บทที่ 8 : หลุมพราง

ผู้แต่ง Yasuaki Mikami

English ver. Kell

ผู้แปล Pimka

บทที่ 8 : หลุมพราง

Гมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับอันนี้แน่ ๆ˩

►บอร์ดวิญญาณ◄ ฮิคารุ

อายุ: 15 แรงก์: 4

4

จู่ ๆ แต้มของฮิคารุก็เพิ่มขึ้น มีบางอย่างที่แตกต่างไปจากคราวที่แล้ว: ตัวเลขข้าง ๆ “แรงก์”

Гแรงก์ฉันเพิ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ ถ้าจำไม่ผิดแรงก์จะเพิ่มขึ้นถ้าฆ่ามอนส์เตอร์... ˩

เขาจำไม่ได้ว่าเขาได้ฆ่ามอนส์เตอร์ไปเมื่อไหร่ เขาเด็ดพืชพิษแต่ไม่ได้ฆ่ามันนะ แต่เขาได้ล้ม — ฆ่า — มนุษย์ไปแล้ว

Г...เดี๋ยวก่อนนะ˩

มอนส์เตอร์มันถูกนิยามว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่นำอันตรายมาสู่มนุษย์นิ นั่นคือนิยามทั้งหมดนะ; ไม่มีมากหรือน้อยไปกว่านั้น

Г...ถ้ามันไม่ใช่การฆ่ามอนส์เตอร์โดยเฉพาะแต่เป็นการฆ่าสิ่งมีชีวิตที่มีพลังระดับเดียวกันล่ะ... ˩

ฉันเพิ่มแรงก์ได้ในเวลาสั้น ๆ หลังจากการฆ่าเคานต์มอร์กสตัด

Г.........˩

ฮิคารุตัดสินใจที่จะไม่ใช้แต้มในทันที เขาต้องการเวลาในการคิดทบทวนสักหน่อย

Г ...ฉันว่าทางนี้แหละ˩

เขาเดินตามเส้นทางที่กลอเรียบอกจนพบเข้ากับสถานที่ซึ่งพื้นปูด้วยหินพร้อมกับคลองที่ไหลอยู่ใกล้ ๆ หลังจากปีนบันไดลงมาถึงครึ่งทาง จมูกของเขาก็ได้รับกลิ่นเหม็นที่ลอยอยู่ในอากาศ

Гที่นี่หรอ˩

เขามองไปเห็นอุโมงค์ใต้ดิน ที่ซึ่งเชื่อมต่อกับคลอง — ระบบท่อระบายน้ำ

Гโว้?!˩

เสียงกระพือดังมาจากข้างใน

Гค้างคาว...?˩

ฮิคารุเปิดใช้งานสกิลหลบซ่อนทุกอันทันที การมีอยู่ของเขาจางลงจนเหมือนกับอากาศ ค้างคาวและหนูที่อยู่ข้างในอุโมงค์เอียงคอน้อย ๆ อย่างสับสน ชั่วขณะหนึ่งมีคนอยู่ข้างนอกนั้นจริง ๆ

คงจะแย่มาก ๆ ถ้าเขาติดโรคบางอย่างมาจากพวกนั้น

เขาเดินเข้าไปในอุโมงค์อย่างเงียบ ๆ น้ำที่ไหลมาจากข้างในไม่ได้สกปรกขนาดนั้น มีแค่กลิ่นเหม็นสาบเท่านั้นที่ทนไม่ได้

ฮิคารุค้นหาเกี่ยวกับเรื่องนี้ในความรู้ของโรแลนด์

เมืองใหญ่ ๆ ทุกเมืองมีระบบท่อระบายน้ำ มีอุจจาระและน้ำสกปรกหลายชนิดรวมอยู่ในจุดเดียวที่ใต้ดิน มอนส์เตอร์ที่ชื่อว่าเมือกแห่งความโกลาหลจะดูดซับมันทำให้น้ำบริสุทธิ์ ผลพลอยได้คือมอนสเตอร์เหล่านี้จะปล่อยดินประสิวและปุ๋ยหมักที่พ่อค้ามักจะมาเก็บเป็นประจำเอาไว้

