บทที่ 44 - การต่อสู้กับเจรอส
บทที่ 44 - การต่อสู้กับเจรอส
"ข้าชื่อ เจรอส แล้วแกล่ะชื่ออะไร?"
เจรอสกล่าวขณะเตรียมดาบกระดูกมหึมาของเขาให้พร้อม เขาเต้นฟุตเวิร์คเล็กน้อยเพื่อวอร์มอัพ และเหวี่ยงดาบไปทางซ้ายและขวา
กราวิสเห็นว่าเจรอสเคลื่อนไหวดาบของเขาได้อย่างสง่างามและรวดเร็วเพียงใด... และตระหนักได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้คงไม่ง่าย
"ข้าชื่อกราวิส" เขากล่าว
"กราวิส ชื่อดีนี่! เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย ระวังตัวด้วย!" เจรอสตะโกนขณะพุ่งไปข้างหน้าและฟันลงมาที่กราวิส
'เร็ว!' กราวิสตะโกนในใจ เจรอสเร็วกว่าสัตว์อสูรปีศาจระดับต่ำเสียอีก กราวิสต้องวางแผนการเคลื่อนไหวของเขาล่วงหน้าเสมอเมื่อต้องสู้กับคู่ต่อสู้เช่นนี้ เพราะความเร็วของเขาเองเทียบไม่ได้เลย
ทว่า... ครั้งนี้ เขากำลังต่อสู้กับ 'มนุษย์' ที่มีความเร็วและพลังเช่นนั้น... ไม่ใช่อสูรกาย
กราวิสต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้... และยกดาบของเขาขึ้นป้องกันดาบมหึมาเล่มนั้น
ตูม!
ร่างทั้งร่างของกราวิสสั่นสะท้าน และพลังของการโจมตีก็ฝังเขาลึกลงไปในพื้นดินจนถึงเข่า... ถนนแตกละเอียดในกระบวนการนั้น ร่างกายทั้งร่างของเขาปวดร้าว และเขารู้สึกเหมือนอวัยวะภายในปั่นป่วนไปหมด
"โอ้ นั่นน่าทึ่งมาก" เจรอสกล่าวด้วยความประหลาดใจ
"ข้ายังไม่ได้ใช้กำลังทั้งหมด... แต่แกก็ยังสามารถป้องกันการโจมตีของข้าได้ นั่นน่าประทับใจจริงๆ"
เจรอสกระโดดถอยหลัง
กราวิสกระโดดออกจากหลุมและยืดกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดของเขา หลังจากนั้นไม่กี่วินาที... โดยที่เจรอสเพียงแค่รอให้กราวิสเตรียมตัวเสร็จ... กราวิสก็เตรียมพร้อมอีกครั้ง
"เอาล่ะ เรามาต่อกันได้" ดวงตาของกราวิสหรี่ลง "ทีนี้ การต่อสู้ครั้งนี้มันจะแตกต่างออกไป"
เจรอสหัวเราะเสียงดัง
"ข้าจะรอคอยดูเลย" เขาตะโกนขณะพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง ทำท่าฟันแบบเดิมเหมือนเมื่อกี้ กราวิสเตรียมพร้อมและยกดาบขึ้นอีกครั้งในท่าป้องกัน
ทว่า... ครั้งนี้ เขาไม่ได้ป้องกัน... แต่เป็นการ 'ปัดป้อง' การปัดป้องนั้นทำได้ยากกว่าการป้องกัน กราวิสต้องเบี่ยงเบนพลังส่วนหนึ่งของศัตรูเพื่อเปลี่ยนทิศทางการโจมตี
ด้วยประสบการณ์การต่อสู้ทั้งหมดก่อนหน้านี้ของเขา เขาจัดการปัดป้องได้อย่างง่ายดาย และดาบก็พลาดเป้า... กระแทกพื้น ดาบของกราวิส ซึ่งถูกยกขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากการปัดป้อง... ก็พุ่งไปข้างหน้าทันทีใน 'การสวนกลับ' ไปยังใบหน้าของเจรอส
เจรอสไม่ได้ตื่นตระหนกและเพียงแค่ 'ตบ' ดาบไปด้านข้างด้วยมือ แขนของเจรอสเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วมาก และแม้ว่าพวกมันจะอยู่ห่างจากใบหน้าของเขามากกว่าดาบในตอนแรก... พวกมันก็ย่นระยะห่างได้อย่างรวดเร็ว
กราวิสไม่เสียสมาธิและเคลื่อนไหวไปตามกระแสของการโจมตี ร่างกายทั้งร่างของเขาเอียงไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกัน แขนอีกข้างของเจรอสก็เหวี่ยงดาบในแนวทแยงขึ้นบน แม้ว่าร่างกายของกราวิสจะเอียงไปมากแล้ว... ดาบก็ยังคงจะตัดแขนของเขาอยู่ดี... หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป
แคร๊ง!
