บทที่ 81 ความเสียหายทะลุร้อยล้าน/วิ!  ระดับราชา! โจมตีห้าคอมโบ!

บทที่ 81 ความเสียหายทะลุร้อยล้าน/วิ!  ระดับราชา! โจมตีห้าคอมโบ!

“นครลอยฟ้าเนี่ยนะ เป็นดันเจี้ยนระดับราชาเลเวล 60 ข้างในมีมอนสเตอร์หลายชนิดมาก แถมคุณสมบัติ

ก็ซับซ้อนสุดๆ และยังมีกับดักกลไกอีกเพียบเลยนะ!”

หลวนปิงหรานแอบกระซิบแนะนำข้างๆ อันหยาง ดันเจี้ยนนี้ค่าตั๋วเข้ากับค่าเดินทางก็แพงเอาเรื่อง

นอกจากเรื่องความยากแล้ว อีกเหตุผลคือดันเจี้ยนนี้เพิ่งเปิดให้บุกเบิกได้ไม่ถึงปี เลยเป็นดันเจี้ยนที่อัตรา

ดรอปไอเทมค่อนข้างดี แล้วก็ได้ค่าประสบการณ์เพิ่มอีกเล็กน้อย

“ดันเจี้ยนนี้มันลอยอยู่กลางอากาศนะ พยายามอย่าเข้าใกล้ขอบ บางที่ราวกันตกมันเป็นภาพลวงตา

ถ้าเกิดพลาดตกลงไปล่ะก็...”

อันหยางเดินไปที่ขอบด้วยความสงสัย เขาก้มลงมองไป รู้สึกเหมือนห้องหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศ นอกราวกันตกคือเหวลึกที่มองไม่เห็นก้น เหมือนปีศาจร้ายที่จ้องจะกลืนกินผู้คน เห็นแล้วขนลุกซู่!

“ถ้าตกลงไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ?” อันหยางถอยหลังไปสองก้าวแล้วถามด้วยความสงสัย

“ไม่รู้สิ... แต่คนที่ตกลงไปแล้วไม่เคยมีใครกลับมาได้อีกเลย!” หลวนปิงหรานยักไหล่

ดันเจี้ยนส่วนใหญ่ ถ้าเคลียร์สำเร็จ ต่อให้มีเพื่อนร่วมทีมตาย สุดท้ายก็สามารถชุบชีวิตได้

ยกเว้นแต่จะเคลียร์ไม่สำเร็จหรือตายยกทีม แต่ที่นครลอยฟ้าแห่งนี้ ถ้าใครพลาดตกลงไป ต่อให้ทีมเคลียร์ดันเจี้ยนสำเร็จ ก็ไม่เคยเห็นใครคนนั้นกลับมาเลย

“อันตรายขนาดนั้นเลยเหรอ?” อันหยางเองก็ตกใจเล็กน้อย มองไปยังคนในทีมคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างหลัง แต่ละคนเบียดกันอยู่ตรงกลาง ดูเหมือนจะกลัวว่าบริเวณขอบข้างๆ จะมีปีศาจร้ายซ่อนอยู่

“มอนสเตอร์มาแล้ว!” หลวนปิงหรานตะโกนขึ้นมาทันที

รูปปั้นหินที่อยู่ด้านหน้าถนนเริ่มสั่นสะเทือนอย่างแรง หลังจากนั้น หินบนตัวรูปปั้นก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมา เหมือนกระเบื้องที่ร่วงจากที่สูงเพราะผุพังตามกาลเวลา พอชั้นหินภายนอกทั้งหมดหลุดออก

สิ่งที่เผยออกมาข้างในคืออัศวินไร้หัวสวมชุดเกราะ!

“ใครกัน... บุกรุกพระราชวังของฝ่าบาท?” อัศวินไร้หัวไม่รู้ว่าเปล่งเสียงออกมาได้อย่างไร วินาทีต่อมาเสียงทุ้มต่ำและน่าสะพรึงกลัวดังไปรอบๆ  ประโยคนี้เป็นสัญญาณว่าดันเจี้ยนได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว...

คริติคอล!

-**

คอมโบ!

-500000

คอมโบ!

-500000

...

