บทที่ 28 - เปิดตัวทั่วแผ่นดิน

บทที่ 28 - เปิดตัวทั่วแผ่นดิน

เมื่อฉินฉางอันเห็น "ชาร์ตเพลงจีน" นี้แล้ว เพลงสิบอันดับแรกส่วนใหญ่เป็นเพลงภาษาต่างประเทศ เขาถึงกับตะลึง “นี่มันชาร์ตเพลงจีนไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมีเพลงต่างประเทศด้วย”

ชูจื่อเหยากล่าวว่า “ชาร์ตนี้เปิดกว้างสำหรับวงการเพลงจีนทั้งหมด ไม่ได้จำกัดประเภทของเพลง ถ้าเพลงต่างประเทศเหล่านั้นเผยแพร่ในประเทศของเรา ชาร์ตนี้ก็ไม่ได้จำกัดไม่ให้เพลงต่างประเทศติดอันดับ”

ฉินฉางอันก็หมดความสนใจในชาร์ตนี้ทันที “แค่ท็อป 50 เอง ดูท่าทางชาร์ตนี้ก็คงไม่เท่าไหร่”

ชูจื่อเหยาทำหน้างง “ฉางอัน ชาร์ตนี้เป็นชาร์ตเพลงที่มีคุณค่าที่สุดในวงการเพลงของประเทศเราเลยนะ เพลงสง่างามสามารถติดท็อป 50 ได้ ก็เพียงพอที่จะทำให้เธอมีชื่อเสียงในวงการนักแต่งเพลงแล้ว”

ฉินฉางอันจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ นับดูอีกครั้งแล้วถอนหายใจ “ชาร์ตเพลงของประเทศเราเอง สิบอันดับแรกกลับมีเพลงจีนแค่สี่เพลง อีกหกเพลงเป็นเพลงต่างประเทศ”

ฉินฉางอันก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรนัก ปกติเขาก็มีนิสัยชอบฟังเพลงต่างประเทศอยู่แล้ว เพียงแต่ ชาร์ตเพลงจีนของพวกเขาเอง กลับมีเพลงต่างประเทศถึงหกเพลง ความหมายมันก็ต่างกันไปแล้ว

“สักวันหนึ่ง ฉันจะเตะเพลงต่างประเทศพวกนี้ออกจากชาร์ตเพลงจีนให้หมด ให้อยู่นอก 20 อันดับแรกให้ได้”

เมื่อเพื่อนร่วมงานรอบๆ ได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของฉินฉางอัน ก็ถึงกับตะลึงไปเลย คิดว่าตัวเองหูฝาดไป

ถ้าเป็นบรรยากาศการทำงานแบบอื่น เพื่อนร่วมงานก็คงจะเยาะเย้ยไปแล้ว

ภายใต้การนำของหัวหน้าหวง บรรยากาศการทำงานของแผนกแต่งเพลงยังคงอบอุ่น ไม่มีการกดขี่หรือเยาะเย้ยกันระหว่างเพื่อนร่วมงาน

หลี่ชิงอีตบไหล่ฉินฉางอัน แล้วกล่าวว่า “คำพูดพวกนี้พูดให้พวกเราฟังก็พอแล้วนะ อย่าไปพูดจาโอ้อวดข้างนอกล่ะ ไม่งั้นจะถูกคนไม่หวังดีเอาไปสร้างกระแส แล้วตอนนั้นเธออาจจะโดนถล่มได้”

หลี่ชิงอี หวังจิ้งอัน ชูจื่อเหยา หรือแม้แต่เพื่อนร่วมงานทุกคนในแผนกแต่งเพลง ไม่ว่าจะเป็นนักแต่งเพลง นักแต่งทำนอง หรือทั้งสองอย่าง พวกเขารู้ดีว่า การที่จะเตะเพลงต่างประเทศทั้งหมดออกจากชาร์ตเพลงจีนให้อยู่นอก 20 อันดับแรกนั้น พูดง่ายแต่ทำยากแค่ไหน

