ตอนที่ 32 ศพในถังไม้(อ่านฟรี)

ตอนที่ 32 ศพในถังไม้

คนเร่ร่อนวิ่งเข้าหาซอมบี้ซากศพ ก่อนจะยื่นดึงแขนเสื้อขึ้นยื่นแขนไปให้พวกมันกัดอย่างเต็มใจ พวกคนเร่ร่อนรออย่างคาดหวัง ว่าหลังจากโดนกัดจะได้รับพลัง

เรย์เองก็ตกใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมคนพวกนี้ถึงมีความเชื่อบ้า ๆ แบบนี้

แต่พอซอมบี้กัดพวกเขาเข้าจริง ๆ ก็ทำให้หลายคนถึงกับกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

“อ๊า!!” คนเร่ร่อนต่างร้องด้วยความเจ็บที่ยากจะควบคุม เนื้อที่แขนถูกเลือดกำเดาบี้ฉีกกินออกไปจนเลือดไหลทะลักท่วมแขนแต่นั่นยังไม่เพียงพอสำหรับซอมบี้ซากศพ มันใช้แขนคว้าร่างของคนเหล่านั้นเข้ามากัดกินเป็นว่าเล่น

พอคนแรกโดนคนต่อไปก็รีบเข้าไปรุมล้อมซอมบี้ ซอมบี้ 7 ตัวที่ออกมาจากประตูต่างพากันพุ่งเข้าไปกัดกินคนเร่ร่อนอย่างสยดสยอง

หลายคนที่เห็นก็เริ่มหวาดกลัวขึ้นมากันบ้างแล้ว ขาทั้งสองถอยหลังไม่รู้ตัว แต่ก็สายไปในเมื่อคนเหล่านั้นอยู่ใกล้กับซอมบี้มากเกินไป

ซอมบี้ซากศพที่พึ่งกัดสังหารคนไปหลายคน เงยหน้ามองคนที่เหลือก่อนจะเข้าไปขย้ำพวกนั้นจนทุกคนโดนกัดหมดไม่มีเหลือ

แน่นอนว่ายังมีคนที่คิดว่าการโดดกัดคือการได้พลังอยู่อีกมาก พวกนั้นพยายามผลักซอมบี้กลับไป และก็แหกปากร้องไปด้วย

“อ๊ากกก!!!”

คนเร่ร่อนพยายามจะใช้มีดและหอกเหล็กในมือ กระหน่ำแทงไปที่ซอมบี้หวังจะถอยออกมา เพราะพวกเขาไม่ได้ต้องการจะตาย เพียงแต่ต้องการโดนกัดเท่านั้น

แต่ช่างน่าเศร้าซอมบี้นั่นแข็งแรงเกินไป และหลายคนก็ตายไปกับความโง่งม บางคนโดนซอมบี้กัดคือฉีกขาดในทันที

“ว๊ากกก!!!!!!!!!”

หลังจากซอมบี้ได้กินเนื้อสด ๆ พวกมันก็ร้องคำรามด้วยความหิวโหยมากขึ้น รุมฉีกคนเร่ร่อนพวกนั้น

การกระทำของพวกนี้สร้างความมึนงงให้กับเรย์เป็นอย่างมาก เรย์หันไปมองหัวหน้าคอนราดและถามว่า “หัวหน้าเราจะทำยังไงต่อ”

“จัดการซอมบี้ก่อน”

“ยิงเลย!” คอนราดสั่งการในทันที เขารู้ว่าคนพวกนี้มีบางอย่างไม่ปกติ คอนราดเปลี่ยนมวนบุหรี่เป็นเปลวไปพุ่งออกไปเผาซอมบี้ตัวใกล้สุด

ก่อนที่จะโจมตีอีกครั้งด้วยเปลวเพลิงที่ออกมาจากไฟแช็กน้ำมันเงินแวววาวในมือ

โบเวนที่รอจังหวะอยู่แล้วก็สาดกระสุนเข้าใส่ซอมบี้ซากศพสามตัวด้านหลังด้วยปืนกลเบาเบรน กระสุนยิงกระหน่ำเข้าไปในร่างซอมบี้ซากศพ พวกมันถอยหลังไปอย่างต่อเนื่อง

ปัง! ปัง! ปัง! ……..

