บทที่ 448 การยิงระยะใกล้

“ตูม!” เสียงระเบิดดังสนั่นบนเรือประจัญบาน ‘รามิลลีส’ ของกองทัพเรืออังกฤษ ทำให้เรือทั้งลำสั่นสะเทือน กระสุนปืนใหญ่ขนาด 380 มม. จากเรือ ‘ซัคเซิน’ ปะทะโครงสร้างส่วนบนที่สูงตระหง่านของเรือ ‘รามิลลีส’

กระสุนเจาะเกราะขนาด 380 มม. มีพลังเจาะเกราะสูง เจาะเกราะด้านนอกได้ง่ายและระเบิดภายใน พลังมหาศาลทำลายยอดโครงสร้างส่วนบนของเรือ ‘รามิลลีส’ และก่อให้เกิดไฟลุกโหม เศษซากที่กระจัดกระจายตกลงมา นายทหารและทหารราชนาวีจำนวนมากบาดเจ็บ

ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ อุปกรณ์เล็งและวัดระยะที่ติดตั้งบนยอดโครงสร้างถูกทำลายทั้งหมด ทำให้ความแม่นยำในการยิงของเรือ ‘รามิลลีส’ ลดลงถึงระดับที่ยอมรับไม่ได้

การรบในระยะกว่าสิบกิโลเมตร หากไม่มีอุปกรณ์เล็งและวัดระยะ ต้องพึ่งสายตาและประสบการณ์ในการยิง การจะยิงโดนเป้าต้องอาศัยปาฏิหาริย์จากพระเจ้าเท่านั้น มิฉะนั้นแทบเป็นไปไม่ได้

“ท่านครับ ‘รามิลลีส’ ไม่สามารถเล็งเป้าฝั่งตรงข้ามได้อีกต่อไป การยิงของพวกเขาแค่สิ้นเปลืองกระสุน ถ้าเป็นไปได้ ควรให้ ‘รามิลลีส’ ถอนตัวจากสมรภูมิและรอกลับไปซ่อมแซมอุปกรณ์เล็งและวัดระยะที่ท่าเรือ ก่อนจะกลับมารบต่อ” เจ้าหน้าที่เสนาธิการคนหนึ่งเสนอ

ในสถานการณ์ปัจจุบัน เรือ ‘รามิลลีส’ กลายเป็นเพียงตัวประกอบ การให้ถอนตัวคือทางเลือกที่ดีที่สุด เพื่อรักษาเรือไว้ มิฉะนั้น ในการรบที่ดุเดือดกับเยอรมัน อาจถูกยิงโดนในไม่ช้า ซึ่งจะไม่คุ้มค่า

แต่พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคไม่รับข้อเสนอนี้ เขารู้ว่านี่เป็นข้อเสนอเพื่อผลดีของราชนาวี แต่เขามีแผนของตัวเอง

“ให้ ‘รามิลลีส’ สู้ต่อ แม้ว่าจะใช้เพื่อดึงดูดการยิงของเรือรบหลักเยอรมันก็ยังดี” พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคสั่ง

“ครับ นายพล” แม้เจ้าหน้าที่เสนาธิการจะงุนงงเล็กน้อย แต่ก็ไม่โต้แย้ง

เหตุผลที่พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคออกคำสั่งเช่นนี้ เพราะไม่มีทางเลือกอื่น เดิมทีราชนาวีเสียเปรียบเยอรมันในจำนวนเรือรบหลักอยู่แล้ว หาก ‘รามิลลีส’ ถอนตัวอีก จะยิ่งเพิ่มข้อได้เปรียบด้านจำนวนให้เยอรมัน ถึงตอนนั้น เรือประจัญบานเยอรมันลำอื่นจะสามารถร่วมมือกับเรือลำอื่นเพื่อโจมตีด้านข้างเรือรบราชนาวี ซึ่งเป็นผลร้ายต่อราชนาวีอย่างยิ่ง

แต่สิ่งที่พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคไม่รู้คือ คำสั่งของเขากำหนดชะตากรรมของเรือ ‘รามิลลีส’ ในไม่ช้า

“เยี่ยมมาก ไม่นึกว่าเรือ ‘ซัคเซิน’ จะทำผลงานได้ดีขนาดนี้ในศึกนี้!” พลเรือเอกไรน์ฮาร์ด เชียร์พอใจกับผลงานของเรือ ‘ซัคเซิน’ อย่างมาก

“ท่านผู้บัญชาการ พันเอกลองฮาร์ทขอให้ลดระยะห่างระหว่างเรากับเรือ ‘รามิลลีส’ ของอังกฤษ” เจ้าหน้าที่เสนาธิการรายงาน

