บทที่ 7 : การยืนยันสกิล

ผู้แต่ง Yasuaki Mikami

English ver. Kell

ผู้แปล Pimka

บทที่ 7 : การยืนยันสกิล

Гหืมมมมม~˩

Гอารมณ์ดีจังเลยนะเนี่ย˩

ผู้หญิงคนนั้นมองดูจิลที่กำลังทำงานอย่างรวดเร็วและราบรื่น ทั้งรับเควสและจัดการกับรายงานของการเคลียร์เควส

เธอมีผมยาวสีม่วงซึ่งถูกรัดรวบไว้สองข้าง ยาวลงมาถึงอก เสียงของเธออ่อนโยน ดวงตาของเธอทั้งแคบและหยีบางครั้งมันก็เปิดออกเล็กน้อย ชื่อของเธอคือกลอเรีย และด้วยหน้าอกสองอันขนาดใหญ่ของเธอ เธอจึงได้ชื่อว่าเป็นพนักงานต้อนรับที่ดีที่สุดในบรรดานักผจญภัย

Г...เธอพูดถูก ฉันกำลังอารมณ์ดีอยู่เลย จนเธอเริ่มคุยกับฉันนี่แหละ˩

Гใจร้ายจัง ฉันพึ่งหายไข้เองนะ˩

เธอจับแก้มสองข้างพร้อมถอนหายใจ ในอีกทางหนึ่งนักผจญภัยหลาย ๆ คนก็เริ่มพูดขึ้นแล้วว่า “เธอสบายดีไหมนะ” หรือ “กลอเรียจังรู้สึกไม่สบายรึป่าว” เพราะผู้หญิงสองคนนั้นคุยกันเบาจนเหมือนกระซิบทำให้เหล่าพวกผู้ชายไม่ได้ยินว่าพวกเขากำลังคุยอะไรกัน สิ่งเดียวที่พวกเขารับรู้ตอนนี้คือฉากที่สวยงามซึ่งมีหญิงสาวสวยสองคนกำลังคุยกัน

กลอเรียอาจจะหลอกพวกผู้ชายได้แต่หลอกจิลไม่ได้ ในน้ำเสียงอ่อนโยนของเธอมีความอาฆาตพยาบาทอยู่ทุกครั้งที่พวกเธอคุยกัน ไม่ใช่ว่ากลอเรียเปิดเผยมันออกเองมาหรอกนะ จิลจึงได้ระวังตัวทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ๆ เธอ

Г...ฉันได้ยินมาว่ามีนักผจญภัยคนหนึ่งที่ทำให้คนที่แทบจะไม่ยิ้มเลยแบบเธอ ทั้งยิ้มและร้องไห้ออกมาได้˩

Гอะไรนะ?!˩ จิลโพล่งออกมาอย่างตกใจ

คนแรกที่เธอเดาคือฮิคารุแต่เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าส่วนที่ “ร้องไห้” นั้นมาจากไหน ต้องเป็นพวกนักผจญภัยแน่ ในขณะที่พวกเขาอ้างว่า "ข้อมูลคือชีวิต" มันก็มีหลายคนที่รักการนินทา

Гไม่ใช่ เธอได้ยินมาผิดแล้ว˩

Гงั้นหรอ งั้นก็ด้านอื่นล่ะสิ˩

Гหืมม?˩

Гเธออารมณ์ดีเพราะกำลังคิดเรื่องเขาอยู่ไง˩

จริง ๆ แล้วจิลกำลังโล่งอกที่วันนี้ฮิคารุแวะมาที่กิลด์ เธอรู้ตัวเองดีว่าเธอได้ทำตัวแย่ ๆ ใส่เขาและเธอก็ไม่แปลกใจเลยถ้าเขาจะเกลียดเธอ จิลไม่ค่อยสนใจหรอกถ้าพวกผู้ชายไม่สนใจเธอ แต่กับฮิคารุนั้นไม่เหมือนกัน เขาเป็นเด็กหนุ่มที่ไม่มีความสามารถเฉพาะและถ้าดูที่หน้าตาของเขา จิลก็คิดว่าเขาน่ารักดีถึงแม้จะไม่ได้โดดเด่นมากนัก ส่วนที่สำคัญเลยคือข้างในของเขา พอพูดถึงเรื่องเควสเขาก็เป็นคนขยันและจริงใจ ยิ่งไปกว่านั้นคือเขาเป็นคนซื่อสัตย์ ซึ่งสามารถพูดได้เลยว่าสมัยนี้ไม่ค่อยมีนักผจญภัยคนไหนเหมือนเขาแล้ว จิลกำลังคิดว่าเขาจะสนุกกับงานได้ขนาดไหนกันนะ ถ้ามีคนแบบเขาอีกหลาย ๆ คน ฉะนั้นใช่แล้ว กลอเรียพูดถูก

