ตอนที่ 41 สามเหลี่ยมมิติ(อ่านฟรี)

ตอนที่ 41 สามเหลี่ยมมิติ

ขณะเดียวกันเสียงการโจมตีและปืนดังอย่างต่อเนื่องในข้างใต้ ทำเอาคนด้านบนอย่างฟาริสและคนอื่น ๆ ได้ยินไปด้วย พวกเขาได้ยินแต่เสียงและแสงสว่าง แต่ไม่เห็นว่าพวกเขาเจอกับอะไร

“หัวหน้าตอบด้วย ข้างล่างมีอะไรกัน” ฟาริสถาม

“ทุกคนได้ยินไหม” ฟาริสยังถามกลับไป

แต่ไม่มีใครตอบกลับมาแม้แต่คนเดียว ขณะที่เสียงการต่อสู้ยังดำเนินไปไปอย่างรุนแรง ฟาริสรู้สึกว่าข้างล่างนั้นมีปัญหาซะแล้ว เขาจะต้องรีบลงไปดู

“เฝ้าไว้ผมจะลงไปดู”

ฟาริสกล่าวจบก็กระโดดลงไปในทันที

จอร์แดนและทหารอีก 2 นายต่างมองไปรอบ ๆ อย่างระวัง พอคนเริ่มน้อยลงทุกอย่างรอบตัวก็ดูจะน่ากลัวขึ้น

แต่แล้วหลังจากที่ฟาริสกระโดดลงไปด้านล่างก็มีเสียงฝีเท้าก็วิ่งมาจากทางที่พวกเขาเข้ามา

“ใคร” จอร์แดนหันไปยังทิศทางของเสียง ทหารอีกสองนายก็ส่องไฟฉายไปทางนั้นพร้อมกับปืนที่จับจ้องไปที่นั่นด้วยเช่นกัน

แสงจากไฟฉายสาดส่องไปในเงามืด

ทั้งสามจับจ้องไปที่ทิศทางนั้นอย่างไม่ละสายตา พวกเขารู้สึกได้ว่ามือเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ พวกเขามิอาจจะเดาได้เลยว่าเจอกับตัวอะไรอีก ปากกระบอกปืนจ่อนิ่งไม่ขยับมีเพียงเสียงกลืนน้ำลายดังขึ้นเบา ๆ ขณะที่เสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ

แล้วในที่สุดพวกเขาก็เห็นคนวิ่งมาอย่างสุดกำลังที่มีแหกปากร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ

“ช่วยด้วย ผู้กองพวกมันกำลังตามมา” เสียงของทหารนายนั้นพูดด้วยความร้อนรน สภาพทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด ที่ไหลขวามีรอยถูกยิงมาหลายนัด

ก่อนที่ทหารนายนั้นจะเข้ามาในพื้นที่กระจกก็วิ่งต่อไม่ไหวทิ้งตัวแน่นิ่งด้วยสภาพาดเจ็บอยู่ตรงหน้าพวกทหารทั้งสามนาย

หนึ่งในทหารสองคนที่อยู่ข้างจอร์แดนรีบเข้าไปดูทหารนายนั้นที่บาดเจ็บหนัก ตอนนี้ทหารนายนั้นแน่นิ่งไปแล้ว

“ผู้กอง เขายังไม่ตาย แต่อาการสาหัสมาก” ทหารที่เข้าไปดูบอกกับจอร์แดน

“พาเขามาที่นี่...”

จอร์แดนกล่าวยังไม่ทันจบ ก็มีเสียงร้องครวญครางด้วยความหิวโหยดังมาจากทางที่ทหารบาดเจ็บหนักกล่าวเมื่อสักครู่นี้

“มีบางอย่างตามเขามา รีบถอยมาเร็ว” จอร์แดนนึกถึงคำพูดของทหารนายนั้นก่อนที่จะสลบไป

และก็เป็นอย่างที่จอร์แดนกล่าวมันคือซอมบี้ซากศพ ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 5 ตัวกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขา

“มันตัวบ้าอะไรกัน ไม่สิมันเหมือนกับที่คนพวกนั้นบอก ซอมบี้” ทั้งสามมองอย่างตกใจจอร์แดนรีบสั่งการ

“ยิงพวกมันทิ้งเร็ว”

ปัง!ปัง!ปัง!

