บทที่ 29 - เพลงขจัดเศร้าที่ฆ่าไม่เลือกหน้า (ตอนต้น)

บทที่ 29 - เพลงขจัดเศร้าที่ฆ่าไม่เลือกหน้า (ตอนต้น)

จางต้าเหอที่นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เลื่อนเมาส์แล้วคลิกเข้าไปที่ ‘รายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงครั้งที่ 6’

ความยาวของรายการสูงถึง 300 กว่านาที หรือก็คือห้าชั่วโมงกว่าๆ

ไม่ต้องแบ่งออกเป็นหลายตอนเลย ตอนเดียวก็จบรอบคัดเลือกแล้ว

หลังจากโฆษณาในช่วงเปิดรายการแล้ว ฉากแรกก็เริ่มจากฝั่งกรรมการ ซ่งเทียนโฮ่ว หลินเจี้ยวฟู่ และนักแต่งเพลงระดับไพ่ราชาอีกหลายคนกำลังพูดคุยกัน

พอเปลี่ยนฉาก ก็จะเห็นผู้เข้าแข่งขันในรอบคัดเลือกแล้ว

จางต้าเหอจำจ้าวหลิงสุดที่รักของเขาได้ในทันที งามหยาดเยิ้มจริงๆ ต่อให้ไปอยู่ในฝูงชนก็ยังจำได้ในทันที เพียงแต่ เขาก็ถูกความงามหยาดฟ้าของซ่งเทียนโฮ่วดึงดูดไปด้วย

น่าเสียดายที่ตำแหน่งของซ่งเทียนโฮ่วสูงเกินไป ความแตกต่างทางฐานะมากเกินไป ไม่อย่างนั้นด้วยฐานะของเขา ก็อยากจะเลี้ยงดูซ่งอันหลานคนนี้ไว้เล่นๆ จริงๆ

ไม่นาน จางต้าเหอก็เห็นเงาร่างที่คุ้นเคย

“ฉินฉางอัน”

จางต้าเหอค่อยๆ เข้าใจแล้วว่าทำไมจ้าวหลิงถึงอารมณ์เสียขนาดนี้ แล้วก็ไม่รับโทรศัพท์ของเขา “ที่แท้ก็เจ้าคนจนคนนี้นี่เอง”

นึกถึงคำพูดที่ฉินฉางอันพูดกับเขาที่ร้านอาหารในวันนั้น จางต้าเหอก็รู้สึกว่าหลังจากจบการแข่งขันนี้แล้ว จำเป็นต้องอาศัยเส้นสายไปกดดันฉินฉางอันสักหน่อย

ต่อมา

ทุกครั้งที่ฉินฉางอันปรากฏตัวในกล้อง ก็จะเป็นท่าทีกอดอก หลับตาพักผ่อน

คนอื่นหลับตาพักผ่อนเพราะตื่นเต้นประหม่า แต่ฉินฉางอันกลับให้ความรู้สึกที่หยิ่งยโส อาจจะเกี่ยวข้องกับบุคลิกของคนก็ได้

ในคอมเมนต์ จางต้าเหอก็ประหลาดใจที่ได้เห็นฉากที่เขาอยากเห็น

คอมเมนต์มากมาย ต่างก็พูดถึงการวางท่าของฉินฉางอันคนนี้

“ผู้ชายที่กอดอกคนนั้น ทำไมดูคุ้นๆ นะ เอ๊ะ เขาไม่ใช่นักร้องชายที่ร้องเพลงสง่างามในร้านอาหารเหรอ มาแข่งด้วยเหรอ”

“เชี่ย เพิ่งจะรู้ว่าคนแต่งเนื้อร้องและทำนองเพลงสง่างามก็คือฉินฉางอัน เก่งเหมือนกันนะเนี่ย”

“พวกเธอมีความรู้สึกเหมือนกันไหมว่า ฉินฉางอันคนนี้เก๊กมากเลย”

“ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน คนอื่นหลับตาเหมือนจะเพราะตื่นเต้น แต่ฉินฉางอันเหมือนจะแกล้งทำมากกว่า”

“เก๊กอะไร เขากำลังหลับตาปรับสภาพจิตใจอยู่ เธอก็บอกว่าเขาเก๊ก”

“ใช่แล้ว สมัยนี้ เป็นนักเลงคีย์บอร์ดไม่ต้องลงทุนอะไรเลย เขาแค่หลับตาพวกเธอก็บอกว่าเขาเก๊ก รับใช้ยากจริงๆ”

“ก็เพราะมีนักเลงคีย์บอร์ดพวกนี้นี่แหละ โลกออนไลน์ถึงได้กลายเป็นที่ที่สกปรกโสมม”

“…”

ถ้าบอกว่าคอมเมนต์ตรงนี้เริ่มจะเยอะแล้ว ต่อไป ตอนที่หลี่เซียงเซียงแกล้งหยอกล้อฉินฉางอันนั่นแหละ ถึงจะเป็นช่วงที่คอมเมนต์เยอะที่สุด

จางต้าเหอดูไปพลางก็หัวเราะไปพลาง “ที่แท้เจ้าหมอนี่ไปมีเรื่องกับซ่งเทียนโฮ่วมา ดูท่าทางคงไม่ต้องให้ฉันไปหาเส้นสายมากดดันแล้วล่ะ”

ยิ่งเป็นแบบนี้ จางต้าเหอก็ยิ่งอยากจะรู้ว่าหลิงเอ๋อร์อารมณ์ไม่ดีเพราะอะไร

จากที่เห็นตอนนี้ ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะไปในทิศทางที่ดี

การแข่งขันต่อไป ก็เป็นไปตามที่จางต้าเหอคาดหวัง จ้าวหลิงผ่านเข้ารอบอุ่นเครื่องด้วยผลงานที่ยอดเยี่ยม

ไม่เจอจุดที่หลิงเอ๋อร์จะอารมณ์ไม่ดีเลย

จนกระทั่ง การประชันฝีมือระหว่างสวี่เซ่าหัวกับฉินฉางอันออกมา

ความสามารถในการควบคุมเวทีของสวี่เซ่าหัว ทำให้จางต้าเหอถึงกับร้องอุทานออกมาว่าสุดยอด นักร้องฝีมือดีที่มีแฟนคลับหลายล้านคน ไม่มีใครเป็นคนธรรมดาเลยสักคน

ถึงกับชาวเน็ตก็ยังตื่นเต้นไปด้วย

“เชี่ยๆ พี่สวี่ของฉันนี่เอง”

“จังหวะการควบคุมเวทีของพี่สวี่ สุดยอดจริงๆ…”

“สวี่เซ่าหัว กดติดตามเลย!!”

“แฟนคลับพี่สวี่ของฉันเพิ่มขึ้นเร็วมากเลยอ่ะ”

“ฉินฉางอันก็น่าสงสารนะ เพิ่งจะสร้างกระแสจากเพลงสง่างามได้นิดหน่อย อาศัยกระแสนี้มาแข่งเพื่อเพิ่มการมองเห็น ผลปรากฏว่ารอบแรกก็เจอคู่แข่งที่แข็งแกร่งขนาดนี้แล้ว”

“ตกรอบแรกนี่มันน่าเศร้าจริงๆ นะ แต่ฉินฉางอันแพ้ให้กับนักร้องฝีมือดีอย่างสวี่เซ่าหัว ก็ไม่เสียดายเลย”

“…”

เมื่อเห็นคอมเมนต์ที่เป็นไปในทิศทางที่ดี มุมปากของจางต้าเหอก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ทำไม คืนนี้อารมณ์ดีเป็นพิเศษ

อารมณ์ที่ดีแบบนี้ หลังจากที่ฉินฉางอันขึ้นเวที ก็ค่อยๆ สลายไป

(จบแล้ว)