บทที่ 23: การเปิดเผยตัวตน

"เฮ้อ ถ้าหากในอาณาเขตของเรามีคนปรุงดินเวทมนตร์เป็นสักคนก็คงจะดี"

หลุยส์นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน นิ้วเคาะบนโต๊ะอย่างไม่รู้ตัว น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนกำลังบ่นลอยๆ

แต่สายตาของเขากลับเหลือบมองไปยังฮิลโก้ที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานเล็กๆ ข้างๆ เป็นครั้งคราว

ฮิลโก้กำลังก้มหน้าจดบันทึกอย่างขะมักเขม้น สรุปยอดปลาที่จับได้และปริมาณปลารมควัน ขอบตาดำคล้ำของเขายิ่งดูหนักกว่าเมื่อคืนวาน

เมื่อเขาได้ยินคำบ่นของหลุยส์ ก็พลันหยุดปากกาลง นิ้วมือกดขมับ พยายามทำให้ตนเองตื่นขึ้นอีกหน่อย

ฟังผิดไปรึเปล่า?

ไม่ ไม่ใช่เสียงหลอนอย่างแน่นอน

เพราะนี่เป็นครั้งที่ห้าแล้วที่เขาได้ยินหลุยส์พูดแบบนี้ในวันนี้

ต่อให้เขาจะอดนอนแค่ไหน ก็ไม่น่าจะถึงกับได้ยินเสียงหลอนถึงห้าครั้งหรอกนะ?

มือของฮิลโก้ชะงักไปเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็แน่ใจในเรื่องหนึ่ง

นี่มันเป็นการจงใจบอกใบ้เขานี่หว่า!

การปรุงดินเวทมนตร์ คือทักษะเบื้องต้นของนักเล่นแร่แปรธาตุทุกคน

และอัจฉริยะด้านการเล่นแร่แปรธาตุอย่างเขาย่อมต้องรู้ดีอยู่แล้ว

แต่ปัญหาก็คือ สถานะนี้ของเขาไม่ได้เปิดเผยให้ใครรู้ อย่างน้อยก็ในอาณาเขตคลื่นสีแดงแห่งนี้

ถ้าอย่างนั้น...หลุยส์รู้ได้อย่างไร?

สมองของเขาหมุนอย่างรวดเร็ว พยายามนึกย้อนว่าตนเองเผลอหลุดปากพูดอะไรออกไปตอนไหนหรือไม่

หรือว่าเป็นเพราะตนเองไม่สามารถปกปิดออร่าของอัจฉริยะด้านการเล่นแร่แปรธาตุได้?

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น หลุยส์ก็เอ่ยปากขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงยังคงเป็นท่าทีที่จนใจเหมือนเดิม "ถ้าหากสามารถทำดินเวทมนตร์เองได้ก็คงจะดี"

นี่เป็นรอบที่หกแล้ว!

หลุยส์สวดมนต์ไม่หยุดเหมือนพระถังซัมจั๋ง ในที่สุดฮิลโก้ก็ทนไม่ไหวแล้ว

เขาสูดหายใจเข้าลึก แสร้งทำเป็นพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ข้าพอจะรู้บ้างขอรับ สมัยก่อนเคยเรียนมานิดหน่อยที่โรงเรียนของโบสถ์"

สิ้นเสียงคำพูด ฮิลโก้ก็อยากจะตบหน้าตัวเองสักที

หลอกผีรึไง! โรงเรียนของโบสถ์จะสอนการทำดินเวทมนตร์ได้อย่างไร?

ทว่าหลุยส์ดูเหมือนจะเชื่อคำพูดนี้อย่างสนิทใจ ถึงกับทำท่าทางเหมือนเพิ่งจะเข้าใจอะไรบางอย่าง

เขาถามด้วยความสนใจอย่างยิ่ง "โอ้? อย่างนั้นรึ? ถ้าเช่นนั้นเจ้าช่วยข้าได้หรือไม่"

ภายในห้องทำงาน อากาศพลันเงียบลงอย่างน่าอึดอัด

หรือว่าเขาจะเชื่อจริงๆ?!

ฮิลโก้เหลือบมองหลุยส์อย่างไม่ให้ใครสังเกต

ท่าทางของหลุยส์ในตอนนี้ อย่างไรก็ดูไม่เหมือนกับคนที่ถูกหลอกเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม กลับเหมือนกับสายตาที่คาดหวังว่า 'ในที่สุดเจ้าก็ยอมรับแล้วสินะ รีบปรุงดินเวทมนตร์ออกมาเร็วเข้า'

ฮิลโก้: "..."

