บทที่ 31 ตายตกไปตามกัน

บทที่ 31 ตายตกไปตามกัน

อุซึมากิ ยูกะ รีบเดินไปสองสามก้าว มาถึงด้านหลังผู้อาวุโสของตระกูลอุซึมากิ

“ท่านผู้อาวุโส ฉันคิดทบทวนดูแล้ว ฉันรู้สึกว่าคืนนี้มีเรื่องน่าสงสัยมากมาย ทีมลาดตระเวนของเราที่อยู่ตามชายฝั่งแคว้นแห่งคลื่นและแคว้นแห่งน้ำวน ถูกกำจัดในเวลาเดียวกัน โดยไม่มีข้อมูลใดๆ ส่งกลับมาเลย

มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว คือนินจาคิริและนินจาคุโมะได้ข้อมูลที่แม่นยำไป และสังหารนินจาลาดตระเวนทั้งหมดพร้อมกัน

หรือไม่ก็ในหมู่บ้านของเรามีสายลับปล่อยข่าวรั่วไหล หรือไม่ก็โคโนฮะจงใจส่งข้อมูลไป!”

ผู้อาวุโสอายุมากแล้ว ดวงตาทั้งสองข้างเดิมทีค่อนข้างขุ่นมัว ในตอนนี้เมื่อได้ยินการคาดเดาของอุซึมากิ ยูกะ ดวงตาก็พลันสว่างวาบขึ้นมา

ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ รอบๆ หมู่บ้านอุซึชิโอะเกิดเรื่องประหลาดมากเกินไป ทุกอย่างล้วนเริ่มต้นหลังจากที่ดันโซมาถึงหมู่บ้าน

หลังจากที่ดันโซมาถึง อันดับแรกเขาก็ยื่นข้อเรียกร้องที่ไม่สมเหตุสมผลสองข้อ ข้อหนึ่งคือให้เจ้าหญิงคุชินะเดินทางไปยังโคโนฮะ อีกข้อคือให้แบ่งปันวิชาผนึกลับ

ข้อเรียกร้องทั้งสองข้อถูกผู้นำตระกูลปฏิเสธ เจ้าหญิงคุชินะควรจะได้เป็นพลังสถิตร่างของหมู่บ้านอุซึชิโอะ เจ้าหญิงมิโตะเฝ้ารออย่างแห้งเหี่ยวเพื่อโคโนฮะมาหลายสิบปี สุดท้ายหมู่บ้านอุซึชิโอะกลับไม่ได้รับอะไรเลย

ส่วนวิชาผนึกลับ ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะมอบให้ดันโซ

ต่อมาดันโซก็บอกว่า หน่วยลับโคโนฮะต้องการสืบสวนนินจาคุโมะในแคว้นแห่งคลื่น จึงได้นำแผนผังการกระจายกำลังของทีมลาดตระเวนไป เพื่อที่จะได้ประสานงานกับทีมลาดตระเวนของหมู่บ้านอุซึชิโอะ

ถ้าหาก... ถ้าหากโคโนฮะ...

ไม่กล้าจินตนาการ ไม่อยากจะเชื่อ

ผู้อาวุโสพลันรู้สึกหนาวเย็นไปทั่วร่าง

“ไม่! ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าในหมู่บ้านของเรามีสายลับปรากฏตัวขึ้น! หรือมีคนทรยศ!”

ผู้อาวุโสอุซึมากิทำได้เพียงพูดเช่นนี้ และทำได้เพียงคิดเช่นนี้

เจ้าหญิงคุชินะกำลังบินไปยังหมู่บ้านโคโนฮะ คุชินะคืออนาคตของตระกูลอุซึมากิ คือความหวังเดียว

ในหมู่บ้าน พรสวรรค์ของอุซึมากิ คุชินะ นั้นสูงที่สุด เธอมีความสามารถที่จะสืบทอดและพัฒนวิชาผนึกของตระกูลอุซึมากิให้รุ่งเรืองต่อไปได้

ตราบใดที่วิชาผนึกของอุซึมากิยังคงอยู่ ตระกูลอุซึมากิก็จะผ่านพ้นช่วงเวลาที่ตกต่ำที่สุดไปได้อย่างแน่นอน

อุซึมากิ ยูกะ ไม่รู้ว่าทำไมผู้อาวุโสถึงยังยืนกรานว่าโคโนฮะไม่มีปัญหา เธอจึงลองถามว่า:

“ท่านผู้อาวุโส หรือว่าจะลองหยั่งเชิงดูสักหน่อยดีไหมคะ?

