บทที่ 11: รีเฟรชข่าวกรอง เปิดใช้งานหน้ากากเล่นแร่แปรธาตุ

บทที่ 11: รีเฟรชข่าวกรอง เปิดใช้งานหน้ากากเล่นแร่แปรธาตุ

อัศวินฝึกหัด ตามชื่อของมันแล้ว ก็คือผู้ติดตามของอัศวินที่เข้าร่วมในการรบและสงคราม

บนทวีปเทวะประทาน สำหรับคนธรรมดาที่จะก้าวขึ้นเป็นอัศวิน พวกเขาจะต้องพัฒนาร่างกายให้แข็งแกร่งเสียก่อน

ด้วยพลังชีวิตและโลหิตที่เปี่ยมล้น พวกเขาสามารถควบแน่นเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตขึ้นในร่างกายได้อย่างช้าๆ ซึ่งจากนั้นก็จะก่อให้เกิดพลังปราณยุทธ์

ช่วงก่อนที่จะได้เป็นอัศวิน ที่ซึ่งคนผู้หนึ่งจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่องและควบแน่นเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต จะถูกเรียกว่าช่วงอัศวินฝึกหัด

ในปัจจุบัน พลังชีวิตและโลหิตของรอนกำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายในตัวเขา ควบแน่นจนกลายเป็นไอหมอก ซึ่งบ่งชี้ว่าเขาได้เข้าสู่ช่วงเริ่มต้นของอัศวินฝึกหัดแล้ว

หากเขาสามารถควบแน่นไอหมอกโลหิตให้กลายเป็นของเหลวได้ นั่นก็จะเป็นช่วงกลางของอัศวินฝึกหัด

เมื่อของเหลวแข็งตัว มันจะบ่งบอกถึงช่วงขั้นสูงของอัศวินฝึกหัด

และเมื่อพลังชีวิตและโลหิตที่แข็งตัวนั้นหลอมละลายจนกลายเป็นผลึกในที่สุด ซึ่งก็คือเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต เขาก็จะเข้าสู่ทำเนียบของอัศวินขั้นต้น

“การควบแน่นไอหมอกโลหิตได้ในคืนเดียวความเร็วนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ!” รอนรำพึงในใจ พลางนึกถึงข่าวลือเกี่ยวกับอัศวินบนทวีปเทวะประทานผ่านความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม

โดยทั่วไปแล้ว แม้แต่ทายาทขุนนางผู้มีพรสวรรค์ในเมืองคูล่าก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งเดือนในการพัฒนาจากคนธรรมดาที่ไม่มีพื้นฐานไปสู่การเป็นอัศวินฝึกหัดขั้นเริ่มต้น

แน่นอนว่า นี่อยู่ภายใต้สมมติฐานที่ว่าพวกเขากินเนื้อสัตว์ตามปกติและไม่ได้ใช้อาหารเสริมบำรุงใดๆ

อย่างไรก็ตาม รอนมีความรู้สึกว่าต่อให้พวกเขาใช้ยาบำรุงเหมือนเขา อัตราการเติบโตของพวกเขาก็ยังคงไม่สามารถแซงหน้าเขาได้

“มันเป็นภาพลวงตา หรือ...ความมั่นใจในตัวเองแบบมืดบอดกันนะ?” รอนหัวเราะเยาะตัวเอง จากนั้นดวงตาของเขาก็แน่วแน่ขึ้น

“ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น ตราบใดที่ข้าแข็งแกร่งขึ้นก็เพียงพอแล้ว!”

ขณะที่รอนกำลังจะฝึกฝนต่อไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เสียงแจ้งเตือนก็พลันปรากฏขึ้นในใจของเขา

“หืม? เที่ยงคืนแล้วรึ?” รอนประหลาดใจเล็กน้อย หลังจากเชี่ยวชาญวิชาลมปราณหมาป่าเถื่อนแล้ว เขาสามารถฝึกฝนได้แม้ในความมืดโดยหลับตา

ดังนั้น เขาจึงไม่ทันสังเกตว่ากองไฟได้มอดดับไปนานแล้วและตอนนี้ก็เป็นเวลาเช้ามืดแล้ว

“ตรวจสอบข่าวกรองของวันนี้ก่อนดีกว่า” รอนคิดในใจ แล้วจึงจดจ่ออยู่กับเสียงแจ้งเตือนของระบบ

【ติ๊ง! ข่าวกรองประจำวันนี้มีดังนี้】

【1. มีหญ้าหางแมวป่าหย่อมเล็กๆ อยู่ใต้กำแพงห่างจากบ้านหินที่ท่านอาศัยอยู่ไปทางตะวันตกเฉียงใต้สองพันเมตร】