แน่นอนว่าหลุยส์รู้ดีถึงสถานะนักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดของฮิลโก้

พืชอย่างเบอร์รี่โลหิตน้ำแข็ง จะต้องเจริญเติบโตในดินที่มีความเป็นกรดสูง

ถึงจะสามารถดูดซับสารอาหารได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ผลของมันอวบอิ่มและมีสีแดงสด และมีสรรพคุณในการเพิ่มพลังต่อสู้ได้ดีขึ้น

หากดินมีความเป็นกลางหรือเป็นด่าง สารอาหารก็จะถูกกักเก็บไว้ ทำให้พืชเจริญเติบโตได้ไม่ดี ใบไม้เหี่ยวเหลือง หรือแม้กระทั่งไม่ติดผลเลย

แต่ปัญหาก็คือ จะปรุงดินที่มีความเป็นกรดได้อย่างไร หลุยส์รู้เพียงแค่คร่าวๆ ไม่รู้วิธีการผสมและจัดการโดยละเอียด

แต่เขารู้ว่าใครทำเป็น...ฮิลโก้ เจ้านี่ที่ซ่อนสถานะนักเล่นแร่แปรธาตุฝึกหัดของตนเองเอาไว้

ตอนแรกหลุยส์คิดจะรอให้อีกฝ่ายเปิดปากเอง แต่ตอนนี้สถานการณ์พิเศษ การเพาะปลูกเบอร์รี่โลหิตน้ำแข็งจะชักช้าไม่ได้

น่าเสียดาย วันนี้เขาจะต้องถูกเปิดโปงแล้ว

ความเงียบแผ่ซ่านอยู่ระหว่างคนทั้งสอง ฟืนที่ลุกไหม้ในเตาผิงส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะ

ฮิลโก้ก้มหน้ามองสมุดบัญชีบนโต๊ะของตนเอง พลางคิดถึงข้อดีข้อเสีย

สุดท้าย เขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ราวกับยอมจำนนต่อโชคชะตาแล้ว "ก็ได้ขอรับ แต่ข้ามีเงื่อนไขหนึ่งข้อ ทุกสัปดาห์ต้องให้ข้าหยุดพักหนึ่งวัน"

คราวนี้ถึงตาหลุยส์ที่ต้องนิ่งเงียบ

สำหรับอาณาเขตคลื่นสีแดงที่กำลังขาดแคลนคนอย่างหนักในตอนนี้ ก็รู้สึกเหมือนเป็นการเสียบุคลากรไปเปล่าๆ อยู่บ้าง ตัวเขาเองยังไม่ได้หยุดพักเลยแม้แต่วันเดียวตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

แต่พูดอีกอย่างก็คือ หากยังให้ฮิลโก้ทำงานหนักขนาดนี้ต่อไป ไม่รู้วันไหนเขาจะตายเพราะทำงานหนักขึ้นมา

หลุยส์ถอนหายใจ "ก็ได้ ตกลง"

จากนั้นฮิลโก้ก็จดรายการส่วนผสมของดินเวทมนตร์ให้หลุยส์

วัสดุส่วนใหญ่สามารถหาซื้อได้ในตลาดของเมืองหอกเหมันต์

แต่มีชื่อหนึ่งที่ทำให้สายตาของหลุยส์หยุดนิ่งไปชั่วขณะ

แก่นเวท

"เจ้าก็กล้าเปิดปากขอนะ" หลุยส์หลุดหัวเราะ เงยหน้าขึ้นมองฮิลโก้

"ข้าก็แค่เขียนตามสัดส่วนมาตรฐานที่สุดเท่านั้น" ฮิลโก้ยักไหล่ "แน่นอนว่าท่านจะใช้ของทดแทนก็ได้ แต่ผลลัพธ์อาจจะ..."

"ไม่มีแก่นเวท ผลลัพธ์ของดินเวทมนตร์ก็จะลดลงอย่างมากใช่หรือไม่?" หลุยส์พูดแทงใจดำโดยตรง

ฮิลโก้กางมือออก ไม่ได้พูดอะไร

หลุยส์นวดขมับ ของอย่างแก่นเวทนี่ แพงอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

ของสิ่งนี้อาณาเขตคลื่นสีแดงมีอยู่จริง อยู่ที่เขตเหมืองแร่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

แต่การจะขุดมันขึ้นมา ก็มีอุปสรรคเล็กน้อย

ด้านเทคโนโลยีการขุดยังพอพูดได้ ต่อให้ใช้วิธีที่หยาบที่สุด ให้ประชากรเอาเสียมเหล็กไปทุบๆ ที่สายแร่ ก็ย่อมต้องได้ออกมาบ้างเพื่อทำดินเวทมนตร์

ทว่าปัญหาที่แท้จริงไม่ได้อยู่ตรงนี้

แต่อยู่ที่ตามการแจ้งเตือนของระบบข่าวกรอง มียักษ์น้ำแข็งสองสามตัวนับตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ผลิ มักจะมาเดินเตร่อยู่ใกล้ๆ กับเขตเหมืองแร่

ยักษ์น้ำแข็ง นี่คือหนึ่งในอสูรเวทมนตร์ที่น่าปวดหัวที่สุดในแดนเหนือ!