ฉันสามารถสั่งให้นกกระสาสาหอกของฉันเปลี่ยนทิศทางได้นะคะ? ยังจะให้มันไปที่โคโนฮะอีกหรือคะ?

ความสามารถด้านข่าวกรองของโคโนฮะแข็งแกร่งกว่า โคโนฮะกลับไม่พบการเคลื่อนไหวของนินจาคิริและนินจาคุโมะจำนวนมากขนาดนั้น นี่มันก็เผยความประหลาดออกมาในตัวอยู่แล้ว

ตอนนี้หน่วยลับโคโนฮะทั้งหมดต่างก็ไล่ตามเจ้าหญิงคุชินะ โดยไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใดๆ กับพวกเราเลย

พวกเรา...”

เดิมทีผู้อาวุโสอุซึมากิยืนกรานที่จะส่งอุซึมากิ คุชินะ ไปยังหมู่บ้านโคโนฮะอย่างปลอดภัย เมื่อได้ยินข้อเสนอของอุซึมากิ ยูกะ ในตอนนี้ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

เธอก็อยากรู้ความจริงเช่นกัน

“ยูกะ เธอรองสั่งให้นกกระสาสาหอกของเธอเปลี่ยนทิศทางดู อย่าเพิ่งกลับมา แต่ก็อย่ามุ่งตรงไปที่โคโนฮะ”

“ค่ะ”

อุซึมากิ ยูกะ อัญเชิญนกกระสาสาหอกขนาดเท่าแขนออกมาตัวหนึ่ง นกกระสาสีขาวตัวนี้มีความเร็วสูงมาก มันนำคำสั่งของอุซึมากิ ยูกะ จากไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมา อุซึมากิ ยูกะ ที่กำลังอยู่บนเส้นทางหลบหนี ก็พลันนิ่งอึ้งไป

“ท่านผู้อาวุโส นกกระสาสาหอกยักษ์ของฉัน ตายแล้วค่ะ!”

ผู้อาวุโสอุซึมากิหลับตาลงอย่างเจ็บปวด

หลังจากเปลี่ยนทิศทาง หน่วยลับโคโนฮะก็ฆ่าสัตว์อัญเชิญ

คาถาลมของดันโซร้ายกาจมาก มีความสามารถพอที่จะสังหารสัตว์อัญเชิญบินได้อย่างแน่นอน

“ท่านผู้อาวุโส พวกเรายังจะไปแคว้นแห่งไฟอีกไหมคะ?”

ผู้อาวุโสอุซึมากิลังเลเพียงเล็กน้อย ก็ตัดสินใจแน่วแน่

“ยูกะ ต่อไปนี้ที่ฉันจะพูด เธอต้องตั้งใจฟังให้ดี”

อุซึมากิ ยูกะ รีบพยักหน้า

“แคว้นแห่งไฟไปไม่ได้แล้ว

ฉันจะเลือกสมาชิกตระกูลอุซึมากิ 8 คน โดยมีเธอเป็นผู้นำ

คนที่เหลือ รวมถึงฉันด้วย จะคอยคุ้มกันด้านหลังให้พวกเธอ

พวกเธอต้องหนีไป หนีไปยังที่อื่น

พวกเธอต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อติดต่อกับคุชินะที่ถูกโคโนฮะจับตัวไป

ในตอนนี้คุชินะยังไม่รู้อะไรเลย เธอไม่รู้ความจริงเกี่ยวกับการล้างบางตระกูลอุซึมากิ

พวกเธอเองก็ต้องระวัง โคโนฮะไม่มีทางยอมให้คุชินะติดต่อกับสมาชิกตระกูลอุซึมากิคนใดเด็ดขาด

เธอจะกลายเป็นเครื่องมือของโคโนฮะโดยที่ไม่รู้อะไรเลยไม่ได้ ตระกูลอุซึมากิ จะถูกสามหมู่บ้านนินจาใหญ่ล้างบางอย่างน่าอนาถเช่นนี้ไม่ได้

ท่านโทบิรามะยอมตายเพื่อลูกศิษย์ทั้งหกของเขา แต่ลูกศิษย์ทั้งหกของเขากลับทำลายรากฐานของท่านจนหมดสิ้น