Гฉะ ฉันไม่ได้คิดถึงเขานะ.... ฉันแค่กำลังอารมณ์ดีเพราะเวรฉันจะจบตอนเที่ยงนี้ไง˩

Гอะไรนะ นี่ฉันต้องอยู่คนเดียวตอนบ่ายหรอ˩

Гฉันทำงานมาตั้งแต่เมื่อวานซืนเพราะเธอแกล้งป่วยไงล่ะ˩

Гฉันไม่ได้แกล้งนะ *แค่ก ๆ*˩

ฟังเหมือนแกล้งไอนะ

และแล้วเธอก็ได้ยินพวกนักผจญภัยโง่ ๆ พูดขึ้นว่า “เธอจะเป็นไรไหม?!” หรือ “ฉันจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นเอง!”

Гช่างเถอะฉันจะไปแล้ว˩

Гได้เลยยย˩

จิลดูเป็นคนขวานผ่าซากเมื่ออยู่กับกลอเรียแต่จริง ๆ แล้วกลอเรียอายุมากกว่าเธอเสียอีก ปีนี้เธอจะอายุ 20 ปี ซึ่งสามารถแต่งงานได้แล้วในโลกนี้ เหล่านักผจญภัยหลาย ๆ คนรู้ดีจึงได้เข้ามาแทะโลมเธอเหมือนกับที่ทำกับจิล

Гอ่อ แล้วก็นะ กลอเรีย˩

Гอะไรล่ะ˩

Гถ้านักผจญภัยที่ชื่อฮิคารุแวะเข้ามาก็อย่าเอาเควสให้เขานะ˩

Гหืมม?˩

Гพรุ่งนี้เช้าฉันจะเข้ามา แค่บอกเขาอย่างงี้ก็พอ˩

Гเข้าใจแล้ว˩

หลังจากนั้นจิลก็ออกไป เธอวางแผนว่าจะเลือกเควสให้เขา ก็อาจพูดได้นะว่าเธอกำลังแสดงความเกื้อหนุนต่อใครบางคนอยู่ แต่การที่ฮิคารุทำตามเธอ เขาจะค่อย ๆ เติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง ฉันจะไม่ให้เขาเข้าไปในป่าและต้องกลัวกรีนวูล์ฟอีกแล้ว แต่เธอไม่รู้เลยว่าเธอนั่นแหละที่เข้าใจผิดไปเอง

Г...หืมมม?˩

กลอเรียเห็นจิลยิ้ม แต่ตอนนี้ยิ้มนั้นหายไปแล้ว

นอกเหนือจากเปลือกตาของกลอเรียที่เปิดออกเล็กน้อยแล้ว ดวงตาสีม่วงของเธอก็แวววาวเป็นประกายอย่างแหลมคมเช่นกัน

Гจิลจังหมกมุ่นกับผู้ชายคนนี้จริง ๆ ด้วย...˩

ในส่วนหนึ่งของเมือง มีเด็กชายที่ไม่รู้ว่าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นที่เคาน์เตอร์ของกิลด์อยู่ หลังจากกินข้าวเที่ยงที่รถขายอาหารแล้วฮิคารุก็ตรงไปที่กิลด์ เขาเห็นผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่งกำลังอยู่ที่เคาน์เตอร์ ก็เหมือนกับจิลนั่นแหละเธอมีผู้ชายหลายคนกำลังล้อมรอบอยู่

Гนี่ กิลด์มีไว้เพื่อรวมผู้หญิงสวย ๆ รึไง มันมีสถิติการรอดชีวิตของนักผจญภัยสูงขึ้นถ้าพนักงานต้อนรับสวยหรอ˩

