บทที่ 392 ความตึงเครียด

ต้องยอมรับว่ากองทัพเรือสหรัฐยังคงมีพลังที่แข็งแกร่ง ก่อนที่เรือรบประเภทเดรดน็อตจะถือกำเนิด สหรัฐได้สร้างเรือรบก่อนเดรดน็อตถึง 24 ลำในระดับ 7 ทำให้กลายเป็นหนึ่งในสามกองทัพเรือชั้นนำของโลก เพื่อข่มขู่ญี่ปุ่น กองทัพเรือสหรัฐยังได้จัดตั้ง "กองเรือขาวยิ่งใหญ่" เพื่อเดินทางรอบโลก แสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของกองทัพเรือสหรัฐ

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่อังกฤษและเยอรมนีเริ่มสร้างและนำเรือเดรดน็อตเข้าประจำการ เรือรบก่อนเดรดน็อตที่ล้าสมัยกลายเป็นของเก่าในชั่วข้ามคืน สหรัฐจึงไม่มีทางเลือกนอกจากเริ่มสร้างเรือเดรดน็อต และพยายามไล่ตามกองทัพเรืออังกฤษและเยอรมัน

จนถึงตอนนี้ กองทัพเรือสหรัฐได้สร้างเรือเดรดน็อต 6 ชั้น รวม 12 ลำ และยังมีเรือรบอีกหลายลำที่กำลังก่อสร้างอย่างเข้มข้นบนอู่ต่อเรือ

สิ่งนี้ทำให้กองทัพเรือสหรัฐมีพลังอยู่ในอันดับสามของโลก เพียงแต่เมื่อเทียบกับกองทัพเรืออังกฤษและเยอรมันที่อยู่ในสองอันดับแรก ช่องว่างยังค่อนข้างใหญ่

เมื่อเรือพาณิชย์อเมริกันจำนวนมากถูกกองทัพเรือเยอรมันยึด และมีพลเรือนอเมริกันเสียชีวิต ทุกภาคส่วนในสังคมอเมริกันโกรธแค้น พวกเขาต่างเรียกร้องให้รัฐบาลสหรัฐแสดงท่าทีแข็งกร้าวต่อเยอรมนี เรียกร้องให้เยอรมนีขอโทษ ชดเชยความสูญเสีย และอื่น ๆ พร้อมกันนี้ รัฐบาลสหรัฐก็หวังจะหาทางลง จึงสั่งให้กองทัพเรือสหรัฐส่งกองเรือไปคุ้มกันเรือพาณิชย์ นอกจากนี้ยังมีจุดประสงค์อีกอย่างคือทดสอบความมุ่งมั่นของเยอรมนี เพื่อเป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับขั้นตอนต่อไปของรัฐบาลสหรัฐ

"พลเรือเอกเฟลตเชอร์ ท่านคงเข้าใจความหมายของท่านประธานาธิบดี ครั้งนี้กองทัพเรือของเราคุ้มกันเรือพาณิชย์ไม่ได้ตั้งใจจะฝ่าฝืนเข้าไปในเขตห้ามเดินเรือของเยอรมันจริง ๆ แน่นอน หากเยอรมันไม่สกัดกั้น เราก็อาจลองได้ แต่โอกาสนี้คงน้อยมาก ดังนั้น เราต้องพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะกับเยอรมันให้มากที่สุด" รัฐมนตรีแดเนียลส์กล่าวกับพลเรือเอกแฟรงก์ เฟลตเชอร์ ผู้บัญชาการกองเรือแอตแลนติกของสหรัฐ

พลเรือเอกเฟลตเชอร์พยักหน้า "ท่านรัฐมนตรี ผมเข้าใจความหมายของท่าน แม้ว่าคำสั่งเช่นนี้จะทำให้รู้สึกอึดอัดใจบ้าง แต่จะทำอย่างไรได้เมื่อพลังของเรายังห่างชั้นกับเยอรมัน? หากกองทัพเรือของเราแข็งแกร่งกว่านี้ เยอรมันคงไม่กล้าทำตัวเกเรขนาดนี้ และคนของเราก็คงไม่ต้องตายด้วยน้ำมือของเยอรมัน"

