ตอนที่ 23 พอพลังเพิ่มขึ้น…ก็อยากออกไปโชว์แล้ว!
ตอนที่ 23 พอพลังเพิ่มขึ้น…ก็อยากออกไปโชว์แล้ว!
“แลกหมดเกลี้ยงเลย ตอนนี้เหลือแต้มอยู่ร้อยกว่าเอง”
หลินเข่อเอ๋อร์ถอนหายใจยาว การแลกของครั้งนี้เหนื่อยกว่าไปเดินช้อปปิ้งปกติเสียอีก เมื่อก่อนเวลาออกไปช้อปปิ้งก็มีแค่ “ซื้อ ๆ ๆ” แต่การแลกของครั้งนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตความเป็นอยู่ของเธอ ครอบครัว ประเทศชาติ รวมถึงมวลมนุษยชาติด้วย เธอจึงประมาทไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
“ต่อไปก็คือการฝึกฝน”
หลินฮวามองลูกสาว “เข่อเอ๋อร์ ลูกฝึกก่อนเลยนะ ทรัพยากรทั้งหมดตอนนี้ให้ลูกใช้ก่อนเลย!”
“เอ๋? แล้วพ่อกับแม่ล่ะคะ?” หลินเข่อเอ๋อร์เอียงคอสงสัย
“พ่อกับแม่น่ะไว้ก่อนเถอะ ของเหล่านี้ตอนนี้มีจำนวนจำกัด แบ่งใช้กันสามคนมันจะเปลืองเปล่า ๆ สู้ใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดก่อนดีกว่า! รอให้ลูกฝึกจนถึงคอขวด ถ้ายังมีอะไรเหลืออยู่ พ่อกับแม่ค่อยมาฝึกต่อก็ไม่สาย”
“ก็ได้ค่ะ!”
หลินเข่อเอ๋อร์พยักหน้า สวมลูกแก้วสงบใจ ทันใดนั้นสมองก็ปลอดโปร่ง ร่างกายเข้าสู่สภาวะว่างเปล่า
เธอเลือกคัมภีร์สุริยันเร้นลับเป็นสิ่งแรก จากนั้นก็กินโอสถคืนชีวิตบุปผาเข้าไปหนึ่งเม็ด แล้วนั่งขัดสมาธิเริ่มฝึกทันที
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ภายใต้ผลของคัมภีร์สุริยันเร้นลับ บวกกับลูกแก้วสงบใจ ทำให้ฤทธิ์ของโอสถคืนชีวิตบุปผาถูกดึงออกมาใช้อย่างเต็มที่
หลินเข่อเอ๋อร์จากที่เป็นเพียงนักยุทธ์มือใหม่ ก็ทะลวงสามขั้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นยอดฝีมือระดับชั้นฟ้าขั้นสูงสุด
เธอค่อย ๆ ลืมตา พลังปราณระดับชั้นฟ้าปะทุออกจากร่างกาย ครอบครัวที่คอยอยู่ข้าง ๆ รู้สึกกดดันจนต้องรีบเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตากับหลินเข่อเอ๋อร์ตรง ๆ
ยอดฝีมือนี่ช่างน่ากลัวจริง ๆ!
หลินเข่อเอ๋อร์ควบคุมพลังให้สงบ จากนั้นก็กินโอสถเม็ดที่สองเข้าไป วินาทีต่อมา พลังปราณของเธอก็เพิ่มขึ้นอีก ไม่นานก็ก้าวเข้าสู่ขอบเขตปรมาจารย์
ตามด้วยเม็ดที่สาม สี่ ห้า...หลินเข่อเอ๋อร์กินโอสถไปทั้งหมดแปดเม็ด ในที่สุดก็ทะลวงถึงขอบเขตเทพมนุษย์
ทุกการเคลื่อนไหวแฝงไปด้วยวิถีแห่งเทพมนุษย์ ควบคุมพลังได้ดังใจ พลังปราณที่เคยเกรี้ยวกราดเมื่อครู่กลับถูกเก็บซ่อนไว้ภายในร่างกาย ไม่รุ่มร้อนเหมือนก่อน ทำให้ครอบครัวหลินฮวาที่เกือบจะหลบไปอยู่มุมห้องถอนหายใจโล่งอก
หากพลังปราณของลูกสาวเพิ่มขึ้นมากกว่านี้ เห็นทีว่าพวกเขาคงต้องหนีออกไปนอกบ้านแล้ว
“พ่อ แม่... หนูทะลวงถึงระดับเทพมนุษย์แล้ว! ต่อไปตาพ่อกับแม่แล้วนะคะ!”
“หา? ลูกไม่ฝึกต่อแล้วหรือ?”
“คัมภีร์สุริยันเร้นลับนี้ไม่ใช่สามารถทะลวงถึงระดับเซียนปฐพีได้เลยหรอลูก?”
ครอบครัวหลินฮวาไม่เข้าใจ
“พลังที่ต้องใช้จากระดับเทพมนุษย์ไปสู่ระดับเซียนปฐพีนั้นมหาศาลมาก โอสถที่เหลืออยู่ก็ไม่มาก เกรงว่าจะไม่เพียงพอค่ะ แล้วหนูอยากจะเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย ฝึกวิชาภายนอกหกขอบเขต วางรากฐานให้ดีซะก่อนด้วย!” หลินเข่อเอ๋อร์อธิบาย
“ได้สิ คุณ งั้นเรามาเริ่มกันเถอะ!”