ยิ่งไปกว่านั้นฮิคารุก็รู้สึกโล่งที่จิลไม่อยู่อีกด้วยเพราะเธอดูเหนื่อยล้ามาก เธอต้องออกงานในตอนบ่ายแล้ว หวังว่าจะได้พักผ่อนพอนะ

ฮิคารุเดินตรงไปที่บอร์ดคำขอ เควสถูกแยกตามสาขาต่าง ๆ: นักล่าพืช, นักล่ามอนส์เตอร์และอื่น ๆ หมวดหมู่ที่มีจำนวนคำขอน้อยที่สุดคือหมวดคุ้มกัน แต่ถึงอย่างนั้นแล้วเควสส่วนใหญ่ก็ต้องการนักผจญภัยตั้งแต่ 10 คนหรือมากกว่านั้นขึ้นไปทั้งนั้น

คำขอที่นักผจญภัยระดับ G จะทำได้นั้นมีไม่มากนัก ฉันคิดว่าการไปต่อสู้มันยังยากสำหรับตัวฉันในตอนนี้อยู่... เขาพิจารณาบอร์ดแล้วเจองานประเภททำความสะอาดหรือไปซื้อของอยู่บ้าง งานพวกนี้น่าจะพอนะ แต่รางวัลเหมือนเป็นแค่ทิปเลย

Гนายกำลังหาเควสอยู่หรอ˩

ฮิคารุสะดุ้งโหยง ผู้หญิงผมสีม่วงจากเคาน์เตอร์กำลังยืนอยู่ข้าง ๆ เขา

เธอมีกลิ่นค่อนข้างหอมหวาน

ทำไมเธอถึง... เดี๋ยวก่อนนะ พวกนั้นมัน...

แล้วเขาจึงรู้ตัวว่ากลอเรียกำลังถือแบบฟอร์มคำร้องขออยู่จำนวนมาก เธอต้องมาที่นี่เพื่อติดประกาศคำขอใหม่ ๆ สินะไม่ได้จะมาคุยกับฉันซะหน่อย

....เข้าท่าแหะ

ฮิคารุเข้าใจแต่พวกนักผจญภัยนั้นไม่เข้าใจ

Гเฮ้ย ทำไมกลอเรียคุยกับเจ้านั่นกัน˩

Гไอ้นั่นไม่ใช่หรอที่ทำให้จิลร้องไห้น่ะ˩

Гฉันได้ยินมาว่ามันข่มขู่จิลให้นอนกับมันทุกคืนด้วยนะ˩

หืมม...?

กลอเรียค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น เธอคุยกับเด็กหนุ่มคนนี้ซึ่งเธอเดาเอาว่าน่าจะเป็นฮิคารุ; คนที่จิลหมกมุ่นด้วย แต่ก็นะเธอยังไม่รู้สึกว่าเด็กคนนี้มีอะไรพิเศษ

Гกำลังหาเควสอยู่รึป่าว˩

ฉันต้องสอบสวนสักหน่อย

Гนายอยู่ระดับไหน˩

ฮิคารุแสดงกิลด์การ์ดที่ยืนยันความคิดของกลอเรีย เขาชื่อฮิคารุจริง ๆ ด้วย เด็กชายที่จิลเตือนกลอเรียไม่ให้เธอเข้ามายุ่งด้วย

...ไม่มีนามสกุลงั้นเขาก็ไม่ใช่คนสูงศักดิ์น่ะสิ

แต่มันก็ไม่ปกติที่นักผจญภัยจะไม่มีนามสกุลนี่นา มีคนธรรมดาหลาย ๆ คนที่มีนามสกุล แต่ถ้ากำพร้าหรือคนที่ออกจากครอบครัวมาจะไม่มีนามสกุลในบันทึกวิญญาณ

เขาไม่ใช่คนมีศักดิ์หรือคนรวย ถ้าเป็นแบบนั้นอาชีพของเขาก็คือ...

มีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น คิ้วของกลอเรียขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างงงงวย

กลอเรียที่สุภาพและอ่อนโยนคนนั้น เธอคิดว่าฮิคารุมีอาชีพที่หายาก ไม่อย่างนั้นไม่มีทางที่จิลคนที่คิดว่าผู้ชายมีอยู่เพื่อถูกใช้งานเท่านั้นจะวางใจเขาขนาดนั้น แต่เธอก็ต้องแปลกใจเพราะอาชีพที่เขาแสดงให้เห็นคือ “พระเจ้าช่วยเหลือนคร เมือง หมู่บ้านและผู้คน: พลเรือน”^[10] เขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ เท่านั้น

Г...ท่านฮิคารุ คุณมีอาชีพอื่นที่ไม่ใช่พลเมืองไหมคะ˩

ปกติเด็กหนุ่มแบบเขาจะเอามันขึ้นมาโชว์นี่ ถ้าเกิดว่ามีอาชีพที่เป็นเอกลักษณ์มันจะต้องอยู่บนการ์ดของเขาแน่ แต่มันก็เป็นไปได้ที่จิลจะบอกเขาให้ซ่อนไว้ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ กลอเรียก็อยากจะตรวจสอบด้วยตัวเองอยู่หรอก แต่มีแค่เจ้าของเท่านั้นที่จะเรียกดูและเลือกได้

Гเธอถามทำไม˩

Гฉันเป็นสตาฟของกิลด์บอกฉันเถอะ จิลก็รู้ใช่ไหมล่ะ˩

ถ้าฉันพูดชื่อจิลขึ้นมาเขาอาจจะยอมบอกฉันก็ได้ แต่ฮิคารุก็ส่ายหัวเบาๆ

Гฉันไม่มีอาชีพอื่นหรอก˩

ไม่มี? แค่พลเมืองหรอ ...ไม่น่า ที่เรากำลังพูดถึงนี่คือจิลนะ ฉันมั่นใจว่าเธอต้องบอกให้เขาซ่อนมันไว้แน่

เธอจะต้องก้าวนำหน้าไปแล้วแน่ ๆ กลอเรียคิดในใจ ถ้าพวกเขาตั้งใจจะซ่อนขนาดนั้นยิ่งทำให้เธอสงสัยเข้าไปอีก บางทีเขาอาจจะเป็นเด็กใหม่ที่ได้อาชีพพิเศษซึ่งมีตัวอักษร 4 ตัว ไม่ก็ 3 ตัวก็ได้ ถ้าเป็นอย่างนั้นฉันควรจะเป็นคนทำให้เขาเชื่องสิ ไม่ใช่จิล

Гฮิคารุซัง คำขอนี้น่ะ นายแค่ต้องไปส่งของเท่านั้นแหละ ใช้เวลาไม่นานหรอก มันเหมาะกับพลเมืองแบบเธอดีนะ˩ กลอเรียพูดพร้อมส่งคำขอให้เขา

Гโอ้...˩

ฮิคารุศึกษาฟอร์มคำขอนั้น

Гไม่เลวเลย ดูเหมือนว่าฉันจะทำเสร็จภายในครึ่งวันล่ะนะ˩

Гเอาล่ะ งั้นมากับฉันแล้วรับเควสอย่างเป็นทางการซะสิ ฉันจะบอกรายละเอียดของเควสเอง ช่วยเข้าไปรอในแผงลอยนั้นก่อนนะ˩

กลอเรียยิ้มกว้างเดินไปกับฮิคารุ แต่ภายใต้รอยยิ้มนั้นกลับมีบางอย่างที่น่ากลัวซ่อนอยู่

ฮิคารุออกจากกิลด์แล้วเดินไป

►นักล่าเควส◄

...►ขนส่ง◄ ส่งจดหมายให้เคลเบค ไอเทมเวทมนตร์พิเศษ อาศัยอยู่ในพอนด์

กลอเรียแสดงถนนบนแผนที่ให้ฮิคารุดู เพราะว่าแผนที่นั้นมีราคาแพง และแผนที่ที่กิลด์มีก็เป็นแผนที่ซึ่งสั่งทำพิเศษและมีรายละเอียดต่าง ๆ กำกับไว้อยู่ พวกเขาจึงให้ยืมไม่ได้ ดังนั้นกลอเรียจึงต้องบอกรายละเอียดเส้นทางในการไปที่ ๆ ซึ่งเคลเบคอยู่ให้ฮิคารุฟัง

