บทที่ 82 ไอเทมระดับกึ่งเทพ - ไม้เท้าหนามเลือด! ประมูลไอเทมระดับอีพีค!

บทที่ 82 ไอเทมระดับกึ่งเทพ - ไม้เท้าหนามเลือด! ประมูลไอเทมระดับอีพีค!

การฆ่าบอสขุมนรกได้ในพริบตา...เป็นเรื่องที่แม้แต่ในฝันก็ไม่กล้าคิด!

ว้าว!

ก่อนที่ทุกคนจะทันได้หายตกตะลึง แสงสามสีก็พุ่งออกมาจากศพของบอสอย่างกะทันหัน เมื่อเห็นแบบนั้น ทุกคนก็ตื่นเต้นสุด ๆ ไปเลย!

"ไอเทมระดับกึ่งเทพ!! ของดีดรอปจริงๆ ด้วย! ไอเทมระดับกึ่งเทพ!" ไม่ต้องพูดอะไรมาก แสงเจ็ดสีคือสัญลักษณ์ของไอเทมระดับเทพ ส่วนแสงสามสี...ก็คือสัญลักษณ์ของไอเทมระดับกึ่งเทพ!

ปกติแล้ว ไอเทมระดับสูงสุดที่จะตกจากขุมนรกได้ มันเทียบเท่ากับของที่ตกจากบอสกึ่งเทพเลยนะ ไอเทมระดับกึ่งเทพที่มีโอกาสตกน้อยมาก ๆ ดันมาโผล่ในการลงดันเจี้ยนครั้งนี้ด้วย!

ทุกคนเดือดพล่าน ดวงตาแดงก่ำกันหมด

ความโลภแผ่ซ่านในใจ ความอยากแทบจะทำให้สติแตก ถ้าไม่ใช่เพราะอันหยางโหดเกินไป ฆ่าทุกอย่าง

ที่ขวางหน้าตลอดทาง คงมีคนเสี่ยงตายพุ่งเข้ามาชิงของไปแล้วแน่ ๆ

ในอดีต เรื่องการลงขุมนรกเป็นทีมแล้วของดรอปจนเกิดการแย่งชิงกัน มีให้เห็นบ่อยมาก เพราะมูลค่าของไอเทมระดับกึ่งเทพมันเกินกว่าจะจินตนาการได้จริง ๆ มันยากมากที่จะยังมีสติเมื่ออยู่ต่อหน้าของแบบนี้!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวลาลงดันเจี้ยนเป็นทีม ที่ความสามารถของแต่ละคนก็พอ ๆ กัน ไม่มีใครเก่งจนทำให้คนอื่นเกรงกลัว ราคาของการทำผิดกฎมันเลยต่ำมาก

"ทุกคนออกไปยืนข้าง ๆ! ในอนาคตศิษย์พี่อันจะเป็นถึงบุตรศักดิ์สิทธิ์นะ...ใครที่คิดอะไรไม่ดีอยู่

ฉันเตือนให้ตั้งสติหน่อยเถอะ!"

หลวนปิงหรานก็หายใจติดขัด หัวใจเต้นรัวเหมือนกัน

เธอต้องสูดหายใจลึก ๆ เพื่อบังคับตัวเองให้สงบลง แล้วมองไปยังเพื่อนร่วมทีมที่เริ่มทำท่ากระสับกระส่าย

รีบเตือนพวกเขาด้วยเสียงดัง

คำพูดของหลวนปิงหรานเหมือนน้ำเย็นที่สาดลงบนใจที่กำลังร้อนรุ่มของทุกคนทันที แต่ละคนรู้สึกโชคดี

ที่ได้เห็นไอเทมระดับกึ่งเทพ แต่เมื่อเทียบกับการไปหาเรื่องบุตรศักดิ์สิทธิ์ในอนาคต...มันไม่คุ้มเลยสักนิด!

เพราะพวกเขาเป็นศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนถือว่ามีอนาคตที่สดใสรออยู่ แต่ถ้าดันไปทำให้บุตรศักดิ์สิทธิ์ไม่พอใจ เส้นทางในอนาคตก็จบลงตรงนั้นได้เลย

อยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่อไปไม่ได้แน่นอน แต่ถ้าออกจากดินแดนไปแล้ว...

บุตรศักดิ์สิทธิ์ก็มีเป็นร้อยวิธีที่จะฆ่าพวกเขา!