จอแดนและทหารอีกนายยิงไปที่ตัวของซอมบี้ซากศพ ส่วนอีกนายนั้นกำลังลากคนเจ็บให้ถอยกลับมาอย่างระวัง เพราะรอบตัวของพวกเขาตอนนี้เป็นพื้นกระจก

ซอมบี้ซากศพที่โดนยิงที่ตัว พวกมันกลับไม่รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อยนอกจากเคลื่อนที่ช้าลงกว่าเก่าเล็กน้อยแค่นั้น

แต่ยังดีที่ซอมบี้ซากศพนั้นมันไม่มีความคิดอะไร จึงเดินไปเหยียบพื้นกระจกจนแตกตกลงไปด้านล่างสามตัว ส่วนอีกสองตัวพวกมันเดินตามทางที่ทหารนายที่เข้าไปช่วยคนเจ็บถอยกลับมา

“รีบพาเขาถอยออกมา” จอร์แดนกล่าว

ขณะที่เล็งไปที่หัวของซอมบี้ซากศพและเหนี่ยวไกยิงมัน

“ตาย!”

ปัง!

กระสุนยิงเข้าที่หัวทำให้ซอมบี้ซากศพตัวนั้นหงายหลังล้มไปกับพื้น แต่พอผ่านไปไม่ถึงหนึ่งวินาที มันกลับลุกขึ้นมายืนอีกครั้ง

ไม่ใช่ว่าจอร์แดนยิงไม่โดน แต่เป็นเพราะกระสุนของเขาไม่มีพลังรุนแรงพอในการทำลายสมองของซอมบี้ซากศพ

ทหารที่กำลังลากทหารที่บาดเจ็บหนักพยักหน้ารีบทำตามคำสั่ง แต่ในตอนนั้นเองก็มีเสียงปืนดังขึ้น

ปัง!

กระสุนที่ยิงมาจากด้านหลังซอมบี้ โดยฝีมือของกลุ่มชายชุดดำสามคำเจาะเข้ากลางหัวของชายที่กำลังจะช่วยทหารบาดเจ็บ

ทหารนายนั้นตายกลางอากาศหงายหลังล้มกระแทกลงไปที่พื้นกระจกแตกดัง

เพล้ง!

หล่นหายไปด้านล่าง ส่วนทหารที่บาดเจ็บก็โดนซอมบี้สองตัวที่ตามหลังมาโถมเข้ากัดไปทั้งอย่างนั้น หมดสิทธิ์ที่จะรอดชีวิต

“ลอบโจมตี!!!”

จอร์แดนและทหารอีกนายดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างมาก ทหารข้างจอแดนยกปืนขึ้นมายิงไปยังชายชุดดำทั้งสามคนหนึ่งนัด

ก่อนจะพยายามดึงลูกเลือนยิงอีกนัด แต่ทางฝั่งนั้นยิงส่วนกลับมาด้วยฝีมือที่เหลือกว่าอย่างชัดเจนเข้าไปที่ตัวของทหารนายนั้น

ปัง!

กระสุนเจาะเข้าที่หัวของทหารหนึ่งนัดอย่างแม่นยำ

“เวร!” จอร์แดนพูดออกมาด้วยความตกใจยิงส่วนกลับไปยังทิศทางของแสงจากกระบอกปืน กระสุนของจอร์แดนเข้าไปที่ไหล่ซ้ายของมือปืนชุดดำ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ฝั่งชายชุดดำทั้งสามคนระดมยิงใส่จอแดนสามนัดติดกัน

