บทที่ 51 ข่าวที่สั่นสะเทือนแดนใต้

บรรยากาศในห้องโถงของเหล่าขุนนางแดนใต้ราวกับถูกฟ้าผ่า ทุกคนลุกขึ้นโดยไม่รู้ตัวเมื่อได้ยินคำพูดของพอตเตอร์ —

“นางคือสายเลือดของท่านดยุก…”

แววตาของเหล่าขุนนางและอัศวินทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ความไม่อยากเชื่อ และความหวังอันร้อนแรงที่ไม่เคยมีมาก่อน

หนึ่งในขุนนางที่แก่ชรา มือยังคงสั่นเทา เอ่ยเสียงพร่า

“เจ้ามั่นใจหรือว่าที่พูดเป็นความจริง?!”

พอตเตอร์คุกเข่ากับพื้น ก้มหน้าสุดตัว

“ข้าไม่กล้าโกหก! ท่านผู้นั้นสั่งกับข้าเอง ว่าให้ปกป้องหญิงสาวนาม ลอฟอส·เคนท์ ข้าเพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น!”

เสียงซุบซิบอื้ออึงดังขึ้นทันที

“สายเลือด…ของท่านดยุก?”

“หากเป็นจริง…นั่นหมายความว่าแดนใต้ยังคงมีทายาทโดยตรง…”

“นี่มันอาจเป็นปาฏิหาริย์ที่รอคอยมานานยี่สิบปี!”

แต่ก็ยังมีบางคนขมวดคิ้วอย่างระแวง

“แต่เราไม่มีหลักฐาน! คำพูดของคนเล็ก ๆ อย่างเขาจะเชื่อได้อย่างไร? หากเป็นอุบายของจักรพรรดินีล่ะ? หากนี่คือกับดักล่ะ?”

น้ำเสียงนั้นทำให้ห้องทั้งห้องเงียบลงไปอีกครั้ง

โบลิสกัดฟันพูดขึ้น

“ไม่…ไม่น่าจะเป็นกลลวง หากจักรพรรดินีต้องการจะกำจัดเรา นางไม่จำเป็นต้องเล่นตลกเช่นนี้หรอก ทหารนับแสนก็เพียงพอแล้ว”

เหล่าขุนนางพยักหน้าช้า ๆ คำพูดนั้นมีน้ำหนัก

หนึ่งในอัศวินหนุ่มที่อดรนทนไม่ไหวถามเสียงดัง

“หากนางคือสายเลือดจริงของท่านดยุก เช่นนั้น…เราควรทำเช่นไร?”

ความเงียบอีกครั้งหนึ่งแผ่คลุมโถง

ในใจของทุกคนล้วนร้อนระอุ—

แดนใต้ดำรงอยู่ได้ด้วย “ชื่อ” และ “อำนาจ” ของดยุกเวสเทอรอส หากทายาทโดยตรงยังคงอยู่จริง…

นั่นหมายความว่า ความชอบธรรมทั้งหมดในการปกครองจะกลับมาสู่แดนใต้อีกครั้ง!

และที่สำคัญยิ่งกว่า—

ความหวังของเหล่าผู้จงรักภักดีอาจจะฟื้นคืนแล้ว!

ขุนนางผู้สูงวัยอีกคนในที่สุดก็เอ่ยขึ้นด้วยเสียงหนักแน่น

“ไม่ว่าเรื่องนี้จริงหรือเท็จ…เราจะต้องหาตัวเด็กสาวนาม ลอฟอส·เคนท์ มาให้ได้! หากนางเป็นสายเลือดของท่านดยุกจริง…นี่จะเป็นเหตุการณ์ที่สั่นสะเทือนทั้งจักรวรรดิ!”

เหล่าอัศวินแดนใต้ทุกคนต่างคุกเข่าลง ตะโกนเป็นเสียงเดียวกัน—

“เพื่อแดนใต้! เพื่อท่านดยุก!”

พอตเตอร์ที่ยังคุกเข่าอยู่ ตัวสั่นสะท้านด้วยความกลัว แต่ในใจลึก ๆ กลับอดไม่ได้ที่จะรู้สึกภูมิใจ—

เขา, คนเล็กน้อยไร้ค่าเช่นเขา, ดันกลายเป็นผู้ถือข่าวที่เปลี่ยนชะตากรรมของทั้งแดนใต้!