เสียงกระสุนปืนกลเบาเบแหละดังสนั่นพร้อมกับปลอกกระสุนที่ถูกคัดออกมาจากรังเพลิง ร่างกายเน่า ๆ ของซอมบี้ทั้งสามไม่อาจจะทนได้อีก ร่างของซอมบี้แหลกด้วยกระสุนและหัวของมันโดนยิงถึง 7 นัดจึงจะล้มลงตาย

แม้ดูเหมือนจะสิ้นเปลืองกระสุนธรรมดาไปหลายเกือบร้อยนัด แต่ราคาที่จ่ายกระสุนธรรมดาพวกนี้มันถูกกว่ากระสุนชำระล้าง 1 นัดซะอีก

ฟาริสก็ยิงสังหารซอมบี้ซากศพหนึ่งนัดหนึ่งตัวไปสามตัว ด้วยกระสุนชำระล้าง ทุกตัวโดนยิงที่หัวหมด จากนั้นเขาก็หันไปยิงคนที่โดนกัดไปแล้วฆ่าคนพวกนั้นทันที ทำให้เสียงกรีดร้องเบาลงไปมาก

ทางด้านเรย์เองก็ไม่รอช้า เขาหันไปจัดการกับซอมบี้ซากศพสองตัวที่กำลังกัดกินคนเร่ร่อนคนหนึ่งอยู่ เขาเริ่มร่ายคาถาในทันที

“เรลันลัวอา (แสงชำระล้าง)”

อักษรเวทมนตร์ปรากฏที่พื้นล้อมรอบสามเมตรรอบตัวซอมบี้ซากศพก่อนจะมีแสงพุ่งขึ้นมาชำระล้างพวกมันอย่างรวดเร็ว ตกตายไปทั้งอย่างนั้น

ซอมบี้ซากศพทั้ง 7 ตัวถูกจัดการอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เหลือเพียงพวกคนเร่ร่อนที่แปลกประหลาดพวกนี้ ที่โดนกัดทุกคนตายให้กับความโง่งมของตัวเอง แต่ยังมีหนึ่งคนที่รอดมาได้ โดยมีรอยแผลถูกกัดที่แขนจนเหวอะหวะ

คอนราดเดินเข้ามาก่อนหยุดยืนอยู่หน้าชายเร่ร่อน ก่อนจะชักปืนพก M1911A1 ออกมาจ่อไปที่หัวชายเร่ร่อนผู้นั้น

“บอกมา พวกแกคิดจะทำอะไรกัน แล้วก็ใครบอกเรื่องซอมบี้พวกนี้” คอนราดถามด้วยความสงสัย

สีหน้าของคอนราดดุดันเป็นอย่างมาก เพราะดูเหมือนจะมีคนที่รู้เรื่องซอมบี้และกำลังทำบางสิ่งลับหลังหน่อยงานนักล่าความตาย

ส่วนคนเร่ร่อนนั้นอย่างมากก็เป็นแค่หนูทดลองเท่านั้น

“ทำอะไรอย่างนั้นเหรอ ฉันคือสาวกของเทพของเจ้านาย พวกฉันคือผู้เสียสละ เราคือผู้ช่วยมนุษย์ มนุษย์จะต้องวิวัฒนาการ คนที่ศรัทธาต่อลัทธิมืดจะรอดพ้นวันพิพากษา” ชายเร่ร่อนกล่าวด้วยใบหน้าที่ซีดขาวเนื่องจากการเสียเลือดมาก ในแววตายังคงมีความเชื่อมั่นจนน่าตกใจ

ปัก!

