เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 27 ซอมบี้ในอาคารที่อยู่อาศัย(อ่านฟรี)

ตอนที่ 27 ซอมบี้ในอาคารที่อยู่อาศัย(อ่านฟรี)

ตอนที่ 27 ซอมบี้ในอาคารที่อยู่อาศัย(อ่านฟรี)


ตอนที่ 27 ซอมบี้ในอาคารที่อยู่อาศัย

“ที่พักที่เป็นอาคารแถวสามชั้น น่าจะมีพื้นที่ไม่เยอะมาก ส่วนใหญ่น่าจะเป็นห้องแบ่งและอาคารเก่าแบบนี้มักจะไม่ค่อยแข็งแรงมากนัก ดังนั้นจึงบอกได้ว่าไม่น่าจะมีซอมบี้นักกล้ามหรือพวกระดับสูงตัวอื่น ๆ เพราะถ้ามีมันน่าจะทุบกำแพงออกมาแล้ว

แต่ถึงจะมีแค่ซอมบี้ซากศพก็อย่าประมาทเพราะเรามีพื้นที่ในการต่อสู้น้อยและการที่มีเสียงซอมบี้ซากศพดังออกมา น่าจะเพราะซอมบี้ซากศพทุกตัวคงมารวมกันที่หน้าประตูทางออกซะเป็นส่วนใหญ่” คอนราดวิเคราะห์ให้ทุกคนฟัง

“ถ้างั้นเราต้องเก็บพวกหน้าประตูก่อน แต่ถ้าใช้ปืนยิงถล่มจะดึงดูดความสนใจผู้คนเกินไป” ฟาริสเสนอความเห็นและกล่าวต่อว่า “เรื่องนี้เรย์น่าจะจัดการซอมบี้หน้าประตูได้ เหมือนกับที่จัดการกับพวกซอมบี้ที่สำนักงานเมื่อวาน นายทำได้ไหม”

“ไม่มีปัญหาผมพอจะจัดการได้ แต่อาจจะมีคนเห็นตอนใช้เวทมนตร์ เพราะอักษรเวทมนตร์แสงชำระล้างคงสว่างเหมือนหลอดไฟในที่มืด” เรย์เข้าใจว่าฟาริสหมายถึงเวทมนตร์แสงชำระล้างของเรย์ ด้วยซอมบี้ที่รวมกันอยู่หน้าประตูมันคือเป้าหมายที่สมบูรณ์แบบ

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงพวกเจ้าหน้าที่สามารถกันคนอยากรู้อยากเห็นออกไปได้ไกล ถ้ายังไม่พอเรายังใช้ตัวบังแสงของคาถาเวทมนตร์ได้” คอนราดกล่าว

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา” เรย์พยักหน้าตกลง

รถหุ้มเกราะขนาดใหญ่ขับเคลื่อนหกล้อ PWCM2-009 ของพวกเขาใช้เวลาไม่นานก็มาถึงยังจุดหมาย แต่ด้านหน้านั้นกลับมีกลุ่มแรงงานกำลังจับกลุ่มกันนับร้อยคนและส่งเสียงดังวุ่นวาย พวกแรงงานทั้งหมดกำลังโห่ร้องตะโกนและสาปแช่งเจ้าหน้าที่ตำรวจเพราะไม่เข้าใจว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจจะปิดเส้นทางกลับบ้านของพวกเขาทำไม

เส้นทางที่ปิดกั้นนั้นทำให้ตอนนี้พวกแรงงานเหมืองที่เลิกงานมา ไม่สามารถกลับเข้าไปในบ้านพักได้ ทำให้หลายคนไม่พอใจ

แต่ไม่พอใจก็ไม่มีใครกล้าก่อจลาจล เพราะถ้าเกิดทำแบบนั้นขึ้นมาจริง ๆ มันจะได้ไม่คุ้มเสีย

ถ้าถูกจับจะต้องติดคุกและติดคุกก็เท่ากับไม่ได้ทำงาน นั้นเท่ากับไม่มีเงินกินข้าว มีหวังใครถูกจับก็เท่ากับอดตายในไม่ช้า

ผู้คนทั้งหมดจึงทำได้เพียงส่งเสียงด่าทอเท่านั้น แต่ไม่นานเจ้าหน้าที่ตำรวจก็อธิบายสถานการณ์ให้พวกเขาฟังว่า ด้านหน้ามีการระบาดของโรค ถ้าติดเข้าจะทำให้ป่วยหนักจนหมดแรงและอาจจะตายได้