อันหยางมองพวกเขาแวบหนึ่ง ก็รู้สึกประหลาดใจที่ไม่มีใครกล้าลงมือแย่งชิง มองไปที่ไอเทมระดับกึ่งเทพที่มีแสงสามสีเปล่งประกายอยู่บนพื้น แม้แต่เขาที่มีความสามารถขนาดนี้ก็ยังรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

ไอเทมระดับกึ่งเทพ แค่มีคำว่า "เทพ" อยู่ด้วย ก็ไม่ใช่ของธรรมดาแล้ว ถึงเขาจะมีไอเทมระดับเทพอยู่หนึ่งชิ้น แต่เขาก็ไม่กล้าใช้ โดยเฉพาะเมื่อใช้ร่วมกับความสามารถของเขา มันจึงมีความยั่วยวนสูงมาก

หากเป็นเมืองเล็ก ๆ ชายแดนแห่งหนึ่ง ถ้าเขาเปิดแสงขึ้นมาการกวาดล้างทั้งเมืองก็เป็นเรื่องง่ายมาก แค่ทำลายเมืองเดียว ก็ได้คะแนนคุณสมบัติเป็นล้าน ๆ คะแนนแล้ว การยั่วยวนมันสูงเกินไป จนเขาต้องระวังที่สุด

ถึงขั้นไม่กล้าฆ่าคนง่าย ๆ เพราะกลัวตัวเองจะเปิดกล่องแห่งความปรารถนา แล้วหลังจากนั้นก็ควบคุมตัวเองไม่ได้!

สำหรับเขา ไอเทมระดับเทพแบบนี้เหมือนไก่ที่ไม่มีเนื้อ แต่ไอเทมระดับเทพอื่น ๆ เขาก็ยังสนใจอยากจะดูคุณสมบัติอยู่ดี

ไม้เท้าหนามเลือด

[ได้รับอาวุธกึ่งเทพ - ไม้เท้าหนามเลือด]

[ไม้เท้าหนามเลือด]

[อาวุธกึ่งเทพ]

[ระดับอุปกรณ์: เลเวล 60]

[พลังโจมตี+80000]

(สติปัญญา+3000)

[ป้องกันเวทมนตร์ : สร้างเกาะป้องกันได้ทุก ๆ 10 วินาที ป้องกันเอฟเฟกต์สกิลใดก็ได้ 1 ครั้ง]

[บาดแผลหนามเลือด : ทำให้เป้าหมายติดสถานะใบ้ 5 วินาที พร้อมกันนั้น การโจมตีทั้งหมดที่กระทำต่อเป้าหมาย รวมถึงการโจมตีจากฝ่ายพันธมิตรด้วย จะไม่พลาดเป้าเลย โจมตี 100% และสร้างความเสียหายคริติคอล 10 เท่า เมื่อสถานะใบ้สิ้นสุดลง จะสร้างความเสียหายรวมทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างติดสถานะใบ้ซ้ำอีก 50% ให้แก่เป้าหมายในครั้งเดียว]

[คำอธิบาย: เป็นไอเทมระดับกึ่งเทพที่สร้างขึ้นโดยจำลองจากคทาของเทพีแห่งความเงียบอันยิ่งใหญ่ มีพลังอำนาจที่ไม่ธรรมดา]

"นี่สิที่เรียกว่าไอเทมระดับกึ่งเทพของจริง!"

อันหยางมองคุณสมบัติของไม้เท้าในมือแล้วอดที่จะรู้สึกตื้นตันไม่ได้ นี่สิคือคุณสมบัติปกติของไอเทมระดับกึ่งเทพ มีทั้งคุณสมบัติพื้นฐาน พลังโจมตี ค่าสเตตัส 3 อย่าง และมีสกิลเสริมที่ทรงพลัง!

ต่างจากไอเทมของเขาอย่าง ทำลายล้างสิบทิศ ที่ฟังดูน่ากลัว แต่ไม่ได้เพิ่มพลังต่อสู้เลยแม้แต่น้อย! แค่

สกิลปฏิเสธเวทมนตร์อย่างเดียวก็คู่ควรกับชื่อไอเทมระดับกึ่งเทพแล้ว เพราะมันป้องกันเอฟเฟกต์สกิลใดก็ได้ 1 ครั้ง เท่ากับสามารถป้องกันสกิลได้ 1 ครั้ง ที่สำคัญคือมันเป็นผลแบบติดตัว!

