บทที่ 15 ฮอว์ค ฉันมีโควตาเลื่อนขั้นเป็นพลจัตวา

บทที่ 15 ฮอว์ค ฉันมีโควตาเลื่อนขั้นเป็นพลจัตวา.

"..."

ชั่วขณะหนึ่ง ลานฝึกเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก

เดนและทหารกองพันที่ 16 ตกตะลึงจนตาค้าง

พลเอกอาคาอินุ... ไม่ได้มาเพื่อสอบสวนนาวาตรีฮอว์คหรอกหรือ?

ทำไมบทสนทนาจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเป็นต้องการดึงตัวพวกเขาไปอยู่ใต้บังคับบัญชาของพลเอกซะงั้น?

แล้ว... นาวาตรีฮอว์คล่ะ?

ในพริบตา ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นพล่านอยู่ในหัวของเหล่าทหาร

ด้านหนึ่ง คือการชักชวนด้วยตัวเองจากผู้มีพลังรบสูงสุดแห่งศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ ซึ่งหมายถึงเกียรติยศสูงสุดและอนาคตที่สดใส

อีกด้านหนึ่ง คือนาวาตรีฮอว์ค ผู้ที่นำพาพวกเขาออกจากความตกต่ำ มอบศักดิ์ศรีและความแข็งแกร่งให้ และเป็นที่เคารพรักอย่างสุดซึ้งของพวกเขา

ถ้านาวาตรีฮอว์คไม่ไป... พวกเขาก็ไม่อยากไปเหมือนกัน...

"..."

อาคาอินุสังเกตเห็นความลังเลที่ปิดไม่มิดบนใบหน้าของเดนและคนอื่นๆ

ความสนใจในตัวฮอว์ค ที่เขากำลังจะได้พบ ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

ชายหนุ่มคนนี้ไม่เพียงแต่กวาดล้างโจรสลัดอย่างเด็ดขาด แต่ยังฝึกฝนทหารสาขาให้ยอดเยี่ยมได้ขนาดนี้

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่า คือเขามีพลังในการรวมใจคน

ต้องรู้ว่า เขาเป็นถึงพลเอกแห่งศูนย์บัญชาการใหญ่กองทัพเรือ ที่รับปากจะให้สวัสดิการและสถานะที่ดีเยี่ยมที่ศูนย์บัญชาการใหญ่

ทหารสาขาเหล่านี้ยังลังเลอยู่อีก...

ทหารเรือจากศูนย์บัญชาการใหญ่ที่ติดตามอาคาอินุมาก็ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ได้แต่ก้มหน้า

พลเอกอาคาอินุมาชวนด้วยตัวเอง แล้วทหารสาขายังจะลังเลอยู่อีกเหรอ?!

นี่... ถ้าเป็นพวกเขา คงไม่ลังเลเลยสักนิด

แม้แต่ลังเลแค่วินาทีเดียว ก็ถือเป็นการดูหมิ่นสวัสดิการและสถานะที่ศูนย์บัญชาการใหญ่แล้ว!

"นาวาตรี เรน ฮอว์ค อยู่ที่ไหน?"

สายตาของอาคาอินุกวาดมองทหารสาขาตรงหน้า

แม้ความแข็งแกร่งของทหารเหล่านี้จะยังเทียบไม่ได้กับระดับหัวกะทิของศูนย์บัญชาการใหญ่

แต่ทว่า เมื่อเผชิญกับการโจมตี "หมัดลาวา" ขนาดเล็กที่เขาปล่อยออกมาเล่นๆ...

ไม่มีทหารคนไหนแตกแถววิ่งหนีเลยสักคน!

กลับกัน พวกเขารวมกลุ่มกันโดยสัญชาตญาณ พยายามต้านทาน

การตอบสนองต่อพลังอันมหาศาล ความกล้าหาญที่ไม่เกรงกลัว และวินัยที่ฝังลึกอยู่ในกระดูก...

ดีมาก!

ความแข็งแกร่งค่อยๆ พัฒนากันได้ทีหลัง

ฮาคิเกราะ, ฮาคิสังเกต สิ่งเหล่านี้สามารถฝึกฝนและขัดเกลาได้ผ่านการฝึกอันหนักหน่วง

แต่ วินัยและกฎระเบียบทหาร!

นี่คือสิ่งที่กองทัพเรือขาดแคลนที่สุดในตอนนี้!

ดูไอ้สองคนนั้นที่ศูนย์บัญชาการใหญ่สิ!!!

คนหนึ่งเอาแต่พูดว่า "โอ้ น่ากลัวจังเลย~" และจะไม่ยอมออกแรงถ้าอู้งานได้!

อีกคนยิ่งหนักกว่า "แหม วันนี้อากาศดีจัง เหมาะกับการงีบหลับ~" หมดไฟในการต่อสู้ไปโดยสิ้นเชิง!