ความเสียหายจำนวนมากลอยขึ้นมาจากเหนือหัวของอัศวินชุดเกราะแต่ละตัว ทันทีที่คำพูดจบลง ร่างของอัศวินเหล่านั้นก็สั่นสะท้านและแตกเป็นเสี่ยงๆ กระจายเต็มพื้นทันที!

[ฆ่าอัศวินไร้หัว เลเวล 60, ได้รับค่าประสบการณ์ 2000]

[ฆ่าอัศวินไร้หัว เลเวล 60, ได้รับค่าประสบการณ์ 2000]

[...]

ค่าประสบการณ์จำนวนนับไม่ถ้วนไหลเข้ากระเป๋า วินาทีต่อมา ก็มีแสงสว่างวาบขึ้นที่ปลายสุดของถนน เผยให้เห็นประตูที่ซ่อนอยู่ในความมืด!

“....”

หลวนปิงหรานที่กำลังจะถามว่าจะโจมตีดันเจี้ยนอย่างไร และจะจัดการกับคนอื่นๆ อย่างไร

พอเห็นภาพตรงหน้า ก็เบิกตากว้างจนตกตะลึง ปากเล็กๆ ที่เย้ายวนของเธออ้าซะจนกลืนไข่ไก่ลงไปได้ทั้งใบ และอีกนาน กว่าจะดึงสติกลับมาได้!

“หลักหน่วย... หลักสิบ... หลักร้อย... หลักพัน... หลักหมื่น... หลักแสน... หลักล้าน... สิบล้าน... ร้อยล้าน....

หือ!! ห้าสิบล้าน!?!”

“บ้าไปแล้ว!! ว้อท! คริติคอลห้าสิบล้าน ความเสียหายเต็มจอเหรอ? แล้วยังมีคอมโบอีก?”

“ฮึ้ย!! นี่... นี่มัน... เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!”

“ความเสียหายทะลุร้อยล้าน/วิ... ฉิบหายแล้ว กูต้องตาฝาดแน่ๆ!!”

“ฉันคงบ้าไปแล้ว! ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ! ฉันเห็นศิษย์พี่อันหยางทำความเสียหายทะลุร้อยล้านออกมา

ด้วย!”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ของแกนับอะไรได้? ฉันยังเห็นมอนสเตอร์ทั้งหมดตายหมดแล้ว!”

“.....”

หลวนปิงหรานยังตั้งตัวไม่ทัน แต่ศิษย์คนอื่นๆ ในสำนัก หลังจากเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก็ระเบิดความตื่นเต้นออกมาทันที แต่ละคนมองความเสียหายที่เต็มจอด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ถึงขั้นคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอน!

ความเสียหายตั้งห้าสิบล้าน มันเกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้จริงๆ!

แถมยังมีความเสียหายคอมโบเต็มจอ ถ้ารวมกันแล้ว ก็เทียบเท่ากับการฆ่ามอนสเตอร์ด้วยความเสียหายทะลุร้อยล้าน/วิ!

ความเสียหายทะลุร้อยล้าน/วินาที มันคือแนวคิดแบบไหนกัน?

ต้องรู้ไว้ว่า เลือดของบอสระดับไดม่อนเลเวล 60 ก็อยู่ราวๆ ตัวเลขนี้แหละ นั่นหมายความว่า ต่อให้ห้องนี้เต็มไปด้วยบอสระดับไดม่อน ก็จะถูกอันหยางฆ่าตายได้ในวินาทีเดียวเลยเหรอ?

พวกเขาแทบไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง พวกเขายอมเชื่อว่าตัวเองเห็นภาพหลอน มากกว่าที่จะยอมรับความจริงนี้!

มันโอเวอร์เกินไปจริงๆ!

ต้องรู้ว่า พวกเขาแต่ละคนคือความภาคภูมิใจของเมืองตัวเอง เป็นอัจฉริยะที่ฟ้าประทานมาโดยแท้จริง ถึงแม้ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะกลับกลายเป็นคนธรรมดา

แต่ช่องว่างของพลังกับคนอื่นก็ไม่ได้มากเกินไป ในระดับเดียวกัน ยังพอจะต่อสู้กันได้บ้าง แต่ความแข็งแกร่งที่อันหยางแสดงออกมาในตอนนี้ กลับเหนือกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มากนัก!

เป็นระดับที่พวกเขาไม่กล้าฝันถึงแม้แต่ในความฝันชั่วชีวิต!