Гดูเหมือนผู้หญิงคนนี้กำลังซ่อนอะไรบางอย่างอยู่เลย˩

ฮิคารุสรุปได้เช่นนี้หลังจากที่ตัดสินจากทัศนคติของกลอเรีย ต้องยากสำหรับจิลแน่ ๆ ที่ต้องทำงานกับคนแบบนี้

Гรับมือกับจิลได้ง่ายกว่าอีก เพราะเธอเป็นคนเรียบง่าย˩

มันไม่ดีหรอกที่คิดอย่างนั้นแต่สัญชาตญาณของฮิคารุนั้นถูกต้องเพราะเควสที่กลอเรียให้เขานั้น มันมีบางอย่างที่เป็นมากกว่าเควสส่งของซ่อนอยู่

ในเวลาเดียวกัน พนักงานต้อนรับคนนั้นก็กำลังนั่งยิ้มอยู่หลังเคาน์เตอร์

Гอุฟุฟุ... ไปสร้างปัญหาแล้วกลับมาพร้อมน้ำตาซะ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะช่วยนายเอง˩

ฮิคารุเดินตามเส้นทางที่กลอเรียบอกมาเรื่อย ๆ เขาตระหนักได้ว่าเมื่อเขาเดินอยู่ในเมืองเขาไม่ควรใช้สกิลหลบซ่อนจะดีกว่า นอกซะจากว่าจะมีบางอย่างร้ายแรงเกิดขึ้นเพราะไม่งั้นคนอื่น ๆ ก็จะเดินชนเขาได้

หลาย ๆ ถนนเขาเคยเห็นมันมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ส่วนมากตอนนี้เขากลับได้เดินบนเส้นทางใหม่ พอนด์เป็นเมืองขนาดกลางในอาณาจักรพอนโซเนีย อาณาจักรที่โรแลนด์ใช้ชีวิตอยู่ในฐานะคนสูงศักดิ์ เมืองนี้มีประชากรอยู่จำนวน 6,000 คน และอยู่ติดกับเมืองหลวง 'กาย พอนโซเนีย' มันเจริญรุ่งเรืองเพราะเป็นฐานสำหรับสินค้าที่เข้าสู่เมืองหลวง ดังนั้นจึงถูกเรียกว่า "ของเหลือของเมืองหลวง" หรือ เป็นที่ซึ่ง “ทุกอย่างคุณภาพเป็นรอง” แต่ถ้าใครมองมุมต่างก็จะบอกว่ามันเป็นเมืองที่ดีและมีระเบียบ ร้านค้าที่จำเป็นก็อยู่ไม่ไกลอีกด้วย

Гเอาล่ะ... นี่เป็นโอกาสที่ดีที่ฉันจะได้ทดสอบประสิทธิภาพของสกิลหลบซ่อนแล้ว˩

เมื่อวานนี้เขาไม่ได้ทำเพราะหิวจัด ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะทดสอบในขณะที่เขากำลังเดินทางไปทำภารกิจแทน

อย่างแรกคือปิดมันก่อน

Гเฮ้ ตรงนั้นนะ เด็กน้อย! อยากกินผลไม้รึป่าว˩

อย่างที่คาดไว้ ผู้ชายที่ขายของอยู่ที่รถขายอาหารเรียกเขาไว้

ต่อไปต้องลองเปิดดู

ผลลัพธ์ต่างไปจากที่คิดไว้นิดหน่อย

Гสวัสดี คุณผู้หญิงตรงนั้นน่ะ เอาดอกไม้ไปฝากแม่หน่อยไหม˩

ซ่อนชีวิตและซ่อนมานานั้นไม่ส่งผลเท่าไหร่นัก ซึ่งก็ตรงกับที่เขาคิดไว้ แน่นอนว่า 2 อย่างนี้ใช้เพื่อซ่อนสกิลตรวจจับแต่อย่างไรก็ตามสกิลล่องหนนั้นค่อนข้างน่าประหลาดใจ

Г.........˩

ไม่มีใครเหล่มองมาทางเขาสักนิดเมื่อเขาเดินผ่านหน้าคนพวกนั้นไป ฮิคารุมีความสุขกับปฏิกิริยาที่ตอบกลับมาเมื่อเขาโบกหรือปรบมือเพื่อทำเสียงขึ้น