【2. ไอเทมเล่นแร่แปรธาตุระดับต่ำที่ไม่เป็นอันตรายในลิ้นชักโต๊ะหินสามารถสกัดพลังได้โดยใช้อาคมเวทมนตร์ วิธีการใช้งานเฉพาะมีดังนี้[คลิกเพื่อขยาย]】

【3. เมื่อวานนี้อาการของบาร์โตทรุดลง เขาถูกความโกรธเข้าครอบงำจนหมดสติไปหนึ่งวันและจะฟื้นขึ้นมาในเช้าวันนี้ เขาจะสั่งให้เน็ม บุตรชายคนโตของเขา ไปที่เมืองคูล่าเพื่อเชิญหมอเกวินมารักษา】

【4. ด้วยความรีบร้อน ในเช้าวันพรุ่งนี้เน็มจะขี่ม้าไปตามเส้นทางเล็กๆ นอกเมืองฮิปโป ผ่านป่าตาน้ำใส เพื่อไปยังเมืองคูล่า】

【5. หมอเกวินเป็นลูกศิษย์ปรมาจารย์ปรุงยาระดับสูง ครอบครองยาต้านการอักเสบขั้นสูง ปัจจุบันเขากำลังศึกษาและแลกเปลี่ยนความรู้ที่เมืองคอนสแตนซ์ซึ่งเป็นเมืองใกล้เคียง และคาดว่าจะกลับมาในอีกครึ่งเดือน】

【6. โบ้กยังคงหาถุงเงินหรือผู้กระทำผิดไม่พบ เขาถูกบาร์โตดุด่าอีกครั้ง และด้วยความอับอายและขุ่นเคือง เขาจึงเก็บความแค้นไว้ ทุกวันที่ดื่มเหล้ากลับบ้าน เขาจะสาปแช่งบาร์โต】

【7. หมอลิฟตันได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าบาร์โตจะหายดีหรือไม่ เขาก็จะลาออกและไปเปิดคลินิกส่วนตัว ขณะนี้เขากำลังเตรียมอุปกรณ์ ยา และรับสมัครลูกศิษย์ที่เกี่ยวข้อง】

【8. เนื่องจากวันนี้หมอลิฟตันยุ่งมาก เขาจึงลืมไปรับลิซ่าลูกสาวของเขาที่โรงเรียน ลิซ่าต้องกลับบ้านคนเดียว ระหว่างทางเธอเจอสุนัขดุร้ายไล่ตาม ด้วยความตกใจจึงวิ่งหนีจนหลงทาง และตอนนี้ติดอยู่ในตรอกด้านหลังโรงเตี๊ยมฮิปโป】

【9. สมาชิกของสมาคมหัวขโมยกำลังผลิตรอยอสูรจำนวนมากในเมืองคูล่าและเมืองใกล้เคียง ซึ่งขณะนี้ได้ดึงดูดความสนใจของคณะอัศวินแล้ว พวกเขากำลังเตรียมจัดตั้งทีมเพื่อค้นหาและล่าอสูร】

【10. อัศวินครึ่งหนึ่งจากเมืองคูล่าและเมืองใกล้เคียงได้รวมตัวกันนอกป่าเสียงอินทรีคำราม สมาชิกของสมาคมหัวขโมยได้ปลอมตัวแฝงเข้ามาในเมืองคูล่าและกำลังค้นหาบุคคล/สิ่งของบางอย่าง】

“หญ้าหางแมวป่างั้นรึ? ดูเหมือนจะเป็นสมุนไพรที่ขายได้ราคาดีทีเดียวนะ?” ดวงตาของรอนเป็นประกายเมื่อเห็นข่าวกรองชิ้นแรก

แม้ว่าเขาจะยังคงมีหนึ่งเหรียญทองและเหรียญเงินอีกไม่กี่เหรียญ แต่ใครจะบ่นว่ามีเงินมากเกินไปกันล่ะ?