แต่น่าเสียดาย ความจริงก็คือความจริง ไม่ว่าพวกเขาจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม

เมื่ออันหยางเดินไปยังประตูแสงที่เปิดออกและเข้าไปในห้องถัดไป พวกเขาถึงได้ยอมจำนนและเชื่อว่า ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง!

ถ้าพวกเขารู้ว่าคอมโบนี้ไม่ได้มีแค่ครั้งเดียว แต่เป็นคอมโบติดกันถึงสี่ครั้งด้วยล่ะก็... ไม่รู้ว่าพวกเขาจะรู้สึกอย่างไรกันนะ

“ห้าสิบล้าน... ดูเหมือนพลังป้องกันของมอนสเตอร์ตัวนี้จะอยู่ที่ประมาณหนึ่งล้านนิดๆ

¨ !”

เมื่อเห็นความเสียหายที่น่ากลัวเต็มหน้าจอ อันหยางเองก็ตะลึงเล็กน้อย การเพิ่มขึ้นของพลังในครั้งนี้มันเวอร์เกินไปหน่อยจริงๆ

ตอนอยู่ในหอคอยทะลุฟ้า ความเสียหายยังแค่สามสี่ล้าน แต่ตอนนี้กลับเพิ่มขึ้นเป็นสิบกว่าเท่า!

นี่เป็นเพราะกำลังเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ที่พลังแข็งแกร่งขึ้นมากแล้วด้วยนะ ถ้าไปโจมตีมอนสเตอร์ธรรมดาเลเวล 20-30  ความเสียหายต่อครั้งน่าจะทะลุร้อยล้านได้เลย!

พลังโจมตีพื้นฐานของเขาเกือบ 40000  แสงแห่งพรเพิ่มให้ห้าสิบเท่า ก็กลายเป็นสองล้าน จากนั้นความเสียหายคริติคอลก็ห้าสิบเท่า ผลกระทบจากตัวเองคูณสอง ก็กลายเป็นร้อยเท่า!

แต่ความเสียหายที่เขาทำได้คือห้าสิบล้าน นั่นหมายความว่า ความเสียหายจริงมีเพียงห้าแสน หลังจาก

คริติคอลแล้วถึงจะได้ห้าสิบล้าน!

พลังโจมตีพื้นฐานสองล้านและการเพิ่มความเสียหาย 180% ของแสงแห่งการทำลายล้างกลับทำความเสียหายได้เพียงห้าแสน ความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์เหล่านี้จึงพอจะคาดเดาได้!

ถ้าเปลี่ยนเป็นศิษย์คนอื่นๆ มา ต่อให้เป็นทีมเต็ม ก็อาจจะต้องสู้กันหลายชั่วโมงกว่าจะเคลียร์ห้องเดียวได้ ถ้าไม่ระวัง ยังมีความเสี่ยงที่จะตายอีกด้วย!

ด้วยความยากลำบากขนาดนี้ จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีคนเต็มใจจ่ายเงินเพื่อร่วมทีมเข้ามาในดันเจี้ยน ทั้งๆ ที่ไม่ได้ส่วนแบ่งไอเทมดรอปใดๆ !

[เข้าสู่: โถงทางเข้าหุ่นเชิด]

แสงสว่างวาบต่อหน้า สภาพแวดล้อมเปลี่ยนไปอีกครั้ง

ยังคงเป็นถนนลอยฟ้าที่มีราวกันตกทั้งสองข้าง แต่ท้องฟ้ากลับมืดลงเล็กน้อยทันที ไม่มีรูปปั้นอัศวินชุดเกราะบนถนนแล้ว แต่เปลี่ยนเป็นรูปปั้นหินหุ่นเชิดแปลกๆ!

แคร่ก!

วินาทีที่ทุกคนเข้ามา เสียงแคร่กๆ เบาๆ ก็ดังขึ้น

รูปปั้นหุ่นเชิดเริ่มสั่นไหวอย่างช้าๆ จากนั้น เหมือนมีพลังชีวิตถูกฉีดเข้าไปในหิน หุ่นเชิดแต่ละตัวก็มีชีวิตขึ้นมา แต่เหมือนกับห้องแรกไม่มีผิด

ก่อนที่อันหยางจะได้เห็นว่าพวกมันมีลูกเล่นอะไร แสงแห่งการทำลายล้างก็เริ่มทำงาน ความเสียหายที่เหมือนระเบิดจำนวนมากก็ลอยขึ้น หุ่นเชิดทั้งหมดถูกกวาดล้างทันที!