งั้นน้ำพวกนี้ก็เป็นสิ่งที่เมือกแห่งความโกลาหลปล่อยออกมาสินะ

ฮิคารุเดินไปข้างหน้าผ่านทางเท้าที่ทำมาแบบห่วย ๆ ตรงริมคลอง หินละลายลงในหลาย ๆ ที่ทำให้มีโคลนอยู่ทางด้านล่าง ที่นี้มันค่อนข้างมืด เขาไตร่ตรองว่าจะใช้ตะเกียงเล็กที่เขาซื้อมาเมื่อเช้านี้ดีหรือไม่ ไม่ล่ะ แม้ว่าจะมีสกิลหลบซ่อนแต่การถือตะเกียงในความมืดก็คือการส่งตัวเขาไปให้ศัตรูฟรี ๆ นั่นแหละ

...ฉันจะไปให้ไกลที่สุดเท่าที่ทำได้

เขาค่อย ๆ เดินไปอย่างช้า ๆ

แล้วเคลเบคบ้านี่เป็นใครถึงได้มาอยู่ในที่แบบนี้เนี่ย

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไอเทมเวทมนตร์ งั้นคงสร้างไอเทมเวทมนตร์อยู่ล่ะสิ

แล้วทันใดนั้นเขาก็เห็นผู้ชายสองคนกำลังถือตะเกียงอยู่ทางด้านหลังเข้า

Г—และทั้งหมดนั่น—˩

Г—ถามจริง ฟังดูเป็นงานง่าย ๆ—˩

เสียงสะท้อนของพวกเขาผ่านอุโมงค์ออกมา หนึ่งในนั้นจะใช่เคลเบคไหมนะ พวกเขาดูไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่เลย

เหมือนพวกอันธพาลชัด ๆ ดูจากรอยแผลเป็นที่แก้มนั่นสิ

พวกเขามาทำอะไรที่นี้ ดูไม่เหมือนพ่อค้ามาเก็บปุ๋ยหมักสักนิด ฉันว่าคำที่อธิบายได้ดีที่สุดคงเป็น “นักฆ่า” นี่แหละ ฮิคารุเร่งรีบ และแล้วเขาก็เห็นกำแพงส่วนหนึ่งที่พังทลายลงซึ่งลึกไปประมาณสามเมตร

ซ่อนแล้วให้พวกเขาผ่านไปก่อน หรือจะไปต่อดี

เขาคิดเล็กน้อยแล้วเลือกที่จะซ่อนเพราะมันเป็นทางเลือกที่ง่ายสำหรับเขาเลย เขาย่ำลงบนดินแล้วเข้าไปในพื้นที่กลวง หมอบลงแล้วกลั้นหายใจ

Г— งั้นนายก็ไปเจอลูกค้ามา —˩

Г— เขาประมาณว่า “งานดีนี่ เสร็จอีกงานแล้ว”˩

Г— ขโมยเอาสิ น่าจะง่ายกว่านะ˩

Г— นี่ เราไม่ได้รับอนุญาตให้ฆ่านะ..˩

Гรู้น่า เจ้านายเกลียดการนองเลือดนี่นา˩

Гไม่ใช่แค่นั้นนะ ถ้ามีคนถูกฆ่าแล้วพวกเจ้าหน้าที่ก็จะเข้ามาเอี่ยวด้วย˩

Гนายแน่ใจหรอ เจ้านายน่ะ... หืม?˩

Гมีอะไร˩

ชายทั้งสองคนหยุดอยู่บนทางเดินใกล้ฮิคารุ

Г...รอยเท้าพวกนี้ดูเล็กนะ˩

เขาสังเกตเห็นรอยเท้าของฮิคารุบนทางที่เป็นโคลน สกิลหลบซ่อนจะไร้ประโยชน์ไปเลยถ้าผู้ใช้ทิ้งร่องรอยไว้เบื้องหลัง