"ใช่แล้ว พลเรือเอก ท่านประธานาธิบดีได้อนุมัติแผนการสร้างเรือรบรอบใหม่แล้ว ในอีกไม่กี่ปี เราจะมีเรือรบที่ทรงพลังมากขึ้นเข้าประจำการ ถึงตอนนั้น เราจะไม่ต้องกลัวเยอรมันอีกต่อไป" รัฐมนตรีแดเนียลส์กล่าว

"ครับ ท่านรัฐมนตรี" พลเรือเอกเฟลตเชอร์ตอบ

"ท่านรัฐมนตรี ถ้าเราโดนเยอรมันโจมตีก่อนล่ะ? เราจะต้องตอบโต้ใช่มั้ย?" พลเรือเอกเฟลตเชอร์ถาม

รัฐมนตรีแดเนียลส์คิดสักพักก่อนกล่าวว่า "หากเยอรมันโจมตีก่อน แน่นอนว่าเราไม่สามารถนั่งรอความตายได้ ผมคิดว่าคำสั่งของท่านประธานาธิบดีคือเราไม่สามารถยั่วยุให้เกิดความขัดแย้งหรือยิงนัดแรกได้ อย่างไรก็ตาม หากเยอรมันกล้าโจมตี เราก็สามารถตอบโต้ได้ตามปกติ แต่ผมคิดว่าเยอรมันคงไม่กล้าทำถึงขนาดนั้น"

ด้วยการอนุญาตจากรัฐมนตรีแดเนียลส์ พลเรือเอกเฟลตเชอร์รู้สึกโล่งใจ หากแค่ถูกตีแล้วไม่ตอบโต้ มันคงน่าเบื่อเกินไป แน่นอนว่าเขายังรู้ดีว่ากองทัพเรือเยอรมันแข็งแกร่งมาก เกินกว่าที่กองทัพเรือสหรัฐจะต้านได้ ดังนั้น การหลีกเลี่ยงการปะทะจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

"พลเรือเอก ครั้งนี้ฝากด้วย ขอพระเจ้าคุ้มครองเรา!" รัฐมนตรีแดเนียลส์กล่าว

"ขอพระเจ้าคุ้มครองอเมริกา!" พลเรือเอกเฟลตเชอร์กล่าวอย่างหนักแน่น

วันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1915 กองเรือหลักของกองเรือแอตแลนติกของสหรัฐออกจากฐานทัพเรือนอร์ฟอล์ก มุ่งหน้าสู่มหาสมุทรแอตแลนติก ครั้งนี้ กองเรือแอตแลนติกของสหรัฐรวบรวมเรือรบหลักทั้งหมดของกองทัพเรือสหรัฐ รวมถึงเรือรบชั้น "เนวาดา" สองลำ, ชั้น "นิวยอร์ก" สองลำ, ชั้น "ไวโอมิง" สองลำ, ชั้น "ฟลอริดา" สองลำ, ชั้น "เดลาแวร์" สองลำ และชั้น "เซาท์แคโรไลนา" สองลำ สหรัฐสร้างเรือเดรดน็อตทั้งหมด 12 ลำในหกชั้น และทั้งหมดรวมอยู่ที่นี่ โดยเรือรบชั้น "เนวาดา" และ "นิวยอร์ก" ติดตั้งปืนใหญ่ขนาด 356 มม. ส่วนเรือรบอื่น ๆ ติดตั้งปืนใหญ่ขนาด 305 มม.