พอผู้คนได้ยินว่าโรคระบาดก็พากันถอยออกไปอย่างราบรื่นในทันที

ทำให้รถของทีมคอนราดเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนเข้ามาอย่างช้า ๆ พอเจ้าหน้าที่ตำรวจเห็นก็เข้ามาเปิดทางให้ เพราะผู้กองฟินทันได้แจ้งกับเจ้าหน้าที่ตำรวจไว้แล้ว

“หลบไปเร็วตอนนี้หมอได้มาถึงแล้ว” เจ้าหน้าที่ใช้กระบองในมือชี้ไปทางฝูงชน ก่อนจะโบกไปมาให้ฝูงชนถอยตาม

พวกเขาก็รีบหลบให้รถกันในทันที แต่ในสายตาก็มองอย่างสนใจไปทางรถหุ้มเกราะหกล้อ PWCM2-009 ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนบ้างก็ซุบซิบกัน บ้างก็ชี้ไม้ชี้มือ เพราะพวกเขาสงสัยว่าหมอแบบไหนอยู่ในรถเช่นนี้กันแน่

เรย์ยิ้มเจือน ๆ ที่บอกว่าพวกเขาเป็นหมอ เพราะถ้าจะให้ใกล้เคียงพวกเขาน่าจะเป็นพวกนักกำจัดศพหรือไม่ก็นักล่าซะมากกว่า

แต่พอคิดถึงคำว่านักล่าเรย์ก็นึกถึงคำที่ใช้เรียกเจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการ “หมาล่าเนื้อ” ขึ้นมา

“หมา” นั้นหมายถึงพวกเรา

“ล่า” หมายถึงการไล่ล่าซอมบี้

ส่วน “เนื้อ” เราไม่แน่ใจว่ามันหมายถึงซอมบี้หรือเลือดสีขาวในตัวของซอมบี้กันแน่

รถมาถึงก็จอดแอบด้านข้างถนนในมุมลับตาคนทันที ทั้งสี่คนลงจากรถเดินมาหาผู้กองฟินทันที่ตอนนี้สั่งกำลังคุมพื้นที่ไว้อยู่ มีเจ้าหน้าที่ตำรวจสองสามคนที่สนิทกับฟินทันติดอาวุธปืนพกกึ่งอัตโนมัติ M1911A1 แบบที่เรย์และคนในทีมใช้กันอยู่ด้วยตัวของฟินทันเองก็ติดอาวุธด้วย

เพราะแม้ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่ร้ายแรง แต่พอมองดี ๆ มันร้ายแรงพอสมควร

เนื่องจากในจุดนี้มีคนอยู่จำนวนมาก ถ้าเกิดซอมบี้หลุดมามันจะทำให้ทั้งย่านนี้กลายเป็นรกบนดินในทันที นี่คือความคิดของฟินทันเขาจึงเบิกอาวุธปืนออกมาใช้เพื่อป้องกันและอาจจะใช้ฆ่าซอมบี้

เรย์มองไปที่ปืนพวกนั้น ถ้าไม่ใช่กระสุนชำระล้างก็ยากจะสังหารพวกมันในนัดเดียว กระสุนธรรมดาที่อยู่ในปืนพวกนั้นอาจจะฆ่าได้สักสี่ถึงห้าตัว แต่มันก็แค่นั้น เพราะซอมบี้ออกมามันจะหลุดออกมาไม่ต่ำกว่า 10 ตัวอย่างแน่นอน

“ตึกด้านข้างและฝั่งตรงข้ามไม่มีคนแล้วใช่ไหม ถ้าใช่เราจะลงมือกันในทันที” คอนราดถามและมองไปยังสถานการณ์รอบ ๆ

“ตึกทั้งหมดเราส่งเจ้าหน้าที่ไปไล่พวกเขาออกไปแล้ว จึงไม่มีคนแล้ว” ฟินทันกล่าว

“ถ้าอย่างนั้นเราจะลงมือเลย ถ้าช้าอาจจะเกิดอุบัติเหตุได้” หัวหน้าคอนราดสั่งการคนในทีมเข้าไปที่หน้าประตูตกในทันที

ฟินทันมองไปที่ทีมของคอนราด ในตอนนั้นเองเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกนายก็วิ่งเข้ามาหาฟินทัน

“ผู้กองครับ มีนักข่าวต้องการขอเข้ามาถ่ายรูปในพื้นที่เราจะเอายังไงดี” ตำรวจนายนี้ดูร้อนรนมาก เพราะนักข่าวมานั้นมากกว่า 10 คน

“สั่งห้ามนักข่าวคนไหนเข้ามาในพื้นที่ หืม...มีคนลักลอบแอบขึ้นไปบนอาคารนั้น ส่งคนไปดูเร็ว” ฟินทันเห็นแสงแฟลชของกล้องวาบออกมาจากตึกและคนสองสามคนด้านบนตึกใกล้ ๆ จึงร้อนรนมากเป็นพิเศษ