หลวนปิงหราน: “....”

ทุกคน: “........”

ทุกคนในทีมตาค้าง มองภาพนี้จนไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้

พวกเขาคิดถึงตัวเองเมื่อก่อน กว่าจะมาฟาร์ม นครลอยฟ้าได้ครั้งหนึ่ง ไม่รู้ต้องใช้คะแนนสะสมซื้อยาไปเท่าไหร่ พอถึงเวลาโจมตีจริงๆ ก็ต้องใช้แรงกายแรงใจมากมาย หลบไปหลบมาเป็นวันกว่าจะเคลียร์ได้แค่ห้องเดียว

แล้วดูตอนนี้สิ...

ความแตกต่างที่มากขนาดนี้ทำให้พวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่า นี่มันใช่นครลอยฟ้าที่พวกเขาเคยโจมตีเมื่อก่อน

หรือเปล่าเนี่ย!

“เร็วเข้า!” อันหยางเห็นเพื่อนร่วมทีมยืนอึ้งอยู่กับที่ ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย เวลาคือเงินทองนะ

จะมาเสียเวลาแบบนี้ไม่ได้!

“อ๊ะ? โอ๊ย... ทุกคนรีบหน่อย เร็วเข้า เคลียร์ให้เร็วจะได้เริ่มรอบต่อไปเร็วๆ!” หลวนปิงหรานเองก็รู้สึกสับสนวุ่นวายในใจ พอได้ยินอันหยางเร่ง ก็ได้สติขึ้นมา รีบเรียกเพื่อนร่วมทีมให้ตามไป

[เข้าสู่: หอคอยมนุษย์มังกร]

ห้องที่สาม เป็นมอนสเตอร์อีกชนิดหนึ่ง

เป็นมนุษย์มังกรตัวเล็กที่มีเขาบนหัวและหางด้านหลัง แต่เห็นได้ชัดว่าพวกมันเป็นจักรกล ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต อันหยางก็ไม่รู้ว่าพวกมันมีลูกเล่นอะไร เพราะเพิ่งปรากฏตัวก็ถูกฆ่าตายทันที!

เพื่อนร่วมทีมทุกคนต่างก็อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก ในสถานการณ์เช่นนี้ ถึงแม้พวกเขาจะมีประสบการณ์มากมาย แต่ก็หาคำพูดใดๆ มาอธิบายไม่ได้

พวกเขาแค่รู้สึกว่า ไม่ได้มาโจมตีดันเจี้ยนเลย แต่เหมือนมาเที่ยวชมมากกว่า...

ดันเจี้ยนแบบนี้พวกเขาเคยเข้ามาหลายครั้งแล้ว ปกติแล้วต่อให้จ่ายค่าตั๋ว ก็มักจะต้องช่วยออกแรงโจมตีมอนสเตอร์ด้านหน้าเพื่อเพิ่มความเร็ว ยกเว้นแค่บอสตัวสุดท้ายที่ไม่ต้องทำอะไรมาก

ที่ไหนจะมีแบบนี้ เข้าไปแล้วยังไม่ทันได้เห็นหน้าตาของมอนสเตอร์ชัดๆ ก็เคลียร์ห้องแล้ว?

“ไปต่อ ไป!” อันหยางชินกับเรื่องนี้มานานแล้ว มอนสเตอร์ระดับต่ำแบบนี้จะมีฝีมืออะไร เขาก็ไม่สนใจ

แค่ฆ่าให้หมดก็พอ

[เข้าสู่: ทางเดินแห่งความมืด]

ห้องที่ห้า แทบจะมืดสนิทจนมองไม่เห็นนิ้วมือตัวเอง ท้องฟ้าที่มืดมิดมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้มองเห็นได้

ไม่เกินสามเมตร!

