บทที่ 1598: สู้กับมังกรพื้นปฐพีอีกครั้ง

“ซุนซุน~”

ซุนเป่าเอ่ยขึ้นอย่างภาคภูมิใจ ก็เพิ่งจะดาวน์โหลดกับสมัครเมื่อสองวันก่อนนี่เอง ฉันไปทำความเข้าใจมาแล้ว ตอนนี้แพลตฟอร์มการแข่งขันใหญ่ๆ เขารับแต่กรรมการที่มีชื่อเสียง ฉันไลฟ์สดก็เพื่อเพิ่มชื่อเสียงให้ตัวเองไง ถึงตอนนั้นก็จะได้ไปเป็นการแข่งขันใหญ่ๆ เป็นกรรมการอย่างเป็นทางการกับเขาบ้าง

เฉียวซาง: “…”

เดี๋ยวก่อนนะ ไปเป็นการแข่งขันใหญ่ๆ เป็นกรรมการเนี่ยนะ นี่มันเป็นเรื่องที่กรรมการระดับ F อย่างนายควรจะคิดตอนนี้จริงๆ เหรอ?

“นายไม่จำเป็นต้องไปไลฟ์สดให้เสียเวลาหรอกน่า รอให้พวกเราได้เข้าร่วมการแข่งขันศึกชิงถ้วยอวกาศเมื่อไหร่ นายก็จะดังเป็นพลุแตกเอง ถึงตอนนั้นพวกเขาก็ต้องแย่งกันเชิญให้นายไปเป็นกรรมการอย่างแน่นอน” เฉียวซางพูดปัดๆ ไป

เธอรู้ดีว่าซุนเป่าเพิ่งจะสอบใบรับรองกรรมการมาใหม่ๆ กำลังอยู่ในช่วงเห่อของใหม่ รออีกสักพักความสนใจเรื่องไปเป็นการแข่งขันใหญ่ๆ เป็นกรรมการก็จะค่อยๆ จางหายไปเอง

“ซุนซุน~”

ซุนเป่าถือมือถือไปพลาง ทำท่าทางประกอบไปพลาง แล้วแย้งขึ้น

แต่กว่าเธอจะได้เข้าร่วมศึกชิงถ้วยอวกาศมันยังอีกนานเลยนะ ไม่รู้ว่าต้องรออีกกี่ปีกันแน่

มันพูดไปพลาง โบกกรงเล็บไปที่หน้าจอมือถือพลาง แล้วร้องว่า “ซุนซุน ซุนซุน” ทักทายผู้ชม

เฉียวซาง: “…”

ก็จริงของมัน…

เฉียวซางจึงไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้ แล้วหันไปให้ความสนใจกับการแข่งขันที่กำลังจะเริ่มขึ้น

ในตอนนั้นเอง สัตว์อสูรธาตุแมลงที่ดูเหมือนจะอายุมากแล้วก็เดินเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างถิงเป่ากับมังกรพื้นปฐพี แล้วกดที่กำไลข้อมือของกรรมการ

ม่านพลังกึ่งโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นรอบๆ กลายเป็นสนามแข่งขันในทันที

ภายในม่านพลัง กรรมการที่สวมใบรับรองกรรมการเป่านกหวีดแหลมเป็นสัญญาณเริ่มการแข่งขัน

ถิงเป่าเป็นคนแรกที่ลงมือก่อน บนตัวของมันปรากฏสายฟ้าสีเหลืองที่ดังเปรี๊ยะๆ ขึ้นมา แล้วพุ่งตรงไปยังทิศทางของมังกรพื้นปฐพีอย่างรวดเร็ว

“ถู่ถู่!”

และในขณะเดียวกัน มังกรพื้นปฐพีก็คำรามลั่น ทุ่งหญ้าที่ถิงเป่ายืนอยู่ก็พลันแยกออกจากกันอย่างรุนแรง

ถิงเป่าสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวที่อยู่ข้างล่าง แต่ในหัวของมันก็พลันแวบถึงคำพูดของผู้ฝึกสัตว์อสูรของตัวเอง มันจึงไม่ได้หลบหลีกแต่อย่างใด

“สิ่งสำคัญที่สุดในการต่อสู้ก็คือการชิงลงมือก่อน ขอแค่นายใช้ทักษะได้เร็วกว่ามัน อีกฝ่ายก็จะต้องตกเป็นฝ่ายตามจังหวะของนาย ดังนั้นตอนที่ใช้ทักษะอย่าได้ลังเล จงเชื่อมั่นในตัวเองเข้าไว้”

ชิงลงมือก่อน ความเร็วของฉันเร็วกว่า… ถิงเป่าเบิกตากว้าง เผยแววตาที่คมกริบราวกับใบมีดออกมา แล้วจ้องมองไปยังมังกรพื้นปฐพี

มังกรพื้นปฐพีไม่ทันได้ป้องกันตัวแม้แต่น้อย ในใจของมันก็พลันเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีที่มา

หนามหินที่กำลังจะพุ่งออกมาจากรอยแยกของทุ่งหญ้าก็พลันหยุดชะงักลง

“ถิงถิง!”