แม้โดนลอบโจมตี การป้องกันสกิลได้ 1 ครั้ง ก็ทำให้เขาตอบโต้ได้อย่างรวดเร็ว แถมยังสามารถป้องกันได้ทุก ๆ 10 วินาที ในการต่อสู้ใหญ่ ถ้าคู่ต่อสู้ที่ความสามารถเท่ากันมีไอเทมชิ้นนี้

การที่มันบล็อกท่าไม้ตายของศัตรูได้ 1 ครั้ง ก็ทำให้ศัตรูเจ็บใจจนกระอักเลือดได้เลย!

ส่วนสกิลที่สอง บาดแผลหนามเลือด ก็ทรงพลังไม่แพ้ปฏิเสธเวทมนตร์เลย ไม่ใช่แค่ทำให้เป้าหมายเป็นใบ้

แต่ยังไม่สนใจค่าหลบหลีกของเป้าหมายด้วย เท่ากับมีผลการโจมตีแบบโดน 100% ภายใน 5 วินาที

แถมยังติดคริติคอลทุกดอกภายใน 5 วินาที และเมื่อสถานะใบ้จบลง ก็ยังระเบิดความเสียหายรวมทั้งหมด 50% ออกมาอีกครั้ง! มันสุดยอดมาก!

สองสกิลนี้ มีทั้งรุกและรับ สมกับชื่อไอเทมระดับกึ่งเทพจริง ๆ!

คุณสมบัติมันอลังการมาก เมื่อเทียบกับไอเทมกอง ๆ บนตัวอันหยางตอนนี้ มันเหมือนขยะไปเลย!

"ของดีมาก เสียดายที่ตอนนี้ยังใส่ไม่ได้!"

อันหยางดีใจสุด ๆ ถึงแม้เขาจะไม่ได้มีความต้องการเรื่องไอเทมมากนัก แต่ไอเทมระดับกึ่งเทพชิ้นนี้ก็ช่วยเพิ่มความสามารถในการเอาชีวิตรอดได้อีกหน่อย เขาเลยไม่เอาออกมาประมูลแน่นอน

โยนมันใส่กระเป๋าไปเลย เตรียมจะเปลี่ยนจากคัมภีร์หยกเขียวศักดิ์สิทธิ์เมื่อเลเวลถึง 60

"ศิษย์พี่อัน ยังมีไอเทมระดับอีพีค อีกชิ้นนะ!" หลวนปิงหรานมองไอเทมระดับกึ่งเทพที่อันหยางเก็บไปด้วยความอิจฉา แล้วหยิบไอเทมที่มีแสงสีทองระยิบระยับอีกชิ้นขึ้นมา

"ส่วนไอเทมอื่น ๆ พวกนายก็ทอยลูกเต๋าแบ่งกันไปเลย!" อันหยางรับไอเทมระดับอีพีคมา แล้วกวาดตามองพื้นอย่างไม่ใส่ใจ ยังมีไอเทมระดับโกลด์และไดม่อนอีกพอสมควร แต่เขาไม่สนใจแล้ว

เลยโบกมือให้เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ไปแบ่งกัน

"โอ้! ศิษย์พี่อันหมื่นปี!"

"ขอบคุณศิษย์พี่อัน ศิษย์พี่อันหมื่นปี!"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฉันทอยได้ 98 คะแนน สูงสุดเลย ฉันเลือกก่อน!"

"โธ่โว้ย! ทำไมฉันได้แค่ 3 คะแนนเนี่ยนะ?"

"นายมันดวงซวย! ดูของฉันสิ ทอยได้ 89 คะแนน!"

"ดาบระดับไดม่อน! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขอบคุณศิษย์พี่อัน!"

...

เพื่อนร่วมทีมกลุ่มหนึ่งตื่นเต้นกันใหญ่ ถึงแม้ไอเทมระดับโกลด์และไดม่อนจะมีมูลค่าไม่สูงมากนัก

แต่ก็มีค่าเป็นพันคะแนนแน่นอน ขอแค่แย่งมาได้ชิ้นเดียวก็คุ้มค่ากับการมาลงดันเจี้ยนรอบนี้แล้ว!