พลเรือเอกไรน์ฮาร์ด เชียร์ลังเลครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า อนุมัติคำขอของพันเอกโคนิกซ์ ลองฮาร์ท เขารู้เจตนาของพันเอกโคนิกซ์ ลองฮาร์ท ที่ต้องการฉวยโอกาสนี้ลดระยะยิงเพื่อเพิ่มอัตราการยิงโดนเป้า และจมเรือ ‘รามิลลีส’ ของอังกฤษในเวลาที่สั้นที่สุด

กลยุทธ์นี้ย่อมดีมาก เพราะเมื่ออุปกรณ์เล็งและวัดระยะของ ‘รามิลลีส’ ถูกทำลาย แม้ว่าเรือ ‘ซัคเซิน’ จะเข้าใกล้เพื่อยิงในระยะ 10,000 เมตร ‘รามิลลีส’ ก็ยากที่จะยิงโดน ‘ซัคเซิน’ อย่างไรก็ตาม หาก ‘ซัคเซิน’ เข้าใกล้ อาจถูกเรือรบอังกฤษลำอื่นโจมตีด้านข้าง เพราะนี่ไม่ใช่การรบเดี่ยว แต่เป็นการรบในแนวรบ เรือ ‘เรโซลูชัน’ ข้างหน้าและเรือ ‘ซอฟเวอเรน’ ข้างหลัง ‘รามิลลีส’ ไม่ใช่ตัวประกอบ และจะไม่พลาดโอกาสดีเช่นนี้

ถึงกระนั้น พลเรือเอกไรน์ฮาร์ด เชียร์ก็ยอมรับกลยุทธ์ที่เสี่ยงนี้ เพราะในศึกทางทะเล ความเสี่ยงสูงย่อมนำมาซึ่งผลตอบแทนสูง หาก ‘ซัคเซิน’ สามารถทำลายหรือจม ‘รามิลลีส’ ได้ จะเพิ่มข้อได้เปรียบของเยอรมันในศึกนี้ แม้ว่าอังกฤษจะอยากหนี ก็เป็นไปไม่ได้

“สั่งให้เรือหันทิศ!” พันเอกลองฮาร์ทออกคำสั่งหันทิศทันทีหลังได้รับโทรเลขตอบจากเรือธง

เรือ ‘ซัคเซิน’ เริ่มออกจากแถว เข้าใกล้เรือ ‘รามิลลีส’

“พระเจ้า! เยอรมันจะทำอะไร?” นายทหารและทหารราชนาวีบนเรือ ‘รามิลลีส’ ตะโกนเมื่อเห็นพฤติกรรมผิดปกติของเรือ ‘ซัคเซิน’

เรือรบอื่นของอังกฤษก็สังเกตเห็นสถานการณ์นี้

“บ้าชะมัด เยอรมันรังแกกันเกินไป พวกมันตั้งใจจะจม ‘รามิลลีส’ ทันทีหรือไง?” พลโทเดวิด เบ็ตตีโกรธจัด

“เยอรมันหยิ่งยโส การกระทำของพวกมันคือการหาเรื่องตาย สั่งเรือ ‘เรโซลูชัน’ และ ‘ซอฟเวอเรน’ ให้ละทิ้งเป้าตรงข้าม จมเรือประจัญบานเยอรมันที่หาเรื่องตายก่อน! ถ้าจมเรือลำนี้ได้ อาจช่วยให้เราหลุดจากสถานการณ์คับขันได้” พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคออกคำสั่งทันที

แต่เห็นได้ชัดว่าเรือสองลำนี้ไม่สามารถเปลี่ยนเป้ายิงและยิงโดนเป้าได้ในเวลาอันสั้น ต้องใช้เวลายิงทดสอบใหม่ และเปลี่ยนไปยิงแบบเข้มข้นหลังจากยิงทดสอบสำเร็จ แม้ว่าเรือ ‘ซัคเซิน’ จะเข้าใกล้เพื่อเพิ่มอัตราการยิงโดนเป้า ขั้นตอนเหล่านี้ก็ขาดไม่ได้

และเรือ ‘ซัคเซิน’ อาจใช้เวลานี้ส่งเรือ ‘รามิลลีส’ ของอังกฤษลงสู่ก้นทะเลให้ปลากินได้ในคราวเดียว

“ยิง!”

ในระยะเพียง 12,000 เมตรจาก ‘รามิลลีส’ พันเอกโคนิกซ์ ลองฮาร์ทสั่งยิง

ปืนใหญ่หลักขนาด 380 มม. สามลำกล้องสามกระบอกยิงโจมตีเรือ ‘รามิลลีส’ อย่างดุเดือด

พร้อมกันนั้น เรือ ‘ซัคเซิน’ ยังคงเข้าใกล้ ‘รามิลลีส’ ต่อไป เป้าหมายสูงสุดคือลดระยะการรบให้เหลือ 10,000 เมตร