พวกมันมักจะอาศัยอยู่ในดินแดนที่หนาวจัด ร่างกายใหญ่โต พละกำลังมหาศาล ผิวหนังแข็งแกร่งราวกับน้ำแข็ง อาวุธธรรมดาๆ ยากที่จะสร้างความเสียหายที่มีประสิทธิภาพได้

ที่ยุ่งยากกว่านั้นคือ พวกมันยังสามารถควบคุมไอเย็นได้ สามารถสร้างพายุเยือกแข็งที่ปกคลุมทั่วสนามรบ ทำให้ศัตรูเคลื่อนไหวช้าลง หรือแม้กระทั่งแข็งตายได้

ก่อนหน้านี้หลุยส์ไม่ได้รีบร้อนที่จะจัดการเรื่องนี้

เหตุผลหนึ่งคืออาณาเขตคลื่นสีแดงก่อนหน้านี้อยู่ในช่วงพัฒนาการ ให้ความสำคัญกับการเกษตรและการผลิต ไม่มีเวลาไปใส่ใจเรื่องเหมืองแร่

อีกเหตุผลหนึ่งคือ เขตเหมืองแร่อยู่ห่างไกลจากเขตที่อยู่อาศัย ยักษ์เหล่านั้นไม่ได้สร้างภัยคุกคามที่แท้จริงให้แก่อาณาเขต

ประกอบกับตอนนั้นความเข้าใจเกี่ยวกับยักษ์น้ำแข็งยังมีน้อยมาก การลงมืออย่างผลีผลามมีความเสี่ยงสูง

ดังนั้นตอนนั้นเขาจึงได้แต่จัดให้อัศวินสองสามนายไปซุ่มสังเกตการณ์ เพื่อรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม

แต่ตอนนี้สถานการณ์แตกต่างออกไปแล้ว

ในเดือนนี้ระบบข่าวกรองได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับจุดอ่อนของยักษ์น้ำแข็งมาบ้างแล้ว

และการพัฒนาของอาณาเขตก็ได้เข้าสู่ช่วงที่มั่นคงแล้ว ถึงเวลาที่จะต้องจัดการกับภัยคุกคามที่ซ่อนอยู่นี้เสียที

ในเมื่อจำเป็นต้องขุดแก่นเวท ก็ถือโอกาสกวาดล้างเขตเหมืองแร่ไปเสียเลย ทำให้ทรัพยากรผืนนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของอาณาเขตคลื่นสีแดงโดยสมบูรณ์!

หลุยส์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เริ่มลงมือทันที

เขาเรียกอัศวินสองนายมา ยื่นรายการของฮิลโก้ให้พวกเขา "พวกเจ้าไปจัดซื้อวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุตามรายการนี้ที่เมืองหอกเหมันต์ ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี"

"ขอรับ!" เหล่าอัศวินรับรายการมา แล้วจากไปอย่างรีบร้อน

จากนั้นก็เรียกแลมเบิร์ต หัวหน้าหน่วยอัศวินมา แล้วพูดกับเขาว่า "แลมเบิร์ต รวบรวมอัศวินทั้งหมด เตรียมพร้อมรบ"

แลมเบิร์ตตะลึงไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก รีบตอบรับเสียงเข้ม "รับทราบ ท่านลอร์ด"

"เป้าหมาย เทือกเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ปราบปรามยักษ์น้ำแข็ง" น้ำเสียงของหลุยส์แน่วแน่ แล้วกล่าวต่อ "ต้องรวบรวมพลทั้งหมด ห้ามมีข้อผิดพลาด"

"ขอรับ!" แลมเบิร์ตตอบอย่างเด็ดขาด ก่อนจะลุกขึ้น แล้วเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

ในไม่ช้า เหล่าอัศวินของอาณาเขตคลื่นสีแดงก็มารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว เสียงม้าร้องกึกก้อง ขบวนอันยิ่งใหญ่มุ่งหน้าไปยังเขตเหมืองแร่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอาณาเขตคลื่นสีแดง