เข่าของกราวิสกระแทกเข้าที่ด้านข้างของดาบที่กำลังพุ่งขึ้น... เปลี่ยนวิถีของมันเล็กน้อย ในขณะที่มันยังคงเหวี่ยงต่อไป... กราวิสก็ย่อตัวลอดใต้ดาบ และแทงดาบของเขาไปข้างหน้าอีกครั้ง การฟันจะใช้เวลานานเกินไป มีเพียงการแทงเท่านั้นที่จะเร็วพอ
เช่นเดียวกับครั้งที่แล้ว... เจรอสตบดาบ
ชิ้ง!
ทว่า... ครั้งนี้... มันแตกต่างออกไป กราวิสมั่นใจว่าเจรอสจะใช้ท่าป้องกันแบบเดิมอีกครั้ง... ดังนั้นเขาจึงบิดดาบในเสี้ยววินาทีสุดท้าย เจรอสตบเข้าที่ 'คมดาบ' และแม้ว่าเขาจะสามารถป้องกันการโจมตีได้... มือของเขาก็มีเลือดไหลออกมาอย่างรุนแรง
เจรอสมองดูมือที่เลือดไหลของเขาอย่างตกตะลึง
"อย่าใช้ท่าเดิมซ้ำสอง" เจรอสได้ยินเสียงกราวิสตะโกน... ซึ่งกระโดดถอยหลังไปอีกครั้ง
พวกโจรป่ามองดูการปะทะกันอย่างตกตะลึง คนที่ไม่มีกล้ามเนื้อที่ขัดเกลาแล้วทำร้ายหัวหน้าของพวกเขาได้ นี่มันเหลือเชื่อ พวกเขาเห็นว่าการต่อสู้มันเป็นอย่างไร... ดังนั้นพวกเขาจึงคิดออกได้อย่างรวดเร็วว่าทำไม กราวิสเคลื่อนไหวราวกับว่าเขารู้ล่วงหน้าว่าคู่ต่อสู้จะทำอะไร ทันทีที่คู่ต่อสู้ของกราวิสเริ่มโจมตี เขาก็เคลื่อนไหวไปแล้ว... ราวกับว่าเขารู้ล่วงหน้า
เจรอสมองดูมือของเขา... แล้วก็หัวเราะเสียงดัง
"ฮ่าๆๆ! ตอนนี้ข้าเชื่อแกสนิทใจเลย! วิธีที่แกเคลื่อนไหวมันแปลกมาก... แต่มันก็มีประสิทธิภาพอย่างไม่น่าเชื่อ ด้วยประสบการณ์ของข้า... ข้าบอกได้เลยว่านี่ไม่ใช่วิชาการต่อสู้ใดๆ ท่วงท่าเหล่านั้นถูกสร้างขึ้นโดยตัวแกเอง... ในการต่อสู้ที่จริงจังหลายครั้ง แกมีประสบการณ์การต่อสู้มากกว่าข้าแน่นอน"
เขาตะโกนอย่างมีความสุข
'มีประสบการณ์การต่อสู้มากกว่าหัวหน้างั้นรึ?' พวกโจรป่าถามตัวเองอย่างตกตะลึง หัวหน้าของพวกเขาอายุสามสิบกว่าแล้วและผ่านการต่อสู้มามากมาย ประสบการณ์การต่อสู้ของเขานั้นกว้างขวาง ทว่า... เด็กหนุ่มอายุราว 16 ปี กลับมีประสบการณ์การต่อสู้มากกว่าเขางั้นรึ? มันเป็นไปได้อย่างไร?
