บทที่ 24 คุณเลือกเองนะ พันเอก

บทที่ 24 คุณเลือกเองนะ พันเอก

อีสต์บลู โล้กทาวน์

ภายในห้องทำงานผู้บัญชาการสาขากองทัพเรือ

สโมคเกอร์ถือหอยทากสื่อสารอยู่ในมือ

ใบหน้าของหอยทากสื่อสารทำท่าทางเกียจคร้านอันเป็นเอกลักษณ์ของคนปลายสาย

"ข่าวดีเหรอ?"

เสียงของสโมคเกอร์แหบพร่านิดๆ "แล้วข่าวร้ายล่ะ?"

เขาพ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงใหญ่ คิ้วขมวดเล็กน้อย

"เอาข่าวดีก่อนแล้วกัน"

จากปลายสายของหอยทากสื่อสาร เสียงเอื่อยเฉื่อยของอาโอคิยิลอยมา

"ฮอว์ค ที่นายฝากคนมาบอกให้ฉันช่วยคุ้มครองน่ะ"

"ผลการพิจารณาออกมาแล้ว"

"เขาปลอดภัยดี"

"..."

"หึ ปลอดภัยก็ดีแล้ว"

สโมคเกอร์แค่นเสียง รอยยิ้มบางๆ ปรากฏที่มุมปาก "เจ้าฮอว์คนั่น ยังถูกใจฉันเหมือนเดิม"

น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไป แฝงแววสมน้ำหน้าเล็กๆ "ข่าวร้ายคือเขาโดนลดตำแหน่งใช่ไหม?"

"ฮ่าฮ่า——"

สโมคเกอร์หัวเราะร่า จินตนาการภาพฮอว์คนั่งซึม

"คุซัน เขาโดนลดเหลือยศอะไร?

"เรือตรีประจำสาขา? หรือว่าโดนปลดเหลือจ่าตรีชั้นสามเลย?"

"ไม่งั้น โอนเขามาอยู่ใต้บังคับบัญชาฉันไหมล่ะ?"

ดวงตาของสโมคเกอร์กลอกไปมา คำนวณในใจเสร็จสรรพ

ถ้าได้ฮอว์คมา ซิการ์ห้ากล่องของเขาก็จะถูก "ยึด" กลับมาอย่างชอบธรรมไม่ใช่เหรอ?

จ่าตรีชั้นสามเรน ฮอว์ค วันนี้ทำภารกิจไม่สำเร็จ ปรับซิการ์เฉพาะสำหรับพันเอกหนึ่งกล่อง!

ใช่ ต้องทำแบบนี้แหละ!

แถมยังจะได้ดัดสันดานความอวดดีของฮอว์คลงบ้างด้วย!

ตอนอยู่ที่หมู่บ้านโคโคยาชิ เขา พันเอกแห่งมารีนฟอร์ดผู้สง่าผ่าเผย "นักล่าสีขาว"... กลับถูกชาวบ้านเข้าใจผิดว่าเป็นศัตรูที่จะมาหาเรื่องฮอว์ค และโดนล้อมซะงั้น

ภาพนั้น นึกถึงทีไรก็จุกอกทุกที!

แค้นนี้ต้องชำระ!

"เหอะ——"

"โอนฮอว์คไปอยู่ใต้บังคับบัญชานาย?"

จากปลายสายหอยทากสื่อสาร อาโอคิยิหัวเราะเบาๆ แฝงแววขี้เล่น

"เกรงว่าคงจะเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ สโมคเกอร์"

"ทำไม?"

"เพราะเรน ฮอว์ค ได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเรือจัตวาแล้ว"

"แถมจอมพลเซ็นโงคุยังอนุมัติแต่งตั้งให้เขาเป็นผู้บัญชาการสาขา G-3 ในแกรนด์ไลน์ด้วย"

อาโอคิยิพูดต่อ น้ำเสียงแฝงแววสมน้ำหน้าเช่นกัน "เอาล่ะ พันเอกสโมคเกอร์"

"ฉันอาจจะเสนอจอมพลเซ็นโงคุ ให้ย้ายนายไปอยู่ใต้บังคับบัญชาของพลเรือตรีฮอว์คก็ได้นะ"

"..."

"อะไรนะ?!"

เสียงสโมคเกอร์สูงปรี๊ดทันที "ฮอว์คได้เลื่อนเป็นพลเรือจัตวา?!"

"แล้วยังจะได้เป็นผู้บัญชาการสาขา G-3 อีกเหรอ?!"

"คุซัน! นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?! เป็นไปได้ยังไง! นี่มันผิดกฎระเบียบนะ!"

