บทที่ 48 งานครั้งแรกในโรงงาน

【คุณไม่แน่ใจว่านี่จะเป็นปัญหาหรือไม่ จึงเล่าเรื่องที่มีช่างเชือดในโรงงานตายเพราะคุณ ให้พันจื่อฟัง】

【พันจื่อบอกให้วางใจ ในเมื่อคุณไม่ได้เป็นคนลงมือ ชะตาคำสาปของเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งย่อมไม่ติดตัวคุณ วันใดต้องเผชิญหน้ากับเทพ เขาก็จะมองไม่เห็นปัญหาบนตัวคุณ】

【คุณตระหนักว่าแค่สมัครเข้าโรงงาน ก็มีโอกาสได้พบเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง แม้จะเป็นเพียงเงาฉายก็เถอะ แต่นั่นก็เพียงพอที่จะทำให้คนขาอ่อน】

【คุณพลอยเป็นห่วงซูอี ช่างเชือดถูกเธอสังหาร นั่นเท่ากับคำสาปของเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งต้องติดตัวเธอไปด้วย เมื่อถึงพิธีลงทัณฑ์ของคณะในครั้งถัดไป หากเงาเทพเสด็จ จะลงโทษซูอีด้วยหรือไม่ ความคิดนี้ทำให้ใจคุณไม่สงบ】

【คุณรู้ตัวว่ามองซูอีเป็นเพื่อนไปแล้ว】

【ประกายสีชาดส่องลอดออกมาจากในโรงงาน เบื้องในเหมือนแดนนรกที่เต็มไปด้วยเลือด】

【พื้นไม่มีวันแห้งจากคราบคาว กลายเป็นบ่อเลือดสีดำที่ผุดฟองอยู่ตลอดเวลา เหมือนมีอสูรอะไรสิงสู่อยู่ใต้นั้น】

【พันจื่อชำเลืองดูความว่างเปล่าภายใน ไม่ได้แปลกใจอะไร คุณบอกเขาไว้แล้วว่าช่างเชือดสองคนนั้นถูกฆ่า】

【เขาเพียงเตือนให้ระวังบ่อเลือดที่กำลังเดือดผุด คุณก็รีบหลบเลี่ยงตามติดหลังเขาไปอย่างรู้กาลเทศะ】

【ในแดนมลทินข้นหนืด ย่อมอาจงอกเงยสิ่งลึกลับแบบไหนก็ได้ ไม่มีใครรู้】

【ทั้งคู่อ้อมไปถึงแท่นบูชาเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งในส่วนลึกของโรงงาน พันจื่อเผาจดหมายแนะนำตัวของพวกคุณต่อหน้าเทพ】

【แรกเริ่มไม่มีปฏิกิริยาใดๆ คุณกำลังคิดว่าเทพอาจปฏิเสธ ทันใดนั้น แสงทองสองสายพุ่งออกจากดวงตาเทวรูป ตรึงลงบนหน้าผากของคุณทั้งคู่】

【กระแสคำสาปละเอียดอ่อนแทรกซึมสู่กายคุณ พร้อมประทับตราไว้บนตัว คุณได้รับฉายาช่างเชือด】

【ฉายา ช่างเชือด: การไล่ล่าเลือดทำให้คุณเมินความเจ็บปวด จิตจะเร่าร้อนกระหายโลหิต】

【คุณสวมฉายาโดยอัตโนมัติ แววตาพร่างพราวด้วยแสงคาว เลือดลมเดือดพล่าน สัญชาตญาณอยากสับทุกอย่างที่ขยับให้เป็นชิ้นเล็ก】

【พันจื่อรีบสลับฉายาจากช่างเชือดกลับเป็นผู้ลาดตระเวน พร้อมเตือนคุณ คุณจึงทำตามทันที】

【พันจื่ออธิบายว่าฉายาช่างเชือดจะทำให้ขาดสติ ควรใส่เฉพาะตอนทำงานในโรงงาน นอกนั้นอย่าเสี่ยง】

【นับแต่นี้ไป พวกคุณคือช่างเชือดของโรงงาน อยู่ใต้การคุ้มครองของเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง ต่อให้ กึ่งเทพความหวาดกลัวจะสั่งให้ตรวจหาฆาตกรที่ฆ่าผู้ลาดตระเวนผู้ชั่วร้ายทั้งหมู่บ้าน ก็ไม่กล้าบุกแตะโรงงานซึ่งอยู่ในการบังคับโดยตรงของเทพ】

【เทวรูปในโรงงานจะสังหารผู้มีเจตนาร้ายในพริบตา】

【คุณกับพันจื่อสำรวจตารางงานของโรงงาน ยืนยันหน้าที่ ภายในหนึ่งเดือน ต้องเชือดเป้าหมาย อย่างน้อยหนึ่งราย】

【ที่มาของเป้าหมายนั้น ไม่ได้กำหนดหมายความว่าคุณอาจคัดคนจากถนนได้เลยด้วยซ้ำ】

【ถ้าเช่นนั้น อาชีพช่างเชือดก็ทรงอำนาจใช่ย่อย ทว่าภาพของซูอีที่สังหารช่างเชือดอย่างง่ายดายก็ย้ำว่าช่างเชือดเองก็เสี่ยงตายและหากพ้นจากสายตาของเทพเมื่ออยู่นอกโรงงาน ก็ยิ่งอันตราย】

【คุณและพันจื่อจึงตกลงกันอย่างลับๆวางเป้าเป็นพวกอาชญกรโฉดชั่วเท่านั้น เชือดเฉพาะผู้ถูกมลทินกัดกร่อน เพื่อไม่ให้มือของพวกคุณแปดเปื้อนเกินจำเป็น】

【ตกลงกันแล้ว ทั้งคู่จึงออกจากโรงงาน ก่อนพ้นประตู พันจื่อดึงโบที่ซ่อนไว้หลังปกเสื้อเบาๆเพียงจังหวะเดียว ก่อนเก็บกลับที่เดิม】

【ต่อหน้าคุณ พันจื่อแปลงร่างเป็นหญิงสาวยั่วยวนใจ เขารอบคอบ เพื่อความปลอดภัยนอกโรงงาน ตราบใดที่อยู่ในหมู่บ้านถู่โกว เขาจะปรากฏตัวในสภาพสตรี】

【คุณได้ไอเดีย แม้ไม่มีเครื่องมือเปลี่ยนโฉมหรือเพศ แต่ก็ถอดผ้าคลุมหลังมาพันศีรษะเป็นฮูด ดูแตกต่างจากเดิมพอสมควร】

【แยกกับพันจื่อแล้ว คุณกลับสถานีพักเดี่ยวๆ พบซูอีและเล่าถึงศึกวันนี้ รวมทั้งบอกว่าคุณได้ล่วงเกินกึ่งเทพความหวาดกลัวเพื่อให้เธอเตรียมใจตลอดเจ็ดวันของการค้าขาย】

【คุณยังบอกเรื่องคำสาปของเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง เมื่อซูอีกำจัดช่างเชือดสองคนนั้น คำสาปก็แผ่วเบาเกาะติดอยู่บนตัวเธอแล้ว】

【ซูอีไม่แปลกใจ กลับขอบคุณในความซื่อของคุณ คุณไม่จำเป็นต้องเตือนแต่ก็ทำ แปลว่าคุณเห็นเธอเป็นสหายร่วมทาง】

【คุณสัมผัสได้ว่าซูอีไม่ได้เย็นชาเท่าตอนแรกที่พบกัยอีกต่อไป เธอเคยค้าขายลำพังเสมอ อาจไม่คุ้นกับการจับทีม กระนั้นเมื่อร่วมทีมกับคุณ คุณก็มองเห็นด้านอ่อนโยนอันแผ่วบาง ทุกครั้งที่เธอยื่นมือช่วย คุณสัมผัสได้ถึงความเมตตาต่อผู้ที่อ่อนแอ】

【อาจเพราะเริ่มคุ้นเคยกัน หรือบางที ที่ผ่านมา คุณมัวแต่เห็นเพียงภูเขาน้ำแข็งของเธอ จนมองไม่เห็นใจ】

【ค่ำคืนนั้นผ่านไป เช้าวันถัดมาเมื่อคุณตั้งแผง ใช้ประโยชน์จากสถานะอาชีพและความโลภของลูกค้า คุณก็รวบรวมรายชื่อคนชั่วแห่งถู่โกวได้หนึ่งชุด】

【ในรายชื่อ บางคนคือลูกค้าที่มือเปื้อนเลือด บางคนเป็นลูกสมุนของกึ่งเทพความหวาดกลัวที่ได้รับการอารักขา】

【คุณยังไม่อาจลงมือกับลูกสมุนของกึ่งเทพความหวาดกลัว แม้จะอยากแค่ไหนก็ตามเพราะมันจะยิ่งทำให้เขาหันมาจับตาดูคุณเร็วมากขึ้น】

【เจ็ดวันนี้คุณออกจากหมู่บ้านถู่โกวไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะผิดกฎของคณะ คุณยังไปมาอิสระไม่ได้ จึงต้องกดหัวหลบคมก่อน】

【คุณติดต่อพันจื่อผ่านบัตรเรียกวิญญาณ แบ่งปันว่าคุณมีบัญชีรายชื่อแล้วและนัดลงมือคืนนี้ จับเหยื่อตัวแรก】

【กฎของโรงงานบอกไว้ว่าเดือนหนึ่งเชือดหนึ่งราย ถ้าไม่เร่งรีบนัก รายชื่อนี้ก็ใช้ได้อีกหลายสิบปี】

【ตามนัด คุณกับพันจื่อฉวยโอกาสยามราตรีจับคนชั่วโฉด ชายผู้เคยสังหารเด็กนับร้อยเพื่อฝึกวิชา มือของเขาแปดเปื้อนเลือดบริสุทธิ์ที่สุดและโสมมที่สุด】

【ต่อหน้าการเชื่อดครั้งแรกเช่นนี้ นำไปบูชาเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง ย่อมไม่ทำให้คุณทั้งสองรู้สึกผิด】

【มีดเชือดในมือคุณผ่านพิธีเบิกคมหน้าแท่นเทพ อาบแรงคำสาปอยู่ภายใน คุณใช้มันเก็บเกี่ยวอายุขัยของคนชั่ว ได้แผ่นไม้อายุขัย 300 ปี ส่วนศีรษะที่เหลือกลิ้งตกพื้น ถูกบ่อเลือดสีดำที่เดือดปุดๆกลืนแปรเปลี่ยนเป็นหมัดตัวหนึ่ง】

【พันจื่อเก้ๆกังๆยัดหมัดลงกระสอบ ในร่างหญิงสาวที่ยั่วเย้าของเขา แบกกระสอบกรอกแกรกบิดเอวจากไป】

【ตามระเบียบ ของเหลือจากงานต้องนำไปทิ้งในถิ่นกันดาร】

【คุณมองไม้สามร้อยปีในมือแล้วถอนหายใจ คนชั่วยังอายุยืน ช่างน่าเสียดายแต่คุณก็ต้องทำตามกฎอย่างเคร่งครัด หย่อนแผ่นไม้อายุขัยลงในตู้บุญกุศลหน้าแท่นเทพ】

【คุณรู้ดีว่าผลลัพธ์ของการละเมิดกฎนั้นน่ากลัวเพียงใด คุณเคยเห็นกับตามาแล้วยามเทพเสด็จลงมาลงทัณฑ์สมาชิกของกองคาราวาน】