การที่จะทำแบบนั้นได้ ต้องเขียนเพลงคุณภาพระดับสูงสุดออกมามากกว่า 15 เพลง

แต่ว่า

นักแต่งเพลงคนหนึ่ง ตลอดอาชีพการทำงานของตัวเอง มีผลงานคุณภาพระดับสูงสุดออกมาสักเพลงหนึ่งก็ต้องไปไหว้พระขอพรแล้ว ไม่ต้องพูดถึงการออกเพลงมากกว่า 15 เพลงเลย แค่ขอพรยังไม่กล้าขอขนาดนี้

“เอาล่ะๆ ทุกคนแยกย้ายกันได้แล้ว อย่าไปซักไซ้เรื่องการแข่งขันของฉางอันเลย เขาก่อนเข้าร่วมการแข่งขันก็เซ็นสัญญาเก็บความลับไว้แล้ว นอกจากว่าจะรายงานให้ผู้บริหารระดับสูงของบริษัททราบ” จริงๆ แล้วหัวหน้าหวงก็คาดหวังในการแสดงของฉินฉางอันในการแข่งขันเหมือนกัน

แต่เขาก็เป็นแค่หัวหน้าแผนกคนหนึ่ง ยังไม่ถือว่าเป็นผู้บริหารระดับสูงของบริษัท บางเรื่องเขาจะไม่ไปเอ่ยปากให้คนอื่นลำบากใจ

หลังจากที่เพื่อนร่วมงานในแผนกแต่งเพลงเลิกงานแล้ว ฉินฉางอันก็กลับไปที่ห้องเช่าของเขา

คืนนั้น หลายคนต่างก็ตั้งตารอคอยเวลาสองทุ่มคืนนี้

ทรัพยากรในการโปรโมตของสมาคมดนตรีนั้นไม่ต้องกังวลเลย ตั้งแต่เริ่มประชาสัมพันธ์ ‘รายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงครั้งที่ 6’ ก็ดังก่อนออกอากาศแล้ว

ดังนั้น ใครก็ตามที่สามารถโดดเด่นขึ้นมาจาก ‘รายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงครั้งที่ 6’ ได้ ก็สามารถเดบิวต์ได้ทันที แม้จะไปไม่ถึงรอบชิงชนะเลิศ แค่มีความสามารถที่โดดเด่น ก็จะเพิ่มการมองเห็นได้ไม่น้อย และยังเป็นประโยชน์ต่ออาชีพการงานของตัวเองอีกด้วย

…

ณ ชุมชนหรูแห่งหนึ่ง

จางต้าเหอนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องทำงาน ตั้งตารอคอยเวลาสองทุ่ม เขาอยากจะเห็นการแสดงของจ้าวหลิงในรอบคัดเลือก

“หลิงเอ๋อร์ไม่คุยกับฉันมาสองวันแล้ว หรือว่าการแสดงในรอบคัดเลือกไม่ดี” วันนี้จางต้าเหอได้ให้คนไปสืบมาแล้ว ผลงานของจ้าวหลิงยอดเยี่ยมมาก เข้ารอบไปนานแล้ว

ในเมื่อเข้ารอบแล้ว แต่กลับอารมณ์ไม่ดี เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ดังนั้นจางต้าเหอจึงค่อนข้างอยากรู้เกี่ยวกับ ‘รายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงครั้งที่ 6’ ตอนแรก

เวลามาถึงสองทุ่ม

‘รายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงครั้งที่ 6’ ออกอากาศพร้อมกันทั่วประเทศ

แค่คลิกเข้าไปในแพลตฟอร์มวิดีโอไหนก็ได้ ก็จะเห็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่ของ ‘รายการเทพเจ้าแห่งเสียงเพลงครั้งที่ 6’ ปรากฏอยู่บนหน้าแรก นี่คือตำแหน่งแนะนำที่ใหญ่ที่สุดแล้ว เห็นได้ชัดเจนมาก

จากตรงนี้ก็สามารถเห็นถึงคุณค่าของการแข่งขันนี้ได้แล้ว การมองเห็นสูงมาก

“ในที่สุดก็อัปเดตแล้ว”

(จบแล้ว)