กราวิสประหลาดใจที่เจรอสสามารถเก็บเกี่ยวข้อมูลได้มากมายจากการปะทะกันเพียงสองครั้ง กราวิสรู้ว่าเจรอสน่าจะมีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย ประสบการณ์การต่อสู้มากมาย... บวกกับกล้ามเนื้อที่ขัดเกลาแล้ว นี่คือคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขาม
"แกเคยเรียนศิลปะการต่อสู้มาก่อนรึเปล่า?" เจรอสถาม
กราวิสขมวดคิ้ว
"ข้าไม่คิดอย่างนั้นนะ ข้าเคยถูกสอนแค่พื้นฐานการใช้อาวุธจริงๆ เท่านั้น นับตั้งแต่นั้นมา ข้าก็แค่ต่อสู้ ถ้าท่านถามข้าว่าข้าจะฝึกฝนอย่างไร ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะตอบท่านยังไง ข้าไม่เคยฝึกฝนอะไรที่เกี่ยวกับอาวุธของข้าโดยเฉพาะเลย ข้าแค่ต่อสู้"
กราวิสเล่า เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่ามันแปลกจริงๆ ผู้บ่มเพาะพลังไม่ควรจะต้องเหวี่ยงอาวุธในการฝึกฝนทุกวันหรอกหรือ?
เจรอสเริ่มสนใจจริงๆ
"นี่มันน่าทึ่งมาก รูปแบบการต่อสู้ของแก... แทบจะไม่ถูกแตะต้องโดยการชี้นำของมนุษย์เลย ตอนนี้พอแกพูดขึ้นมา... มันก็ให้ความรู้สึกเหมือนข้ากำลังต่อสู้กับสัตว์อสูรมากกว่า นี่มันน่าสนใจ! อยากจะต่อไหม?"
เขาถามอย่างกระตือรือร้น
กราวิสพยักหน้า บางทีถ้าเขาต่อสู้กับเจรอสมากขึ้น เขาอาจจะได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับตัวเองมากขึ้น คู่ต่อสู้ที่ไม่ได้อยากจะฆ่าเขาและมีประสบการณ์การต่อสู้เพียงพอ... นั้นหายาก กราวิสกำลังใช้เจรอสเป็นกระจกสะท้อนเพื่อวิเคราะห์ตัวเอง
"ระวังตัวด้วย กราวิส! ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่ได้ใช้กำลังเต็มที่... เพราะข้ากลัวว่าแกจะบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้ ข้าจะใช้พลังเต็มที่แล้วนะ"
เจรอสตะโกน จากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้า เขาเหวี่ยงดาบมหึมาของเขาในแนวนอน
เจรอสเร็วยิ่งกว่าเดิม และหากปราศจากประสบการณ์การต่อสู้ที่กว้างขวางของกราวิส เขาคงถูกฟันขาดเป็นสองท่อนไปแล้ว
แทนที่จะถอยหลัง... กราวิสกลับวิ่งเข้าหาคมดาบ เขาป้องกันมันด้วยดาบของเขาและกระโดดเล็กน้อย แรงเหวี่ยงของดาบผลักดาบของกราวิส... รวมถึงตัวกราวิสไปด้วย กราวิสเพียงแค่ลอยไปตามคมดาบ