เจ้าหน้าที่ตำรวจสามคนรีบวิ่งไปที่นั่นในทันทีพร้อมกับไม้กระบอง

เรย์และทีมมาถึงหน้าประตู คอนราดก็วางมือไปที่ประตู ก่อนจะสัมผัสเขารู้ได้ถึงซอมบี้ด้านหลังประตูโลหะ

ด้วยประตูขึ้นสนิมและผุใกล้พังแบบนี้ยากจะปิดสัมผัสพลังจิตของคอนราดได้

“มีซอมบี้อยู่ในทางเดินประมาณ 8 ตัว เยอะพอสมควร แต่พวกมันไม่ได้รวมกันอยู่ที่ประตูซะทีเดียว”

“ถ้างั้นต้องใช้แบบนี้” โบเวนยกมือขึ้นทุบประตูในทันที

ปึง ๆ ๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาจากการกระทำของโบเวน ซอมบี้ที่เดินอยู่ด้านในทางเดินได้ยินเสียงร้องคำรามหันมามองทางทิศประตู

“ว๊ากกก!!!”

ซอมบี้ทั้ง 8 ตัวต่างพากันวิ่งเข้าหาร้องคำรามวิ่งเข้ามากระแทกประตูดัง ปึง!ปัง! อย่างต่อเนื่อง โบเวนและฟาริสรีบช่วยกันดันประตูไว้เพราะมันอาจจะพังได้ตลอดเวลา

“เรย์เอาเลย” โบเวนร้องบอกเรย์

เรย์ที่ได้ยินก็รีบเปิดหนังสือเวทมนตร์ไปหน้าคาถาแสงชำระล้างก่อนจะร่ายคาถาในทันที

“เรลันลัวอา (แสงชำระล้าง)”

แสงของอักษรเวทมนตร์สว่างขึ้น เรย์กดหนังสือเข้ากับตัวเพื่อบังแสง แต่หัวหน้าคอนราดเดินเข้ามาพยักหน้าให้กับเรย์ก่อนจะใช้ตัวบังแสงเพิ่ม จนภายนอกไม่สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“ว๊ากกก!! กึก ๆ”

ซอมบี้ยังร้องต่อเนื่องปากและมือของมันทุบประตูที่พวกเขาช่วยกันดัน จนตอนนี้มันไม่อาจจะต้านได้อีกต่อไป ในตอนนั้นเองหลังจากเรย์ร่ายเวทมนตร์เสร็จ อักษรเวทมนตร์ก็เริ่มทำงาน พวกมันหายไปและไปโผล่อยู่ที่ใต้เท้าของซอมบี้ซากศพที่พยายามทุบประตูออกมา

แสงของเวทมนตร์จากคาถาแสงชำระล้างพุ่งขึ้นจากพื้น ก่อนจะชำระล้างซอมบี้ซากศพไปทีเดียว 5 ตัว ส่วนอีก 3 ตัวนั้นมันไม่อาจจะเบียดเข้าไปได้ เพราะทางเดินที่คับแคบ ยกเว้นมือที่ยื่นออกไปในระยะของคาถาแสงชำระล้าง

มือของซอมบี้ทั้งสองจากที่ขยับได้ ตอนนี้ราวกับมันหมดสิ้นเรี่ยวแรง แต่ซอมบี้ไม่สนใจมันพยายามเดินผ่านร่างของซอมบี้ซากศพที่ตายไปจากนั้นก็ยังใช้หัวชนประตูอีกครั้ง

เรย์คิ้วมนลง เขาร่ายคาถาอีกครั้ง “เรลันลัวอา (แสงชำระล้าง)”

ตุบ! ตุบ!

ครั้งนี้เสียงร่างของซากซอมบี้ซากศพล้มลงเมื่อโดนโจมตีจากแสงชำระล้างและก็ไม่มีเสียงดังออกมาจากด้านหลังประตูอีก มือของเรย์ยังคงค้างอยู่ที่หนังสือเวทมนตร์เขายินดีจะร่ายคาถาอีกครั้งถ้ามีซอมบี้อีก

คอนราดพยักหน้าเป็นสัญญาณให้โบเวนและฟาริสเปิดประตู โบเวนงัดเหล็กที่ปิดประตูออกและแง้มประตูเปิดดู ขณะที่มืออีกข้างจับไปที่มีดสปาต้าด้านหลัง

ส่วนฟาริสก็เปลี่ยนมาใช้มีดสนับมือแทนปืนเช่นกัน พวกเขาต้องลองฆ่าซอมบี้โดยไม่ใช่ปืนก่อน เพื่อไม่ทำให้ย่านแห่งนี้โกลาหลเกินไป