ถิงเป่าสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวที่หยุดลงข้างล่าง ก็คำรามอย่างฮึกเหิม

วินาทีถัดมา สายฟ้าที่พุ่งตรงไปยังมังกรพื้นปฐพีก็พลันกระจายออกไป สายฟ้าสีเหลืองหลายสายพาดผ่านกันไปมาอย่างรวดเร็ว แล้วรวมกันเป็นตาข่ายไฟฟ้าขนาดใหญ่ห่อหุ้มร่างของมังกรพื้นปฐพีเอาไว้

ถึงแม้พลังสายฟ้าจะไม่ได้ทำให้มังกรพื้นปฐพีได้รับความเสียหายอะไรมากมาย แต่มันก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังสายฟ้าที่อยู่รอบๆ ตัว

พลังนี้ทำให้มันหลุดพ้นจากความกลัว และได้สติกลับคืนมา

ใช้วิธีนี้อีกแล้ว… มังกรพื้นปฐพีนึกถึงการต่อสู้ครั้งก่อนขึ้นได้ มันจึงแสดงสีหน้าดูถูก แล้วมุดลงดินทันที

“ฉันได้ดูการแข่งขันของพวกนายย้อนหลังแล้ว การที่จะใช้ตาข่ายไฟฟ้าขังมังกรพื้นปฐพีไว้ได้ 360 องศา ก่อนอื่นก็ต้องทำให้มังกรพื้นปฐพีลอยขึ้นจากพื้นให้ได้ก่อน มันมีธาตุดินอยู่ ในการโจมตีซึ่งๆ หน้า การทำให้มันลอยขึ้นจากพื้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ก็มีช่วงเวลาหนึ่งที่สามารถทำให้มันลอยขึ้นจากพื้นได้อย่างง่ายดาย นั่นก็คือตอนที่มันกำลังมุดลงดิน”

“แต่จำไว้ให้ดีนะ ว่าต้องเป็นตอนที่มันเพิ่งจะมุดลงดิน ไม่ใช่ตอนที่มันอยู่ในดินมาสักพักแล้ว เพราะถ้าเป็นแบบนั้น นายจะจับตำแหน่งที่แน่นอนของมันไม่ได้”

ถิงเป่าที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วนึกถึงคำพูดของผู้ฝึกสัตว์อสูรของตัวเอง มันไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะรวบรวมสายฟ้าที่ปรากฏอยู่บนตัวให้กลายเป็นพลังสายฟ้าอันรุนแรง แล้วระเบิดไปยังตำแหน่งที่มังกรพื้นปฐพีเพิ่งจะมุดลงไป

พื้นดินรอบๆ ก็พลันแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ

“ถู่ถู่!”

มังกรพื้นปฐพีถูกแรงระเบิดซัดออกมาโดยตรงจนร่างลอยขึ้นไปชนเข้ากับส่วนบนของตาข่ายไฟฟ้า

ถิงเป่าไม่รอช้า ฉวยโอกาสนี้ใช้พลังสายฟ้าอีกครั้ง

ทว่าสายฟ้านี้กลับไม่ได้ฟาดลงบนตัวของมังกรพื้นปฐพี แต่กลับตกลงบนตาข่ายไฟฟ้าแทน

จากนั้น เส้นสายฟ้าที่อยู่ส่วนล่างของตาข่ายไฟฟ้าก็พลันยืดออกไปอย่างรวดเร็ว พาดผ่านกันไปมา แล้วรวมกันเป็นตาข่ายไฟฟ้าทรงกลมที่สมบูรณ์แบบ ขังมังกรพื้นปฐพีไว้ข้างในโดยสิ้นเชิง

“ซุนซุน!”

ซุนเป่าที่อยู่นอกม่านพลังส่งเสียงเชียร์อย่างตื่นเต้น

มังกรพื้นปฐพีถูกขังไว้เรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็แค่ใช้ท่าไม้ตายปิดฉากก็พอ… เฉียวซางคิดในใจอย่างพึงพอใจ

“ถิงถิง!”

ถิงเป่ามองมังกรพื้นปฐพีที่ถูกขังไว้โดยสมบูรณ์ ดวงตาก็พลันสว่างวาบขึ้นมา มันไม่รอช้าแม้แต่น้อยที่จะพุ่งเข้าไปหามัน

และในขณะเดียวกัน หางของมันก็รวบรวมแสงสีเงินขาวอันเจิดจ้าขึ้นมา

“ถู่ถู่!”

ในฐานะที่เป็นสัตว์อสูรประเภทมังกรเหมือนกัน มังกรพื้นปฐพีย่อมรู้ดีว่านี่คือท่าอะไร สีหน้าของมันก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที โดยสัญชาตญาณแล้วมันอยากจะมุดลงดินเพื่อหลบหนี

แต่ตาข่ายไฟฟ้าที่อยู่ข้างล่างก็ขวางการขุดดินของมันเอาไว้

สีหน้าของมังกรพื้นปฐพีก็เปลี่ยนไปอย่างมาก มันเงยหน้าขึ้นทำปากจู๋ เตรียมจะใช้การโจมตีเป็นการป้องกัน

“ปัง!”