ยังดีที่จอร์แดนตอบสนองได้ทันหลบเลี่ยงไม่ให้กระสุนโดนจุดสำคัญ

“อั๊ก!” จอร์แดนทิ้งตัวลงไปยังจุดที่ฟาริสและคนอื่น ๆ ลงไป

“บ้าเอ๊ย” จอร์แดนรู้สึกโคตรเจ็บแผลที่ไหลซ้าย ยังดีที่ไม่โดนจุดสำคัญอะไร เพราะอีกสองนัดยิงโดนเกราะที่เขาใส่มาด้วย

จอร์แดนจับที่บาดแผลมีเลือดไหนออกมาพอสมควร ในตอนนั้นเองแสงไฟฉายสาดเข้ามาหาจอร์แดน ซึ่งมาจากด้านบน

ไม่ต้องรอให้ใครบอกจอร์แดนพลิกตัวกลิ้งลงตัวหลบ ก่อนจะหล่นลงไปด้านล่าง เป็นจังหวะเดียวกับที่ชายชุดดำทั้งสามยิงซ้ำอีกสามนัด

“มันหนีไปได้”

“ไม่ได้หรอก เปิดรอยแยกมิติตามแผนเดิมแล้วให้พวกมันโดนซอมบี้จัดการแล้วกัน”

“จะเอายังไงก็รีบเถอะ หลังจากจัดการเรื่องนี้แล้วเราต้องไปจัดการงานใหญ่กันต่อ”

“ทำตามนั้นอย่างน้อยก็จัดการไปได้สองทีม เอาสามเหลี่ยมมิติออกมา”

ชายชุดดำคนหนึ่งหยิบวัตถุรูปทรงพีระมิดฐานสามเหลี่ยมที่สร้างมาจากทองคำขนาดเท่าฝ่ามือออกมา มันคือสิ่งที่เรียกว่า “สามเหลี่ยมมิติ” ที่พวกเขากล่าวถึง

ชายชุดดำอีกคนเปิดกล่องโลหะที่ด้านในมีดวงตามิติออกมา มันไม่ได้มีแค่หนึ่งกล่องแต่มีถึงสี่ชิ้น

ชายที่บอกให้เปิดรอยแยกมิติทำการหยิบดวงตามิติขึ้นมาอย่างระวัง ก่อนจะใส่เข้าไปในสามเหลี่ยมมิติอย่างระวัง หลังจากแต่ละด้านเติมเต็มด้วยดวงตามิติ มันก็เกิดเส้นแสงพลังงาน

ถ้าเรย์อยู่ที่นี่เขาจะรับรู้ได้ในทันทีว่ามันคืออักษรเวทมนตร์

“ไปตายซะพวกหมาล่าเนื้อ” ชายชุดดำยิ้มอย่างเลือดเย็น สามเหลี่ยมมิติในมือถูกปล่อยทิ้งลงไปในช่องที่จอร์แดนหนีลงไป

...

ขณะเดียวกันที่ด้านล่าง คอนราด เรย์ โบเวน และที่ปรึกษาพอลต่างจับจ้องไปที่ซอมบี้เจคที่ตอนนี้อยู่ในสภาพอ่อนแรง

“ระดับของนายต่ำเกินไป ใช้คาถาโจมตีซ้ำอีกครั้ง โบเวนยิงไปที่หัวมันตอนที่มันโดนแสงชำระล้าง คุณด้วยที่ปรึกษาพอล” คอนราดกล่าวกับเรย์และสั่งทุกคน

เรย์พยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะคว้าหนังสือเวทมนตร์ขึ้นมา เพราะมันไม่ต้องเสียเวลามารวบรวมพลังงาน จึงสามารถร่ายคาถาได้ในทันที

“เรลันลัวอา (แสงชำระล้าง)”

“เรลันลัวอา (แสงชำระล้าง)”

อักษรเวทมนตร์ของแสงชำระล้างปรากฏออกมาก่อนจะมีเสาแสงพุ่งออกมาจากพื้นดินสองต้นทับซ้อนกันใส่ร่างของซอมบี้เจค

“ว๊ากกก!!!” ซอมบี้เจคร้องคำรามออกมาอีกครั้ง มันพยามลุกขึ้นมา แต่แสงที่ชำระล้างของมันนั้นรุนแรงอย่างมาก ทำให้ความทนทานของมันหายไปกว่าครึ่ง