หืมม งั้นพวกเขาก็เห็นร่องรอยของเรา

นี่เป็นส่วนหนึ่งของการทดลองของฮิคารุ เขาอยากจะรู้ว่าสกิลหลบซ่อนจะทำงานกับสิ่งที่เขาทิ้งไว้หรือไม่ คำตอบคือ “ไม่”

Гช่วงนี้เด็กกำพร้าในพอนด์เพิ่มขึ้นน่ะ หนึ่งในนั้นคงมาเตร็ดเตร่ในท่อนี่แหละ˩

Гนายอาจจะพูดถูก...˩

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสรุปไปแล้วว่ามีเด็กคนหนึ่งเดินเข้ามาเล่นในท่อระบายน้ำ

ยังไงฮิคารุก็มั่นใจว่าเขาจะไม่ถูกเจอเข้าอยู่แล้ว

Гไปเถอะ เราจะปล่อยให้เคลเบครอไม่ได้˩

Гจริงสิ ยังไงเจ้านี่ก็น่ากลัวอยู่นะ˩

พวกเขาเดินผ่านฮิคารุไปโดยที่ไม่สังเกตเห็นเขาเลย

เขาพึ่งพูดถึงเคลเบค

ฮิคารุเดินตามพวกเขาไป ครั้งนี้เขาระมัดระวังกับรอยเท้าของตนเองอย่างเต็มที่

พื้นที่ในส่วนหนึ่งของท่อระบายน้ำมีจุดที่เป็นที่อยู่อาศัยซึ่งไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลอยู่

Гอาาาา... พวกนายมาสาย 5 นาที˩

Гระ เราขอโทษด้วย เขาต้องจีบสาว ๆ ตอนเดินมาที่นี้น่ะ˩

Гทะ ทำไมนายต้องขายคู่หูตัวเองด้วย?!˩

Гหุบปาก! มันเป็นความผิดของพวกนายสองคน!˩

โต๊ะคุณภาพดีตั้งอยู่ในห้อง ถ้ามีใครมาเห็นเข้าต้องมีคนคิดว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในใต้ดินแน่ ๆ

ชายคนหนึ่งที่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้สนใจเกี่ยวกับมารยาทเลยกำลังพาดขาของเขาขึ้นมาบนโต๊ะ เขามีรอยสักเหมือนเปลวไฟสีแดงบนหน้าผากไล่ไปยังแก้มขวาของเขาแล้วอ้อมไปทางด้านหลังคอและเลื้อยลงไปด้านล่าง ชายผู้นั้นกำลังเผชิญหน้ากับชายสองคนที่ฮิคารุแอบตามมา

Гยังไงก็เถอะ... พวกนายทำงานพอใช้ได้นะ˩ ผู้ชายคนนั้นพูดต่อ

บนใบหน้าของชายเหล่านั้นฉายความโล่งอกออกมา

Гงั้นเราไปก่อนนะ˩

Гเอาสิ อย่าลืมทำงานให้มันหนักหน่อยล่ะ˩

 

โน๊ต: มุมมองเปลี่ยนเป็นของเคลเบค

ชายที่มีรอยสักสีแดงเดินไปส่งพวกเขาที่ประตู หลังจากที่เขาหมุนตัวกลับมาก็ตัวแข็งทันที

Гว่าไง˩

Г?!˩

ไม่ควรจะมีใครอยู่ในห้องนี้อีกแล้วนิ และนั่น เด็กผู้ชายคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโต๊ะของเขา

Гนายเป็นใครวะ?!˩

Гอุ้ย กรุณาอย่าใช้ความรุนแรงด้วยครับ ผมไม่มีอาวุธ˩

ไม่มีอาวุธ และดูจากท่าทางแล้วต้องเป็นมือสมัครเล่นอย่างแน่นอน ดูเหมือนว่าจะไม่รู้วิธีการต่อสู้ด้วยซ้ำแต่เขาก็ใส่อุปกรณ์ที่ดีพอใช้ได้

Гนายมาจากไหน?!˩

อาจเป็นผู้ใช้เวท เขาให้ความสนใจกับเด็กชายคนนี้อย่างระมัดระวัง เขาจับกริชไว้เพื่อเตรียมพร้อมขณะที่ตาของเขาก็มองไปรอบ ๆ เพื่อหาสิ่งที่จะใช้เป็นเกราะป้องกัน