"กฎระเบียบ?"

"อัจฉริยะไม่ต้องทำตามกฎระเบียบหรอก สโมคเกอร์"

"ซากาซึกิไปอีสต์บลูด้วยตัวเอง แล้วก็พบว่าทั้งอีสต์บลูถูกฮอว์คกวาดล้างจนเกลี้ยง"

"ทหารของสาขาที่ 16 มีขวัญกำลังใจเทียบเท่าทหารชั้นยอดของมารีนฟอร์ด"

"ตัวฮอว์คเองก็มีความแข็งแกร่งเกินระดับนาวาตรีประจำสาขาไปไกลโข"

"ซากาซึกิชื่นชมเขามาก ยกย่องให้เป็นผู้นำรุ่นใหม่ของกองทัพเรือ และใช้อำนาจพิเศษอนุมัติเลื่อนยศเป็นพลเรือจัตวาให้โดยตรง เมินเสียงคัดค้านทั้งหมด"

"จอมพลเซ็นโงคุเองก็ยอมรับในผลงานและศักยภาพของฮอว์ค ทุกอย่างเลยผ่านฉลุย"

"..."

"บัดซบ!"

สโมคเกอร์กระโดดผางจากเก้าอี้ เส้นเลือดบนหน้าผากเต้นตุบๆ

เขาไม่อยากให้ฮอว์คเดือดร้อนก็จริง แต่... เขาก็ไม่อยากเห็นมันได้ดีขนาดนี้เหมือนกัน!

ได้เลื่อนเป็นพลเรือจัตวา!

แล้วเขาล่ะ? ยังเป็นแค่พันเอกมารีนฟอร์ด!

เจอกันคราวหน้า เขาต้องเรียกมันว่าผู้การฮอว์คเหรอ?!

แบบนี้มันถูกต้องเหรอ...?!

"กริ๊ก!"

สโมคเกอร์วางหอยทากสื่อสารกระแทกกับแท่นวางอย่างแรง แล้วปามันไปข้างๆ ด้วยความโมโห

"..."

ทาชิกิที่อยู่ในห้องทำงาน แอบฟังหูผึ่งมาตลอด

ตอนนี้ใบหน้าน่ารักของเธอเต็มไปด้วยความดีใจ "เยี่ยมไปเลย!"

"คุณฮอว์คไม่เพียงได้เลื่อนยศเป็นพลเรือจัตวา แต่ยังได้เป็นผู้บัญชาการสาขา G-3 ด้วย!"

"เขากวาดล้างอีสต์บลูจนราบคาบ ทำให้ชาวบ้านที่เดือดร้อนจากโจรสลัดได้อยู่เย็นเป็นสุข เขาคู่ควรกับสิ่งนี้ที่สุดแล้วค่ะ!"

"แต่ว่า..."

ทาชิกิมองสโมคเกอร์ที่แผ่รังสีอำมหิตออกมาจนแทบจะกัดซิการ์ขาดครึ่ง รู้สึกงุนงงเล็กน้อย

"พันเอกสโมคเกอร์ พลเรือตรีฮอว์คได้เลื่อนตำแหน่ง ท่านไม่ดีใจกับเขาเหรอคะ?"

"ฉันจำได้ว่าตอนท่านโทรไปมารีนฟอร์ด ท่านดูเป็นห่วงเขามากเลยนี่คะ..."

"ทาชิกิ!"

สโมคเกอร์หันขวับ จ้องทาชิกิเขม็ง "หุบปาก! ออกไป!"

"ค่ะ..."

ทาชิกิตกใจสายตาดุๆ ของเขา หดคอแล้วรีบวิ่งจู๊ดออกจากห้องทำงาน

ทันทีที่ประตูปิดลง เธอพึมพำเบาๆ "จริงๆ เล้ย..."

"ท่านเลือกเองนะ พันเอก"

...มารีนฟอร์ด

"..."

อาโอคิยิมองหอยทากสื่อสารที่สโมคเกอร์วางสายไปอย่างฉุนเฉียว แล้วส่ายหัวอย่างจนใจ

ไอ้หมอนี่อารมณ์ร้อนเหมือนเดิม

แต่การได้สัมผัสถึงน้ำเสียงที่หงอยลงของสโมคเกอร์ ทำให้เขารู้สึกดีเป็นบ้า

หึ สโมคเกอร์ ฉันบอกแล้วว่าเป็นข่าวร้าย

จะว่าไป ต้องมีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นตอนฮอว์คเจอสโมคเกอร์แน่ๆ... ไม่งั้นสโมคเกอร์คงไม่โกรธขนาดนี้

ไว้พลเรือตรีฮอว์คมารายงานตัวที่มารีนฟอร์ด เขาต้องหาโอกาส "คุย" กับฮอว์คเรื่องนี้ให้ได้

อะไรที่ทำให้สโมคเกอร์ไม่มีความสุข... เขาชอบนักเชียว!