คอนราดยกเท้าขึ้นมาถีบเข้าไปที่เบ้าหน้าของชายเร่ร่อนคนนั้นอย่างแรง จนดั้งจมูกหักบิดรูป เลือดกำเดาไหลอาบหน้าทันที

“อั๊ก!! แก...เจ้านายจะฆ่าพวก แก...วันพิพากษากำลังมา พวกแกจะต้องเป็นทาสให้กับพวกเรา” ชายเร่ร่อนกล่าวด้วยความบ้าคลั่ง มือข้างหนึ่งยกขึ้นมาจับแผลที่ใบหน้า

คอนราดขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ เขาเริ่มหมดความอดทนเตรียมจะยิงชายคนนี้ทั้งในทันที เพราะเขาติดเชื้อแล้ว

แต่พอมันเห็นสายตาของคอนราดที่กำลังจะเหนี่ยวไกปืน ก็พูดด้วยความกลัวว่า

“ถ้า...ถ้าแกฆ่าฉัน แกจะกลายเป็นตราบาปของมนุษย์” ชายเร่ร่อนพูดออกมา แววตาของมันนั้นเต็มไปด้วยความกลัว

ในตอนนั้นเองแผลที่โดนซอมบี้กัดก็เริ่มแสดงอาการ ชายเร่ร่อนดูจะกระวนกระวายมาก มันขยับตัวคิดจะไปที่ถัง พร้อมกับมือที่พยายามหาของในกระเป๋า

“ถังเอาถังนั้นมา ฉันจะกลายร่างไม่ได้ ต้องกิน...ว๊ากกก!” ชายเร่ร่อนเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ พยายามคุกเข่าคลานไปหาถังไม้

คอนราดจับจ้องไปที่ชายเร่ร่อนที่กำลังกลายเป็นซอมบี้ด้วยดวงตาเย็นชา เขาจ่อปืนไปที่หัวของชายเร่ร่อน ก่อนจะกล่าวว่า

“ไม่หรอก พวกแกไม่ต้องใช้มัน” พอพูดจบคอนราดก็เหนี่ยวไกในทันที

ปัง!

กระสุนชำระล้างเจาะทะลุหัวของชายเร่ร่อน ร่างของมันหล่นตุบนอนแน่นิ่งไปในทันที

“เรย์ยิงที่หัวศพพวกนั้นก่อนกลายเป็นซอมบี้และค้นดูมีอะไรที่เป็นประโยชน์ไหม โบเวนไปปิดประตูกัน” คอนราดสั่ง ก่อนจะแยกออกไปพร้อมกับโบเวน

เรย์พยักหน้าเดินเข้าไปหาศพจากนั้นก็หยิบปืนพก M1911A1 เรย์มองไปที่ศพซึ่งยังไม่ถูกยิงที่หัวทั้งหมด 7 ศพ พวกนี้เป็นเพียงคนเร่ร่อนที่เหมือนจะโดนล้างสมองมา

ปืนพก M1911A1ที่อยู่ในมือของเขาจ่อไปที่ศีรษะของศพ เรย์ไปที่ดวงตาซึ่งไร้วิญญาณ ก่อนจะลั่นไก

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

ปัง!

กระสุนเจ็ดนัดในแม็กกาซีนพอดีกับศพทั้ง 7 ตอนนี้สมองของศพวกนั้นโดนทำลายไปแล้วแล้ว จึงไม่อาจจะกลายร่างเป็นซอมบี้ได้อีก เรย์เริ่มค้นในตัวของศพคนเร่ร่อนทั้ง 20 คน

เขาก็ต้องแปลกใจที่ศพมีขวดแก้วอยู่ พอมองดี ๆ มันคือ

“เลือดสีขาว!” เรย์มองไปที่ศพเหล่านั้นด้วยความตกใจ

พวกนี้รู้เรื่องซอมบี้จริง ๆ ด้วย

ถ้าอย่างนั้นข้อสันนิษฐานที่เราเคยคิดว่านอกจากคนของหน่วยงานนักล่าความตายแล้ว มีคนนอกรู้เรื่องซอมบี้อีกหรือเปล่า

ดูแล้วน่าจะมี และอาจจะมากด้วย

ถ้าทุกคนรู้เรื่องการมีอยู่ของซอมบี้ บางที่มันอาจจะทั้งดีและไม่ดี

ถ้าเป็นอย่างนั้นโลกใบหน้าก็อันตรายขึ้นมาก บางที่ผู้คนอาจจะอันตรายกว่าซอมบี้ซะอีก

และตอนนี้ก็มีตัวเองให้เห็นแล้ว....