แม้แต่อันหยางที่มีมุมมองแบบพระเจ้าก็แทบจะมองไม่เห็นอะไร สภาพแวดล้อมที่เลวร้ายเช่นนี้ทำให้อันหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย

สำหรับเขา มันไม่ใช่ปัญหาอะไร เพราะแสงแห่งการทำลายล้างฆ่าได้ทุกอย่าง จะมองเห็นหรือไม่ก็ไม่สำคัญ แต่สำหรับศิษย์คนอื่นๆ สภาพแวดล้อมนี้ถือว่าเลวร้ายเกินไปแล้ว มันยากที่จะจินตนาการว่า ทีมอื่นๆ จะผ่านมันไปได้อย่างไร!

“ทุกคนระวังนะ ถึงทางเดินแห่งความมืดแล้ว!” หลวนปิงหรานรีบเตือน เธอรู้ว่าอันหยางไม่เคยมาโจมตีดันเจี้ยนนี้ แทนที่จะบอกเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ สู้แนะนำและอธิบายให้อันหยางฟังจะดีกว่า

“ในห้องนี้จะมีสวิตช์หลายอันกระจายอยู่ตามขอบ ต้องโจมตีถูกสวิตช์ถึงจะทำงาน จากนั้นจึงจะมีแสงสว่าง! แต่สวิตช์มันอยู่ตรงขอบ ถ้าไม่ระวัง ก็อาจจะตกลงไปในเหวได้ง่ายๆ!”

ต้องโจมตีถูกสวิตช์ถึงจะทำงานได้เหรอ?

อันหยางใจเต้นเล็กน้อย เขาตั้งค่าทุกอย่างให้เป็นสถานะศัตรูอย่างเงียบๆ ยกเว้นเพื่อนร่วมทีม

วินาทีต่อมา แสงแห่งการทำลายล้างก็เริ่มส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมด้วย ได้ยินเพียงเสียงดังคล้ายขวดแก้วแตก

ทันใดนั้น ภายในห้องก็สว่างจ้าขึ้นมาทันที!

สิ่งที่เห็นคือ ตรงกลางห้องมีเสาทรงกระบอกขนาดใหญ่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสามเมตรตั้งตระหง่านอยู่ ส่วนมอนสเตอร์ที่กระจายอยู่สองข้าง ก็เป็นรูปปั้นอัศวินไร้หัวเหมือนในห้องแรก!

“นี่อะไรกัน?” อันหยางประหลาดใจ เขารู้สึกว่าเสาทรงกระบอกใหญ่นี้คุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน

“ว้อท! ขุมนรก! ขุมนรกปรากฏขึ้นแล้ว!!” ก่อนที่อันหยางจะนึกออก เขาก็ได้ยินเสียงกรีดร้องด้วยความประหลาดใจจากเพื่อนร่วมทีมข้างหลัง

“ฮึ้ย!! ลุยครั้งแรกก็เจอขุมนรกเลยเหรอ รวยแล้วเว้ย!”

“บ้าจริง! เจอขุมนรกแล้ว!! นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นขุมนรกเลยนะ!”

“ฉันเคยเจอมาสองสามครั้ง แต่ไม่กล้าลุยต่อ ไม่รู้ว่าศิษย์พี่อันหยางจะลุยต่อไหม?”

“ต้องลุยต่ออยู่แล้ว! ศิษย์พี่อันหยางมีพลังขนาดไหน? ฆ่าได้ทั้งฉากในพริบตา จะไม่ลุยต่อได้ไง!”

“ขุมนรกของนครลอยฟ้า มีโอกาสดรอปของระดับกึ่งเทพด้วยนะ!”

“โอกาสต่ำมาก น่าจะดรอปแค่ไอเทมระดับอีพีคซะมากกว่า!”

“ดรอปไอเทมระดับอีพีคชิ้นเดียวก็รวยแล้วว่ะ รวยแล้ว!”

“รวยบ้าอะไรของแก ไอเทมดรอปออกมาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราสักนิดไหม?”

“......”

เพื่อนร่วมทีมกลุ่มหนึ่งต่างก็ร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น มองเสาทรงกระบอกใหญ่กลางทางเดินด้วยความอิจฉา หลังจากพวกเขาเตือน อันหยางก็เข้าใจทันที นี่คือขุมนรก ที่มีโอกาสปรากฏขึ้นในดันเจี้ยน!