อาโอคิยิโยนหอยทากสื่อสารกลับไปบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจ เตรียมตัวงีบหลับยามบ่าย

"แกรบ——"

เสียงกระดาษเสียดสีเบาๆ ดังมาจากโซฟาใกล้ๆ

อาโอคิยิไม่ได้สนใจ โบซาริโน่คงกำลังอ่านรายงานเกี่ยวกับฮอว์คอยู่มั้ง

ด้วยอำนาจของเขา จะดูอะไรก็ได้ตามใจชอบ

ขี้เกียจจะสน

อาโอคิยิดึงผ้าปิดตาลงมา ขยับตัวหามุมสบาย

ค่อยๆ จมดิ่งสู่ห้วงนิทรา

"โย่ว~"

คิซารุถือรายงานไว้ในมือ ดวงตาหลังเลนส์แว่นส่องประกายลึกลับ

เจ้าหนูที่ชื่อเรน ฮอว์ค คนนี้ น่าสนใจดีแฮะ~

ในรายงาน นอกจากความเร็วในการเลื่อนยศที่น่าตกใจและการได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการสาขาข้ามหน้าข้ามตาแล้ว

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจเขามากกว่าคือประเด็นอื่น

ในเวลาไม่กี่เดือน เขากวาดล้างโจรสลัดในอีสต์บลูจนหมดเกลี้ยง

ระดับการปฏิบัติงานนี้ ยอดเยี่ยมมาก โย่ว~

และความสามารถในการฝึกทหาร... เขาฝึกทหารประจำสาขาที่ห่างไกลจนซากาซึกิพอใจได้

ที่สำคัญที่สุด... ฮอว์คปฏิเสธคำเชิญเป็นคนสนิทของซากาซึกิ!

เหตุผลคือ... เขาอยากไปกำจัดความชั่วร้ายด้วยตัวเอง รู้สึกว่าถ้าตามซากาซึกิไป จะไม่ได้ลงมือ?

"จุ๊ จุ๊ จุ๊..."

ใบหน้าของคิซารุปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

รอยยิ้มปีศาจของตาแก่คิซารุ~

อยากทำงานเหรอ? ดี!

อยากฆ่าโจรสลัดเหรอ? ยิ่งดีใหญ่!

รู้ไหมว่าในฐานะพลเรือเอกกองทัพเรือ มีงานให้ทำเยอะแยะ

จัดการโจรสลัด สั่งการทหารเรือ บางทีต้องรับมือเผ่ามังกรฟ้า... แต่ละเรื่องทำเอาคนขี้เกียจปวดหัวทั้งนั้น

ยิ่งเวลาซากาซึกิไม่อยู่ เรื่องน่ารำคาญพวกนี้ยิ่งมีโอกาสตกมาถึงมือเขา

"ถ้า..."

คิซารุคิดถึงตรงนี้ ดวงตาก็อดหยีลงไม่ได้

ถ้าเขาเอาเรน ฮอว์ค คนนี้มาเป็นคนสนิทได้... มันจะวิเศษขนาดไหนกันนะ!

เจ้าซากาซึกินั่น มันอยากทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

ส่วนเขา... หึหึ เขาจะทำให้น้อยที่สุด อู้งานให้มากที่สุด และลอยชายให้ถึงที่สุด

ถ้ามีคนสนิทเก่งๆ ที่จัดการเรื่องยุ่งยากทุกอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบ... เขาจะไม่เหลือเวลาไปนอนอาบแดด จิบชา และอู้งานได้สบายๆ เหรอ?

ฮอว์คคนนี้มีความสามารถและไฟแรง

เพอร์เฟกต์!

เพอร์เฟกต์เกินไปแล้ว!

คนสนิทที่เขาเลือก!

เขาแค่ต้องสั่งงาน แล้วพูดว่า "ฮอว์คคุง เรื่องพวกนี้ฝากด้วยนะ~ ฉันเชื่อในความสามารถของเธอ~"

แล้วเขาก็ไปนอนตีพุงได้สบายใจเฉิบ

"ฮิฮิฮิ..."

ยิ่งคิด รอยยิ้มของคิซารุก็ยิ่งกว้างขึ้น

ไอเดียนี้มันบรรเจิดสุดๆ!

"ฮอว์คคุง รีบมาช่วยตาแก่ผู้น่าสงสารคนนี้เร็วเข้า!"