Г ....? หืมม? โออ้? เด็กน้อย นายยืนอยู่ตรงนี้นานแค่ไหนแล้วเนี่ย˩

หลังจากสังเกตเห็นเขาแล้วผลของสกิลจะลดลงแต่หลังจากที่พวกเขาหันหน้าหนีไปแม้ชั่วครู่ พวกเขาก็จะมองไม่เห็นเขาอีก

Гขะ เขาไปไหนแล้ว บางทีเราคงจินตนาการไปเองล่ะมั้ง... ˩

บางทีมันอาจจะมีบางอย่างที่เหมือนกับผ้าม่านคลุมฉันอยู่ การอำพรางและการตัดเสียงรบกวนก็ทำงาน... สกิลนี้ค่อนข้างน่าเหลือเชื่อเลยแหะ

ล่องหนนั้นมีอยู่ 6 เลเวล จาก 0 ไปถึง 5

มันมีแต้มที่ตั้งค่าให้เป็นเลเวล 1 ไว้ไหมนะ แต่ก็ ช่างมันเถอะ...

แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะ มีบางอย่างที่น่าเหลือเชื่อกว่านั้นอีก

บัฟ(พลังเสริม)จากการเลือกอาชีพ

ในตอนที่ฮิคารุเลือก “หลบซ่อนพระเจ้า: ผู้เตร็ดเตร่ในราตรี”^[2] ทุกคนทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนเลย ถึงจะโบกมือต่อหน้าหรือปรบมือใกล้ ๆ หูของพวกเขา ฮิคารุก็ไม่สามารถดึงความสนใจมาได้เลย

Гฉันเหมือนคนไม่มีตัวตนอะไรอย่างนั้นเลย˩

แต่ฮิคารุก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นการง่ายที่จะแอบเข้าไปในอ่างอาบน้ำผู้หญิงหรือเข้าไปปล้นบ้านได้ตามที่ต้องการหรอกนะ มันจะต้องมีกับดักป้องกันการขโมยตั้งอยู่รอบ ๆ คฤหาสน์แน่นอน — กับดักที่เหมือนกับในดันเจี้ยนซึ่งมีอยู่บนโลกนี้จริง ๆ เขาต้องมีทักษะเพื่อปิดการใช้งานกับดักเหล่านั้นก่อน

การแอบเข้าไปในห้องอาบน้ำหญิงดูจะเป็นไปได้นะ แต่ที่อาณาจักรนี้ไม่ค่อยมีห้องอาบน้ำสาธารณะเท่าไหร่ และเพราะด้วยสภาพอากาศที่อบอุ่นตลอดทั้งปี เหล่าขุนนางและเศรษฐีส่วนมากก็มีแต่ใช้ซาวน่าเท่านั้น

บางที... แค่บางทีนะ เราอาจจะได้บางอย่างที่โคตรพิเศษมาเลยก็ได้ และด้วยสิ่งนี้ก็จะไม่มีอันตรายอะไรเข้ามาในชีวิตเขาอีก แต่ถึงอย่างนั้นก็มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นเพราะไม่มีใครมองเห็นเราเลย

...ฉันจะอวดดีมากเกินไปไม่ได้ ยังไงซะเราก็ตายจากอุบัติเหตุมาก่อน ฉันต้องมีสมาธิ ด้วยสกิลรวมทั้งอาชีพและการระมัดระวังแล้วความเสี่ยงที่จะตายก็จะลดน้อยลง ต่อไปฉันต้องตรวจสอบบอร์ดวิญญาณดูบ้าง อยากจะเรียนรู้เกี่ยวกับมันสักหน่อย

Гมีอะไรอยู่ตรงนั้นไหมคะ คุณคะ˩

ด้วยความบังเอิญสุด ๆ ฮิคารุก็ได้พบกับเด็กผู้หญิงที่บอกทางเขาไปที่กิลด์อีกครั้ง เขาลองเรียกใช้บอร์ดวิญญาณ แต่เธอก็มองไม่เห็นมัน ถ้าเขาเอามือออกมันก็จะลอยอยู่ตรงนั้น เขาลองถือและแกว่งมันไปรอบ ๆ ด้วยการปิดสกิลหลบซ่อน

งั้นเธอก็มองไม่เห็นน่ะสิ  หะ?