ขุมนรกเป็นคำพ้องความหมายของสุดยอดไอเทม มันจะปล่อยบอสที่แข็งแกร่งออกมาเป็นจำนวนมาก เมื่อฆ่าได้ก็จะดรอปของรางวัลมากมาย และมีโอกาสดรอปไอเทมระดับกึ่งเทพด้วยซ้ำ!

แต่ขุมนรกก็หมายถึงความแข็งแกร่งด้วยเช่นกัน โดยปกติแล้ว เวลาที่ศิษย์รวมทีมโจมตีดันเจี้ยน

ต่อให้เจอขุมนรก ส่วนใหญ่ก็ไม่กล้าลุยต่อ เพราะมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

จู่ๆ ก็มีบอสจำนวนมากออกมา ถ้าพลังไม่พอ ก็เท่ากับเป็นการหาที่ตายชัดๆ!

แต่สำหรับอันหยางแล้ว เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก ถึงแม้เขาจะไม่ค่อยสนใจไอเทม

เพราะการเพิ่มขึ้นของพลังจากไอเทม มันน้อยมากเมื่อเทียบกับพรสวรรค์และสกิลของเขา แต่ถ้าเขาไม่ได้ใช้เอง และเอาไปขายก็ยังได้เงินมหาศาลอยู่ดี เมื่อเจอแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะปล่อยผ่านไป

“โอ้วว เจอขุมนรกแล้ว พวกนายระวังหน่อย ไอเทมที่ต่ำกว่าระดับอีพีค พวกนายใช้วิธีทอยลูกเต๋าแบ่งกัน ส่วนระดับอีพีคขึ้นไป ถ้ามีใครต้องการก็ประมูลกันเองนะ!” อันหยางตาลุกวาว รีบร้องเตือนพวกเขาขึ้นมา

ทำให้กลุ่มคนที่เข้าร่วมทีมต่างก็ตื่นเต้นดีใจกันใหญ่

“ศิษย์พี่อันหยางลุยเลยเลย ไม่ต้องสนใจพวกเรา!”

“ใช่ๆ รีบลุยขุมนรกเถอะ ฉันไม่เคยเห็นบอสขุมนรกมาก่อนเลย!”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตั้งแต่วันนี้ไป พวกเราก็ถือว่าเป็นคนที่เคยลุยขุมนรกมาแล้วเหมือนกันนะ!”

“...” กลุ่มศิษย์ในทีมต่างก็ดีใจจนเนื้อเต้น แค่ประโยคที่ว่าไอเทมต่ำกว่าอีพีคจะใช้วิธีทอยลูกเต๋าแบ่งกัน ก็ทำให้หลายคนตื่นเต้นจนตัวสั่นแล้ว

ถ้าโชคดีได้ไอเทมสักชิ้นสองชิ้น เอาไปขายต่อก็ได้รับค่าเข้าทีมกลับคืนมาแล้วไง!

ถ้าโชคดีมากหน่อย ก็ยังมีกำไรอีก!

อันหยางพยักหน้า ไม่รีรออีกต่อไป เขาก้าวไปข้างหน้าเพื่อกระตุ้นรูปปั้นอัศวินชุดเกราะ

จากนั้น แสงแห่งการทำลายล้างก็ฆ่าพวกมันทั้งหมดในพริบตา!

วินาทีต่อมา ในที่สุดเสาทรงกระบอกใหญ่ก็เริ่มทำงาน

เสาทรงกระบอกที่ถูกโจมตีจากแสงแห่งการทำลายล้าง ก็เหมือนประตูมิติ ส่งมอนสเตอร์แปลกๆ จำนวนมากออกมา ยังไม่ทันที่อันหยางจะเห็นคุณสมบัติของมอนสเตอร์ขุมนรกพวกนี้ชัดๆ พวกมันก็ถูกฆ่าตาย

ในวินาทีเดียวอีกครั้ง!

แล้วท้องฟ้าก็มีก้อนเมฆสีดำลอยขึ้นมาทันที!

โครม!

ท่ามกลางฟ้าผ่าและฟ้าร้อง สายฟ้าสีดำก็ผ่าลงมาตรงๆ

ผ่าลงบนเสาทรงกระบอกใหญ่พอดี!