เรย์มองไปที่ศพของคนเร่ร่อนนอนเกลื่อนอยู่บนพื้นกองขยะ พวกเขาไม่ต่างจากขยะที่ไม่มีใครต้องการ แต่อย่างที่หัวหน้าเคยบอก ขยะจะเป็นขยะเมื่อมันอยู่ผิดที่ ตอนนี้มีคนกำลังหาวิธีใช้คนพวกนี้อยู่

คนพวกนี้อาจจะมีหินตรวจจับ

เรย์คิดได้ดังนั้นก็ลองหาหินตรวจจับดูแต่เมื่อลองค้นตามตัวอย่างละเอียดอีกครั้งกลับไปพบหินตรวจจับแม้แต่ชิ้นเดียว

เป็นไปได้ยังไง? คนพวกนี้จะมาที่รอยแยกถูกได้ยังไง และดูเหมือนจะมารออยู่ก่อนแล้วด้วย ถ้าไม่มีหินตรวจจับ

เรย์ทำได้เพียงขมวดคิ้วมองไปที่ศพ ก่อนจะหันไปตรวจสอบที่ถังไม้ที่พวกมันยกมาแทน

เรย์เดินเข้ามาให้ถึงไม้ก็เห็นว่าที่ขอบถังไม้นั้นเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสด ถ้าเขาไม่ใส่หมวกเกราะอยู่บางทีอาจจะได้กลิ่นคาวเลือดตีขึ้นมาแล้ว

พวกมันเอาอะไรใส่ไว้ในถัง พอถูกซอมบี้กัดแล้วถึงอยากจะคลานเข้าหาถังไม้นี้กัน

เรย์เปิดฝาถึงดู พอเห็นของด้านในสายตาของชายหนุ่มก็ถึงกับเย็นชาในทันที เพราะในถังไม้ขนาดกลางนี้บรรจุไว้ด้วยชิ้นส่วนมนุษย์จนเต็มถังไม้

ในถังยังมีศีรษะของเด็กอายุราว ๆ 5-6 ขวบที่ถูกตัดวางไว้บนสุดของถังไม้ด้วย

“ไอ้เวรพวกนั้นมันชำแหละศพเด็กมาเก็บไว้ในถังไม้” เรย์ปิดถังด้วยความเดือดดาล

ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่คอนราด และโบเวนจัดการกับรอยแยกมิติเสร็จเรียบร้อยแล้วพอดี ทั้งสองเดินเข้ามาดูว่าทำไมเรย์ถึงเอาแต่จ้องถังไม้

โบเวนเอื้อมมือไปเปิดถังไม้อย่างสงสัย พอเปิดออกมา โบเวนก็ถึงกับระเบิดพลังออกมาเดินไปกระทืบศพของชายเร่ร่อนที่คอนราดยิงตายไปคนสุดท้าย เพื่อระบายความโกรธ

ฟาริสที่เห็นเหตุการณ์จากด้านบนวิทยุติดต่อมาถามในทันที

“หัวหน้า เกิดอะไรขึ้น มีอะไรอยู่ในถังไม้กัน”

“ความตาย” คอนราดตอบกลับไป ก่อนจะปิดฝาถังไว้เหมือนเดิม

“หัวหน้าเผาถังไม้ทิ้งเถอะ” โบเวนเดินกลับมาก่อนจะกล่าวออกมา

แต่คอนราดกลับส่ายหัวปฏิเสธ “เด็กนี่คงถูกลักพาตัวมา ยังต้องให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหาญาติของเด็กสาวจากศพของเธออยู่”

อันที่จริง คอนราดอยากจะเผาถังไม้ทิ้งไปในทันที อย่างน้อยคนที่ยังอยู่ก็จะได้ไม่ต้องเห็นภาพนี้และเจ็บปวดขึ้นมา