ในตอนนั้นเองฮิคารุก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างจากส่วนลึกภายในแก่นของเด็กหญิง เขาลองเพ่งสมาธิไปที่นั่น

►บอร์ดวิญญาณ◄ รานะ วัลคอน

อายุ: 4 ระดับ

4

Гอะไรกัน˩

ฮิคารุเห็นมัน ฮิคารุสามารถมองเห็นบอร์ดวิญญาณของคนอื่นได้ ถ้าเขาเดินห่างออกมาประมาณ 5 เมตร มันก็จะหายไป

Гเธอชื่ออะไร˩ เขาถามและพยายามคุมไม่ให้เสียงสั่น

Г...นายถามทำไม˩

เธอเริ่มระวังตัวอย่างสุด ๆ

Гอา ฉันหมายถึง ก่อนหน้านี้ฉันถามทางไปกิลด์กับเธอไง และฉันก็ไปถึงที่นั่นได้และได้การ์ดกิลด์มาด้วย เลยอยากจะขอบใจสักหน่อย แล้วฉันก็คิดว่ามันคงจะหยาบคายมากถ้าไม่ถามชื่อเธอซะก่อน˩

Гหืมม... ฉันชื่อรานะ˩

ว่าแล้วเชียว บอร์ดวิญญาณของเธอจริง ๆ ด้วย

Г...รานะ ขอบใจนะ อ่ะนี่ ฉันอยากจะแสดงความขอบคุณสักหน่อย˩

Гว้าว! น่ารักจัง! เงินหรอ?!˩

เธอดูร่าเริ่งเมื่อเขายื่นเหรียญเงินให้

ฉันแค่อยากจะทดลองนิดหน่อยน่ะ ขอโทษนะ

หลังจากที่ได้ขอโทษจากลึก ๆ ข้างในแล้วฮิคารุก็ได้เปิดบอร์ดวิญญาณของเธอขึ้นอีกครั้ง

►ปลดล็อกบอร์ดวิญญาณต้องใช้ 1 แต้ม◄

Гตกลง ทำเลย˩

Гทำอะไรหรอ˩ เด็กหญิงถาม

Гอา เธอไม่ต้องกังวลไปหรอก˩

ในเวลาต่อมา

►พละกำลัง◄

.. ►การฟื้นฟู◄ 0

.. ►แรงกาย◄ 0

.. ►ภูมิต้านทาน◄

.. ►ไหวพริบ◄

ฉันปลดล็อกมันได้ด้วยแต้มของเธอเองอีกด้วย แสดงว่าไม่ใช่แค่สามารถดูบอร์ดวิญญาณของคนอื่นได้เท่านั้นแต่ฉันยังใช้แต้มของพวกเขาได้ด้วย

ฉันคิดว่าฉันสามารถกำหนดค่าบอร์ดวิญญาณของฉันเองได้เท่านั้นซะอีก — สกิลต้นไม้ของฉันนี่มันสุดยอดไปเลย ฉันสามารถเข้าถึงสกิลต้นไม้ของคนอื่นได้อย่างเต็มที่เลยด้วย

Г ...ขอบใจสำหรับทุกอย่างนะ ถ้าเธอมีปัญหาฉันจะอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยเหลือเอง˩

เขารู้สึกว่าแค่ขอโทษมันยังไม่พอสำหรับการที่เขาใช้แต้มของเธอไป และเขาก็ยังให้เหรียญเงินแก่เด็กหญิงเพิ่มอีก 1 เหรียญด้วย แล้วเด็กหญิงจึงได้กลับบ้านไปด้วยความร่าเริง

Гเอาล่ะ... ˩

ฮิคารุเริ่มออกเดินอีกครั้ง

Гมีอีกอย่างหนึ่ง... ˩

ตอนที่เขาเรียกใช้บอร์ดวิญญาณของตัวเอง เขาได้สังเกตเห็นบางอย่าง บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าเขาไม่เคยตรวจสอบอีกเลย หลังจากที่ดูครั้งล่าสุดนั้น

บอร์ดวิญญาณ

อายุ: 15 ระดับ: 4

4

แต้มของเขามันเพิ่มขึ้นจริง ๆ