หลินฮวาจูงมือภรรยา นั่งขัดสมาธิตรงข้ามกับหลินเข่อเอ๋อร์
จากนั้น หลินเข่อเอ๋อร์ก็อธิบายเนื้อหาในคัมภีร์สุริยันเร้นลับ ผสานกับความเข้าใจของตนเองจากการฝึกเมื่อครู่ อธิบายให้ทั้งสองคนฟังทีละคำ
ครอบครัวหลินฮวาสวมลูกแก้วสงบใจ โอสถที่เหลือสี่เม็ด ทั้งสองคนแบ่งกันคนละสองเม็ดแล้วเริ่มฝึกฝน
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ในห้องนั่งเล่นก็ปรากฏพลังปราณอันแข็งแกร่งขึ้นมาอีกสองสาย จากนั้นครอบครัวหลินฮวาก็ได้บรรลุถึงขอบเขตปรมาจารย์ขั้นสูงสุด
“นี่คือพลังของวิทยายุทธ์สินะ!”
หลินฮวาลุกขึ้น สัมผัสถึงพลังอันมหาศาลที่พลุ่งพล่านในร่างกาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
เขามองดูบ้านของตัวเองพร้อมความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่า หากเขาต้องการ เขาก็สามารถทำลายที่นี่ได้อย่างง่ายดาย
“คุณคะ ผมของคุณ!” ภรรยาของหลินฮวาอุทานขึ้นมา
“อะไร เกิดอะไร?” เขาเลิกคิ้ว พลางเดินไปส่องกระจก
เขารีบมองไปที่กระจก ก็เห็นว่าผมที่เคยขาวไปกว่าครึ่งตอนนี้กลับมาดำสนิทอีกครั้ง ผิวก็เรียบเนียนตึงกระชับ ดูอ่อนเยาว์ลงอย่างน้อยสิบปี
“นี่เรา หนุ่มขึ้นรึเปล่าเนี่ย...?”
ภรรยาของหลินฮวาก็รีบเดินเข้ามาดูบ้าง ตอนนี้ริ้วรอยที่หางตาของเธอหายไปหมด ผิวที่เคยหย่อนคล้อยก็กลับมาเต่งตึงอีกครั้ง ราวกับเป็นสาววัยสิบแปด
“เข่อเอ๋อร์ การฝึกนี้ยังทำให้ดูเด็กลงได้ด้วยหรอลูก?”
“เอ่อ...คงเป็นเพราะฤทธิ์ยาน่ะค่ะ”
หลินเข่อเอ๋อร์คิดอยู่ครู่หนึ่ง โอสถคืนชีวิตบุปผา คืนชีวิต...ก็หมายถึงคืนความเยาว์วัยด้วยสินะ!
“มหัศจรรย์จริง ๆ!”
“ได้ยินว่าของทั้งหมดนี้ล้วนเป็นของที่ท่านอ๋วงเทียนตี้ในกลุ่มปรุงขึ้นมา ต้องขอบคุณเขาแทนพวกเราให้มาก ๆ นะลูก!”
“วางใจเถอะค่ะพ่อ! เรื่องเล็กน้อยแค่นี้หนูรู้ว่าต้องทำยังไง!” หลินเข่อเอ๋อร์ขยิบตา
“พ่อคะ ต่อไปก็ต้องพึ่งพ่อแล้วนะคะ เอาของพวกนี้ไปหาทางติดต่อกับรัฐบาลให้ได้ ถ้ารัฐบาลช่วยสนับสนุน เราก็จะมีแต้มมากขึ้น แลกของได้มากขึ้น!”
“ได้! พรุ่งนี้ที่เซี่ยงไฮ้มีการประชุมผู้บริหารระดับสูง นอกจากประธานหอการค้าต่าง ๆ แล้ว ผู้นำหน่วยงานสำคัญก็จะเข้าร่วมด้วย พ่อจะใช้โอกาสนี้แสดงพลังให้พวกเขาเห็นเอง!”
พอร่างกายหนุ่มขึ้น จิตใจก็ฮึกเหิมขึ้นตาม เมื่ออายุมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาเป็นเหมือนผู้ใหญ่ที่สุขุม แต่ตอนนี้เมื่อดูอ่อนเยาว์ลงก็กลายเป็นคนที่มีชีวิตชีวาขึ้นมาก
มีพลังขนาดนี้ จะไม่ไปแสดงให้คนอื่นเห็นได้อย่างไรกัน!
“จริงสิ เข่อเอ๋อร์ โอสถของเราใช้หมดแล้ว ลูกรีบเอาแต้มที่เหลือไปแลกเป็นโอสถให้หมดเลยนะ ของนี้มันดีมากจริง ๆ”
หลินเข่อเอ๋อร์ได้ยินดังนั้นก็รีบเปิดกลุ่มแชต เข้าไปที่ร้านค้ากลุ่มก็พบว่าเดิมทียังเหลือโอสถสี่เม็ด แต่ตอนนี้เหลือเพียงสองเม็ด ก็ตกใจ รีบซื้อโอสถที่เหลือในทันที
【โคโจ คานาเอะ】: “เอ๊ะ? ใครซื้อโอสถสองเม็ดสุดท้ายไปนะ?”
[จบแล้ว]