บทที่ 437 กองกำลังหลักปรากฏตัว

พลเรือโทเบนจามินแห่งกองเรือรบที่ 2 ของกองทัพเรืออังกฤษจ้องมองการจมของเรือรบ “บาเลม” ด้วยสายตาว่างเปล่า การที่เรือรบนี้ยันมาถึงตอนนี้ได้ถือว่ายากลำบากมากแล้ว

ในการรบเมื่อครู่ เรือรบ “บาเลม” ถูกยิงอีกครั้ง กระสุนปืนใหญ่ขนาด 380 มม. และขนาด 343 มม. ยิงถูก “บาเลม” พร้อมกัน

กระสุนหนึ่งลูกยิงถูกท้ายเรือ ทำลายระบบบังคับทิศทางของเรือรบ “บาเลม” และทำให้เรือถูกน้ำท่วมอย่างหนัก อีกหนึ่งลูกฉีกเกราะใต้น้ำของเรือรบ “บาเลม” แม้ว่าเกราะใต้น้ำหนา 330 มม. จะแข็งแกร่งมาก แต่กระสุนขนาด 380 มม. ก็ฉีกมันขาดโดยตรง หลังจากระเบิด รูขนาดใหญ่ถูกเจาะใต้แนวน้ำของเรือรบ “บาเลม” น้ำทะเลไหลเข้าสู่ตัวเรืออย่างบ้าคลั่ง เจ้าหน้าที่ควบคุมความเสียหายไม่มีโอกาสแม้แต่จะอุดรอยรั่ว เมื่อพยายามปิดประตูกันน้ำก็ล้มเหลว

สุดท้าย เรือรบ “บาเลม” พลิกคว่ำในทะเลจากการรับน้ำมากเกินไป จากนั้น ตัวเรือทั้งหมดจมลงสู่ทะเลอย่างรวดเร็ว

“บ้าจริง ‘บาเลม’ ถูกจมแล้ว ลำต่อไปจะเป็นอะไร? ‘มาเลย์’ หรือเรือธงของเรา ‘ควีนเอลิซาเบธ’?” พลเรือโทเบนจามินคิดในใจ เขาแทบหมดความหวังในชัยชนะแล้ว

ในขณะนั้น กองเรือหลักของกองทัพเรืออังกฤษกำลังมุ่งหน้าลงใต้อย่างรวดเร็ว เรือรบนับร้อยลำกระจายตัวบนผิวทะเล ดูยิ่งใหญ่และสง่างาม

แต่บนเรือรบ “รีเวนจ์” ซึ่งเป็นเรือธงของกองเรือใหญ่ พลเรือเอกจอห์น เจลลิโค ผู้บัญชาการกองเรือใหญ่ของกองทัพเรืออังกฤษ ยังคงขมวดคิ้ว

“ท่านนายพล พลโทบีตตีรายงานว่า ‘ควีนแมรี’ ถูกจมแล้ว” เจ้าหน้าที่สื่อสารรายงาน

“รู้แล้ว!” พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ในหอบังคับการทั้งหมด บรรยากาศเย็นเยือกจนแทบแข็งตัว กองทัพเรือหลวงสูญเสียเรือลาดตระเวนประจัญบานอีกครั้ง เหลือเพียงสองลำ พลโทเดวิด บีตตีพึ่งพาเรือลาดตระเวนประจัญบานสองลำที่เหลือเพื่อต้านการล้อมโจมตีของเรือลาดตระเวนประจัญบานหกลำของเยอรมัน ซึ่งยากลำบากมาก บางที ไม่นานพวกเขาจะได้รับข่าวร้ายอีก

และแล้ว ไม่กี่นาทีต่อมา เจ้าหน้าที่สื่อสารรายงานสถานการณ์ทหารต่อพลเรือเอกจอห์น เจลลิโคต่อ

“ท่านนายพล พลโทเบนจามินรายงานว่าเรือรบ ‘บาเลม’ ถูกจมแล้ว”

ใบหน้าของพลเรือเอกจอห์น เจลลิโคในขณะนี้มืดมนราวกับหยดน้ำได้ พวกเขาสูญเสียเรือลาดตระเวนประจัญบานและเรือรบเพิ่มอีก ทำให้สูญเสียเรือรบหลักถึงห้าลำก่อนเผชิญหน้ากับกองกำลังหลักของกองทัพเรือเยอรมัน นี่เป็นพลังที่สำคัญมากสำหรับกองทัพเรือหลวง

นายทหารในหอบังคับการไม่กล้าแม้แต่หายใจแรง กลัวว่าจะรบกวนพลเรือเอกจอห์น เจลลิโค

“อีกนานแค่ไหนเราจะถึงสนามรบ?” พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคถาม

“ท่านนายพล ด้วยความเร็วปัจจุบัน เราจะถึงสนามรบในประมาณครึ่งชั่วโมง” เจ้าหน้าที่เสนาธิการรายงาน

“ครึ่งชั่วโมง? สั่งเรือรบ เตรียมพร้อมรบ เมื่อถึงสนามรบ ให้โจมตีทันที ครั้งนี้ เราจะทำให้เยอรมันต้องชดใช้ด้วยเลือด!” พลเรือเอกจอห์น เจลลิโคสั่ง

ความสูญเสียหนักทำให้เขาแทบคลั่ง สิ่งเดียวที่เขาคิดคือการจมเรือรบของกองทัพเรือเยอรมันเพื่อแก้แค้นเรือรบที่ถูกจม

แต่พลเรือเอกจอห์น เจลลิโครู้ว่านั่นยากมาก

บนสนามรบ การรบอันดุเดือดยังดำเนินต่อไป เรือรบหกลำของกองเรือลาดตระเวนประจัญบานที่ 1 ของกองทัพเรือเยอรมันล้อมโจมตีเรือลาดตระเวนประจัญบานสองลำที่เหลือของกองเรือลาดตระเวนประจัญบานของกองทัพเรืออังกฤษ

กระสุนตกลงรอบเรือลาดตระเวนประจัญบาน “ไทเกอร์” และ “รอยัลปริ๊นเซส” สร้างน้ำพุ่งสู่ท้องฟ้า น้ำกระเซ็นลงมา แม้แต่ดาดฟ้าของเรือรบยังเปียกชุ่ม

ทหารเรืออังกฤษบนเรือรบยิ่งตึงเครียด บางคนหน้าซีดด้วยความกลัว พวกเขาเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันดี และรู้ว่า หากการรบผิดพลาดและไม่ระวัง พวกเขาอาจตามรอยเรือรบที่ถูกจม

“ตูม!”

ทันใดนั้น เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว

เรือลาดตระเวนประจัญบาน “รอยัลปริ๊นเซส” ถูกเปลวไฟและควันดินปืนปกคลุมทั้งลำ

“เกิดอะไรขึ้น?” พลโทเดวิด บีตตีถาม

“ท่านนายพล ป้อมปืนหลักของ ‘รอยัลปริ๊นเซส’ ถูกยิง ดูเหมือนคลังกระสุนถูกจุดระเบิด” นายทหารรายงานด้วยสีหน้าซีดเผือด

พลโทเดวิด บีตตีหลับตาด้วยความเจ็บปวด หลังจากถูกโจมตีเช่นนี้ ไม่ต้องคิดมากก็รู้ว่าเรือลาดตระเวนประจัญบาน “รอยัลปริ๊นเซส” หมดหวังแล้ว

และแล้ว เรือลาดตระเวนประจัญบาน “รอยัลปริ๊นเซส” ซึ่งหัวเรือถูกระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ จมลงสู่ทะเลในเวลาไม่ถึงสองนาที

นี่ทำให้กองเรือลาดตระเวนประจัญบานของกองทัพเรืออังกฤษเหลือเพียงเรือลาดตระเวนประจัญบานหนึ่งลำ และยังถูกกองเรือลาดตระเวนประจัญบานของกองทัพเรือเยอรมันล้อมโจมตี พวกเขาจะยันได้นานแค่ไหนขึ้นอยู่กับโชคชะตา

“เยี่ยมมาก! ล้อมโจมตีเรือลาดตระเวนประจัญบาน ‘ไทเกอร์’ ที่เหลือของอังกฤษ และจมเรือลาดตระเวนประจัญบานทั้งหมดของพวกมัน!” พลโทฮิปเปอร์สั่งด้วยความตื่นเต้น

หากกำจัดเรือลาดตระเวนประจัญบานทั้งหมดของกองทัพเรืออังกฤษได้ นี่จะเป็นชัยชนะครั้งใหญ่

แต่เป้าหมายของพลโทฮิปเปอร์ยังไม่สำเร็จ เพราะในขณะที่เรือลาดตระเวนประจัญบาน “ไทเกอร์” ถูกโจมตีและอยู่ในสถานการณ์วิกฤต กองเรือหลักของกองทัพเรืออังกฤษก็มาถึง

“ยิง!”

ตามคำสั่งของพลเรือเอกจอห์น เจลลิโค เรือรบชั้น “รีเวนจ์” หกลำเริ่มยิงถล่มทันที

“ตูม! ตูม! ตูม!”

กระสุนปืนใหญ่ขนาด 381 มม. พร้อมเสียงคำราม พุ่งเข้าใส่เรือรบของกองเรือลาดตระเวนประจัญบานที่ 1 ของกองทัพเรือเยอรมัน ด้วยสายตาโกรธเกรี้ยวของนายทหารและทหารเรืออังกฤษ

พลโทฮิปเปอร์ลังเลเล็กน้อย แต่สั่งถอนตัว เพราะการรักษาพลังของตนเองสำคัญที่สุด เขาไม่อยากเสียเรือรบของตนเพียงเพื่อจมเรือลาดตระเวนประจัญบาน “ไทเกอร์” ซึ่งไม่คุ้มค่า

“แจ้งท่านผู้บัญชาการและกองเรือลาดตระเวนประจัญบานที่ 2 ว่ากองเรือหลักของอังกฤษปรากฏตัวแล้ว โดยเฉพาะพลโทสเป ให้พวกเขาใช้โอกาสนี้กำจัดเรือรบชั้น ‘ควีนเอลิซาเบธ’ ของอังกฤษ” พลโทฮิปเปอร์สั่ง