ตอนที่ 10 คัมภีร์สุริยันเร้นลับ! กฎแห่งแก่นแท้ขัดเกลากายาเทพสวรรค์!
ตอนที่ 10 คัมภีร์สุริยันเร้นลับ! กฎแห่งแก่นแท้ขัดเกลากายาเทพสวรรค์!
ในกลุ่มสนทนา
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “ท่านจางไปถึงเร็วเพียงนี้เชียว? รู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านไปไม่นานเอง!”
【จางซานเฟิง】: “เช่นนั้นหรือ? ข้าออกเดินทางทั้งวันทั้งคืน ใช้เวลาตั้งสิบวันเต็มกว่าจะถึงเทือกเขาคุนหลุน!”
【โคโจ คานาเอะ】: “หา? สิบวัน?”
【หลินเจิ้งอิง】: “หรือว่าอัตราการไหลของเวลาพวกเราไม่เท่ากัน?”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ถูกต้อง! บางทีเวลาอาจจะไหลเท่ากันเฉพาะตอนที่พวกเราอยู่ในกลุ่มเท่านั้น พอออกจากกลุ่มนี้ไปแล้วก็จะไม่เหมือนกัน มิฉะนั้นแล้ว หากในอนาคตข้าต้องเข้าด่านบำเพ็ญเพียรในระดับที่สูงขึ้น แล้วเกิดปิดด่านไปสักสองปีครึ่ง โลกของพวกท่านอาจรอไม่ไหว”
【จางซานเฟิง】: “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!”
【จางซานเฟิงได้ส่งซองแดงส่วนตัวให้แก่อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ยอดเยี่ยม! ตอนนี้ข้าคงต้องขอตัวไปศึกษาคัมภีร์เก้าสุริยันนี้ก่อน”
สือฮ่าวกดรับ ‘คัมภีร์เก้าสุริยัน’ เขาอยากรู้เหลือเกินว่าจะสามารถเข้าใจมันได้ถึงระดับใด
【ท่านได้ศึกษาคัมภีร์เก้าสุริยัน และเข้าใจถึงหลักการ ‘เขาแข็งแกร่งก็ปล่อยให้แข็งแกร่งไป แสงจันทร์ล้วนสะท้อนสายน้ำ’ อย่างถ่องแท้】
【ท่านได้หลอมรวมความเข้าใจและหลักการนั้นเข้ากับกายาเทพสวรรค์ แม้ในขณะนี้จะต้องเผชิญหน้ากับกายาเทพสูงสุดอย่างกายาโกลาหล ท่านก็ยังคงยืนหยัดไม่หวั่นไหว เป็นตัวของตัวเองอย่างอิสระ กายภาพของท่านได้รับการยกระดับขึ้นเล็กน้อย!】
【ท่านได้เข้าใจถึงพลังภายในอันไม่สิ้นสุดของเก้าสุริยัน ความเข้าใจในวิถีแห่งวิชาภายในของท่านลึกซึ้งยิ่งขึ้น】
【ท่านได้อาศัยความเข้าใจในวิชาภายในและการขัดเกลาร่างกายของตนเอง โดยมีเก้าสุริยันเป็นรากฐาน หลอมรวมทฤษฎีการดูดซับพลังปราณฟ้าดินจาก ‘คัมภีร์แห่งเต๋า’ และสร้าง ‘คัมภีร์สุริยันเร้นลับ’ ขึ้นมา วิชายุทธ์ภายในของท่านได้รับการยกระดับสู่ขอบเขตเซียนปฐพี】
คัมภีร์สุริยันเร้นลับ: เคล็ดวิชาระดับเซียนปฐพี หลังจากบำเพ็ญเพียรสำเร็จ สามารถทลายภูผาตัดสายน้ำ อายุขัยเพิ่มขึ้นห้าร้อยปี
【ท่านได้หลอมรวมคัมภีร์สุริยันเร้นลับเข้ากับกายาเทพสวรรค์อันสูงสุด กายาเทพสวรรค์ของท่านได้รับการยกระดับอย่างมหาศาล พลังและพรสวรรค์ของท่านเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่า!】
สือฮ่าวลืมตาขึ้นมาอย่างตื่นเต้น เปิดกลุ่มแชท แล้วส่งคำอธิบายของคัมภีร์สุริยันเร้นลับใหม่นี้ให้ทุกคน
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “เคล็ดวิชาระดับเซียนปฐพีที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ ๆ หากท่านใดมีของดีก็สามารถนำมาแลกเปลี่ยนกันได้เสมอ! (รูปภาพ)”
【โคโจ คานาเอะ】: “หา? อายุขัยห้าร้อยปี?!”
【จางซานเฟิง】: “นักพรตเฒ่าอย่างข้าเพิ่งจะมีชีวิตอยู่ได้ร้อยปี แต่วิชานี้กลับสามารถยืดอายุขัยได้ถึงห้าร้อยปีหรือนี่?!!”
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “ของแบบนี้..นำมาแลกเปลี่ยนได้ด้วยหรือ?”
อายุขัยห้าร้อยปี บวกกับพลังทลายภูผาตัดสายน้ำ หากเคล็ดวิชานี้ปรากฏขึ้นในโลกหาญท้าชะตาฟ้า ปริศนายุทธจักรของนาง รับรองได้เลยว่าจะต้องเกิดความวุ่นวายไปทั่วทั้งโลกเป็นแน่
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “แน่นอนสิ! @ไห่ถังตั่วตั่ว เจ้าอยากแลกเปลี่ยนหรือไม่? ข้าลดราคาให้เป็นพิเศษเลย!”