ทว่าการกระทำที่อยากจะมุดลงดินเมื่อครู่ก็ทำให้มันเสียเวลาไปไม่น้อย ยังไม่ทันที่จะได้พ่นโคลนที่เหมือนระเบิดออกมา หางที่ส่องแสงสีเงินขาวก็ฟาดลงบนตัวของมันอย่างแรง

“ถู่ถู่!”

มังกรพื้นปฐพีกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

“ถ้าหางมังกรโจมตีสำเร็จ อย่าเพิ่งดีใจไปล่ะ มังกรพื้นปฐพีพลังป้องกันสูงมาก ไม่แน่ว่าจะแพ้ในครั้งเดียว นายต้องจำไว้ว่าต้องซ้ำดาบด้วย”

“ถิงถิง?”

ซ้ำดาบคืออะไรเหรอ?

“ก็คือฟาดมันซ้ำอีกทีน่ะสิ”

“ถิงถิง!”

ถิงเป่านึกถึงบทสนทนากับผู้ฝึกสัตว์อสูรของตัวเอง หางของมันก็รวบรวมแสงสีเงินขาวที่เข้มข้นขึ้นมาอีกครั้ง แล้วฟาดลงไปอย่างแรงโดยไม่ปรานี

“ถู่ถู่!”

มังกรพื้นปฐพีกรีดร้องซ้ำอีกครั้ง

พื้นดินข้างล่างมันแตกละเอียดเป็นวงกว้าง ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว

รอจนกระทั่งฝุ่นควันจางลง มังกรพื้นปฐพีก็นอนแน่นิ่งหมดสติอยู่บนพื้นแล้ว

“ซุนซุน!”

ซุนเป่าที่ถือมือถืออยู่ส่งเสียงร้องอย่างดีใจ

กรรมการที่สวมใบรับรองกรรมการถึงกับชะงักไปอย่างหาได้ยาก มันเดินเข้าไป ตรวจสอบสภาพของมังกรพื้นปฐพีอย่างละเอียด

ครู่ต่อมา มันก็หันไปมองถิงเป่าด้วยสีหน้าที่ซับซ้อน ก่อนจะเป่านกหวีดอันเป็นสัญลักษณ์ของการสิ้นสุดการแข่งขัน แล้วประกาศผล

“เต๋อเต๋อ”

หน้าจอเสมือนจริงปรากฏขึ้นเหนือหัวของถิงเป่า

[สายพันธุ์: มังกรอสนีบาต]

[ระดับ: กลาง]

[คะแนน: 14980]

[อันดับ: 1]

ม่านพลังหายไป

เหล่าสัตว์อสูรธาตุแมลงที่อยู่รอบๆ ต่างก็มองหน้ากันไปมา ทุกตัวต่างก็แสดงสีหน้างุนงง ราวกับไม่อยากจะเชื่อสายตาว่ามังกรพื้นปฐพีจะแพ้ง่ายๆ แบบนี้

ถิงเป่ามองมังกรพื้นปฐพีที่นอนสลบอยู่ สีหน้าของมันก็ค่อนข้างจะเหม่อลอย

มัน... ชนะแล้วเหรอ?

ในตอนนั้นเอง เฉียวซางก็เดินเข้าไป แล้วเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

“เยี่ยมมากถิงเป่า ยินดีด้วยนะที่ชนะในที่สุด”

“ซุนซุน!”

ซุนเป่ารีบปิดไลฟ์สด เก็บมือถือ แล้วลอยไปอยู่ข้างๆ ถิงเป่า ลูบหัวของมันเบาๆ อย่างตื่นเต้น

เก่งมากเจ้าหก!

ตอนที่ถิงเป่าแข่งกับมังกรพื้นปฐพีครั้งแรกมันก็ดูอยู่ข้างสนาม ย่อมรู้ดีว่าการแข่งขันในครั้งนี้ถิงเป่าได้ก้าวหน้าไปมากแค่ไหน

“ถิงถิง!”

ถิงเป่าหันไปมองผู้ฝึกสัตว์อสูรของตัวเอง ในที่สุดก็รู้สึกว่าตัวเองชนะแล้วจริงๆ มันแสดงความดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิด หางของมันก็ฟาดไปข้างหน้า ม้วนร่างของผู้ฝึกสัตว์อสูรของตัวเองขึ้นมา แล้วโยนขึ้นไปบนอากาศอย่างร่าเริง

เฉียวซางอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มที่สดใสออกมา เธอปล่อยให้ถิงเป่าโยนเล่นอย่างตามใจ ไม่ได้หลบการกระทำของมันเหมือนเมื่อก่อน

“เต๋อเต๋อ”

ขณะเดียวกัน สัตว์อสูรธาตุแมลงที่อายุมากแล้วก็ถอดใบรับรองกรรมการออก แล้วส่งสัญญาณเรียกพวกพ้อง

เหล่าสัตว์อสูรธาตุแมลงต่างก็พากันเดินเข้ามา ช่วยกันยกมังกรพื้นปฐพีที่นอนสลบอยู่ แล้วเดินกลับไปยังทิศทางของถ้ำ