อนาคตของกองทัพเรือจะฝากไว้กับไอ้สองคนไม่เอาถ่านนั่นไม่ได้!

ถ้าไอ้หนุ่มพวกนี้เข้าร่วมศูนย์บัญชาการใหญ่ คงจะช่วยกระตุ้นศูนย์บัญชาการใหญ่ที่ซบเซาให้มีชีวิตชีวาขึ้นมาได้แน่!

นี่คือเหตุผลหลักที่เขาเสนอชวนพวกนี้

ถึงแม้ไอ้หนุ่มพวกนี้จะลังเล?

แต่ไม่เป็นไร

ขอแค่ได้ตัวชายหนุ่มที่ชื่อฮอว์คมา

ทีนี้ พวกแกทุกคนก็ต้องตามฉันมาอยู่ดี!

"..."

"พลเอกอาคาอินุ นาวาตรีฮอว์ครออยู่ที่ห้องทำงานนานแล้วครับ"

"เชิญทางนี้ครับ"

เดนสะดุ้ง ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว และนำทางด้วยความเคารพ

อาคาอินุพร้อมด้วยทหารเรือจากศูนย์บัญชาการใหญ่เดินตามไป

ภายในห้องทำงาน

ฮอว์คกำลังอ่านหนังสือเกี่ยวกับแผนภูมิกระแสน้ำในแกรนด์ไลน์

"ตึง—"

เสียงฝีเท้าหนักแน่นและพร้อมเพรียงดังขึ้นนอกประตู

จากนั้น ประตูก็ถูกผลักเปิดออก

กลิ่นอายร้อนระอุราวกับลาวาทะลักเข้ามาก่อน

ร่างสูงใหญ่ของอาคาอินุปรากฏที่ประตู

"..."

เมื่อเห็นว่าเป็นใคร ฮอว์คลุกขึ้นยืนทันทีและทำวันทยหัตถ์แบบทหารเรืออย่างถูกต้อง "พลเอกอาคาอินุ!"

"อืม"

อาคาอินุพยักหน้าเล็กน้อย โดยไม่แสดงอารมณ์อื่นใด เดินตรงไปที่เก้าอี้ประธาน และนั่งลงอย่างโอ่อ่า

"นาวาตรี เรน ฮอว์ค..."

"ฉันพอจะเข้าใจเรื่องราวคร่าวๆ ระหว่างทางมาที่นี่แล้ว"

"การสอบสวนเป็นแค่พิธีการเท่านั้น"

เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย จ้องเขม็งไปที่ฮอว์ค "เอาล่ะ นาวาตรีฮอว์ค บอกฉันมาสิ"

"อะไรคือ 'ความยุติธรรม' ของแก?"

เขาต้องการใช้สิ่งนี้ประเมินชายหนุ่มผู้สร้างความปั่นป่วนไปทั่วอีสต์บลู

ความยุติธรรมคือหลักยึดของกองทัพเรือ

ทหารเรือทุกคนมีความยุติธรรมในแบบของตัวเองอยู่ในใจ

เขาอยากรู้ว่าฮอว์คยึดถือความยุติธรรมแบบไหน

"เรียน พลเอกอาคาอินุ"

ฮอว์คสบสายตาของอาคาอินุ ที่ดูเหมือนจะสามารถเผาผลาญหัวใจคนได้ และตอบอย่างใจเย็น "ความยุติธรรมของผม..."

"คือความยุติธรรมแห่งการสังหาร"

"โห..."

คิ้วของอาคาอินุกระตุกเล็กน้อย และแววตาฉายแววมีความหมายบางอย่าง

"ความยุติธรรมแห่งการสังหารงั้นเหรอ... ไม่เลว"

เขาค่อยๆ เอนหลังพิงเก้าอี้ น้ำเสียงแฝงนัยยะ

ความยุติธรรมแห่งการสังหาร

เขาพอใจกับคำตอบนี้

ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่นี้ ความสกปรกโสมมมีอยู่ดาษดื่น และความชั่วร้ายแพร่ระบาดไปทั่ว

จำเป็นต้องมีการสังหารล้างบางอย่างเด็ดขาดและไร้ปรานีจริงๆ

มีเพียงการเผาผลาญความเน่าเฟะให้สิ้นซากเท่านั้น ถึงจะบรรลุความบริสุทธิ์ที่แท้จริงได้

อย่างไรก็ตาม... ใครๆ ก็พูดเรื่องอุดมคติได้ทั้งนั้น

ในศูนย์บัญชาการใหญ่ พวกดีแต่ปากพูดจาใหญ่โตกว่านี้อีก

"แต่ว่า ฮอว์ค..."

"ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่นี้ ผู้ที่ไร้ความแข็งแกร่งมีแต่จะถูกสังหารเท่านั้น"

ยังพูดไม่ทันจบ

"ตูม—!"