Гไม่เป็นไรน่า ผมไม่ใช่เมจ˩

Г...นายมันเป็นเด็กน่าขนลุก˩

Гผมมีอะไรจะให้คุณน่ะ˩

Гหะ? จดหมาย˩

เด็กชายยื่นบางอย่างให้เขา ชั่วขณะหนึ่งเขาคิดว่ามันอาจจะเป็นม้วนเวทมนตร์ที่มาในรูปแบบตัวอักษรก็ได้ แต่แล้วเขาก็นึกได้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะทำอย่างนั้น ถ้าเด็กนี่ใช้เวทมนตร์ได้เขาก็แค่ระเบิดเด็กนี่เท่านั้น

Гคุณไม่อยากได้หรอ ผมต้องเจอปัญหาแน่ ๆ ถ้าคุณไม่รับมันไปน่ะ˩

เด็กชายดูลำบากใจจริง ๆ เขารู้สึกงี่เง่าชะมัดที่ตนเองระมัดระวังตัวรอบ ๆ เด็กคนนี้

Гให้ตายสิ˩

เขาเอากริชกลับเข้าไปในปลอกและก้าวยาว ๆ เข้าไปหาเด็กชาย เขารีบคว้าจดหมายจากมือของเด็กคนนั้นไป

Гอา... มาจากกิลด์นักผจญภัย หืม อ้อ เข้าใจล่ะ˩

หลังจากอ่านเนื้อหาในจดหมายแบบผ่าน ๆ แล้วเขาก็หันกลับมาสนใจเด็กชายอีกครั้ง

Гมาคุยกันหน่อยสิ˩

Гคุณอยากรู้ว่าผมเข้ามาในนี้ได้ยังไงงั้นหรอ˩

Гนายรู้ก็ดีแล้ว ประหยัดเวลาไปได้เยอะเลย นั่งสิ˩ เขาพูดพร้อมทั้งชี้นิ้วไปที่เก้าอี้ซึ่งอยู่ข้าง ๆ โต๊ะ

Гผมจะได้อะไรล่ะ˩

Гฉันจะบอกทางกิลด์ผจญภัยว่าคนของเขาเข้ามาบุกรุกในที่ของฉัน˩

Гพับผ่าสิ˩

เด็กชายนั่งลงอย่างเชื่อฟัง

Гนายชื่ออะไร˩

Гฮิคารุ ส่วนนายคือเคลเบคใช่ไหม˩

Гใช่ นายส่งจดหมายให้เพราะรู้ว่าฉันเป็นใครนี่ ใช่ไหมล่ะ˩

Гผมก็อยากจะยืนยันก่อนนะแต่ไม่มีใครคุยกับผมเลย˩

เคลเบคมีผมสีแดงสั้นและโฉมหน้าที่เหมือนกับทหารผ่านศึกและเพราะเช่นนี้เองเด็ก ๆ จึงมักจะสั่นเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาและกางเกงเปียกทันทีเมื่อเขาจ้องมอง

แต่เด็กนี่ต่างออกไป

Гไม่มีใครคุยกับนายหรอ เดี๋ยวก่อนนะ รอตรงนี้˩

เคลเบคยืนขึ้นพร้อมออกจากห้องไปและกลับเข้ามาด้วยความรวดเร็ว

Гเหมือนว่านายจะพูดความจริง.. แต่นายต้องเดินผ่านห้องทั้งหมด 3 ห้องก่อนที่จะมาถึงที่นี้ได้นะ และฉันก็มีคนคอยเฝ้าอยู่ในห้องแต่ละห้องด้วย˩

Гหืมม?˩

Г...นายไม่เห็นหรอว่าทุกห้องมีคนเฝ้าอยู่ คือจริง ๆ แล้วฉันค่อนข้างเป็นคนใหญ่คนโตน่ะเลยต้องป้องกันตัวเองไว้หน่อย แต่ไม่มีใครสังเกตเห็นนายเลยงั้นสิ ได้ยังไงกัน˩