คนที่ทอยได้ 90 กว่าคะแนนก็กรีดร้องด้วยความดีใจ รีบวิ่งไปเลือกไอเทม ส่วนคนที่ทอยได้แค่เลขหลักเดียว

ก็ทำได้แค่มองตาแดง ๆ อย่างช่วยไม่ได้

ต้องโทษตัวเองที่ดวงไม่ดี

อันหยางก็เริ่มตรวจสอบคุณสมบัติของไอเทมระดับอีพีคชิ้นนี้

คริสตัลจันทราเงิน

[คริสตัลจันทราเงิน]

[ระดับอีพีค]

[ระดับไอเทม: เลเวล 60]

[ความเร็วโจมตี +200%]

[สามารถสวมใส่ในช่องไอเทมใดก็ได้ หรือใช้งานเพื่อเพิ่มความเร็วโจมตี 100% อย่างถาวร]

[คำอธิบาย: โอ้โห ดาบเร็วมาก!]

...

อันหยางมองอุปกรณ์ที่เหมือนจานกลม ๆ ในมือแล้วถึงกับพูดไม่ออก

ไม่รู้จะอธิบายยังไงดี บอกได้แค่ว่า คำอธิบายนี้ช่างเข้ากับคุณสมบัติของไอเทมจริง ๆ!

เพิ่มความเร็วโจมตี 200% หมายความว่า คนที่เดิมฟันได้ 3 ครั้งต่อวินาที ตอนนี้จะฟันได้ 9 ครั้งต่อวินาที!!

ถึงจะไม่มีคุณสมบัติเสริมอื่น ๆ แต่แค่ข้อนี้ข้อเดียวก็เพียงพอที่จะนับเป็นไอเทมระดับอีพีคแล้ว!

แถมไอเทมนี้ยังสามารถใช้ได้ด้วยนะ ไม่ต้องใช้ช่องไอเทม แต่เพิ่มความเร็วโจมตีเป็น 2 เท่าอย่างถาวร

มันช่างดีงามจริง ๆ!

"ไม่เหมาะกับฉัน...เหมาะกับอาชีพที่เน้นความเร็วในการโจมตีอย่างนักสู้ระยะประชิดหรือนักธนูมากกว่า

ถ้าหานตู่เฟิงยังไม่ตายนะ..."

จู่ ๆ อันหยางก็นึกถึงคนหนึ่ง อาชีพของหานตู่เฟิงคือ นักดาบวิญญาณ เป็นอาชีพที่ขึ้นชื่อเรื่องความเร็วในการโจมตี หากเขายังอยู่ ถ้าได้คริสตัลจันทราเงินไป ความสามารถคงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!

น่าเสียดาย...เพราะเรื่องของเขา

หานตู่เฟิงก็เลยตายก่อนที่จะได้เข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะไม่ลึกซึ้งอะไร แต่หานตู่เฟิงก็ตายเพราะเขา อันหยางเลยรู้สึกผิดเล็กน้อย

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่เขาตั้งใจทำเควสเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 5 ของสวี่ฉางชุนมาก ๆ การหาผู้สนับสนุน

ก็เป็นเหตุผลหนึ่ง แต่การทำให้สวี่ฉางชุนแข็งแกร่งขึ้น แล้วตามล่าผู้บงการที่ลงมือในวันนั้น เพื่อแก้แค้นให้ตัวเองและหานตู่เฟิง ก็เป็นปัจจัยสำคัญอีกข้อหนึ่ง!

"ไอเทมอีพีคชนิดพิเศษ คริสตัลจันทราเงิน สามารถสวมใส่ได้ทุกช่องเพื่อเพิ่มความเร็วในการโจมตี 200% หรือใช้งานเพื่อเพิ่มความเร็วโจมตี 100% อย่างถาวร"

"เหมาะสำหรับอาชีพที่เน้นความเร็วในการโจมตี ใครอยากได้ก็ลองเสนอราคามาเลย!" อันหยางรวบรวมความคิด แล้วพูดกับเพื่อนร่วมทีมอย่างเฉยเมย

"นี่...ไอเทมอีพีค ศิษย์พี่อันจะขายจริง ๆ เหรอ?"

"ศิษย์พี่อันไม่รู้เหรอครับ ว่าในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเรามีโรงประมูล ที่มีบุตรศักดิ์สิทธิ์คอยรับรองอยู่ ไอเทมระดับอีพีคก็สามารถนำเข้าประมูลได้แล้วนะ!"