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “...ท่านอ๋วงเทียนตี้ช่างให้เกียรติข้านัก ตอนนี้ข้าเพิ่งอยู่ระดับเก้าขั้นสูง ยังไม่ถึงขั้นยอดปรมาจารย์เลย เซียนปฐพียิ่งห่างไกลจากข้าเกินไป!”
【อิ๋งเจิ้ง】: “อายุขัยห้าร้อยปี! นี่มันเทียบได้กับวิชาแห่งการมีชีวิตอมตะแล้ว! ช่างน่าอิจฉาเสียจริง!”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ไม่ต้องอิจฉาไป เมื่อครู่นี้การเคลื่อนไหวของท่านทำให้ข้าได้รับกฎแห่งแก่นแท้ของโลกหนึ่งส่วน ข้ายังไม่ได้ขอบคุณท่านเลย! ถือโอกาสนี้ตอบแทนท่านก็แล้วกัน!”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “รวมถึงท่านจางด้วย เดินทางทั้งวันทั้งคืนเป็นเวลาสิบวันคงลำบากไม่น้อย!”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าวได้ส่งซองแดงส่วนตัวให้แก่อิ๋งเจิ้งและจางซานเฟิง】
【จางซานเฟิง】: “ขอบคุณท่านอ๋วงเทียนตี้!”
【อิ๋งเจิ้ง】: “ฮ่า ๆ ๆ! ขอบคุณท่านอ๋วงเทียนตี้เป็นอย่างสูง! ไม่นึกเลยว่าชีวิตอมตะที่ข้าแสวงหามานานหลายปี ในที่สุดก็มีความหวังแล้ว!”
【หลินเจิ้งอิง】: “จิ๋นซีฮ่องเต้ที่มีอายุขัยห้าร้อยปี คงจะน่ากลัวจนคนตายได้เลย!”
【ไห่ถังตั่วตั่ว】: “ฮ่า ๆ จริงด้วย แค่คิดข้าก็ตัวสั่นแล้ว!”
【อิ๋งเจิ้ง】: “กลัวอะไรกัน! ข้าเตรียมจะแลกเปลี่ยนหนังสือประวัติศาสตร์ยุคหลังเพิ่มอีกสักหน่อย นำมาสรุปประสบการณ์เรื่องราวของแต่ละราชวงศ์ให้มาก ๆ แล้วสร้างต้าฉินให้ดียิ่งขึ้น! โศกนาฏกรรมที่เคยเกิดขึ้นกับต้าฉิน ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นเป็นอันเด็ดขาด!”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “ฮ่า ๆ ท่านมีความคิดเช่นนี้ก็ดีแล้ว ข้าย่อมยินดี!”
【หลินเจิ้งอิง】: “@อิ๋งเจิ้ง ข้ามีตำรามากมาย ตั้งแต่ต้าฉินจนถึงราชวงศ์ชิง ข้าจะรวบรวมส่งให้ท่านทั้งหมด!”
【อิ๋งเจิ้ง】: “เช่นนั้นก็ต้องขอบคุณท่านเป็นอย่างสูง!”
【อ๋วงเทียนตี้ สือฮ่าว】: “เอาล่ะ! ทุกคนค่อย ๆ คุยกันไปก่อน ข้าจะขอไปศึกษากฎแห่งแก่นแท้นี้ต่อ”
สือฮ่าวออกจากกลุ่มแชท เปิดหน้าต่างใหม่และเลือกรับกฎแห่งแก่นแท้
วินาทีต่อมา พลังอันลึกล้ำผิดธรรมดาสายหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เป็นลำแสงสีขาวราวกับแพรไหม เพียงสือฮ่าวเอื้อมมือไปสัมผัส ลำแสงสีขาวก็หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขาทันที
ครืน!
ในชั่วพริบตา ภายในร่างกายก็เกิดเสียงฟ้าร้องคำราม พลังโลหิตเดือดพล่านดุจลาวาใต้พิภพ
โชคดีที่กลุ่มแชทมีฟังก์ชันบดบังชะตาสวรรค์ ประกอบกับสวนสมุนไพรและบุปผชาติที่สือฮ่าวอยู่ก็มีค่ายกลดูดซับพลังปราณอยู่ จึงทำให้ปรากฏการณ์ผิดปกติของสือฮ่าวไม่เป็นที่รับรู้ของคนภายนอก
ภายใต้การอวยพรของกฎแห่งแก่นแท้ กายาเทพสวรรค์ของสือฮ่าวเริ่มเข้าสู่การขัดเกลาครั้งที่สอง ต่อด้วยครั้งที่สาม ครั้งที่สี่
แม้ว่าโลกต้าฉินจะเป็นเพียงโลกธรรมดา แต่กฎแห่งแก่นแท้ที่มอบให้นั้นกลับบริสุทธิ์และแข็งแกร่งอย่างยิ่ง อย่างไรเสีย สือฮ่าวในปัจจุบันก็ยังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง กฎแห่งแก่นแท้จึงมีผลต่อเขาอย่างมหาศาล
เพียงชั่วครู่ กายาเทพสวรรค์ของเขาได้ผ่านการขัดเกลาถึงเก้าครั้งแล้ว บรรลุถึงขีดสุด เกรงว่าพลังกายจะสูงถึงสิบล้านชั่ง!
ยิ่งไปกว่านั้น กายาเทพสวรรค์ที่เดิมทีเป็นเพียงกายาที่สร้างขึ้นภายหลัง กลับมีกลิ่นอายแห่งกำเนิดอยู่เล็กน้อย ทำให้ดึงดูดพลังวิญญาณฟ้าดินได้ดียิ่งขึ้น คล้ายกับกายาแห่งเต๋ากำเนิดเลยทีเดียว!
[จบแล้ว]