Гบางทีอาจจะแค่บังเอิญล่ะมั้ง˩

Гไร้สาระ˩

เคลเบครู้สึกไม่สบายใจ ฉันกำลังตาต่อตากับเด็กแปลก ๆ ที่บอกว่ามาจากกิลด์ผจญภัยนี่ แล้วถ้าดูจากเนื้อหาในจดหมายแล้วดูเหมือนว่าเด็กนี่จะไม่ได้โกหกนะ

แต่ปกติแล้วคนจากกิลด์จะต้องถูกคนของเราถามประวัติที่ทางเข้าก่อนสิ ถ้าเป็นคนที่น่าสงสัยพวกเขาก็จะสอบถามข้อมูลไปที่กิลด์แต่ต่อให้ไม่น่าสงสัยยังไงพวกเขาก็ทำแบบนั้นเหมือนเดิมอยู่ดี แต่เด็กนี่ก็ยังผ่านมาได้ถึงตรงนี้

แล้วตอนนั้นเองที่เขาสังเกตเห็นชุดของเด็กชาย

Г...เข้าใจละ ชุดนายล่ะสิ ฉันคิดว่านายกำลังใส่ชุดที่ทำมาจากไนท์วูล์ฟ — รูปแบบที่วิวัฒนาการมาแล้วของหมาป่าซึ่งเตร็ดเตร่ในเวลากลางคืนสินะ ใช่แล้วพวกมันสมบูรณ์แบบเหมาะกับการปกปิดการมีอยู่ของนายเลยล่ะ˩

คิ้วของฮิคารุกระตุกเล็กน้อย ดูเหมือนฉันพูดเข้าเป้าสินะ เคลเบคคิดในใจ และเป็นที่แน่นอนว่าเขาไม่มีทางที่จะคิดว่าเด็กคนนี้เป็นมาสเตอร์แห่งการอำพรางตัวได้อย่างสมบูรณ์หรอก

Гเดี๋ยวก่อนนะ นายเกี่ยวข้องกับงานนี้รึป่าว˩

Г.........˩

เคลเบคเอาจดหมายให้เขาดูซึ่งเนื้อหาก็สั้นสุด ๆ

╚ ด้วยความเคารพถึงเคลเบคผู้เชี่ยวชาญแห่งไอเทมเวทมนตร์

ฉันได้นำสิ่งของที่คุณสร้างมาแล้วเมื่อวันก่อน น่าเสียดายที่ฉันไม่รู้วิธีเปิดใช้งานของมัน จึงต้องขอความช่วยเหลือจากคุณ╝

จบแล้ว

Гไม่ มันไม่เกี่ยวกับผม˩

Гเข้าใจล่ะ˩

Гชุดที่นายมีมันค่อนข้างดีนะแต่ที่น่าทึ่งน่ะไม่ใช่อุปกรณ์พวกนั้นหรอก มันเป็นบางอย่างที่อยู่ข้างใน ความกล้าไงล่ะ นายไม่แม้แต่จะเกรงกลัวฉันสักนิด ทั้งที่อยู่ต่อหน้าเคลเบคผู้ยิ่งใหญ่คนนี้˩

Гอย่างนั้นหรอ เอาล่ะ ช่วยเซ็นตรงนี้ด้วยครับ˩

ฮิคารุหยิบฟอร์มคำขอขึ้นมา แล้วเคลเบคจึงหยิบฟอร์มไปเซ็นชื่อด้วยความรวดเร็ว เขาหยิบการ์ดกิลด์ออกมาจากกระเป๋าเงิน — ในนั้นยังมีการ์ดอีกหนึ่งอันที่ดูเหมือนจะถูกออกโดยวิหารอยู่ด้วย การ์ดวิญญาณนั่นเอง — แล้วเขาจึงวางมันลงบนแบบฟอร์มคำขอจากนั้นจึงมีแสงวาบออกมาอยู่ครู่หนึ่งเป็นการยืนยันตัวตน เมื่อทำเช่นนั้นแล้วการส่งของจึงจะถือว่าเสร็จสมบูรณ์

Гแล้วเจอกันนะ˩

Гถือไว้นั่นแหละ นายคิดว่าฉันเป็นใครกัน˩

Гผู้เชี่ยวชาญด้านไอเทมเวทมนตร์... ˩

ฮิคารุหยุดแล้วยิ้มกว้าง

Гซึ่งมันก็เป็นแค่คำนำหน้าของคุณเท่านั้น จริง ๆ แล้วคุณเป็นหัวหน้าองค์กรใต้ดินต่างหาก˩

Г.........˩

เคลเบคเงียบไป ฮิคารุพูดเข้าเป้า

Гนั่นเป็นจดหมายที่น่าสนใจดีนะ มันบอกว่าคนส่งคือกิลด์ผจญภัยแต่ผู้ส่งที่แท้จริงอยากจะติดต่อผ่านกิลด์เพราะเขาต้องการที่จะให้ทุกอย่างเป็นนิรนามที่สุดเท่าที่จะทำได้ การที่พยายามขนาดนั้นแค่เพื่อจะส่งจดหมายนั่นก็หมายความว่า... ˩

Гมีเรื่องของความเสี่ยงเข้ามาเกี่ยวข้อง˩

Гใช่แล้ว แต่ยังไงก็ช่างเถอะ ผมไม่สนใจหรอก˩

Гไม่หรอ?˩

Гอ่าฮะ ผมชอบใช้ชีวิตอยู่ในที่แจ้งน่ะ˩

Гหืม ฟังดูยิ่งใหญ่จังนะ ฉันจะให้นายรู้ไว้หน่อยแล้วกัน พวกเราถูกเรียกว่ากิลด์โจรกรรมแต่เป้าหมายของเราไม่ใช่คนจนหรอกนะ˩

Гผมก็ว่าไม่หรอก ไม่งั้นคุณคงโจมตีผมก่อนที่จะได้ถามอะไรแล้วซะอีก˩

Гถ้านายมีปัญหาอะไรแล้วล่ะก็ เรียกฉันได้เลย ฉันจะช่วยนายเอง และแน่นอนว่าต้องมีค่าใช้จ่ายนะ มันเรียกว่าการให้และรับน่ะ˩

Гเกี่ยวกับอันนั้นน่ะ... ˩ ฮิคารุพูดพร้อมทั้งชี้ไปที่จดหมายบนโต๊ะ

Гคนส่งใช่ขุนนางรึป่าว˩

Г...อะไรทำให้นายคิดอย่างนั้นล่ะ˩

Гเพราะว่าเขาใช้กิลด์ผจญภัยในการประสานงานและอีกอย่างคือเขาสั่งกิลด์ให้ทำแบบที่ต้องการได้ ผมเลยคิดว่าน่าจะมีแค่ขุนนางเท่านั้นที่ทำแบบนั้นได้˩

Гหืมม บางทีน่ะนะ แล้วมันยังไงล่ะ˩

Гไม่ใช่ผมแล้วล่ะ ผมคิดว่าคุณนั้นแหละที่ต้องการความช่วยเหลือ˩

เคลเบคดูอารมณ์เสียมากขึ้น

Гอย่าอวดดีไปหน่อยเลยเจ้าหนู˩

ฮิคารุถอนหายใจ

Гผู้ใหญ่ชอบทำเหมือนฉันเป็นเด็กนักแหละ ฉัน 15 แล้วนะ˩

Гใช่ 15 ก็เป็นเด็กนั่นแหละ ไปซะ˩

Гคร้าบ คร้าบ˩

ฮิคารุออกจากห้องไป

Г...เป็นเด็กที่แปลกจริง ๆ แต่ก็ดูมีศักยภาพ˩ เคลเบคพึมพำเบา ๆ

หลังจากทำเควสและทดลองเสร็จแล้ว ฮิคารุก็ได้ออกมาข้างนอกซึ่งเป็นเวลาพลบค่ำพอดี และเมื่อเขากลับไปถึงกิลด์ก็เหลือนักผจญภัยอยู่ไม่มากแล้ว