"ความสามารถของเรามีจำกัด ถ้าศิษย์พี่อันขายแบบนี้ อาจจะเสียเปรียบได้นะครับ?"

...

ทุกคนตกใจและตื่นเต้น แต่ก็มีบางคนลังเลและพูดออกมา พวกเขาคิดว่าอันหยางไม่รู้เรื่องนี้ ถ้าวันนี้พวกเขาได้ไปก็ถือว่าได้ของถูก

แต่ถ้าวันหน้าอันหยางรู้เรื่องเข้าแล้วเปลี่ยนใจ หรือโกรธแค้นพวกเขา ก็จบเห่กันพอดี! เรื่องแบบนี้ ควรจะพูดให้ชัดเจนไปเลยดีกว่า เพื่อไม่ให้ไปล่วงเกินว่าที่บุตรศักดิ์สิทธิ์โดยไม่รู้ตัว!

"ขี้เกียจยุ่งยากน่ะ พวกนายเสนอราคามาเลย ใครให้ราคาสูงสุดก็ได้ไป!" อันหยางส่ายหัว ทุกวันนี้เขา

ยุ่งมาก จนไม่มีเวลาไปเจอหลินหลิงเอ๋อร์เลยด้วยซ้ำ แล้วจะเอาเวลาไหนไปเข้าร่วมการประมูล?

เอาเวลานั้นไปลงดันเจี้ยนได้อีกหลายรอบ ได้คะแนนมากกว่าส่วนต่างเล็กน้อยนี่อีก

"ขี้เกียจยุ่งยาก..."

ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก อิจฉา ริษยา เกลียดชัง ไปตาม ๆ กัน! ที่ว่าคนเทียบคนก็ตาย ของเทียบของก็ทิ้ง

ก็คงเป็นแบบนี้แหละ!

คนมากมายที่ต้องทำงานหนัก ออกเช้ากลับค่ำทำเควสเพื่อหาคะแนนหลายพัน แต่นี่ไม่ได้เป็นศิษย์สายในหรือแม้แต่ศิษย์หลักด้วยซ้ำ

แต่อันหยางกลับโยนส่วนต่างนับหมื่นคะแนนทิ้งไป ด้วยคำว่าขี้เกียจยุ่งยาก?

"ผมเป็นอาชีพนักดาบศักดิ์สิทธิ์ ไอเทมคริสตัลจันทราเงินเหมาะกับผมที่สุด ผมให้ 30,000 คะแนนนะ

ศิษย์พี่ทุกคนช่วยเปิดทางให้ด้วย!"

อิจฉาก็อิจฉา แต่ในเมื่อพูดกันชัดเจนแล้วว่าอันหยางไม่สนใจ พวกเขาก็ยินดีที่จะคว้าโอกาสนี้ไว้!

ศิษย์สายในคนหนึ่งอดใจไม่ไหว เปิดราคาเป็นคนแรก

"ผมเป็นนักรบเลือดศักดิ์สิทธิ์ ก็ต้องพึ่งความเร็วในการโจมตีมากเหมือนกัน! ผมให้ 40,000 คะแนน!"

"ขอโทษศิษย์พี่ทุกท่านด้วยครับ ผมเป็นมือธนูแห่งแสง ผมให้ 50,000 คะแนน!"

"ผมให้ 60,000!"

"70,000!"

"โว้ย! พวกแกเป็นนักเวทย์มืดจะมาแย่งของนี่ทำไมวะ? ฉันให้ 80,000!"

"เรื่องของฉัน! จะซื้อไปให้แฟนไม่ได้เหรอ? ฉันให้ 90,000!"

"ไอ้คนยอมเป็นทาสแฟน ไสหัวไป! ฉันให้ 100,000!"

...