เมื่อมองไปที่ข้อมูลชิ้นที่สอง แววตาของเขาก็หรี่ลง

“มี 【[คลิกเพื่อขยาย]】 อีกแล้วรึ?” หัวใจของรอนเต้นรัว และตอนนีเขาก็นึกถึงความคิดที่แวบเข้ามาเมื่อวานนี้ได้

“บางที นี่อาจจะเป็นวิธีที่แท้จริงในการใช้ข่าวกรองรายวัน?” ดวงตาของรอนวูบไหว ในหัวของเขากำลังระดมความคิดอย่างบ้าคลั่ง

หลังจากคิดอยู่นานถึงยี่สิบนาที ในที่สุดรอนก็ได้สติกลับคืนมา

“ไม่ว่ามันจะใช่หรือไม่ใช่ก็ตาม เดี๋ยวลองดูก็รู้เอง... สำหรับตอนนี้ สิ่งสำคัญคือต้องอ่านข่าวกรองต่อไป” รอนพึมพำกับตัวเอง แล้วจึงมองลงไปข้างล่างต่อ

“หืม? บาร์โต ไอ้เฒ่าสารเลวนั่น ยังจะพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดอีกรึ?” ดวงตาของรอนคมปลาบขึ้น และเขาคิดในใจ

“ไม่ได้ ข้าจะปล่อยให้มันฟื้นคืนชีพไม่ได้ หากมันยังมีความหวังที่จะรอดชีวิต ไอ้เดรัจฉานนั่นต้องตาย!”

“ป่าตาน้ำใส... หมอเกวินไม่ได้อยู่ในเมืองคูล่า... พ่อบ้านโบ้ก...” เมื่อรวมข่าวกรองหลายชิ้นเข้าด้วยกัน รอนก็ไตร่ตรองอย่างละเอียดถี่ถ้วนเป็นเวลานาน

ในที่สุด สีหน้าของเขาก็เย็นชา และดวงตาของเขาก็แน่วแน่ขึ้น

จากนั้น สายตาของรอนก็เลื่อนลงมาข้างล่าง เห็นข้อมูลอีกสี่ชิ้นที่เหลือ

“หมอลิฟตันรึ? สมาคมหัวขโมย?”

“น่าสนใจ บางทีอาจจะใช้ประโยชน์จากพวกเขาได้เช่นกัน...” รอนรำพึง แล้วก็นึกบางอย่างขึ้นได้และรีบเข้าไปในบ้านหิน ตรงไปยังโต๊ะหิน

ภายใต้แสงจันทร์สว่างจ้าจากนอกหน้าต่าง รอนตรวจสอบหน้ากากบนโต๊ะอย่างละเอียด

จากนั้น เขาก็หยิบมีดเล็กๆ ขึ้นมาและกรีดนิ้วของตัวเอง ทำให้เลือดซึมออกมา

สีหน้าของรอนยังคงไม่เปลี่ยนแปลง จากนั้นเขาก็หยิบขี้ผึ้งบำรุงเข้มข้นที่เขาสกัดขึ้นมาตอนกลางวัน

เขาใช้ไม้เล็กๆ ป้ายออกมาเล็กน้อยแล้วทาลงบนบาดแผล

จากนั้น ใช้ขี้ผึ้งที่ผสมกับเลือดนี้ ทาลงไปในร่องและรอยแยกของหน้ากาก

จากบนลงล่าง จากซ้ายไปขวา เขาทำจนครบทุกขั้นตอน

จากนั้น รอนก็เอ่ยคำสองคำเบาๆ

“ลอร์เรน”

วูม!

ในทันที ภายใต้แสงจันทร์ หน้ากากก็พลันเปล่งแสงสว่างจ้าออกมา

ริ้วรอยนับร้อยปรากฏขึ้น ระลอกคลื่นราวกับผิวน้ำในทะเลสาบ

ครู่ต่อมา หน้ากากก็กลับสู่สภาพเรียบและกลายเป็นเรียบเนียนราหยก แม้กระทั่งรู้สึกอุ่นเมื่อสัมผัส

รอนก็ประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน แม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วว่ามันเป็นไอเทมเล่นแร่แปรธาตุ แต่การได้เห็นฉากการเปิดใช้งานอันน่าอัศจรรย์เช่นนี้ก็ยังทำให้เขารู้สึกแปลกใหม่เล็กน้อย

จากนั้น รอนก็หยิบหน้ากากขึ้นมาและลองสวมมันลงบนใบหน้า

ทันใดนั้น หน้ากากก็แนบสนิทกับใบหน้าของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ โดยไม่มีความรู้สึกอึดอัดใดๆ ทั้งสิ้น

รอนหยิบไม้ขีดไฟออกมาและจุดตะเกียงน้ำมันก๊าดบนโต๊ะ

อาศัยแสงเทียนสลัวๆ รอนก็ยกมีดเล็กๆ ขึ้นมา ใช้ใบมีดของมันสะท้อนใบหน้าปัจจุบันของเขา

แม้ว่าจะเล็กและไม่ชัดเจน แต่รอนก็แยกแยะได้อย่างละเอียดว่าตอนนี้เขามีใบหน้าของผู้หญิง!

จบบท