แม้ดูเหมือนจะประมาทแต่ที่จริงแล้ว จากที่คำนวณกันไว้ซอมบี้ด้านในคงเหลือไม่กี่ตัว ด้วยผู้ใช้พละกำลังสองคนสามารถฆ่าพวกมันได้อย่างไม่มีปัญหา

ด้านข้างยังมีผู้ใช้พลังจิตและผู้ใช้พลังเวทมนตร์อย่างคอนราดและเรย์อีกดังนั้นในสถานการณ์นี้ปืนจึงไม่จำเป็นสักเท่าไหร่

พอดันประตูเข้าไปปรากฏว่ามันติดเล็กน้อยเนื่องจากศพของซอมบี้ขวางอยู่ โบเวนใช้เท้าเขี่ย ๆ ศพออกไป ทำให้ประตูเปิดเข้าไปได้ พอเข้ามาก็เจอกับซอมบี้นอนตายอยู่ 8 ตัว

ไฟฉายของโวเบนส่องเขาไปด้านในตามทางเดิน มันไม่มีการเคลื่อนไหวอะไร โบเวนจึงหันไปบอกว่า “ปลอดภัยที่ทางเดินไม่มีซอมบี้อีก”

โบเวนเข้าไปด้านในแล้ว อีกสามคนก็ตามเข้ามา

ข้างนอกยังไม่มืดมากนัก จึงพอมีแสงส่องเข้ามาด้านในจากทางประตู แต่เพราะอาคารที่อยู่อาศัยสามชั้นแบบนี้ไม่ค่อยมีหน้าต่างมากนัก มันจึงมีหลายมุมที่มืดสลัว

“ฟาลัน (บอลแสง)”

เรย์ยืนมือไปด้านหน้ากลายเป็นบอลแสงหนึ่งดวง บอลแสงเพียงดวงเดียวก็เพียงพอจะส่องสว่างไปทั้งชั้นแล้ว

บอลแสงลอยไปด้านหน้านำพวกเขาเข้าไป คอนราดที่อยู่ด้านหลังหันไปปิดตายประตูไว้เหมือนเดิมอีกครั้ง

เรย์มองไปตามทางเดินที่มีแต่เลือด ดูเหมือนคนด้านในพยายามจะหนีออกมาแล้ว แต่ไม่รอดตามผนักมีรอยมือเปื้อนเลือดอยู่ทั่วทั้งผนัง เดินเข้าไปมาหน่อยก็เป็นห้องพักเล็ก ๆ

คอนราดส่งสัญญาณให้ฟาริสระวังทางบันไดขึ้นชั้นสอง ส่วนโบเวนไปที่ประตู ทั้งสองพยักหน้าก่อนประจำตำแหน่ง

เรย์และคอนราดเตรียมพร้อม พอได้สัญญาณโบเวนถีบประตูเข้าไปในห้องในทันที

ปัง!

ประตูถูกถีบออกเผยให้เห็นซอมบี้ซากศพสองตัวกำลังเดินไปมาอย่างไร้จุดหมาย พอมันเห็นมนุษย์ก็อ้าปากคำรามและวิ่งเข้าใส่โบเวน

โบเวนใช้มีดตัดเข้าไปฟันใส่ขาของซอมบี้ซากศพตัวหนึ่งจนมันล้มลงไถลไปกับพื้นทิ้งคราบเลือดสีดำที่ไหลจากแผลที่ขาเป็นทางยาว ซอมบี้ซากศพตัวนั้นไม่รู้ว่าขาของมันโดนตัดไปแล้ว จึงพยายามยืนขึ้นคืบคลานเข้ามาหาพวกเขา

แต่ความเร็วของซอมบี้ซากศพไร้ขาก็เชื่องช้าจนโบเวนสามารถใช้มีดสปาต้าสับไปที่หัวของมันได้อย่างง่ายดาย ส่วนทางคอนราดก็ไม่น้อยหน้า มือของเขาดีดม้วนบุหรี่ออกไป

ม้วนบุหรี่กลายเป็นลูกไฟแผดเผาตัวของซอมบี้ซากศพอีก

ซอมบี้ส่งเสียงร้องคำรามพยายามเดินฝ่าลูกไฟ เลือดเนื้อของซอมบี้ซากศพที่โดนไฟเผาทั้งเป็นส่งเสียงเหมือนเนื้อย่างไหมไฟจนดำกรอบอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนซอมบี้ซากศพจะค่อย ๆ หมดแรงลงกับพื้นนอนหงิกงอดำเป็นถ่านฝืน

จบบทที่ ตอนที่ 27 ซอมบี้ในอาคารที่อยู่อาศัย(อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว