นี่ไม่ใช่บั๊ก แต่เป็นฟีเจอร์ของเกมตอนที่15

บทที่ 15 ยังจะเลี้ยงวัวอีกเหรอ? ยังเลี้ยงวัวอยู่อีก!

“...ฉันไม่เข้าใจเลย”

“ทำไมถึงมีคนมาคลั่งไคล้การเลี้ยงวัวได้ขนาดนี้นะ? แถมยังไม่ใช่วัวจริงๆ ด้วย เป็นวัวอิเล็กทรอนิกส์ในโลกไซเบอร์ เขาเล่นต่อเนื่องมาร้อยกว่าชั่วโมงแล้ว ไม่เบื่อบ้างรึไง?”

ที่สตูดิโอเกมเทียนป้า จางเสี่ยวจวน ซึ่งกำลังดูแลคอมมูนิตี้เกมตามปกติ กรอกตามองบนให้กับโพสต์ในฟอรัมที่มีคนตอบกลับมากที่สุด

“เป็นอะไรไป?”

เมื่อได้ยินเสียงบ่นของเธอ เฉินปาก็ลุกขึ้นเดินเข้ามาถาม “เกิดอะไรขึ้น?”

“พี่เฉิน ดูเองเถอะค่ะ”

จางเสี่ยวจวนยกมือชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ พูดอย่างจนใจ “มีผู้เล่นคนหนึ่งชื่อ ‘เจ้าลัทธิเลี้ยงวัว’ มาโพสต์ในคอมมูนิตี้แชร์ประสบการณ์เลี้ยงวัวของเขา แถมยังทำ ‘ไกด์สอนเลี้ยงวัว’ โดยเฉพาะขึ้นมาด้วย”

ไอ้เรื่องแบบนี้ก็มีไกด์สอนด้วยเหรอ?

เฉินปาประหลาดใจอย่างมาก ชั่วขณะหนึ่งถึงกับสงสัยในตัวตนของเขาเองในฐานะโปรดิวเซอร์เกมเลยทีเดียว

นี่มันจริงหรือล้อเล่นกันแน่!

ขนาดเขาที่เป็นโปรดิวเซอร์เกมยังไม่รู้เลยว่าการเลี้ยงวัวมันมีรายละเอียดซับซ้อนอะไรเยอะแยะขนาดนี้ คนคนนี้ไม่ได้กำลังโม้อยู่ใช่ไหม?

“อุทิศแด่เหล่าคนเลี้ยงวัวทุกคน”

ชื่อโพสต์ก็... ช่างมันเถอะ แต่เนื้อหาหลักนี่ยิ่งกว่าระเบิดลงเสียอีก

ตามที่ผู้เล่นเจ้าของยูสเซอร์เนม “เจ้าลัทธิเลี้ยงวัว” เล่า เขาได้รู้จักเกม ‘จำลองการเรียนหนัก’ ครั้งแรกผ่านวิดีโอของเฉียนตัวตัว

บั๊กในวิดีโอที่ตัวเอกเอาแต่เลี้ยงวัวอยู่สามปี แล้วจู่ๆ ก็ 'บรรลุธรรม' จนกลายเป็นที่หนึ่งในการสอบเข้ามัธยมปลายได้ ทำให้เขากลั้นขำไว้ไม่อยู่

เขาเลยซื้อเกมนี้มา โดยตั้งใจว่าจะมาสัมผัสด้วยตัวเองถึงความไร้สาระของการเลี้ยงวัวสามปี ไม่ต้องเรียนหนังสือเลย แต่ก็ยังสามารถสอบเข้าโรงเรียนมัธยมปลายที่ต้องการได้

ทว่า ในระหว่างกระบวนการนี้ เขากลับค่อยๆ ได้รับการเยียวยาจิตใจจากเกมนี้

แม้ว่ากราฟิกของเกมจะหยาบๆ และดูเป็นนามธรรม แต่ในขณะที่เลี้ยงวัว เขาไม่เพียงได้ชื่นชมทิวทัศน์ แต่ยังได้ยินเสียงดนตรีคอร์ดอันไพเราะ ทำให้ได้สัมผัสกับความงามอันกลมกลืนระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ

หนึ่งชั่วโมง, สองชั่วโมง...

เมื่อเวลาเล่นของเขาเพิ่มมากขึ้น จู่ๆ เขาก็บรรลุธรรมขึ้นมา!

ภาพอันโดดเดี่ยวของตัวเอกในเกมที่กำลังจูง 'เจ้าวัวเหลืองเฒ่า' เดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเนินเขา ค่อยๆ ทำให้จิตใจที่ว้าวุ่นของเขาสงบลงและได้รับการปลอบประโลม นำพาเขาเข้าสู่สภาวะที่เขาเรียกว่า "ช่วงเวลาแห่งปราชญ์"

สอบอะไร? โรงเรียนไหน?

เมื่อสิ่งเหล่านี้ถูกโยนทิ้งไปจากหัว จนเหลือเพียงความคิดถึงโลกใบนี้... ถึงเจ้าวัวเหลืองเฒ่าตัวนั้น... ในที่สุดเขาก็ได้ค้นพบบ้านแห่งจิตวิญญาณ

จากนั้น เขาก็ก่อตั้งสิ่งที่เรียกว่า “ลัทธิฟางหนิว”ขึ้นมา เพื่อบอกเล่าให้ทุกคนได้รู้ผ่านประสบการณ์ของเขาเอง: อะไรคือการเรียนหนักหน้าหนาว? อะไรคือกลไกของเกม?

ไม่ต้องไปสนใจสิ่งเหล่านั้นทั้งสิ้น

แค่ปฏิบัติกับเกมนี้เหมือนเป็นเครื่องมือในการฝึกฝนตนเองและเยียวยาจิตวิญญาณก็พอ

“การเลี้ยงวัวไม่ใช่แค่การเลี้ยงวัว แต่มันคือการบำเพ็ญเพียรอย่างหนึ่ง พวกเราไม่ได้กำลังเลี้ยงวัว แต่กำลังเลี้ยงดูจิตใจของตนเองต่างหาก!”

“มาเถอะ มาร่วมลัทธิฟางหนิว!”

“นับจากนี้ไป จงหลุดพ้นจากพันธนาการของกลไกเกม ก้าวเข้าสู่ประตูแห่งการบำเพ็ญเพียร และปล่อยให้จิตวิญญาณที่เหนื่อยล้าของท่านได้พบกับการไถ่บาป...”

เคาะปลาไม้ไซเบอร์ จูงวัวเหลืองเฒ่าไซเบอร์... นี่มันคนสติไม่ดีชัดๆ

ไกด์สอนน่ะมีอยู่จริง

แต่ไกด์ของเขาไม่เกี่ยวข้องอะไรกับตัวเกมอีกต่อไปแล้ว จะเรียกมันว่า “คัมภีร์หลักแห่งลัทธิฟางหนิว” ก็คงไม่เกินจริงนัก

อะไรทำนองว่า... ให้ทำจิตใจให้ว่างเปล่าขณะเลี้ยงวัว, เลือกท่านั่งหรือท่านอนที่สบาย, เพิ่มเสียงหูฟังหรือลำโพง, หลับตาเพื่อสัมผัสถึงเจ้าวัวเหลืองเฒ่าที่ไม่มีอยู่จริง, แล้วพยายามจูงมันออกไป...

นี่มันล้างสมองกันชัดๆ!

แต่ที่บ้าบอที่สุดก็คือ มีผู้เล่นหลายร้อยคนแสดงความเลื่อมใสและลงชื่อเข้าร่วมลัทธิใต้โพสต์ของเขาอย่างจริงจัง

บางคนถึงกับเสนอให้จัดมีตติ้งออฟไลน์ โดยให้ทุกคนจูงวัวเหลืองเฒ่ามาด้วย พยายามรับประกันว่าสมาชิกลัทธิทุกคนจะมีวัวให้เลี้ยงและมีหญ้าหมูให้ตัด...