อีกทั้งโบเวนยังสาดกระสุนใส่ใบหน้าของมัน จนหน้าของซอมบี้เจคอยู่ในสภาพเละเป็นชิ้น ๆ ตัวของมันก็ไม่ต่างกัน ที่ปรึกษาพอลที่พึ่งใส่คลิปกระสุนใหม่เข้าไป ดังคลิก ก่อนจะดึงลูกเลื่อนและยิงไปที่มันเช่นกัน

ซอมบี้เจคไม่มีทางลุกขึ้นยืนได้เลยแม้แต่น้อย

คอนราดเดินเข้าไปหามันพร้อมกับเปลวไฟที่รวมกันแน่น ก่อนจะเผาร่างอีกครั้งที่ยังเป็นเพียงซอมบี้ซากศพของมันในทันที

หลังจากทุกการโจมตีถล่มใส่ซอมบี้เจคที่พึ่งจะกลายร่างเป็นซอมบี้นักกล้ามที่ไม่สมบูรณ์มันก็แน่นิ่งไป ร่างครึ่งหนึ่งไหม้เกรียมถึงกระดูก

ทุกคนต่างหยุดมือมองไปที่ซอมบี้เจคว่าเป็นอย่างไรบ้าง

แต่ในตอนนั้นเองมือของซอมบี้เจคก็ยกขึ้น ทุกคนเตรียมตัวอยู่แล้ว แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรหัวของซอมบี้เจคก็ถูกยิงทะลุด้วยกระสุนแสงชำระล้าง

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เมื่อหันไปมองด้านข้างพวกเขาก็เห็นเรย์ที่จับปืนพกกึ่งอัตโนมัติ M1911A1 หัวซอมบี้ที่โดนยิงเมื่อสักครู่เป็นฝีมือของเรย์

เรย์ถือปืนเข้าไปใกล้ ๆ ซอมบี้เจค เมื่อเห็นว่ามันตายไปแล้วจริง ๆ จึงถอนหายใจและลดปืนเก็บเข้าซอง

“ยิงได้แม่นมาก” โบเวนกล่าวด้วยยิ้มสดใสภายใต้หมอกเกราะ

“ขอบคุณ” เรย์กล่าว นับเป็นครั้งแรกที่เรย์ใช้ปืนและกระสุนชำระล้างในการต่อสู้จริง ๆ แต่พอมาคิดถึงกระสุนชำระล้างที่แพงถึง 5000 เหรียญ เรย์ก็รู้สึกเสียดายสุด ๆ ไปเลย

ในตอนนั้นเองฟาริสที่พึ่งลงมาจากด้านบนก็ลงมาถึงด้านล่างพอดี

“เกิดอะไรขึ้น” ฟาริสถามด้วยความแปลกใจที่เห็นสภาพที่นี่เละเทะไปหมด แถมยังมีซอมบี้ร่างใหญ่นอนตายอยู่

“คนของเอ็ดการ์ด แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นซอมบี้ซากศพครึ่งซอมบี้นักกล้ามไปแล้ว” โบเวนกล่าว แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้คุยกันไปมากกว่านี้ก็มีเสียงปืนดังขึ้นมาจากด้านบน

ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!ปัง!

เสียงยิงกันปะทะกันอย่างรุนแรง

“เวรแล้วไง” เสียงของฟาริสพูดออกมา ตอนนี้เขารู้ตัวว่าตนเองพลาดแล้วที่รีบลงมาด้านล่าง

“กลับขึ้นไป” คอนราดกล่าว แต่ก่อนจะได้ทำอะไร ในตอนนั้นก็มีคนกลิ้งตกลงมาข้าง ๆ ฟาริส ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นจอร์แดน

“หนี” จอร์แดนกล่าวด้วยใบหน้าซีดขาวหลังจากถูกยิงเกือบตายเขาก็ยังกลิ้งตกลงมาจากที่สูงหลายสิบเมตร ทำให้อาการไม่สู้ดีนัก