ตอนที่ 3 การพบกันที่ร้านช่างตีเหล็ก

ในหัวของเขา คุณสมบัติฉายาใหม่เอี่ยมปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

【ฉายาเฉพาะ: นักรบในความสิ้นหวัง】

【ฉายาพิเศษ ไม่แสดงในช่องอุปกรณ์】

【ผลลัพธ์: ลดอาการชะงักของทักษะดาบลงอย่างมาก ยิ่ง HP ต่ำ ค่าสถานะทั้งหมดและความเสียหายจะยิ่งสูงขึ้น】

ผลลัพธ์นี้ถูกสร้างมาเพื่อการเล่นแบบเสี่ยงตายโดยเฉพาะ

【ระบบ: ฟังก์ชันอื่นๆ จะทยอยเปิดใช้งาน...】

"เฉินโม่ การแลกเปลี่ยนจบลงแล้ว"

เสียงของเด็กสาวที่พยายามระงับอาการสั่นเครือดังขึ้นที่ข้างหู

"เจอกันคราวหน้า... จำไว้ อย่าตายนะ"

ก่อนที่เฉินโม่จะทันได้หันกลับไป ร่างเล็กนั้นก็เบียดเสียดเข้าไปในฝูงชนที่โกลาหลด้วยความมุ่งมั่นอันแน่วแน่และหายตัวไป

ทันใดนั้น คำขอเป็นเพื่อนก็เด้งขึ้นมา

【อาร์โก้ ขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน】

【ยอมรับ】

เฉินโม่กดรับ

เขารู้ดีว่าสำหรับเจ้าหนูที่ฉลาดและรักตัวกลัวตายคนนั้น เขาซึ่งเป็นผู้เล่นที่มีข้อมูลที่ไม่อาจล่วงรู้ได้ คือหลักประกันความปลอดภัยที่เธอต้องคว้าเอาไว้

และตัวเขาเองก็ต้องคิดถึงเส้นทางต่อไปของตัวเองเช่นกัน

จังหวะเดียวกันนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบอีกเสียงก็ดังขึ้นในเวลาที่เหมาะสมที่สุด

【ติ๊ง! ภารกิจลับ: ความปรารถนาของช่างตีเหล็ก เสร็จสิ้นแล้ว!】

【กรุณาไปที่ร้านของช่างตีเหล็กชราเพื่อรับรางวัลภารกิจ】

ในจัตุรัส เสียงร้องไห้และคำสาปแช่งผสมปนเปกันเป็นบทเพลงแห่งความสิ้นหวัง

เฉินโม่เดินฝ่าฝูงชนมุ่งหน้าตรงไปยังย่านการค้าของเมืองแห่งการเริ่มต้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ความตื่นตระหนกคือคำจารึกหน้าหลุมศพของผู้ที่อ่อนแอ และเขาไม่มีเวลามาเสียให้กับอารมณ์ความรู้สึก

ร้านของช่างตีเหล็กชราอยู่ในมุมที่เงียบสงบที่สุดของถนนการค้า แทบไม่มีลูกค้า

ผลักประตูไม้หนักๆ เข้าไป ลมร้อนที่ผสมกลิ่นโลหะไหม้และถ่านก็พุ่งเข้าใส่

"ลูกค้า ตอนนี้... ไม่ใช่เวลาที่ดีในการตีเหล็กหรอกนะ"

ช่างตีเหล็กชราผมขาวนั่งอยู่ข้างเตาหลอม ดวงตาแดงก่ำ เห็นได้ชัดว่าประกาศความตายของคายาบะ อากิฮิโกะ ก็ได้ทำลายโลกทัศน์ของ NPC ไปด้วยเช่นกัน

"ฉันมาเพื่อส่งมอบภารกิจที่คุณไหว้วาน"

เฉินโม่ไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบ 【หินเสริมพลังระดับ 1】 ออกมาจากกระเป๋าทันที

ทันทีที่เห็นหินเสริมพลัง ประกายแสงก็วาบขึ้นในดวงตาที่ตายด้านของช่างตีเหล็กชรา

เขารับมันไปด้วยมือที่สั่นเทา ราวกับถือสมบัติล้ำค่า

"ดี! ดีมาก! พ่อหนุ่ม เธอหามันเจอจริงๆ! ฉันคิดว่า... ฉันคิดว่าจะไม่ได้เห็นมันอีกแล้ว"