ยังจะเลี้ยงวัวอีกเหรอ? ยังเลี้ยงวัวอยู่อีก!

ยิ่งเฉินปาอ่าน เขาก็ยิ่งพูดไม่ออก ก่อนจะใช้สิทธิ์แอดมิน ไฮไลต์และปักหมุดโพสต์ “เผยแผ่ศาสนา” นี้ในทันที

หลังจากก่อตั้งเทียนป้าเกมส์ เฉินปาก็ได้สร้างคอมมูนิตี้ผู้เล่นอย่างเป็นทางการขึ้นมาด้วย โดยฝังลิงก์เว็บไซต์ไว้ในเกม ‘จำลองการเรียนหนัก’ ซึ่งทำหน้าที่เหมือนเป็นฟอรัมดีๆ นี่เอง

ด้วยความนิยมของเกม ‘จำลองการเรียนหนัก’ ทำให้มีผู้ใช้สมัครสมาชิกคอมมูนิตี้เป็นจำนวนไม่น้อย และมีหลายคนโพสต์พูดคุยเกี่ยวกับเนื้อหาเกมทุกวัน

อย่างไรก็ตาม คอมมูนิตี้ไม่เคยมีโพสต์เนื้อหาคุณภาพสูงออกมาเลย ส่วนใหญ่เป็นแค่โพสต์ขยะไร้สาระ

นานๆ ทีจะมีผู้เล่นเก๋าประสบการณ์มาแบ่งปันข้อมูลเชิงลึกแบบนี้ ไม่ว่า “ลัทธิฟางหนิว” ของเขาจะไร้สาระแค่ไหน แต่อย่างน้อยในแง่ของเนื้อหา โพสต์นี้ก็สมควรได้รับการปักหมุดและไฮไลต์

แน่นอนว่า!

เฉินปาก็ไม่ได้คล้อยตาม “เจ้าลัทธิเลี้ยงวัว” คนนี้ไปเสียทั้งหมด

เขาอุตส่าห์ออกแบบเนื้อหาเกมมากมายอย่างพิถีพิถัน แต่เจ้าหมอนี่กลับไม่ยอมเล่นอะไรเลย เวลาเล่นหลายร้อยชั่วโมงของเขาทั้งหมดถูกใช้ไปกับการเลี้ยงวัว

คนปกติทั่วไปคงไม่สามารถเข้าใจแนวคิดประหลาดๆ ของเขาได้

เลี้ยงวัวแล้วได้ข้อคิด? เลี้ยงวัวแล้วบรรลุธรรม?

คือจะบอกว่า มันมีความเป็นไปได้ไหมที่เกมนี้จะชื่อ “จำลองการเรียนหนัก” ไม่ใช่ “จำลองการเลี้ยงวัว” น่ะ?

“ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป มันคงจะกลายเป็น ‘จำลองการเลี้ยงวัว’ ไปจริงๆ นั่นแหละ” เฉินปาถอนหายใจ

ตอนที่เขาสร้างเกมนี้ เขาไม่เคยจินตนาการเลยว่าเนื้อเรื่อง กลไก และระดับตัวเลขทั้งหมดที่เขาอุตส่าห์คิดค้นมาอย่างยากลำบาก สุดท้ายจะถูกกลบรัศมีโดยอีเวนต์เลี้ยงวัวเพียงอย่างเดียว...

ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น?

เฉินปาวิเคราะห์แล้วรู้สึกว่า ด้านหนึ่งเป็นเพราะอีเวนต์เลี้ยงวัวมันมีบั๊ก และผู้เล่นจำนวนมากก็ถูกดึงดูดด้วยสิ่งนี้ จนเต็มไปด้วยความสนใจในอีเวนต์เลี้ยงวัว

ในทางกลับกัน การเลี้ยงวัว, การตัดหญ้าหมู, การเก็บข้าวโพด... สิ่งเหล่านี้ที่เด็กต่างจังหวัดคุ้นเคย กลับค่อนข้างแปลกใหม่สำหรับหลายๆ คน โดยเฉพาะเด็กที่โตมาในเมือง

“ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งนะ...”