กลิ่นอายร้อนระอุระเบิดออกจากร่างของอาคาอินุทันที!

"แกมีความแข็งแกร่งพอที่จะลงทัณฑ์ด้วยการสังหารหรือเปล่า?"

ภายในห้องทำงาน อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นในพริบตา!

พื้นผิวโต๊ะไม้เริ่มบิดงอเล็กน้อย และมีควันขาวลอยออกมา

กระดาษบนผนังลุกไหม้ขึ้นเอง กลายเป็นเถ้าถ่าน

"อ๊ากกก—!"

เดนที่ยืนอยู่หน้าประตู และทหารเรือจากศูนย์บัญชาการใหญ่ที่ติดตามอาคาอินุมา รู้สึกเจ็บปวดแสบร้อนจนหายใจไม่ออกทันที

สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก และถอยหนีออกจากห้องทำงานอย่างทุลักทุเล

"ติ๋ง—ติ๋ง—"

มีเพียงฮอว์คเท่านั้นที่ยังยืนตัวตรงอยู่ที่เดิม

เหงื่อไหลลงมาตามหน้าผาก แก้ม และลำคอเหมือนสายน้ำเล็กๆ และระเหยไปในทันทีด้วยความร้อนสูง

แต่เขาไม่ขยับเขยื้อน

สีดำสนิทซึมออกมาจากใต้ผิวหนัง ปกคลุมทั่วทั้งตัวอย่างรวดเร็ว!

ฮาคิเกราะ!

ทำงานเต็มกำลัง!

ความแข็งแกร่งของร่างกายระดับกลางของเขาก็กำลังต้านทานกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวของอาคาอินุอย่างบ้าคลั่ง!

สมกับเป็น MVP ของสงครามมารีนฟอร์ด!

ฮอว์คกัดฟันและอดทน ในขณะที่ความคิดแล่นเร็ว นี่ไม่ใช่ฮาคิราชันย์!

แค่จิตสังหารที่สั่งสมมา รวมกับพลังของผลมากุ มากุ ก็แผ่กลิ่นอายที่น่ากลัวขนาดนี้ออกมาได้เองตามธรรมชาติ!

แรงกดดัน... มันรุนแรงเกินไป!

"โห... น่าสนใจ..."

"ฮาคิเกราะงั้นเหรอ..."

อาคาอินุมองดูฮอว์คที่ทั่วทั้งตัวปกคลุมด้วยฮาคิสีดำ และความพอใจในแววตาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

ปราศจากการชี้แนะอย่างใกล้ชิดจากครูฝึกชั้นยอดของศูนย์บัญชาการใหญ่ เขาสามารถปลุกฮาคิเกราะขึ้นมาได้ด้วยการค้นหาด้วยตัวเอง... และระดับความเชี่ยวชาญนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ทำได้จากการฝึกฝนระยะสั้นแค่ข้ามคืนแน่นอน!

สิ่งที่ต้องมีคือความเพียรพยายามมากกว่าคนทั่วไปหลายเท่า และ... พรสวรรค์!

ในชั่วพริบตา อาคาอินุเปลี่ยนใจ

เดิมทีเขาคิดว่าการมาเยือนอีสต์บลูครั้งนี้เป็นแค่พิธีการ

เพื่อมาเห็นชายหนุ่มคนนี้กับตา และยืนยันความมุ่งมั่นในการกำจัดความชั่วร้าย

จากนั้น เขาจะแค่เสนอชื่อให้เลื่อนขั้นเป็นนาวาเอกประจำศูนย์บัญชาการใหญ่ และเรื่องก็จะจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ

เพราะไม่ว่าจะเป็นการตายของเนซูมิ การกวาดล้างโจรสลัดในอีสต์บลูจนเกือบหมดสิ้น หรือการกวดขันวินัยทหารสาขาใหม่...

ทุกเรื่องทำให้เขาพอใจมาก

แต่ตอนนี้... แรงกระตุ้นอย่างรุนแรงพลุ่งพล่านขึ้นในใจของอาคาอินุ

เขาอยากทดสอบด้วยตัวเองว่า ชายหนุ่มที่ชื่อ เรน ฮอว์ค คนนี้ มีความแข็งแกร่งที่แท้จริงแค่ไหน!

บางที... ตำแหน่งนาวาเอกประจำศูนย์บัญชาการใหญ่อาจจะยังน้อยไป!

"ฮอว์ค ฉันยังมีโควตาเลื่อนขั้นเป็นพลจัตวาประจำศูนย์บัญชาการใหญ่ได้โดยตรงอยู่อีกหนึ่งที่..."

"แต่ แกต้องพิสูจน์ให้ฉันเห็นว่าแกคู่ควรกับโควตานี้"