"ดูเหมือนคุณจะมีความผูกพันพิเศษกับมันนะ" เฉินโม่ชักนำบทสนทนาอย่างแนบเนียน

ใบหน้าของช่างตีเหล็กชราหมองลงทันที เขาวางหินเสริมพลังลง สายตาจับจ้องไปที่เปลวไฟที่วูบไหวในส่วนลึกของเตาหลอม

"ฉันเคย... มีลูกศิษย์ที่มีพรสวรรค์มากคนหนึ่ง"

เสียงของเขาแผ่วเบาลงอย่างมาก

"เขาอยากสร้างอาวุธที่สมบูรณ์แบบที่สุดเสมอ และเพื่อตามหา 【แร่เกล็ดมังกร】 ในตำนาน เขาจึงเข้าไปในเขาวงกตอันตรายเพียงลำพัง..."

"แล้วไงต่อ?"

"เขาไม่เคยกลับมาอีกเลย"

น้ำตาขุ่นๆ ไหลลงมาจากดวงตาของช่างตีเหล็กชรา "ฉันเจอแค่ดาบที่ยังตีไม่เสร็จเล่มนี้ที่เขาทิ้งไว้... ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่เคยแตะแท่นตีเหล็กอีกเลย"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นตามคาด

【ติ๊ง! เรียกใช้ภารกิจลับ: ความเสียใจของปรมาจารย์】

【รายละเอียดภารกิจ: ช่วยช่างตีเหล็กชราสานต่องานที่ยังไม่เสร็จของลูกศิษย์ให้สำเร็จ】

【รางวัลภารกิจ: 【ทักษะเสริมพลังระดับปรมาจารย์】, 1000 ค่าประสบการณ์, 2000 คอร์】

【ทักษะเสริมพลังระดับปรมาจารย์】—นี่คือหนึ่งในเป้าหมายที่แท้จริงของเขาในการมาครั้งนี้ ทักษะสุดโกงที่จะช่วยประหยัดทรัพยากรมหาศาลในช่วงท้ายเกม

"ท่านปรมาจารย์ ถ้าอย่างนั้นทำไมไม่สานต่องานของเขาให้เสร็จล่ะ?"

คำพูดของเฉินโม่กระแทกใจช่างตีเหล็กชราราวกับค้อนหนัก

"ไม่... ฉันทำไม่ได้แล้ว มือของฉันไม่นิ่งแล้ว..."

"แต่ฝีมือของคุณยังอยู่" เฉินโม่พูดแทรก "ฉันช่วยคุณได้ ก่อนอื่น ตีดาบยาวอบอ่อนให้ฉันก่อน แล้วหลังจากนั้น เราจะทำให้มันสำเร็จไปด้วยกัน"

ช่างตีเหล็กชราเงียบไปนาน ในที่สุด ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ เขาเดินโขยกเขยกไปที่กล่องไม้ฝุ่นเกรอะในมุมห้อง

กล่องเปิดออก เขาหยิบดาบที่ยังตีไม่เสร็จรูปร่างประหลาดออกมาอย่างระมัดระวัง

ตัวดาบเปล่งประกายสีน้ำเงินเข้ม แม้จะยังไม่เสร็จสมบูรณ์ แต่ความรู้สึกถึงพลังที่บรรจุอยู่ภายในก็แทบล้นทะลักออกมา

"นี่คือดาบต้นแบบของดาบแห่งความอดทน"

ช่างตีเหล็กชราลูบตัวดาบเบาๆ แววตาซับซ้อน

"ลูกศิษย์ของฉันอยากตีดาบที่สามารถปลดปล่อยเจตจำนงของเขาได้ แต่น่าเสียดายที่ 【แก่นโลหะ】 ซึ่งสำคัญที่สุดยังหาไม่เจอ"

【แก่นโลหะ】 ไอเทมดรอปจากบอสภาคสนามชั้นที่สอง

เฉินโม่เข้าใจแล้ว

"ก่อนอื่น ทำให้ดาบยาวอบอ่อนของฉันเสร็จก่อน" เขายื่นหินเสริมพลังให้ "ส่วน 【แก่นโลหะ】 ฉันจะไปเอามาเอง"

ช่างตีเหล็กชราพยักหน้าอย่างหนักแน่นและจุดไฟในเตาหลอมอีกครั้ง

เคร้ง! ปัง!

