่างก็คุยกันง่าย นี่คือความมั่นใจอันเปี่ยมล้นของเขา นอกเหนือจากความแข็งแกร่งของตัวเอง