เมื่อมีคนเปิดปาก คนอื่นก็ไม่เกรงใจแล้ว ต่างคนต่างก็เพิ่มราคา ในพริบตา ราคาของคริสตัลจันทราเงินก็

พุ่งไปถึง 100,000 คะแนน! ราคานี้ทำให้อันหยางถึงกับใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

ตายแล้ว! นึกว่าไอเทมชิ้นนี้เต็มที่ก็ขายได้แค่ 40,000-50,000 คะแนน แต่กลับเริ่มที่ 100,000  คะแนนเลยเหรอ? อันหยางรู้สึกเสียดายในใจ แต่เมื่อพูดออกไปแล้วก็ย้อนกลับไม่ได้

ครั้งนี้ถือว่าพลาดเพราะไม่รู้เรื่องราว ต่อไปถ้ามีเวลาต้องไปศึกษาเรื่องราวชีวิตประจำวันในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้ดี

ขณะที่อันหยางกำลังทบทวนตัวเองอยู่ คนในทีมก็ดันราคากันไปถึง 120,000 คะแนนแล้ว ราคานี้เห็นได้ชัดว่าถึงขีดจำกัดของศิษย์สายในหลายคนแล้ว เพราะต้องเก็บหอมรอมริบ ทำเควสอย่างหนักเป็นเวลาครึ่งปี

แต่เพื่อไอเทมระดับอีพีคชิ้นเดียว เงินเก็บก็หมดเกลี้ยง มันเป็นเรื่องที่พูดไม่ออกจริง ๆ

สุดท้าย คริสตัลจันทราเงิน ก็ถูกอู๋ฮ่าวเฉิน นักธนูศักดิ์สิทธิ์ ประมูลไปได้ในราคาสูงถึง 138,000 คะแนน

อู๋ฮ่าวเฉินได้ไอเทมไปแล้วก็ดีใจมาก อดใจไม่ไหวที่จะง้างธนูและยิงทันที

มือของเขาเหมือนภาพลวงตา ยิงธนู 12 ดอกเกือบพร้อมกัน เสียงแหวกอากาศแหลมคมดังขึ้น ทำให้คนอื่นอิจฉาสุด ๆ!

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ยิง 12 ดอกต่อวินาที เควสเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 3 มีหวังแล้ว!" อู๋ฮ่าวเฉินหน้าแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น ก่อนหน้านี้เขายิงได้แค่ 4 ดอกต่อวินาที

แต่พอใส่คริสตัลจันทราเงิน ก็ยิงได้ 12 ดอกทันที เพิ่มขึ้นถึง 2 เท่า!

การเพิ่มขึ้นที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ การที่สวมใส่ไอเทมอื่นที่มีคุณสมบัติลดลงนิดหน่อยก็ถือว่าคุ้มค่าแล้ว!

"โธ่เอ๊ย...ฉันขาดไปแค่ไม่กี่พันคะแนนเอง!" มีคนตาแดงก่ำ อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

แต่เงินในกระเป๋ามันน้อยนิด ก็ต้องยอมแพ้ไป

"ขอบคุณศิษย์พี่อันมากนะครับ หากวันหน้ามีเรื่องไหนที่อู๋คนนี้พอจะช่วยได้ ขอแค่ศิษย์พี่สั่งมาเลย!"

อู๋ฮ่าวเฉินเล่นธนูในมืออย่างรักใคร่ ไม่ลืมที่จะขอบคุณอันหยาง

ความรู้สึกขอบคุณของเขามาจากใจจริง เพราะไอเทมระดับอีพีคไม่ใช่ของหาง่าย โดยปกติแล้ว ศิษย์สายในอย่างพวกเขาแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้ไอเทมระดับอีพีคที่เข้ากับเลเวลของตัวเอง

ในโรงประมูล ไอเทมแบบนี้เริ่มต้นที่ 200,000 คะแนนเป็นอย่างต่ำ เขาถือว่าได้ของถูกสุด ๆ!

"ไม่เป็นไร!"

อันหยางพยักหน้า ขี้เกียจคิดมากแล้ว

ส่วนต่างแค่ไม่กี่หมื่นคะแนนเท่านั้น การลงนครลอยฟ้าหนึ่งครั้ง แม้ไม่นับรายได้เสริมก็ได้ 37,000 คะแนน

แต่ละครั้งใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที โดยหลักการแล้ว การทำเงินเป็นล้านคะแนนต่อวันก็เหมือนการเดินเล่น

ไม่กี่หมื่นคะแนน ก็ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

"ไป ไป ไป รีบเคลียร์ให้เร็ว แล้วไปรอบต่อไป!" หลวนปิงหรานมองอู๋ฮ่าวเฉินด้วยความอิจฉา เห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็รีบเร่ง

เธอยังเลเวลไม่ถึง 60 ก็เลยอยากจะมาลงให้บ่อย ๆ ด้วยประสิทธิภาพของอันหยาง วันนี้เธออาจจะได้เลเวลเพิ่มขึ้น 2 เลเวลเลยก็ได้!