โคโนฮะในอดีตเป็นหมู่บ้านนินจาที่เปิดกว้าง และยังคงรักษาความสัมพันธ์ฉันมิตรกับทั้งหมู่บ้านอุซึชิโอะและหมู่บ้านทาคิ

โคโนฮะในตอนนี้ อ่อนแอลง กลายเป็นพวกอนุรักษ์นิยมและโหดเหี้ยม

ยูกะ เธอก็สำคัญเช่นเดียวกับเจ้าหญิงคุชินะ เธอต้องระวังการไล่ล่าของหน่วยลับโคโนฮะให้ดี

ความจริงเกี่ยวกับการล้างบางตระกูลอุซึมากิ ขอมอบไว้ในมือของเธอล่ะ”

น้ำตาของอุซึมากิ ยูกะ ไหลออกมาไม่หยุด

ผู้อาวุโสหยิบม้วนคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกมา ยื่นให้กับอุซึมากิ ยูกะ พลางพูดว่า:

“คัมภีร์ผนึกของหมู่บ้านอุซึชิโอะถูกเจ้าหญิงคุชินะนำไปยังโคโนฮะแล้ว ที่นี่คือบันทึกการค้นคว้าวิชาผนึกของฉัน ก็ถือเป็นมรดกส่วนหนึ่งของตระกูลอุซึมากิเช่นกัน

ยูกะ เธออายุยังไม่ถึง 20 ปี ก็ต้องแบกรับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้แล้ว

หวังว่าเธอจะเป็นเหมือนบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของตระกูลอุซึมากิ นำพาตระกูลอุซึมากิ ให้ผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปให้ได้

ไปที่แคว้นแห่งคลื่นก่อน ที่แคว้นแห่งคลื่นยังมีนินจาผู้พิทักษ์ และยังมีนินจาอุซึมากิบางส่วนที่ไปปฏิบัติภารกิจอยู่ ไปรวมกลุ่มกับพวกเขา แล้วช่วยกันหาหนทาง

อุซึมากิ คาออน ที่เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ก็ตามเธอไปด้วย เธอไม่จำเป็นต้องตามฉันแล้ว”

อุซึมากิ คาออน มีความสามารถสายเลือดที่พิเศษ เพียงแค่กัดแขนของเธอหนึ่งคำ ก็สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บได้

ผู้อาวุโสอุซึมากิเลือกนินจาหญิงอุซึมากิออกมา 8 คน ให้พวกเธอมีอุซึมากิ ยูกะ เป็นผู้นำ ข้ามทะเลหนีไปยังแคว้นแห่งคลื่น

“คาถาอัญเชิญ!”

ผู้อาวุโสอุซึมากิใช้สัตว์อัญเชิญ หลังจากควันสีขาวจางลง ยาตะการาสุก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของพวกเธอ

“ท่านผู้อาวุโส ยาตะการาสุอยู่ที่นี่ แล้วทางเจ้าหญิงคุชินะล่ะคะ...”

“วางใจเถอะ ดันโซไม่ปล่อยให้คุชินะเกิดเรื่องหรอก คุชินะตัวคนเดียว ดันโซจะปกป้องเธออย่างดี ไปเถอะ ปีนขึ้นไปบนหลังของยาตะการาสุ รีบไปเถอะ”

ส่วนผู้อาวุโสอุซึมากิก็พาคนอื่นๆ หยุดลง หันหน้าไปเผชิญกับนินจาคิริ

หัวหน้าทีมชิมแปนซีดำประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่สนใจผู้อาวุโสอุซึมากิ แต่กลับพาเย่กวงและอีกคนหนึ่ง อ้อมไปไกลๆ หลบเลี่ยงกลุ่มผู้รอดชีวิตอุซึมากิ และหันไปยังทิศทางของยาตะการาสุ

บนตัวของยาตะการาสุและอุซึมากิ ยูกะ จะต้องมีของที่สำคัญมากอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นผู้อาวุโสอุซึมากิคงไม่ใช้ชีวิตของตัวเองเพื่อซื้อโอกาส

ผู้อาวุโสอุซึมากิกำลังจะสู้ตายแล้ว ต้องหลบไปให้ไกลๆ

อ้อมผ่านผู้อาวุโสอุซึมากิไปไกลๆ เย่กวงหันศีรษะกลับไปมองเธอจากระยะไกล

นินจาหญิงอายุมาก ผมขาวโพลนแซมด้วยผมสีแดงคนนี้ สองมือผนึกอิน

จักระมหาศาลปะทุขึ้นรอบตัวเธอ แม้แต่ทัศนวิสัยก็ยังบิดเบี้ยว

โซ่ตรวนจักระนับร้อยสาย พุ่งออกมาจากช่องท้องของเธอในทันใด

นินจาคิริหลายหน่วยใหญ่ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ส่วนใหญ่ถูกโซ่ตรวนเพชรแทงทะลุ