วินาทีต่อมา บอสสุดสยองนับสิบตัวก็ปรากฏตัวในมุมต่างๆ ของทางเดินทันที

บางตัวก็ตกลงตรงกลางกลุ่มเพื่อนร่วมทีมที่กำลังหลบอยู่มุมห้อง ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก!

[ผู้ตกสู่ขุมนรก เลเวล 60]

[บอสระดับอีพีค]

[พลังชีวิต: 2.2E] (220 ล้าน)

[มานา: 20 ล้าน]

[โจมตี: 500000]

[ป้องกัน: 500000]

[สกิล: พิโรธสายฟ้า, ผ่าภูเขา, ลอบสังหาร....]

[คำอธิบาย: ผู้ตกสู่ขุมนรกจากด้านมืด มีพลังที่ไม่มีใครเทียบได้ (ราชาที่ดี) แนะนำให้รุมกระทืบตั้งแต่สิบ

คนขึ้นไป]

คำราม!

บอสมีรูปลักษณ์ประหลาด รูปร่างเหมือนมนุษย์ แต่ใบหน้าเหมือนธานอสและมีจมูกเหมือนช้าง ดูน่าเกลียดน่ากลัวสุดๆ!

บอสคำรามก้อง แต่เมื่ออันหยางมองคุณสมบัติของพวกมัน เขาก็แค่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย

คริติคอล!

$$-**

คอมโบ!

$$-**

คอมโบ!

$$-**

คอมโบ!

$$-**

คอมโบ!

$$-**

...

“อึก....”

บอสกลุ่มหนึ่งกำลังคำราม เตรียมจะแสดงพลัง

แต่จู่ๆ ความเสียหายห้าครั้งติดต่อกันก็ลอยขึ้นเหนือหัวของพวกมัน ร่างกายขนาดมหึมาสั่นสะท้าน

จากนั้น พลังทั้งหมดในร่างกายที่ไม่มีใครต้านทานได้ ก็เหมือนถูกดูดออกไปในทันที ดวงตาว่างเปล่า

ร่างยักษ์ก็ล้มลงสู่พื้นทันที!

โครม!

...

เมื่อประตูแสงของห้องถัดไปสว่างขึ้น ศิษย์ร่วมทีมมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึง

และสูดหายใจเข้าลึกๆ!

“ฉัน... ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม? บอสระดับอีพีคถูกฆ่าตายในวินาทีเดียว... ถูกฆ่าตายในวินาทีเดียวเหรอ?”

“ฮึ้ย!! ห้าคอมโบ... ว้อท! ห้าคอมโบ กล้าเชื่อไหม? ความเสียหายสี่สิบล้านกว่า ห้าคอมโบ?”

“พูดไปก็ไม่มีใครเชื่อ ฉันยังไม่ทันได้เห็นว่าบอสตัวนี้ชื่ออะไร พวกมันก็หายไปแล้ว?”

“บ้าบอจริงๆ! น่ากลัวเกินไปแล้ว ห้าคอมโบ... ความเสียหายสองถึงสามร้อยล้านโดยตรงเลยเหรอ?”

“นี่... ศิษย์หลักก็ไม่ใช่ ศิษย์สืบทอดก็ยังไม่เว่อร์ขนาดนี้มั้ง? ฆ่าสองถึงสามร้อยล้านในวินาทีเดียว

ทำได้ยังไงกัน?”

“ศิษย์พี่อันหยาง... เรามาจากโลกเดียวกันจริงๆ เหรอ?”

“...”

ศิษย์ร่วมทีมกลืนน้ำลาย ตาแทบถลนออกมา!

เมื่อก่อนมอนสเตอร์มันเยอะเกินไป ความเสียหายก็ลอยขึ้นมาเต็มไปหมด พวกเขาเลยไม่ทันสังเกต

คิดว่ามีแค่คอมโบเดียว แต่ครั้งนี้มีบอสแค่สิบกว่าตัว พวกเขาเห็นชัดเจนทุกอย่าง!

บอสแต่ละตัวมีความเสียหายคอมโบ 4-5 ครั้งลอยขึ้นมาบนหัว!

นั่นก็คือ การโจมตีของอันหยางเป็นการโจมตีห้าคอมโบโดยตรง! การโจมตีครั้งเดียวสร้างความเสียหายได้5 ครั้ง มันสุดยอดเกินกว่าจะเป็นไปได้แล้วจริงๆ!