ท่ามกลางเสียงค้อนกระแทกที่คมชัด ดาบยาวที่ส่องประกายแสงสีเงินคมกริบก็ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง

【ติ๊ง! ได้รับอุปกรณ์: ดาบยาวอบอ่อน】

【ระดับอุปกรณ์: 1】

【คุณภาพ: สีฟ้า】

【พลังโจมตี: 45-52】

【เอฟเฟกต์พิเศษ: มีโอกาส 15% ที่จะสร้างความเสียหายเพิ่มเติม】

【ต้องการความชำนาญดาบมือเดียว: 50】

เฉินโม่รับดาบยาวมา สัมผัสถึงน้ำหนักที่หนักแน่นในมือ เมื่อเทียบกับอาวุธเริ่มต้น นี่คือการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพ

"พ่อหนุ่ม เรื่องลูกศิษย์ของฉัน..."

"ฉันจะทำให้ความปรารถนาสุดท้ายของเขาเป็นจริง" เฉินโม่เก็บดาบยาว "ให้เวลาฉันหน่อย"

ทันใดนั้น ประตูร้านก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง

ร่างหนึ่งเดินเข้ามา

เป็นเด็กสาวร่างสูงผมสีม่วงยาวถึงเอว ถือเคียวขนาดใหญ่ที่ตัดกับรูปร่างบอบบางของเธออย่างชัดเจน

กลิ่นอายที่เธอแผ่ออกมานั้นเย็นชาและอันตราย

สายตาของเฉินโม่ชะงักค้าง

ร่างนี้ซ้อนทับกับตัวละครในความทรงจำของเขาอย่างมาก แต่ท่าทางเย็นชาดุจน้ำแข็งนั้นแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

"ตาแก่ ฉันมาส่งภารกิจ"

เสียงของเด็กสาวเย็นชาราวกับน้ำแข็งกระทบกัน ปราศจากความผันผวนทางอารมณ์

เธอนำก้อนแร่ที่แผ่ประกายสีดำมืดวางลงบนเคาน์เตอร์

ทันทีที่แร่ปรากฏขึ้น ลมหายใจของเฉินโม่ก็สะดุดไปครู่หนึ่ง

【แร่เงา】!

ไอเทมดรอปเฉพาะจากมอนสเตอร์ลับชั้นที่หนึ่ง 【ราชาหมาป่าเงา】!

ตำแหน่งของมอนสเตอร์ตัวนั้นลับสุดยอด และรูปแบบการโจมตีก็แปลกประหลาด แม้แต่ผู้เล่นระดับท็อปในช่วงเบต้าเทสต์ยังต้องใช้เวลาพอสมควรในการตามหามัน

เด็กสาวผมม่วงคนนี้ มาคนเดียวเหรอ? หรือเธอมีคนช่วย?

"นี่คือ... 【แร่เงา】?" ช่างตีเหล็กชราจำวัสดุหายากนี้ได้เช่นกัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ "แม่หนู เธอไปเอามาจากไหน..."

"นั่นไม่สำคัญ"

เด็กสาวพูดแทรกทันที

"ที่สำคัญคือ มันใช้ตีอาวุธที่ฉันต้องการได้ไหม?"

ช่างตีเหล็กชราพยักหน้า แล้วก็ส่ายหน้า

"วัสดุเป็นเกรดชั้นยอด แต่การจะตี 【เคียวเงา】 จำเป็นต้องมีแก่นวิญญาณเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาด้วย"

"เท่าไหร่?" เด็กสาวถาม

"ไม่ใช่เรื่องเงินหรอก" ช่างตีเหล็กชรายิ้มอย่างขมขื่น "แก่นวิญญาณมีโอกาสดรอปจากมอนสเตอร์ประเภทผีในอัตราที่ต่ำมาก ชั้นที่หนึ่งไม่มีผีเลยสักตัว"

เด็กสาวผมม่วงเงียบไป

อากาศดูเหมือนจะลดอุณหภูมิลงสองสามองศาเพราะความเงียบของเธอ

ครู่ต่อมา เธอก็หันหลังจะเดินจากไปโดยไม่พูดอะไร

"เดี๋ยว"

เสียงของเฉินโม่ไม่ดัง แต่ก้องกังวานชัดเจนในร้านตีเหล็ก

ฝีเท้าของเด็กสาวชะงักลง เธอค่อยๆ หันข้างมา สายตาเย็นชาจับจ้องไปที่เฉินโม่ แฝงไปด้วยคำถามและความระแวดระวัง

เฉินโม่สบตาเธอและพูดอย่างใจเย็น

"ฉันรู้ว่าจะหาแก่นวิญญาณได้ที่ไหน"

จบตอน