บนโซ่ตรวนเพชรเหล่านี้มีพลังผนึกที่แข็งแกร่ง นินจาคิริที่ถูกแทงทะลุ แม้แต่จะขยับก็ยังทำไม่ได้ ส่วนนินจาคิริที่ถูกฟาดโดน การเคลื่อนไหวก็จะเชื่องช้า สลัดให้หลุดได้ยากอย่างยิ่ง

นินจาหญิงอุซึมากิที่เหลือ ต่างก็ขว้างคุไนและยันต์ระเบิดออกมา สังหารนินจาคิริที่ถูกวิชาผนึกกดดันไว้

สิบกว่าวินาทีต่อมา มีนินจาคิริตายไปแล้วนับร้อยคน

โซ่ตรวนเพชรอ่อนกำลังลง ขาดสะบั้นทีละเส้นๆ จักระสลายหายไปในอากาศ

เย่กวงแอบเดาะลิ้นในใจ โชคดีที่หลบมาไกล ไม่เช่นนั้นตัวเองต้องตายอย่างแน่นอน

ผู้อาวุโสอุซึมากิค่อยๆ ล้มลง หงายหน้ามองฟ้า

เส้นผมของเธอ เปลี่ยนเป็นสีขาวโพลนไปโดยสมบูรณ์

นินจาคิริที่เหลืออยู่ยี่สิบกว่าคน ยืนลังเลอยู่ไกลๆ ถูกผู้อาวุโสอุซึมากิข่มขวัญจนไม่กล้าเข้ามา

จนกระทั่งผู้อาวุโสอุซึมากิสิ้นใจไปแล้วสามนาทีเต็ม พวกนินจาคิริถึงได้ลองเชิงพุ่งเข้ามา

เหล่านินจาอุซึมากิ ถูกนินจาคิริสังหารจนหมดสิ้น

ศพของผู้อาวุโสอุซึมากิ ถูกนินจาคิริแบกกลับไป เพื่อผ่าพิสูจน์และวิเคราะห์ข้อมูล

หัวหน้าทีมชิมแปนซีดำแม้แต่ศีรษะก็ไม่หันกลับไปมอง เขารู้ว่าทั้งนินจาคิริและนินจาอุซึมากิจะไม่มีจุดจบที่ดี

หลังจากไล่ตามยาตะการาสุไปสิบกว่านาที หัวหน้าทีมชิมแปนซีดำก็หันมาพูดว่า:

“ตามไม่ทัน ทิศทางคร่าวๆ คือมุ่งหน้าไปแคว้นแห่งคลื่น

จิ้งจอก นายไปหาหัวหน้าฝูงสุนัขเหลือง รายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่

ยาตะการาสุพานินจาหญิงอุซึมากิ 8 คนหนีไป ในจำนวนนั้นมีอุซึมากิ ยูกะ ที่ผู้อาวุโสอุซึมากิหมายตาไว้ และยังมีนินจาแพทย์เฉพาะทางของตระกูลอุซึมากิอย่างอุซึมากิ คาออน ด้วย

ที่แคว้นแห่งคลื่นยังมีเศษเดนอุซึมากิอีกไม่น้อย หัวหน้านินจาผู้พิทักษ์ไดเมียวแห่งแคว้นแห่งคลื่นก็คือนินจาอุซึมากิ

ขอให้หัวหน้าฝูงสุนัขเหลืองตัดสินใจ ส่งกองกำลังสนับสนุนโดยเร็วที่สุด เพื่อไล่ล่าสังหารนินจาอุซึมากิที่เหลืออยู่!

เดี๋ยวฉันจะเขียนรหัสลับติดตามชุดหนึ่งให้นาย เพื่อสะดวกให้หน่วยลับใช้ในการไล่ล่าในภายหลัง”

รอจนหัวหน้าทีมเขียนม้วนคัมภีร์รหัสลับเสร็จ เย่กวงก็หันหลังวิ่งไปยังทิศทางของแคว้นแห่งไฟ

(จบตอน)