ลู่จิงซึ่งโผล่มาด้านหลังเฉินปาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ กล่าวพร้อมรอยยิ้ม “เกมใส่เหตุการณ์เหล่านี้เข้ามาเพียงเพื่อแสดงให้เห็นถึงความยากลำบากของการเรียนหนักหน้าหนาว แต่เหตุการณ์เหล่านี้ก็ไปปลุกความทรงจำในวัยเด็กของหลายๆ คนเข้าด้วย”

“ก็สมเหตุสมผล” เฉินปาพยักหน้า

เมื่อรวมเหตุผลข้างต้นเข้าด้วยกัน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ผู้เล่นคลั่งไคล้การเลี้ยงวัวมาก จนถึงกับเปลี่ยนมันให้กลายเป็น “จำลองการเลี้ยงวัว” ไปเลย

พูดได้แค่ว่า เกม ‘จำลองการเรียนหนัก’ ค่อนข้างน่าสงสาร

มันมีเกมเพลย์ที่แข็งแกร่ง เนื้อเรื่องที่สร้างแรงบันดาลใจและน่าประทับใจ และยอดเยี่ยมในทุกด้าน... ยกเว้นก็แต่กราฟิก ทว่า หลังจากที่เกมโด่งดังขึ้นมา ความประทับใจแรกของผู้เล่นกลับกลายเป็น ‘จำลองการเลี้ยงวัว’...

ดังเพราะบั๊ก, พังก็เพราะบั๊ก!

หากไม่มีบั๊กเลี้ยงวัวนั้น เกม ‘จำลองการเรียนหนัก’ ก็คงไม่โด่งดังเป็นพลุแตกและมียอดดาวน์โหลดสูงขนาดนี้ในทันที

แต่ก็เพราะบั๊กเลี้ยงวัวอีกเช่นกัน ที่ทำให้ผู้เล่นหลายคนมองข้ามความสนุกและความสมบูรณ์ในตัวของเกมไป

“จำลองการเลี้ยงวัว”!

ฉายานี้ยังโด่งดังและมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์มากกว่า “จำลองการเรียนหนัก” ซึ่งเป็นชื่อดั้งเดิมของมันเสียอีก และมีคนรู้จักมันมากกว่าด้วยซ้ำ

หากคุณพูดถึงเกม ‘จำลองการเรียนหนัก’ อาจมีผู้เล่นเพียงไม่กี่คนที่จำได้ แต่ถ้าคุณพูดถึง ‘จำลองการเลี้ยงวัว’ คนอื่นจะต้องตอบกลับมาอย่างแน่นอนว่า: “อ๋อ รู้จักๆ เกมนั้นน่ะ สนุกดีนะ...”

เฉินปาแทบจะล้มทั้งยืน

พวกคุณช่วยเลิกเลี้ยงวัวกันสักทีได้ไหม? ช่วยไปตามเนื้อเรื่องหลัก ดูเนื้อหาของเกม และสัมผัสเกมเพลย์ที่แท้จริงของเกมกันหน่อยได้รึเปล่า?

ในบรรดาผู้เล่นที่เล่นเกิน 50 ชั่วโมง สิบคนเป็นคนเลี้ยงวัวไปแล้วแปดคน พวกเขาใช้เวลาเล่นรอบที่สองและสามทั้งหมดไปกับการเลี้ยงวัว เขาได้แต่สงสัยว่าพวกเขาเอาความอดทนมาจากไหนกัน

การวนลูปอีเวนต์เดิมๆ ซ้ำๆ โดยเฉพาะอีเวนต์ที่น่าเบื่ออย่างการเลี้ยงวัว พวกเขาจะไม่เบื่อกันจริงๆ เหรอ?