นอกจากเรือรบหลักเหล่านี้ ยังมีเรือลาดตระเวนและเรือพิฆาตจำนวนมาก ทำให้จำนวนเรือรบทั้งหมดในกองเรือนี้เกินห้าสิบลำ ไม่ต้องสงสัยว่านี่เป็นกองเรือขนาดใหญ่ นอกจากอังกฤษและเยอรมนี ชาติอื่นอาจไม่สามารถรวบรวมเรือรบได้มากขนาดนี้

การเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ของกองทัพเรือสหรัฐทำให้ฝ่ายเยอรมันตื่นตัวทันที รัฐมนตรีกองทัพเรือ จอมพลเคานต์ ทิร์ปิทซ์, เสนาธิการกองทัพเรือ จอมพลฟอน โพห์ล, ผู้บัญชาการกองเรือมหาสมุทร พลเรือเอกไรน์ฮาร์ด เชียร์ และมกุฎราชกุมารออสก้า ถูกเรียกตัวไปยังสำนักงานของวิลเฮล์มที่ 2

"ทุกท่าน กองเรืออเมริกันออกจากท่าแล้ว มีเรือรบเดรดน็อตทันสมัย 12 ลำ บวกกับเรือรบอื่น ๆ รวมกว่า 50 ลำทั้งขนาดใหญ่และเล็ก ผมอยากรู้ว่าอเมริกันจะทำอะไร? พวกเขาต้องการทำสงครามกับจักรวรรดิหรือ?" วิลเฮล์มที่ 2 หน้าตาเคร่งขรึม

ถึงแม้กองทัพเรือสหรัฐจะไม่แข็งแกร่ง แต่กองเรือหลักของเยอรมันในตอนนี้ถูกใช้เพื่อกดดันกองทัพเรืออังกฤษ หากกองทัพเรือสหรัฐทำสงครามกับกองทัพเรือเยอรมันในช่วงนี้ จะต้องผูกมัดพลังบางส่วนของกองทัพเรือเยอรมัน และอาจส่งผลต่อสถานการณ์การรบทั้งหมด ซึ่งจะไม่เป็นผลดีต่อเยอรมนี สิ่งที่วิลเฮล์มที่ 2 หวังมากที่สุดคือการเอาชนะอังกฤษและฝรั่งเศสเพื่อชนะสงครามนี้ และเขาไม่อยากมีปัญหาเพิ่ม

"ท่านพ่อ ในความเห็นของข้า อเมริกันส่งกองเรือออกสู่ทะเลเพียงเพื่อแสดงท่าทีเท่านั้น ดังนั้น เราไม่ต้องกลัวพวกเขาเลย" ออสก้ากล่าว

"ออสก้า ถ้าอเมริกันกับอังกฤษมีแผนสมคบคิดกันล่ะ?" วิลเฮล์มที่ 2 ยังไม่วางใจเต็มที่

"ท่านพ่อ เราจะสั่งให้กองเรือทำลายล้างสกัดกั้นอเมริกัน หากพวกเขากล้าฝ่าฝืนเข้ามาในเขตห้ามเดินเรือ เราจะโจมตีและกำจัดกองเรือสหรัฐนี้ในคราวเดียว หลังจากสูญเสียกองเรือนี้ อเมริกันจะเสียกำลังหลักไป ขณะเดียวกัน ให้กองเรือหลักของกองเรือมหาสมุทรออกทะเล มุ่งหน้าไปใกล้สกาปาฟลอว์ เพื่อให้กองเรือหลักของอังกฤษไม่กล้าขยับตัว" ออสก้ากล่าว

"หากเกิดการสู้รบ กองเรือของเราจะแข็งแกร่งพอจัดการกับกองเรืออเมริกันได้หรือ?" วิลเฮล์มที่ 2 ถาม แม้ว่าเขาจะรู้ว่ากองเรือของกองทัพเรือเยอรมันแข็งแกร่งมาก แต่กองเรือหลักส่วนใหญ่เป็นเรือรบประจัญบาน ส่วนเรือรบของสหรัฐเป็นเรือรบเต่าที่มีชื่อเสียง