การลงดันเจี้ยนต่อจากนั้นก็ไม่มีอะไรน่าประหลาดใจ ขุมนรกไม่ได้ปรากฏในทุกแผนที่ เข้าแผนที่ 3 วินาทีเพื่อเปิดใช้งานรูปปั้น แล้วฆ่าบอสใน 1 วินาที

จากนั้นก็เข้าห้องถัดไป ทำซ้ำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ประสิทธิภาพรวดเร็วเกินกว่าจะจินตนาการได้!

เพื่อนร่วมทีมที่เป็นศิษย์สายในจากที่ตกใจในตอนแรก ตอนนี้ก็เริ่มชาชินแล้ว

ชินกับความสุดยอดของอันหยาง ส่วนบางคนที่ได้รับภารกิจมา ก็แอบบันทึกความเสียหายของอันหยาง

ต่อมอนสเตอร์แต่ละชนิด

แต่คิดว่าข้อมูลนี้ออกไปแล้วจะมีคนเชื่อหรือเปล่า...

[เคลียร์ดันเจี้ยนระดับราชา –

นครลอยฟ้า เสร็จสมบูรณ์]

[กำลังสรุปผล...]

[เวลา: 3 นาที 31 วินาที]

[จำนวนครั้งที่ถูกโจมตี: 0]

[เพื่อนร่วมทีมที่เสียชีวิต: 0]

[การประเมิน: ระดับ SSS]

[ได้รับประสบการณ์ 267,000] 52,100

...

3 นาทีต่อมา บอสระดับอีพีคในห้องบอสสุดท้ายก็ถูกฆ่าในพริบตาตามคาด ดันเจี้ยนนครลอยฟ้าจบลงอย่างเป็นทางการภายใน 3 นาที!

หลังจากออกมา หลวนปิงหรานรู้สึกเหมือนฝัน ไม่กล้าเชื่อว่าทั้งหมดนี้คือความจริง!

"นี่...เคลียร์จบแล้วเหรอ?"

"สุดยอดเกินไปแล้ว...เคลียร์นครลอยฟ้าระดับราชาใน 3 นาที ขนาดศิษย์สืบทอดก็คงทำไม่ได้หรอกมั้ง!"

"แค่ศิษย์สืบทอดเองเหรอ...ขนาดบุตรศักดิ์สิทธิ์เองก็อาจจะไม่มีความสามารถขนาดนี้ก็ได้!"

"นักเวทย์แห่งแสง...มันเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ไม่ใช่นักเวทย์แห่งแสงหรอก แต่เป็นศิษย์พี่อันต่างหากที่เก่งเกินไป!"

"ขอบคุณศิษย์พี่อันมากครับ เควสผมเสร็จแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ!"

"ศิษย์พี่อันไว้เจอกันใหม่!"

"ศิษย์พี่อันจะลงดันเจี้ยนอื่นอีกไหมครับ?"

...

เพื่อนร่วมทีมมองอันหยางอย่างขอบคุณ บางคนก็ต้องกล่าวลาอันหยางหลังจากทำภารกิจเสร็จ เพราะส่วนใหญ่พวกเขาถึงเลเวล 60 แล้ว ภารกิจในการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 3 นั้นแตกต่างจากครั้งก่อน ๆ

ก่อนการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 3 จะไม่ส่งผลกระทบต่อการอัปเกรด แต่หลังจากการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 3 แล้ว ถือได้ว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งในเก้ามณฑล ถ้าต้องการอัปเกรดต่อไป ต้องทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพให้เสร็จก่อน!

พวกเขาถึงระดับสูงสุดแล้ว หากไม่มีความจำเป็น ไม่มีใครเลือกที่จะเสียตั๋วและลงดันเจี้ยนต่อไป

"ลาก่อน!"

อันหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาคิดว่าเขาสามารถลงดันเจี้ยนต่อได้เลยโดยไม่มีสะดุด แต่เขาลืมไปว่ายัง

มีเรื่องนี้อยู่

"ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะไปตะโกนเรียกอีกที อีกไม่กี่นาทีทีมเราก็เต็มแล้วค่ะ!" หลวนปิงหรานเตรียมพร้อมอยู่แล้ว เพราะไม่อยากให้เสียเวลาไปมากกว่านี้