เมื่อดาบช้าลง กราวิสก็รีบผลักตัวเองลอดใต้ดาบ... โดยใช้ดาบของเขาเป็นจุดค้ำยัน จากท่าย่อตัว... กราวิสผลักขึ้นไปที่ด้านข้างของดาบด้วยพละกำลังทั้งหมดของร่างกาย... เปลี่ยนวิถีของดาบจากแนวนอนเป็นแนวทแยง ดวงตาของเจรอสเบิกกว้าง... เมื่อดาบของเขาหลุดจากการควบคุมโดยสิ้นเชิงและเหวี่ยงขึ้นด้านบน
ในท่วงท่าที่ลื่นไหล... กราวิสวางดาบของเขาลงบนขอบดาบที่ใกล้ที่สุด และเคลื่อนมันไปยังเจรอส... ราวกับว่าเขากำลัง 'ลับ' ดาบเล่มนั้น ดาบกระดูกขนาดใหญ่เล่มนั้นไม่มี 'โกร่งดาบ' ที่ด้ามจับ โกร่งดาบถูกสร้างขึ้นมาโดยเฉพาะเพื่อป้องกันสถานการณ์เช่นนี้
เจรอสกัดฟันแน่น ถ้ายังเป็นเช่นนี้ต่อไป กราวิสคงจะตัดมือของเขาขาด
ตูม!
แทนที่จะเปลี่ยนทิศทางดาบ... เจรอสกลับเหวี่ยงมันต่อไปอีก ด้วยเหตุนี้ ร่างกายของเขาจึงหมุนตามไปด้วย กราวิสสูญเสียจุดค้ำยันบนขอบดาบ และทันใดนั้น... ข้อศอกก็พุ่งเข้าใส่เขา
ข้อศอกนั้นมาเร็วเกินไป และเขาไม่สามารถตอบสนองได้ทัน ข้อศอกกระแทกเข้าที่ไหล่ของกราวิส... และกราวิสก็ลอยกระเด็นไปไกลเกือบสิบเมตร
กราวิสลงพื้นและใช้แรงเหวี่ยงเพื่อกลับมายืนบนเท้าได้อย่างรวดเร็ว กราวิสยิ้มอย่างขมขื่น ไหล่ของเขาหัก เขาแพ้แล้ว เขาจะชนะได้ยังไงในเมื่อไหล่หัก?
เจรอสค่อยๆ สงบลง กลยุทธ์ของกราวิสนั้นยอดเยี่ยมมาก และเจรอสก็เกือบจะเสียนิ้วของเขาไปแล้ว ถ้าเขาไม่มีประสบการณ์การต่อสู้มากขนาดนั้น เขาคงไม่สามารถตัดสินใจในเสี้ยววินาทีนั้น... ที่จะเหวี่ยงดาบต่อไปได้
ทว่า... เจรอสรู้ว่ากราวิสคงจะไม่ตัดนิ้วของเขาจริงๆ นี่ช่วยให้เขาสงบลงได้ พวกเขาแค่กำลังประลองกัน ไม่ได้ต่อสู้กันจนตัวตาย
"น่าประทับใจจริงๆ" เขากล่าว
"แกทำให้หัวใจข้าเต้นระรัวด้วยความกลัวและอะดรีนาลีน มันนานมากแล้วที่ข้าไม่ได้รู้สึกแบบนี้"
กราวิสยิ้มอย่างขมขื่น
"ไม่หรอก ท่านต่างหากที่น่าประทับใจ ท่านสวนกลับทุกการโจมตีของข้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ ครั้งเดียวที่ข้าทำท่านบาดเจ็บได้ก็เพราะท่านประเมินข้าต่ำเกินไป ข้าแพ้แล้วจริงๆ"
เจรอสขมวดคิ้ว
"แกกำลังพูดเรื่องอะไร?"