Гหืมม˩

ฮิคารุตระหนักได้ทันทีว่าทำไมถึงมีนักผจญภัยเหลืออยู่น้อย

Гอ่ะ นี่ของนาย เรียบร้อยแล้ว นายควรกลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อยนะ เข้าใจไหม˩

Гหลังจากนี้เธอว่างรึป่าว กลอเรียจังไปกินข้า—˩

Гนายควรกลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อยนะ เข้าใจไหม˩

Гไม่ เดี๋ยวก่อน ไปกินข้า—˩

Гนายควรกลับบ้านไปพักผ่อนสักหน่อยนะ เข้าใจไหม˩

Г...ก็ได้˩

กลอเรียเอาแต่พูดวนประโยคเดิมเป๊ะ ๆ ด้วยรอยยิ้มที่สดใส มันน่าเหลือเชื่อมากเลยกับวิธีการที่เธอทำเหมือนใส่ใจเหล่านักผจญภัยพวกนั้นจริง ๆ และหลังจากที่ผ่านการตอบกลับมาแบบนั้น พวกเขาคงไม่รู้สึกอยากจะอยู่ต่อนักหรอก  ดังนั้นพวกเขาจึงแยกย้ายอย่างรวดเร็ว

เวลาพลบค่ำเป็นเวลาที่เหล่านักผจญภัยกลับมาจากการทำภารกิจ กลอเรียรับมือกับพวกเขาอย่างมีชั้นเชิงและมีประสิทธิภาพ แถมตัวเธอเองก็ประมวลงานได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน และนี่คือสิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่เลย พวกเธอน่ะสามารถทำงานได้เป็นอย่างดีและเหมาะสม ถ้าใส่ใจสักหน่อยน่ะนะ ฮิคารุคิดอย่างอารมณ์ดี

ไม่นานเขาก็อยู่หน้าเคาน์เตอร์

Гต่อไปอะไรอีกล่ะ˩

ตาของกลอเรียเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นฮิคารุ

ได้ไงกัน...?

กิลด์นักผจญภัยปิดแล้ววันนี้ กลอเรียดึงบานประตูลงมาและจมไปกับความคิด

เคลเบคเป็นคนที่อยู่ในระดับสูงของกิลด์โจรกรรม

เขาเป็นเหมือนหัวหน้าสาขาในเมืองพอนด์ ไม่มีทางที่ฮิคารุจะเจอเขาได้ง่ายดายขนาดนั้น ถ้ามีคนในกิลด์ผจญภัยเข้าไปที่ท่อระบายน้ำ พวกเขาต้องถูกตั้งคำถามจากคนของเขานิ

ตอนที่ฮิคารุถูกจับกุม กิลด์โจรกรรมต้องถามข้อมูลจากกิลด์ผจญภัยสิ ตอนนั้นแหละที่กลอเรียจะเข้ามาเกี่ยวข้อง พนักงานต้อนรับของกิลด์สามารถทำหน้าที่เป็นตัวแทนในการเจรจาได้ — โดยเฉพาะกิลด์ที่เล็ก ๆ ในพอนด์ หลังจากที่ถูกกลอเรียช่วยเหลือจากกิลด์โจรกรรมแล้วฮิคารุก็จะติดค้างเธอ หลังจากนั้นเธอก็จะสามารถเค้นข้อมูลต่าง ๆ จากเขาได้ นั่นคือแผนของเธอ

เขาไปเจอเคลเบคได้ยังไง ตอนที่เขาถามเด็กนั่นไม่ได้ตอบเธอมาตรง ๆ

ฮิคารุแค่ตอบง่าย ๆ ว่า “ฉันแค่เจอเขาน่ะ” แล้วก็ “เขาก็ดูสบายดีนะ” เหล่านักผจญภัยต่างก็มาต่อแถวด้านหลังเขาแล้ว เธอเลยไม่ได้ถามเขาอีก

...ชักเริ่มสงสัยมากและมากขึ้นไปอีกแล้วสิ

ไม่มีใครเห็นเลยงั้นหรอ กลอเรียยิ้มอย่างชั่วร้าย